“Walmart overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting giveaway 2016”

Duizend jaar later en we zijn nog steeds niet in staat geweest iets vergelijkbaars te produceren als van voor de Tweede Val! Wat hebben we? Technologie die door hand­werkers gemaakt kan worden. Glasblazers, koperwerkers, edelsmeden. Schijt: zelfs de Oorspronkelijke Mensen van Aarde zijn met hun natuurlijke middelen en hun natuurlijk verstand verder gekomen dan dit!
Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee?
De liberale democratieën maken momenteel geen goede beurt: onverschilligheid van de burgers voor het (partij)politiek gebeuren; uitholling van de wetgevende macht van parlementen door de uitvoerende macht, de regering dus; mediamanipulatie van verkiezingen door de politieke partijen; beperking van de mensenrechten als onderdeel van de strijd tegen het terrorisme (Patriot Act in de USA; ‘bijzondere’ opsporingsmethodes voor de veiligheidsdiensten van de Staat). De mensen worden niet meer geënthousiasmeerd door een groots samenlevingsproject en ze hebben geen idee meer van het Algemeen Belang. In de mate dat de politieke instellingen ook hun controle over de economie hebben opgegeven, is de politiek ook minder belangrijk geworden voor de sturing van het uitzicht van het maatschappelijk landschap en lijken parlementaire mandaten meer op begerige functies die een hoog inkomen opleveren zonder dat daar veel prestaties moeten voor geleverd worden. Het verzet tegen de heersende politiek wordt dan door delen van de bevolking in handen gegeven van populistische figuren die eerder de sentimenten dan het verstand van de mensen aanspreken of komt indirect tot uiting in epidemische depressies, allerlei vormen van regelovertreding en zuivere criminaliteit (van ziekte tot fraude en parallelle criminele machtsorganen; de zwarte economie in Italië zou meer dan 30% van het Bruto Nationaal Product uitmaken). Het lijkt er een beetje op dat we in een toestand van verrotting terecht gekomen zijn, zoals in het Italië na de 1ste Wereldoorlog (hoewel de Italianen aan de ‘goede’ kant gevochten hadden, bracht de Grote Oorlog hen totaal niets op) en het Duitsland van de jaren 1920: algemene verwarring en gewelddadige rivaliteit tussen nationalistische en internationalistische (communistische) partijen, een ‘klassenstrijd’ zonder reëel perspectief dus. Het is in die context dat Mussolini en Hitler een puur autoritair (maar tegelijk dictatoriaal) regime invoerden, autoritair zowel in zijn originele ‘positieve’ betekenis als in zijn weerzinwekkende betekenis. De promotor van de autoritaire staat in België was in die jaren Hendrik de Man. De vergelijking van de tegenwoordige verrotting met deze uit de jaren 1920 is natuurlijk gewaagd: de materiële en morele ellende was toen nagenoeg compleet. Tegenwoordig lijkt er in de Europese landen van materiële ellende weinig sprake, al stijgt het aantal armen wel zienderogen de laatste jaren en krijgen we met de asielzoekers en de illegalen een steeds maar groeiende onderklasse. De morele malaise in het begin van de 21ste eeuw is echter onbetwistbaar, al geven de babes en de Bekende Vlamingen ons op televisie wel een beeld van hun en ons leven als toeven we in de ‘beste van alle mogelijke werelden’, tot we in Dag Allemaal moeten lezen dat deze of gene Wendy Van Wanden of Bart Peeters kampt met zijn zoveelste depressie of verdriet na een stukgelopen relatie.
Ik grijnsde. ‘Sighile Roodstaart, aangenaam kennis met u te maken.’ Een walm donkere mineraalrum kwam me tegemoet en ik stopte met ademen tot de wolk over me heen was gedreven. De lucht van dure, maar daarom niet per se betere of minder schadelijke drank bleef echter om de man heen hangen. Dat was zo leuk. Een hele rits passagiers kwam gelukkig ook in ons treinstel zitten, waardoor ik tenminste niet gedwongen was met hem te praten. Hij knikte ter aanvaarding van mijn groet, maar verder dan ver­plichte beleefdheid ging zijn interesse niet.
Controleer iedere dag Dit alles kun je iedere dag snel controleren, veel dingen zijn in een oogopslag zichtbaar en andere vereisen dat je wat beter kijkt. Het voorkomen en op tijd signaleren van problemen is deter dan genezen. Het goed onderhouden van je Staffordshire Bull Terrier is een noodzaak om hem in top conditie te houden. Twijfel je over wat je ziet of weet je niet wat je er mee aanmoet? In dat geval is het altijd verstandig om een deskundige in te schakelen. In dit geval dus de dierenarts.
Een vrouw kan zo veeleisend zijn als God, de Heer Zelve. Voor een man die succes wil hebben is de wereld evenzo zeer veeleisend. Evolutie vereenvoudigt niet. De altijd toenemende complexiteit van de menselijke kultuur maakt een ieder bescheiden. Afsprekend met haar moet men de juiste ingang vinden alsof men voor een baan solliciteert. Ze zal de meest geschikte kandidaat uitzoeken. Hoewel iedere vrouw eisen stelt overeenkomstig haar eigen aard – sommigen lijken makkelijk maar zijn moeilijk en omgekeerd – is er ook de geest van de tijd zoals de wereld reilt en zeilt. Dit decennium werkt een beetje anders dan het voorgaande precies zoals de ene vrouw een andere toenadering heeft dan de andere. Ook de leeftijd maakt aanpassingen noodzakelijk. Voor de God van de tijd moet men dynamisch zijn. De vrouw moet achter haar man staan, zoals de man zijn vrouw moet ondersteunen. Zo ook moet moeder natuur de ondersteuning vormen voor de mensheid (natuurwetenschap), zoals de mensheid de natuur moet ondersteunen. Het laatste voorstel is moeilijker. Haar of de grote natuur als de leidraad niemand zal men worden beheerst door de wereld en een slaaf van de zintuigen worden. Naar de vrouwelijke aard der natuur, is de tijd het mannelijk principe of de beweger. Een gezonde man moet geïdentificeerd zijn met het initiatief van de tijd: hij heeft behoefte aan een schema, een benadering, een staat van bewustzijn waarnaar hij alle materie, de wereld en haar verlangens zal bestieren. Zij weet dat alle plannenmakerij relatief is en onderhevig is aan veranderingen. Dienovereenkomstig is het de klassieke optie voor haar hem te verleiden in de lust van het loskomen van zijn eigen schema en de emotie van de materiële gehechtheid aan haar schoonheid, liefde en ‘tijdloze’ eeuwigheid. Voor de voortplanting zal de man moeten toegeven in dit breken van de orde. Eén of andere witte-broods-tijd moet er zijn. Maar vroeg of laat zal het de waarheid zijn dat zij hem alleen maar zal respekteren als hij de zaken inricht naar zijn eigen aard en orde. Het liefdes-spel mag dan tijdelijk de zaak verduisteren met dionysische lusten, maar het apollinisch motief voor het gezonde verstand van de werkelijkheid zal uiteindelijk de dienst uitmaken (afb.). Dit wetende moet men geduld hebben met haar verlangens. 
Uit de luidsprekers klonken rustgevende klanken van een voor mij onbekende synthogroep, die volgens de computer bij mijn stemming moesten aansluiten. Altijd als ik alleen wilde zijn, schreef het systeem me een melancholisch gevoel toe en ik had nog geen manier gevonden die automatische aanname te corrigeren.
Maar wat is ‘charisma’? Het is een Grieks woord dat vooral in de vroegchristelijke tijd gebruikt werd voor Gods genadegave, zijn goedertierendheid en vergevingsgezindheid. In die zin had het woord ook de uitgebreide betekenis van de geestelijke gave en van de vaardigheden van een ambtsdrager. Het woord ‘charisma’ is een afleiding van het Oudgriekse woord charis. Charis betekent bevalligheid, dankbaarheid en bekoorlijkheid en vandaar ook gunst (zowel de gunst die men iemand verleent als de gunst waarin met bij iemand staat). Die gunst is uiteraard oorspronkelijk het genoegen dat een bekoorlijk iemand leverde (‘materieel’ en ‘immaterieel’: kortom, het woord had een uitgesproken erotische betekenis, maar niet in de eng seksuele zin). In het Latijn werd voor charis het woord gratia gebruikt met bijna volkomen dezelfde betekenis. Het is als vertaling van dit Latijnse woord tot kerkwoord geworden. Ierse missionarissen rond 700 n. Chr. wenden bijvoorbeeld het woord aan voor het woord ‘genade’ dat oorspronkelijk zoiets als ‘ondersteuning’ betekende. Of ‘charis’ en ‘gratia’ linguïstisch met elkaar verwant zijn is onduidelijk, en evenmin of ‘charis’ dezelfde stam heeft als dat andere Oudgriekse woord  cheir (= hand). In ieder geval hebben ‘charis’ en ‘charisma’ niets van doen met kardia (= hart; cor in het Latijn) of carus (= duur in prijs; vandaar ook ‘geliefd’; Frans ‘cher’ en Engels ‘cheer’).
Er was inmiddels een programma. Onze bijdrage om iets over ziektes te vertellen, tja, daar leken ze niet echt op te zitten wachten, de vier ziektes konden ook wel samen in 15 minuten. Wanneer? Dat was nog niet bekend, ergens tussen twaalf en drie.
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
Na veel zoeken vond Samuel aan de oever van de vijver een paaltje waar een touw aan hing dat in het water verdween. Hij viste de linnen tas uit het water en haalde er twee flesjes bier uit. De tas liet hij weer in het water zakken om de overige flessen niet warm te laten worden.
Harrald liep terug naar de bureaus met de schermen en vond daar nog een verhoging achter een batterij schermen waar een grote stoel stond. Hij liep de trap op en duwde tegen de stoel om hem naar zich toe te draaien. Het skelet dat erop zat, zakte in elkaar. Harrald sprong achteruit en trok bij het neerkomen zijn machete tevoorschijn en hield die verdedigend voor zich. Pas toen hij zag dat het skelet verder niet bewoog, haalde hij weer adem. Dat moet een van de laatsten zijn geweest. Gestorven in het harnas. Er lag een stapeltje papier op het bureau, een ouderwetse schrijfpen en een plastic chipkaart waarop ‘Ariadne’ stond. Hij tilde het geraamte uit de stoel en legde het onderaan de trap.
Ik keek naar buiten. Daar veranderde de wereld ook steeds. Niets was voor de eeuwigheid, ondanks de talloze cloudservers waarop we poogden onze herinneringen te bewaren. Ik keek naar de blauwe lucht van die zomerdag die me met weemoed aan Texel deed herinneren. Wolken zeilden over dat blauw. Vliegtuigen doorkruisten die azuren hemel. Ze lieten lange, witte sporen achter die vervaagden alsof ook daar de pixelpest zijn werk deed.
U kent ons voldoende om meteen onze hekel te onderkennen aan dergelijke nepjournalistiek die welig tiert ook op de bladzijden van zelfverklaarde kwaliteitskranten en in de programma’s van tv-omroepen met een “informatieve en educatieve missie”. Uw gezond verstand zal zelf wel weten dat halve marathons of cursussen “moederliefde” geen mirakels verrichten bij mensen met bepaalde ernstige levensproblemen, van welke aard ook. Hoogstens hebben ze een klein duwtje bijgegeven bij wat reeds door andere factoren in beweging was gebracht. Maar het gaat ons hier niet over onze ergernis om deze gladde en handige journalistieke zwendel en oplichterij. De paragrafen hierboven waren maar een intro voor een paar bedenkingen bij twee woorden die de laatste jaren kernwoorden zijn geworden in de meest diverse, gepaste maar vooral ongepaste en onsamenhangende vertogen. Namelijk: “religie” en “trauma(verwerking)”. Omdat juist bij deze thema’s of nieuwsitems gretig gebruik wordt gemaakt van het journalistieke procedé van de anekdote en de “getuigenis”.
Blijkbaar zijn wij mensen enorm gefascineerd door tegenstellingen. Zeker in de new-age ‘cultuur’ spelen deze dingen een belangrijke rol. Voor sommigen is het idee dat een begrip pas inhoud krijgt door de wisselwerking met het tegengestelde begrip een diep inzicht. Hoe komt dat?
Ik ga naar Bequerel, vind een andere job en daarna kom ik terug om met jouw vrouw onze liefde te delen en haar voorgoed van je te bevrijden, zatte smeerlap, dacht ik. Enige voldoening nestelde zich in mijn gedachten bij dat denkbeeld. Een beeld dat betrekking had op Ansalaam, mezelf, een bed en weinig kleren. Tenzij op de grond. Geen geweld, geen slagen, geen drank. Vrede. Ik zat dom voor me uit te grijnzen, tot de man die recht tegenover me zat, een ratachtige met een vuile werk­manjas, me vragend en ook een beetje waarschuwend aankeek. Ik trok snel mijn gezicht in de plooi en staarde door het raam.
Haar handen waren strak tegen het stuur gedrukt. Haar voet stond vol op het acceleratiepedaal. Bij wie ligt je loyaliteit, Meyago Niloo? Haar dubbelleven. Bij wie ligt je loyaliteit? Haar driedubbelleven. Bij wie, Meyago Niloo? Bij haar familie.
Jonas Grimpeerd keek me strak aan. ‘De. Ton. Trekt. Onze. Vracht,’ zei hij. Hij bleef me aankijken, niet op een ‘wat gaat het zijn, ja of nee’-manier. Maar op een ‘waag het niet me tegen te spreken’-manier. Het was een nieuwe stap in onze relatie, zou je kunnen zeggen. Een nieuw ritme in een eeuwenoude dans.
XXXX Ik ben een paar keer in Brazilie geweest en kreeg daar het vervelende gevoel dat de Nederlandse man negatief aangekeken wordt vanwege de verplichte inburgeringscursus die behaald moet worden in het land van herkomst.XXXX
Ze nam jaar na jaar na jaar, tot zich patronen begon­nen te vormen. Ze schreef. De avond viel. Ze schreef meer, tot het kraken van de losse plank in de hal haar deed opschrikken en de deur schrapend werd open­geduwd.
Verlies van identiteit. Je probeert toegang te krijgen tot de Oude jij maar het is er niet meer. Mogelijk weet je niet naar wie je in de spiegel kijkt! Je heb veel van je oude patronen gezuiverd en belichaamt nu veel meer licht en een meer eenvoudige, gezuiverde goddelijke jij. Alles is in orde… je bent OK.
Nieuwsbrief 12 05-03-2015 De nieuwsbrief komt deze keer op donderdag uit; morgen, vrijdag 6 maart, hebben de kinderen zoals u weet een dagje vrij, i.v.m. een studiedag. Leerlingtevredenheidspeiling Tussen
Eenmaal naast me zakte hij ontzet op zijn knieën. Hij had zijn wapen nog steeds vastgeklemd, en het zelfs weer op mij gericht toen hij me herkende, maar nu viel het met een nutteloze plof in het zand, samen met zijn bionische handen. Om ons heen rukte de gaswolk verder op over de overlevenden. Ook Jonas was onder­tussen al zijn haar kwijt. Hij vouwde zijn armstompen voor zijn geslachtsdelen. Alleen waren de uiteinden geen stompen meer. Vijf kleinere stompjes, zachtroze en kwetsbaar als een baby, ontsproten daar waar de bionische hand had vastgezeten. Het geheel gebeurde niet zonder slag of stoot: hij bloedde, rood en nat drupte het op de Marsbodem, waar het direct in het dorstige zand drong.
De plannen voor dit toeristisch project werden ontworpen door de Franse architecten Chapeaurouge en Auguste Hughier en de ingenieurs Gilardón en Weber. Het plan voorzag in diagonale lanen, ruimte voor openbare gebouwen, een station, een gemeentelijke begraafplaats en een centrale laan van 50 m breed.
Ook zijn een aantal Louvre-ramen kapot, er zit geen glas meer in of er zit geen beweging meer in het sluitings-mechanisme, zodat in de regentijd de tropische regenbuien (vanaf mei 2013 weer actueel)  ook de bedden kunnen natregenen.
Ik heb ze nog niet veroordeeld. Ik kan moeilijk aanklager, rechter en beul tegelijk zijn, al denkt de held van Pechtold, Abu-Bakr-Al-Baghdadi Erdogan, daar heel anders over. Ik ben tenslotte Pechtold niet, ik ontken en financier de Turkse genocides niet, ik beschrijf ze.
Trainingspak foutKleur: zwart en zilverMateriaal: 100% polyesterInhoud: broek en jasjeThema: new kids, fout feest, 80’s party, feestkleding, verkleedkledij, carnavalskleding, feestkleren, kostuums, goedkopeart.nr. fin73391
Waarom ben ik dan zo naïef geweest al die tijd, met mijn band AdVenture heb ik jaren lang in het Nederlandse Circuit gezeten als Ventures Tribute Band, later bekend geworden als de band die de lead gitarist Nokie Edwards op zijn Europa tour begeleid heeft.
Het werken met afgevaardigden is uiteraard een uitvloeisel van de bevolkingstoename: volksvergaderingen werden onoverzichtelijk. Er werd meer en meer gewerkt met ‘commissies’ zoals tweemanschappen of driemanschappen om bepaalde opdrachten of onderzoeken uit te voeren. Bij rituele ceremoniën trad een vóórzegger op (‘profeet’, letterlijk: ‘hij die vóórging in het gesprek of de zang’). Heel dikwijls, zeker bij ceremoniën, spraken de vóórzeggers niet: ze zongen en de groep herhaalde zijn woorden in koor. Uit deze opstelling zijn het theater en de poëzie ontstaan die oorspronkelijk beide gezongen werden (vandaar het metrum en de versvoeten in de klassieke poëzie). Treffend is, zoals Julian Jaynes heeft geargumenteerd, dat het spreken een functie is van de linkerhersenhelft (de ‘ratio’), terwijl het zingen integendeel een functie is van de rechterhersenhelft. Patiënten met beschadigingen in de linkerhersenhelft, kunnen dikwijls niet spreken maar ze kunnen perfect zingen. Tijdens het zingen staan onze hersenen dus met andere hersendelen (in het bijzonder de sociaal-emotionele regio’s) in contact dan tijdens het spreken. Ook bij de oorlogsvoering ging men niet langer in verwarring te werk maar wat meer strategisch: er trad een aanvoerder naar voren die het leger(tje) richtte en leidde (in de Bijbel ‘richteren’ of in de katholieke versie ‘rechters’: leiders die van God de ‘geest’ hadden gekregen om moeilijke beslissingen te nemen en zowel vijandelijk geweld afweerden als recht spraken, vóór de periode van het eigenlijke Israëlische koningschap; ‘koning’ betekent ‘afstammeling van een (goddelijk) geslacht’ en is verwant met ons woord ‘kunne’, ‘geslacht’, zie vroeger reeds ons etymologisch verband tussen vrouw – Grieks ‘gunè – en ‘kunnen’/‘kennen’; in het Latijn hebben we dan weer ‘rex’, ‘richter, koning, legeraanvoerder’ en ‘dux’, ‘leider, aanvoerder’, in het Nederlands vertaald als ‘hertog’ van ‘heir’ + ‘tijgen’; in het Grieks vinden we ‘archôn’ = ‘vóórganger, aanvoerder’, een koning is een ‘basileus’ van ‘bainô’ = stappen). Op die manier kwamen bevelhebbers op en bij gezamenlijke oorlogsvoering (zoals de Griekse stammen tegen Troje) een opperbevelhebber, een ‘basileus’ die echter geen bijzondere voorrechten had (daar gaat de ganse Ilias nu precies over: Achilleus’ weigering nog verder te vechten omdat Agamemnon zich tegenrechtelijk een slavin had toegeëigend). De koning had in principe alleen zeggenschap over de wijze van oorlogsvoering, zoals ook de Indiaanse sachem. Legeraanvoerders mochten met een andere stam ook onderhandelen en verdragen sluiten: in die zin beheerden ze de eventuele uitwisseling van goederen, het begin van de handel dus. Dikwijls maakten ze bij hun contact met andere stammen gebruik van een soort verkenners of gezanten, diplomaten (‘mannen met een dubbel of een kopij van een verordening’). De situatie op het vlak van de scheiding tussen oorlogsvoering en rechtspraak begon echter te verschillen van stam tot stam. Maar alle varianten gaan op een zelfde oorsprong terug die zich relatief vroeg moet hebben gevormd en deel uitmaakt van het cultureel erfgoed van de mensheid. Doorgaans werden ouderen priester of rechter, terwijl de oorlogsvoering omwille van de vereiste fysieke kracht eerder onder leiding stond van een volwassene (het woord ‘priester’ komt, zoals reeds aangehaald, van het Griekse ‘presbuteros’, wat ‘oudere’ betekent). Koningen en andere erefuncties konden permanent in vraag worden gesteld: was de volksvergadering over hun werk niet voldaan, dan werden ze afgezet en vervangen.
Aan de muur waren planken bevestigd waarop plastic bussen stonden. Het waren doodgewone bussen bleek­water van vijf liter, behalve dat er geen bleekwater in zat. ‘Zou hij zijn slachtoffers daarom laten leeg­bloeden? Hij snijdt hun keel over en vangt het bloed op in deze flessen.’ Lieven keek over zijn schouder naar de andere kant van de kamer. Daar hing een vleeshaak aan het plafond. Op de grond eronder stond een ijzeren kuip. Naast de kuip lag een trechter. ‘Weet je hoeveel mensen je moet vermoorden voor zoveel bloed?’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *