“uitrusting voor overlevingskampeersystemen ultieme survival alaska vistuig lijst”

Waarom is deze technisch onderlegde mens niet in zijn toestand blijven bestaan? De verworvenheden van de primitieve mens zijn immers enorm. Behalve de Eskimo’s, de aborigines en een aantal verspreide stammen hier en daar, bijvoorbeeld in de regenwouden van de Amazone, zijn alle andere volkeren overgestapt naar een volgend stadium, dat van de landbouw of veeteelt. Zijn deze uitzonderingsstammen restanten uit het paleolithische tijdperk of zijn het stammen die door omstandigheden verplicht zijn geweest terug te keren naar een levenswijze van jager-verzamelaars?
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een akelig, onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
De val van de intelligentie toont zich in de relatie met de onwetenden en onschuldigen. Hoe meer de kultuur is afgestompt hoe erger de relaties tussen ouders en kinderen, leraren en leerlingen, priesters en overheden en burgers. Zonder zondaars zouden er geen religies nodig zijn, zonder profiteurs zou er geen zekerheids-orde nodig zijn, zonder gevallen zielen zouden er buiten het ouderlijke geen leraren zijn, en zonder lust zou er geen vernedering hoeven te bestaan. Ouders intimideren kinderen ze ziend als de duiveltjes van hun luist. Priesters moeten tot mensen prediken en moeten de alledaagse zonden des vlezes aanvaarden, overheden moeten eindeloos betalen voor sociale zekerheid niet in staat iets materiëels terug te verlangen vanwege het winstmotief en leraren moeten keer op keer de lessen herhalen aangezien mensen voortdurend hun intelligentie verliezen in de val van de ziel. Eenmaal verankerd in het werkelijkheidsprincipe echter (afb.), moeten priesters, leraren, ouders en politici leren de naaste te behandelen als een gelijkwaardige partner en niet als een slachtoffer. De ander is niet simpelweg een onderdaan van de Staat, een kind, een pupil, of een zondaar. Het is in de verheffing boven de ander dat het zelfbewustzijn verloren gaat en vijandigheid dreigt met revoluties tegen valse klasse-onderscheidingen en oorlogen tegen de vervreemding. Vandaar de regel van het in principe zo gelijkwaardig als mogelijk is behandelen van leerlingen, kinderen, gelovigen en onderdanen van de Staat . Het is een vereiste van de zelfvernedering: ikzelf ben een profiteur, een gevallen ziel, een zondaar en leerling. Ik ben degene die emancipatie behoeft en dus zal ik niet alleen mezelf bevrijden, maar de hele wereld van mijn prediking, lering, manipulatie en kleinering. 
De oplossing is gevonden in de zuivering van de discipline van het leven. De zuivering die de werklast vermindert wordt gevonden in de konstruktie en de orde van het belang van de eeuwige waarden van fundamentele waarheid, reinheid, delen en zorgen (afb.). Praktisch kan dit worden bereikt door de gehechtheid te checken aan b.v. de boekenkast en het domein van fixaties op literatuur, andere dingen en bedwelmende middelen van overeenstemming die de degradatie ondersteunen, je ervan weerhouden energie-consumerende geheime relaties en aktiviteiten te koesteren met jezelf en anderen, de rechtvaardiging te stoppen van het stelen en doden door meer vegetarisch te worden en beschermend te zijn naar de zwakken en kwetsbaren en een deel van je financiële reserve te reserveren voor liefdadigheid en goede doelen (afb.). Geld in reserve houden, niet verschuldigd zijn, en de onafhankelijke positie bevorderen is o.k. (afb.), maar er God van verwachten als je in een kluis leeft zonder de zaak van God te dienen is zotheid. Zo tot gezond verstand komend zal de last van het energieverslindende en ziekmakende vicieuze van het materiële motief verminderen. Waar mee rekening moet worden gehouden is dat in liefdadigheid geven organisatie vereist. Er zelf verantwoordelijkheid voor nemen is altijd beter dan van anderen verwachten dat voor jou te doen. Dus betekent het spenderen in liefdadigheid ook het spenderen van tijd. Alleen je zakportefeuille geven of je kluis in een tempel veranderen zal geen hart dragen voor de persoonlijke noodzaak van het goed-doen. Iedereen mag bedelen in naam van God, maar behoefte aan geld mag niet het feit verdoezelen dat het meest gewilde feit is dat men er zelf in naam van God zorg voor draagt. 
Dit heeft betrekking op het stadium van de concentratie. Als eenmaal de relatie gefixeerd is wordt ze behouden door gebed, meditatie en concentratie waartoe men bereid moet zijn er voor de rest van je leven mee door te gaan. Het is de houding die voorafgaat aan het bereiken van dienstbaarheid. Vanwege het missen van dit vermogen hebben vele mensen existentiële crises niet wetende hoe zich te concentreren op de zaak van hun belang zichzelf niet in staat vindend betekenisvolle relaties op te bouwen. Niet in staat om op het object van de liefde te mediteren kan het huwelijk van de arbeid nooit slagen of zelfs maar plaats vinden. Dit kan vele oorzaken hebben daar men belemmerd kan zijn van binnenuit, van buitenaf of door de grote natuur, door gehechtheid aan illusies van zelfzucht, lijdend onder onwetendheid afkeer hebbend die de vorm van doodsvrees aanneemt. (afb.). De drie aapjes van doofheid, lafheid en vooroordeel kunnen de ontvankelijkheid, de liefde en de aktie zodanig blokkeren dat het proces van emancipatie tot de gerijpte staat van bevrijde dienst er niet kan zijn. Veel mentale en lichamelijke ziekte kan worden herleid tot deze frustratie van vooruitgang. De regel van de meditatie volgt direkt op die van de afwijzing. Afwijzing kan niet worden geaccepteerd als men voor zichzelf en het voorwerp van de liefde op de vlucht is in feite de zelfconfrontatie vervat in de meditatie vrezend. Om te kunnen mediteren moet men de fundamentele waarden aanvaarden (afb.), zich terugtrekken en de energie van de dekonditionering van de gehechtheid binden in de juiste lichamelijke oefening. Religieus vindt deze binding van energie plaats door gezang en gebed. Wetenschappelijk wordt dit gedaan door fixatie en politiek door het ondernemen van aktie. Van nature wordt dit gedaan door bezinning op een in de tijd gefixeerd gedragspatroon: de vogel trekt tegen de winter naar het zuiden, de beesten planten zich voort in de paartijd en het menselijk wezen buigt en strekt zich bij het ontwaken. Terwijl het dier van nature mediteert op het vergaren van voedsel en zorgen voor het nageslacht, is de mens gebonden door de cultuur. Kultuur is de menselijke manier van aantrekken en samenhangen van de levens-kracht. Je Brood verdienen en baby’s krijgen is onderworpen aan kulturele overgave. Het proces van het binden van de energie is van essentiëel belang voor het succes van de meditatie: er niet in slagen zal leiden tot geestesziekte daar men eenvoudigweg psychotisch wordt de chaos bereikend van een ongeregeld zelf, en zal men, de eigen aktie missend, de innerlijke ervaring misinterpreteren voor de materiële invloed hetgeen schizofreen wordt genoemd. Niet op juiste wijze de energie bindend zullen ook manische perioden en depressies elkaar volgen. De ander aannemend als object van de liefde, wordt afspraken maken een meditatie op de voorwaarde van het behoud met de basis-waarden van rein en waarheidlievend delen en zorgen (afb.), de bereidheid tot terugtrekken en het vermogen om de energie te binden van de dekonditionering. van deze manier van zich verhouden tot de wereld bereikt men de dienst, vriendschap en uiteindelijke bevrijding in overgave (afb.). Naar de werkelijkheid van de tijd betekent dit dat voor betekenisvol afspreken men een gemeenschappelijke noemer nodig heeft waarnaar men waarheidlievend kan delen en zorgen, zich terug kan trekken en de energie binden. Praktisch gesproken is dit een klok die dienst doet als de gemeenschappelijke noemer van de kulturele liefde. Of en hoe een klok zou moeten worden bestuurd door politiek, religie en/of de natuur staat open voor verdere beschouwing (zie ontwerpen voor een voorstel). 
Aan de balie werd ik verwelkomd door een pseudomens. Haar gladde grijze gezicht, met maar een vage aanduiding van ogen, neus en mond, vertoonde geen uitdrukking, maar haar stem klonk warm toen ze me condoleerde. ‘Hij heeft vijf perfecte uitzettingen voor NonVitae uitge­voerd, we hopen dat u zijn goede werk zult voortzetten.’
Pas bij Nietzsche wordt met zijn meedogenloze kritiek op die christelijke moraal weer aangeknoopt met de Oudgriekse idee van “zelfzorg”. Met zijn gekende hamer slaat Nietzsche de ganse deugd van het “medelijden” stuk, dat Mitleid dat in het concrete dagelijkse leven verwerkelijkt wordt en hoort te worden als zelfvernietiging, zelfontkenning en zelfopoffering (ten koste van een schijnheilige en hoe dan ook valse Idee). Zijn ultieme opwaardering van de “zelfcultuur” en de “zelfverheffing”, Nietzsches befaamde en beruchte Selbstüberwindung, (self-overcoming in het Engels), sluit perfect aan bij het Duitse pedagogische Bildung-concept en bij de Oudgriekse oefeningen in “zelfzorg” en “zelfcultuur”. Een “zelfzorg” die Nietzsche uittekent als een verweer tegen een onderdanigheid eisende totalitaire macht die hij de naam “commerciële maatschappij” meegeeft – Friedrich Nietzsche “Morgenrood”, 1881; een tekst die gemakkelijk kan gelezen worden in het licht van onze actuele maatschappij die doorheen een ophemeling van de waarden van “(persoonlijke) autonomie” en “zelfbeschikking” erin slaagt quasi-volledige controle te verwerven over al ons doen en laten, niet alleen in het publieke domein maar meer en meer ook in het privédomein (zie bv. Keith Ansell-Pearson “Care of Self in Dawn: On Nietzsche’s Resistance to Bio-political Modernity.” in: Manuel Knoll & Barry Stocker (eds.) “Nietzsche as Political Philosopher.” Berlin, Walter de Gruyter, 2014, p. 269-286). Het is Friedrich in de meeste kringen niet in dank afgenomen.
Niet gemaakt zijn betekent eerlijk zijn in het gaande houden van de vertoning. Natuurlijk moet er een blijk van goede wil zijn hoewel de zaken er niet altijd even bloeiend voorstaan. Zelfs honderden jaren lang kan een hele natie of kultuur onder verschrikkelijke konflikten gebukt gaan niet instaat zijnde bepaalde problemen van de zelfverwerkelijking op te lossen totdat aan de noodzakelijke vereisten is voldaan. Hoe hoger men stijgt des te dieper valt men. Soms komen leiders ten val of worden ze vermoord door hun eigen mensen resulterend in een eeuwenlange afwezigheid van iedere fatsoenlijke vorm van leiderschap. Niet alleen doen individuen boete maar ook naties of een hele wereldpopulatie. Alleen als de schade berokkend is zal men doorgaans spijt hebben. Niet de liefde voor te wenden is hetzelfde als de werkelijkheid van de boete niet te verraden. Begeerte is de vijand die er toe aanspoort niet op te geven, terwijl eerlijkheid de vriend is die zegt te accepteren en een betere kans op vervulling af te wachten. Wat niet moet worden opgegeven is de zoektocht naar en de dienstbaarheid aan het ware zelf en wat moet worden afgewezen is het liegen terwille van de valsheid. Derhalve, vast houdend aan de drang naar orde e.g., moet het zo zijn voor het vinden van vertrouwen met elkaar op de eerste plaats niet liegende dat b.v. een betere klok een betere samenleving zou maken hoewel dat het gevolg kan zijn. In het bijzonder is sexueel het vertrouwen dat ene ding wat er wel moet zijn. Daarmee kan de emotionaliteit van veel frustratie en moeilijkheden worden verdragen. Psychiatrische ziekenhuizen zitten vol met mensen die eenvoudig hun vertrouwen hebben verloren. 
En het mooie is dat er al lang vele alternatieven bestaan om een nieuwe en meer harmonische wereld te creëren op het puin van de oude. Dit zijn er enkele. Opgelegde ‘schuld en boete’ religie wordt vrije spiritualiteit. Landen met schijndemocratieën en dictaturen worden regio’s met sociocratische dorpen die zelfbestuur hanteren. Consumptie economie wordt sociale economie. Chemische farmacie wordt natuurlijke fytotherapie. Symptoom geneeskunde wordt energetische geneeskunst. Giflandbouw wordt permacultuur. Olie- en kernenergie wordt hernieuwbare en/of vrije energie. Vervuilend transport en auto’s worden antizwaartekracht voertuigen. Patriarchaat wordt matriarchaat. Allerlei uitkeringen worden vervangen door een basisinkomen voor iedereen. De euro wordt equi. Enzovoort.
We schuifelden langs de zwaargewonden heen naar de sas en sloten de eerste deur achter ons. Jonas drukte de noodgrendel naar beneden. Met een sissend geluid schoof de buitendeur open. Een tochtvlaag trok langs ons heen en iedereen huiverde. De scheppers hadden ons van nature voorzien op de lage temperaturen van Mars. Niettegenstaande die aan­passingen en de recente opwarming van de planeet, bleef winterkoude dan misschien niet meer onmogelijk koud, maar toch nog gewoon koud.
Als de vos nog iets irritanter werd dan hij nu was, stond ik niet meer voor mezelf in. Het schoot door me heen dat hij ook zo deed tegen Ansalaam, en die bekende, teerzwarte haat laaide op. Gezien hoe zeld­zaam teer is op Mars, wil dat wel al het een en ander zeggen, niet­waar?
Zij had net daarvoor een mooie vakantie in Australië gehad met een andere zus bij een derde zus op bezoek, In de buurt van Brisbane. Ze hebben heel wat mooie dingen gezien in Australië. Vooral het snorkelen op het Great Barrier Rif was prachtig geweest. Ze was anderhalve dag vóór mij weer thuis gekomen.
Er hangt nog altijd iets mysterieus over ons tegenwoordig charisma-begrip. Dat heeft uiteraard ook te maken met het gegeven dat charisma voorheen eeuwenlang gold als een bovennatuurlijke gave, Gods genadegave. Charisma wordt tegenwoordig gezien als een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen. M.a.w. als een bepaalde moeilijk onder woorden te brengen uitstraling die uitgaat van een bepaald persoon, een charisma die wordt ervaren als een bepaalde begeestering. Die uitstraling gaat uit van een zekere lichaamstaal, lichaamshouding en min of meer gestileerde gebaren die de charismaticus bewust of onbewust hanteert (daar waren Mussolini en Hitler precies zo sterk in). De charismatische persoon is doorgaans qua fysiek groot en letterlijk hoogstaand: hij spreekt letterlijk vanuit de hoogte (een balkon of podium bijvoorbeeld). Charismatische persoonlijkheden beschikken over charismatisch gezag of leiderschap, één van de drie vormen van (legitiem) leiderschap of gezag die de reeds genoemde socioloog Max Weber onderscheidde in zijn studie van het verschijnsel van de ‘bureaucratie’. Deze vorm van gezag is enkel gebaseerd op de persoonlijke kwaliteiten van de leider en de erkenning daarvan door zijn volgelingen. De twee andere vormen van gezag zijn, volgens Weber, traditioneel gezag dat gebaseerd is op de afkomst van de leider en rationeel-legaal gezag dat stoelt op de positie die de leider rechtsmatig bekleedt.
Dit leuke zwarte stretch Shortje heeft een rits met mooie zilveren knoop en achterzakken. De zwarte stof is stretch en heeft een glinsterende glans. Heel stijlvol broekje voor de zomer, een festival of de club. Een hoogwaardige productie van Roma Costume. Set bestaat uit:- Zwart Shortje
Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
Inderdaad. Vormen zijn permanent onderhevig aan inwendige en uitwendige krachten. Bindende en ontbindende krachten. De vormen die een eigen leven leiden als eenheden of entiteiten, missen elke definitieve en onomkeerbare stabiliteit. Ze kunnen fusioneren met andere eenheden of opgaan in ruimere entiteiten. Maar ze kunnen evengoed genadeloos verbrijzeld worden en scheuren of uiteenvallen in afzonderlijke delen of ordeloos lijkend puin. Nu eens hechten en klinken vormen zich vast aan andere vormen of worden door een belanghebbende of toevallige buitenstaander samengebald. Dan weer nemen ze afstand van elkaar, rukken zich van elkaar los of worden door een derde uitwendige kracht opengereten en aan flarden geschoten. Bindende en ontbindende krachten worden ook dikwijls verzameld binnen een vereenvoudigende dualiteit. Zo kent de psychologie en in het bijzonder de psychologie van de infantiele ontwikkeling de sequentie van fusie/attachment en separatie (scheiding). Op het vlak van dergelijke opdelingen scoorde Sigmund Freud op de abstractiedimensie ongetwijfeld het hoogst met zijn mythische en zelfs ietwat mystieke tegenstelling tussen de levensdrift Eros en de doodsdrift Thanatos. Voor wat betreft de totaliteit van alle vormen dringt zich binnen het historisch samenspel van bindende en ontbindende krachten de vraag op of er een denkbaar, realistisch of zelfs noodzakelijke Einde komt aan deze geschiedenis. Een voltooiing en vervolmaking die paradoxaal tevens een terugkeer of een herhaling zou zijn van het oorspronkelijke Begin. En zouden heimwee, nostalgie, Weltschmerz en het ziekelijk of heimelijk verlangen naar een wederkeer van het embryonaal, foetaal of infantiel paradijselijk kinderbestaan echt op radicale genezing kunnen rekenen?
47. Een managementmodel in de diepteallerlei oppervlaktestructuren, zoals de beschrijving van een religie ofeen levensfilosofie, een samenlevingsmodel, rituelen enz. Ze gaatimmers terug tot de onderste laag van wat we zijn: energie in een bepaal-de vorm.Mijn managementvertaling is een vertaling in de diepte. Het model datik in dit boek ontwikkel, is geen nieuw model dat ik naast de talrijkeandere managementmodellen wil plaatsen. Het is een schema dat zich,gezien haar oorsprong, in de diepte bevindt, op de onderste laag van wateen onderneming is: energie in een bepaalde vorm gegoten. Dit model isgeen strategisch model, geen bedrijfsorganisatorisch model, geen marke-tingmodel, geen accountingmodel. Die zijn, om Libbrechts woorden tegebruiken, oppervlaktestructuren waarin een onderneming zich manifes-teert. Mijn model, het Groeimodel, zoals ik het ben beginnen noemen,is een kapstok waaraan we alle verschillende managementuitdagingenkunnen ophangen om daarna te onderzoeken of we die momenteel goedof minder goed aanpakken.Laten we eerst teruggrijpen naar de basistekening van Libbrecht. Vrij ing Ke lev nn Be Informatie is Ratio Emotie Energie Gebonden 37
Waarop matroos Tobias slechts stamelend kan uit­brengen: ‘Ik legde het ding daar… daar op de werk­bank van de heks… naast de opgezette krokodil. Excuses bootsman… ik wilde alleen maar helpen met graven.’
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
Het gevoel hebben krankzinnig te worden of een of andere mentale ziekte te ontwikkelen. Je ervaart snel verschillende dimensies en opent erg. Veel is nu voor je beschikbaar. Je bent er alleen niet gewoon. Je bewustzijn is verhoogd en je barrières zijn weg. Dit zal voorbijgaan en je zult je uiteindelijk heel erg Thuis voelen zoals nooit tevoren, gezien Thuis nu hier is.
Een klant zijn van, neerbuigend behandeld worden, onder de kontrole van de regering of van een baas staan moet met de grootste zorg worden overwogen. De zorg van een vader is belangrijk; noch persoonlijk; noch collectief moet dit worden genegeerd. Niettemin zegt de regel der onafhankelijkheid ons dat het volwassene niet onder toezicht van anderen staat maar zelfverantwoordelijk is. Een ieder mag leren van een andere persoon. Een ieder mag voordeel trekken uit ondersteuning door de regering. Als een manier van wording is dit geaccepteerd maar als een manier van zijn zou men niet zijn afhankelijkheid moeten verraden. De regering is afhankelijk van het volk net zoals het volk afhankelijk is van de regering. Geen volwassen persoon is volledig onafhankelijk. De meester is eveneens van de dienaar afhankelijk. De verkoper is afhankelijk van de klant. De volwassen optie is een houding die de trouw en geestelijke gezondheid weerspiegelt van het respekteren van het ideaal. Maar pretenderen dat bereikt te hebben moet worden beschouwd als de meest algemene leugen. Het is een fundamenteel psychologisch konflikt: de relatie met de ‘vader’, of het nu vadertje tijd is, de echtgenoot, de biologische vader, de priester, de Heer, de regering of een leraar of een baas, staat gelijk aan de relatie met de ziel. Het ego van materiële identificatie moet zich gelijkrichten met de ziel om zich te bevrijden van de neurotische twijfels en angsten van het ontkennen van de werkelijkheid van de tijd(afb.). De werkelijkheid van de tijd is de absolute heerschappij over alle materie waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Deze werkelijkheid (afb.) ontkennen is het echte probleem. Structuur behoevend ruziën mensen en voeren ze oorlog ego’s vormend van betuttelende kultuur ieder het absolute van de ziel claimend. Maar het absolute van de ziel is het volkomen geheel van alle ziel, materie, werk (afb.) en tijd tesamen. Het is niet enkel deze Heer of die God. Noch is het enkel deze of gene sterveling of mijn materie alleen. Noch is het alleen vruchtdragende arbeid of standaardtijd alleen. Het is het zelf èn zijn ideaal, het is de materie hier èn daar, het is de natuurlijke èn de culturele tijd. Dit alles tesamen zijn we geneigd te reduceren en tegenover elkaar te plaatsen de ander betuttelend minder noemend zonder ons… Het antwoord op dit probleem wordt gevonden in het zich gewetensvol verhouden tot het ware zelf door rechtmatig de bezitsdrang te weerstaan, ons begrip van arbeid en tewerkstelling te emanciperen, en de volledigheid van de tijd te besturen in een meer ontwikkelde vorm dan enkel de standaardtijd en de romeinse kalender.
Heinrich rende achter Sterre aan en probeerde haar tegen te houden om de trap naar het perron te beklimmen. Ze trok zich los en liep verder. Hij keek om zich heen en trok nog harder aan haar, waardoor ze achter­over viel. Het meisje liep van haar weg. Haar ogen staarden naar de rode koplampen die in de verte vanuit Amsterdam aan kwamen denderen.
De Fieseler Fi 156 Storch (Ooievaar) is wel het bekendst geworden verkenning en verbindingsvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog. De Storch kan met recht ‘s werelds eerste STOL (short take off and landing) vliegtuig genoemd worden. Het toestel kon opstijgen binnen 65 meter en landen binnen 20 meter en was daardoor ideaal voor het gebruik als verkenner, verbindingsvliegtuig en ambulance, rond of nabij het slagveld. Het vliegtuig is dan ook nagenoeg op elk slagveld ingezet.
1. de mensen waren behept met open genen: alles (coöperatie, competitie, agressie, maar ook gedrag in andere domeinen) was mogelijk. In de precaire bestaanscontext werden de agressieve en competitieve genen echter op xxxoff geswitcht. Agressie (maar geen wreedheid) kwam wel aan bod in de jacht en de oorlog.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *