“waar kan ik overlevingsuitrusting kopen overlevingsuitrusting in te pakken”

Fractalization is the modular and recombinant fragmentation of the period of activity. The worker no longer exists as a person. He or she is only an interchangeable producer of micro-fragments of recombinant semiosis that enter into the continuous flux of the internet.
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
Berend waste zijn handen en plaatste het mes bovenop de lende. Onwillekeurig draaiden zijn ogen naar het konijn in stukken. Hij rilde en concentreerde zich weer op het vlees in zijn handen. Met kracht drukte hij het mes naar beneden en schreeuwde. Het mes viel uit zijn handen, net naast zijn voet. Berend deinsde achteruit. Voor hem lag de runderlende, met een heel dun lapje vlees er nog net aan vast.
De invasie van de zombievirus is overal verspreid in de zombie van moordenaarstad 2017. Als een Amerikaanse universitaire sniper uitstekende shooter of sniper gun jager, moet je de zombie extreme golf op de snelweg schieten om de mensen van de doden jagerstad te redden. Dit gratis online zombie spel laat u de beste zombie dode slechte leven schieten ervaring die u nooit zal ervaren in een ander zombie assassin oorlogvoering spel. Blijf waakzaam tegen de zombie-vijandelijke crisis en jacht op de boze armzombie om hen te richten op legerredding.
Jullie hebben eind 2010 al een voorspelling had.  De Verenigde Naties zullen bij deze verschuivingen betrokken zijn, de wijze waarop zij gearbitreerd hebben is veelal eenzijdig geweest.  Ook de onevenwichtige benadering van de VS zal blootgelegd worden.  Velen zijn bang voor deze onthullingen.
Het jaar 2011 zal weer een belangrijke opening van de Sirius vortex omvatten.  Wanneer dit gebeurt, zal het een kruis van vier kwadranten vormen.  Elk hiervan regeert het fysieke, emotionele, mentale en spirituele, dat zich voorbereidt op de opening van het zielsbewustzijn.  Deze opening zal leiden tot een versnelde fusie van deze vier lichamen.
Er zijn zoveel regels in de wereld als er mensen zijn. Iedere genetische code is in feite een boek met regels dat op subtiele wijze voor alle levende wezens tegelijkertijd de verschillen en de eenheid regelt op het zelfde moment van bestaan. De zaken gaan goed, dingen lopen fout, maar altijd gaat men voor de regels die bij gratie van de evolutie altijd “de andere regels” zijn. Telkens weer worden de genetische codes veranderd onder de druk van de aanpassingen. Altijd worden de regels opgewaardeerd voor een betere regeling zodat in feite de regels van aanzien veranderen en verschillend lijken. Ondanks het feit altijd verschillende regels te hebben, ervan houdend zich aan te passen aan de verandering, zijn er thema’s die terugkeren. Deze thema’s betreffen de aard van de tijd, ruimte en materie; God, man en vrouw; politiek, religie en wetenschap; vaders, zoons en de heiligheid van de geest; verscheidenheid, eenheid en overbruggende culturen. De zaken schijnen in drieën te gaan een ziel hebbende die zich bewust is van de drie-poligheid van het superego, het ego en de dominantie van de lagere aandrift. Terwijl de wereld daartoe schijnt te bestaan uit vier culturele basis-opties die geneigd zijn in oppositie en conflict te verkeren, handhaaft het heroptreden van de andere regels het volledige van de werkelijkheid: Noord Amerika, Europa en Australië schijnen te functioneren op de wetenschappelijke benadering, het Midden Oosten en India op de religieuze benaderingen van de werkelijkheid van de Heer, het japanse/aziatische werelddeel functioneert naar de maatstaven van een suprème politiek en Afrika en Zuid Amerika lijken gedreven te zijn door het ritme van het natuurlijke leven. Niet in staat vierkant uit te leven naar de volledigheid van de werkelijkheid omdat men trots is op de eigen en achteloos over de andere cultuur, functioneert de wereld nog steeds op de driehoekige piramide van deze vier fundamenten van het mens-zijn (afb.). We zien altijd de werkelijkheid in drieën levend naar vier alternatieven. Vandaar dat het pleidooi van ‘de andere regels’ luidt zich bewust te worden van zichzelf: van de ziel van de eigen gewetensvolle bijdrage aan het volkomen geheel van onze wereldcultuur daarbij politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke waarden uitbalancerend. We kunnen niet leven zonder de vonk van bewustzijn die we als individu zelf zijn temidden van deze piramide van de wereldcultuur. Een ieder heeft zijn eigen unieke aard en bijdrage in deze volle culturele complexiteit. De Andere Regels, die het belang benadrukken van de ziel en de orde van de tijd, zijn opgedragen aan de burgerbevolking van de gehele wereld die uitziet naar enerzijds eenheid en vrede en anderzijds respect verlangt voor de verschillen van cultuur. Met een wereld die leeft in vrede en harmonie moeten de regels van de andere persoon, de andere cultuur en een andere tijd worden gerespecteerd. Dit boek is een poging een concept van een wereldorde te schetsen die kan veranderen en toch hetzelfde kan blijven. Velen kunnen hun eigen religie, wetenschappelijke theorie of natuurlijke aandrift erin herkennen. Voor de schrijver is het een genoegen geweest de aanhoudende geestelijke ziel te dienen bezorgd over zijn aanpassing aan tijd en plaats in het licht van euro-amerikaanse wetenschappelijke idealen, indiaas/orientaalse Heerlijkheid, aziatische politiek, en de latijns/afrikaanse extasen van het natuurlijke ritme.*
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’
Omdat het een enorme klus is om zo’n lijst van aan te klagen Collaborateurs samen te stellen, roepen wij uw hulp in. En om er geen puinzooi van te maken, moet daar enige mate van uniformiteit in zitten.
Maar wie zou nu geen “warme” maar een koude of kille samenleving willen? Ik vroeg Caroline Gennez, toen voorzitter sp.a, eens langs mijn neus weg hoeveel graden Celsius dat is, een warme samenleving. Ik zal me daarmee zeker niet sympathiek hebben gemaakt, maar ik heb nu eenmaal nogal wat talent om me antipathiek te maken.
De rubriek waar ‘Jan Klaassen’ en ‘Truus ga naar Huus’ centraal staan. Dit zijn dus mensen waar U als Burgemeesterszoontje al Uw gehele leven lak aan heeft gehad en nog nooit een pink voor heeft uitgestoken.
Pijn Er wordt vaak beweerd dat honden een hogere pijngrens hebben dan mensen. Dit idee wordt gesteund doordat honden soms met ernstige kwalen, die in vergelijkbare situaties bij de mens zeer pijnlijk zijn, nauwelijks zichtbare signalen van pijn tonen. Dit wil echter helemaal niet zeggen dat ze die pijn niet voelen. Het is een sterk overlevings mechanisme van dieren om pijn en zwakte niet te tonen. In de natuur zijn de zwakkere dieren vaak het mikpunt van een roofdier of ze worden gedegradeerd in rang die ze in een groep hebben. Het tonen van pijn pakt dus vaak ongunstig uit.
als jij een gevecht ziet, en een baasje trekt een stroomwapen, kan je de politie bellen. Ten eerste is een stroomwapen verboden om te hebben als burger. En je hebt grote kans dat die persoon mee doet met illigale hondengevechten. daar gebruiken ze dat namelijk.
Het is een trieste evolutie, zo triest en ondraaglijk dat ik ze wel wat moet ridiculiseren. Want er is meer aan de hand dan het voor enkele jaren opsluiten van een duizendtal gevangenen meer of minder. Wat erger is, want niemand kan voorzien waar dit zal eindigen, is dat de idee dat criminelen heropvoedbaar zijn stilaan wordt opgegeven. En het begrip ‘crimineel’ wordt steeds ruimer geïnterpreteerd. Er wordt bij de politie niet meer gelachen met een kind dat een appel steelt uit meneer pastoors boomgaard. En op wie over zijn toeren raakt en voor wat overlast zorgt wordt niet meer ingepraat. Dat soort canaille wordt dadelijk in de boeien geslagen en afgevoerd, een evolutie die je ook in de psychiatrie ziet. Daar heeft men ook steeds minder tijd en minder personeel om stijgende hartslagen en lichaamstemperaturen te pareren: de cleane isoleercellen mogen toch niet in leegstand vervallen. Je vraagt je af of mensen echt agressiever zijn dan wel of wij de minste agressie niet meer verdragen. Zoals je riskeert sneller crimineel verklaard te worden, word je tegenwoordig ook sneller geestesziek, mentaal gestoord, psychopaat of pervert verklaard. Het aantal gedwongen opnames in de psychiatrie neemt ieder jaar toe: meer zotten of meer dokters en procureurs des Konings die een probleemgeval gek verklaren? Zoals het begrip criminaliteit omvattender wordt, zo wordt de lijst psychiatrische syndromen steeds langer. Zelfs de holebi’s lijken aan te voelen dat de homofobie weer zou kunnen oprukken. M.a.w. er is een vreemd soort monsterverbond aan het groeien: wij vinden van anderen sneller dat hun bizar gedoe eigenlijk een geestesziekte of een misdrijf is, deskundigen zijn het daarmee eens én wij vinden van onszelf ook dat ons bizar gedoe eigenlijk ziekelijk of crimineel is. (Ik heb het even uitgerekend: het aantal lieden dat mijn persoon in de 2de helft van 2006 – wij schrijven nu eind november – van een psychiatrisch etiket voorzag is met 100% gestegen in vergelijking met de 1ste helft van 2006 en met 300% in vergelijking met de 2de helft van 2005. Opvallend is dat het vooral universitair geschoolden zijn die me gek verklaren: je zou verwachten dat die gediplomeerden wat genuanceerder dachten, nee dus. Ik moet er wel aan toevoegen dat het aantal mensen dat me exceptioneel menselijk vindt ook verdubbeld is: zoals in de Nederlandse politiek implodeert dus ook hier het centrum.)
Van de idolen van de kampbewakers wordt niet verwacht dat ze waarheid spreken: alleen dat ze meningen en gratuite uitspraken presenteren als universele waarheden die niet inwerken op het verstand maar de oververhitting van het gemoed temperen. Ben je nog geneigd het aanhoren van Elio di Rupo en zelfs Koning Albert enige tegenspraak te verzinnen, het komt niet bij je op Rik Torf’s uitspraken te toetsen. Al is hij maar professor Kerkelijk Recht (een maatschappelijk weinig relevant vak waar vooral buitenlandse katholieken die hopen in hun thuisland ooit kardinaal te worden, naar komen luisteren; of misschien precies omwille van de irrelevantie van dat vlak), Rik Torfs weet gewoon alles: over de betekenis van buitenlandse pausbezoeken tot de wijze waarop een vrouw een vent moet versieren. Nochtans is bij nader toezien elk van zijn uitspraken bijzonder bedenkelijk. ‘Zelf wanneer een man [door op bordeelbezoek te gaan] zijn vrouw bedriegt, wordt hij bedrogen [namelijk door de prostituee die zegt dat hij knap en viriel is]’: daarmee wint Rik Torfs de gunst van een paar dames die naast hem met opgeschoven rok in de tv-studio zitten. Bedriegt een hoerenloper zijn vrouw? Dat is helemaal niet vanzelfsprekend: volgens de evolutionaire psychologen (die Rik Torfs ongetwijfeld kent) zal een vrouw zich vooral bedrogen voelen als haar partner een emotionele band aangaat met een andere vrouw. En dat doet een man niet met een prostituee. En is het niet de man die in de geschiedenis altijd hoorndrager was? Terwijl hij fluitend op bordeelbezoek ging, deed zijn vrouw het vroeger met de melkboer en nu met de verzekeringsagent die wat nieuwe polisvoorwaarden komt bespreken. En wie hoe dan ook steeds bedrogen wordt, is de prostituee: zij moet het geld van de man afgeven aan een pooier en ze mag al blij zijn dat ze daarbij niet afgetroefd wordt. Alleen happy hookers zoals Xaviera Hollander er in onze mannelijke hoogdagen één was, kunnen dat bedrogen worden ontlopen. Kortom bij alles wat Torfs zegt kan je eigenlijk onmiddellijk zeggen: ‘Hei man!’ B.v. over de interreligieuze dialoog: ‘De Paus spreekt als belichaming van de universele waarheid van de katholieke kerk met islamleiders en orthodoxe hoogheden en vindt dus dat zijn gespreksgenoten zich eigenlijk fundamenteel vergissen. Een vreemd uitgangspunt voor een dialoog.’ Maar is dat niet het uitgangspunt van elke dialoog en onderhandeling (tussen politieke partijen over de staatshervorming of bij een regeringsvorming; tussen de sociale partners als ze het eens moeten worden over een nieuw interprofessioneel akkoord; tussen twee samenlevenden die ruzie maken over waar het zout moet staan op tafel): dat de ander zich vergist (maar dat hij of zij macht heeft en dat je dus met hem of haar moet praten)? ‘De paus is met Johannes-Paulus II een politicus geworden!’ Is de paus dat niet altijd geweest, behalve in de 2de helft van de 19de eeuw toen Garibaldi hem in Italië op zijn plaats had gezet? En je kan Torfs soms ook moeiteloos op ordinaire foutjes betrappen, zoals toen Siegfried Bracke hem zijn mening vroeg over Benedictus’ beruchte uitspraak over de islam aan de Universiteit van Regensburg. ‘De Paus heeft over de islam strategisch gezien niet bepaald slimme dingen gezegd.’ ‘Is dat daarom ook verkeerd?’ werpt Bracke op. ‘Nee, niet alles wat slim is is verkeerd.’ (Wat natuurlijk moet zijn: Niet alles wat dom is, is verkeerd.)
Zo werd in 2010 door Wikileaks zichtbaar wat er gecommuniceerd wordt achter de schermen van de wereldpolitiek. Wikileaks presenteert zich als een platform dat via internet mensen de kans geeft gevoelige informatie anoniem te publiceren. Het gaat dan met name om informatie die door bestuurders achtergehouden wordt voor het grote publiek. Achter Wikileaks zit een wereldwijd netwerk van vrijwilligers die samenwerken om publicatie mogelijk te maken.
c. Moralisme. Schnitzler en heel wat van zijn gelijkgezinde collega’s benaderen de digitale technieken en netwerkstructuren principieel vanuit een negatieve morele evaluatie. Een evaluatie die steunt op een idee van menselijkheid versus vervreemding en ontmenselijking. ICT in haar huidige vorm zou de mensen bedreigen in hun menselijke waardigheid als vrije personen met een vermogen tot een bewuste en eventueel kritische kijk op de wereld. Dat sommige mensen zich ongelukkig voelen als gevolg van te hoge verwachtingen van Facebook, enzovoort, betekent niet dat mensen nu ongelukkiger zouden zijn dan vroeger. De plattelanders die tijdens de Industriële Revolutie naar de fabriekssteden trokken, waren zeker niet gelukkig. Alcoholisme en psychiatrische stoornissen (hoewel dikwijls vanuit een eerder morele visie gedefinieerd) waren meer dan schering en inslag. Dat kunstenaars, intellectuelen en opiniemakers ons waarschuwen voor de gevaren en verlokkingen van ICT en de doorgedreven digitalisering doet ons vergeten dat zij één van de bevolkingsgroepen zijn die het meest digitale technieken, sociale media, enzovoort gebruiken en zo ICT dus een duwtje in de rug geven. Een pak mensen (steeds meer en meer) verdient ook zijn dagelijks brood bij internetgiganten en bij alles wat met ICT te maken heeft.
Het was verre van moeilijk geweest na mijn ver­kiezing tot Groot-Alloceur vijanden te maken. De schaarste is eenvoudigweg te groot, de belangen te zwaarwegend; ik was weliswaar democratisch gekozen, maar lang niet iedereen was bereid zich te schikken in mijn visie. Ik wist dat er een einde moest komen aan Mooks monopolie op de laatste olie­voorraden, en dat daar een einde aan zou komen zodra we de wind­molens weer operationeel hadden. ‘Ik had de mensen een einde aan de energietekorten beloofd, en dat ging ik ze ook geven’
Hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer één bij vrouwen. Per dag sterven 57 vrouwen in Nederland hieraan. Dat is meer dan bij mannen. Bij een hartaanval krijgen mannen over het algemeen plotseling een beklemmende of drukkende pijn op onder meer de borst. Vrouwen hebben echter meestal minder duidelijke klachten bij een hartaanval. Hierdoor leggen zijzelf en artsen niet direct een verband met deze dodelijke ziekte. Het is tijd dat bij vrouwen de signalen eerder  worden herkend en dat de behandeling hierop wordt aangepast. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc onderzoeks-fonds Hart voor Vrouwen een beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten. De onder zoeken, waarvoor het Radboud Onder-zoeksfonds Hart voor Vrouwen fondsen werft, overschrijden grenzen van medische vak-gebieden. Met het onderzoeksfonds wordt beoogd dat artsen met verschillende discipli-nes kennis met elkaar delen, zodat zij nog betere diagnoses kunnen stellen en op nog effectievere wijze deze vrouwen kunnen be-handelen. Meer informatie over Hart voor  Vrouwen is te vinden op www.hartvoor- vrouwen.nl. Aanmelden voor de sponsorloop kan op www.devierdaagsesponsorloop.nl.
Deeltjes knalden tegen de romp en gloeiden op als wonderkaarsen. Het klonk als een hagelbui op een tentdak. Meeuw schoof in de draaikolk langzaam op naar binnen, steeds dichter bij dat grote, gapende niets… totdat de zwarte bol alle sterren leek te hebben opgeslokt.
Natuurlijk is het nodig te discrimineren in de zin van je bewust zijn van verschillen. Zelfs twee identieke moleculen nemen een andere plaats in in de tijdruimte (afb.). Het gaat er niet om het het gebod van het bewustzijn te weerstaan dat zegt de verschillen te zien. Op dezelfde manier als men zich moet herinneren dat ziel zelfherinnering is, terwijl niet alle zelfherinnering de ziel ten dienst staat, moet wat dit betreft eveneens worden geweten dat het zien van verschillen in het belang van bewustzijn niet inhoudt dat het maken van een onderscheid in het belang van bewustzijn is. Zoals met het verdedigen van de eer moet men geïnteresseerd zijn in het niet verliezen van het verstand door valse identificatie. Ondanks de geslachtelijke identiteit, het belang van je eigen raciale cultuur, religie of wat voor materiële vorm dan ook, de werkelijkheid van de ziel, het belang van gewetensvolle zelfherinnering verandert niet. De vorm van de zelfherinnering foutief aanzien voor het doel ervan dat het zich zelf herinnerende zelf is is de definitie van verbijstering. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *