“uitrusting voor overlevingskampeersystemen biohazard zombie survival gear machete”

Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
5° Agogische begeleiding van de werknemers die terugvallen op de arbeidsduur van ca. 20-25 uur per week. Agogiek is de leer van het begeleiden, aansturen of beleidsmatig mogelijk maken van veranderingsprocessen bij mensen. Ongetwijfeld zal de drastische arbeidsduurverkorting, zelfs uitgesmeerd in de tijd, verzet en weerstand oproepen bij mensen die willen vasthouden aan de vroegere arbeidscondities (bijvoorbeeld omwille van de sociale contacten op het werk) of het zaakje niet vertrouwen. Principes 1 & 2 (automatisering; arbeidsduurverkorting) zullen onvermijdelijk een cultuurshock veroorzaken voor heel wat mensen die vandaag, anno 2015 dus, volwassen zijn geworden. (By the way: ik ben er altijd van overtuigd geweest dat dementie een sociaal en cultureel bepaalde aandoening is. De hersenen van oudere mensen slagen er veel minder in om zich te leren aanpassen aan de snelle veranderingen van signalen en omgevingsprikkels die een adequate reactie vragen. Het is volgens mij geen toeval dat dementie zo wijd verbreid is – of dat er zo veel aandacht aan wordt besteed – in een tijdperk van uiterst snelle veranderingen op alle vlakken, van ca. 1990 tot nu dus.). Kwestie is de voorspelbare sociale conflicten niet uit de hand te laten lopen. Enige “propaganda” zal vermoedelijk nodig zijn om vooral volwassenen van 40-55 te leren wennen aan een radicaal kortere werkweek of aan de drastisch gewijzigde arbeidsinhoud. Jongeren zullen heel wat enthousiaster zijn. Zij moeten immers niet overschakelen op een radicaal nieuwe levenswijze.
5. 3 1. Inleiding Aanleiding De brief van Ilse is een veelzeggend voorbeeld van hoe hoog de nood kan zijn als je eigen partner seksverslaafd is. Ik merk dat er in de prak- tijk voor degene die worstelt met zijn verslaving voldoende aanbod is in de hulpverlening. In de verschillende behandeltrajecten, voorname- lijk in groepstherapieën, gaat het ook over de partnerrelatie. Maar met anderen praten over je relatie is heel wat anders en soms gemakkelij- ker dan er samen met je partner over te praten. Dat een seksverslaving een grote impact heeft op de partnerrelatie is een feit, maar wat te doen wanneer je hiermee als partner geconfronteerd wordt? Systeemgericht werken met een ervaringsgerichte houding is een van de basishoudingen van de opleiding Ervaringsgerichte Psychosociale Hulpverlening en Gestalt Gezinstherapie van het Kempler Instituut. In mijn eigen praktijk, Puur Leven, begeleid ik veel gesprekken op het gebied van seksverslaving. Daarbij probeer ik de partner (de context) zo vroeg mogelijk in de gesprekken te betrekken; ik heb gezien hoeveel toegevoegde waarde dit heeft. Maar het lukt niet altijd om de partner te helpen en de relatie te red- den. Dat heeft enerzijds te maken met onduidelijkheid omtrent het precieze effect dat een seksverslaving heeft op de partner en de rela- tie; vaak is de breuk tussen de partners ook al zo groot dat uit elkaar te gaan de enige optie lijkt.
Op de nieuwe, twee jaar geleden geschonken OK is men gewend dat er weinig wordt geopereerd, dat de ochtendploeg wel om half acht present zou moeten zijn, maar dat men in feite de dag niet voor negen uur begint.  Om twee uur ’s middags (niet om twee uur ’s nachts) moet het operatieprogramma achter de rug zijn; wat nog niet is gedaan moet anders maar wachten tot de volgende dag. Met veel moeite kan die werk-periode voor de gast-specialisten iets worden opgerekt. Toen de zuurstoffles leegraakte moest de gast-chirurg hemel en aarde bewegen om althans binnen twee dagen weer zuurstof te hebben.
De enige methode om inzicht te ontwikkelen is ‘ het dagelijks oefenen van het verstillen van je gedachten, van het ontvankelijk zijn voor alles wat je voelt, van geduldig en open te zijn, en van alleen maar te zitten en bereid te zijn je gedachten te zien komen en gaan’. Omdat we in zo’n hectische wereld leven moeten we dit dagelijks doen, ‘we worden door verschillende eisen verschillende richtingen in getrokken, we vliegen van taak naar taak en verliezen daarbij gaandeweg het vermogen tot helder denken, en we eindigen bekaf, onbehaaglijk, ontevreden, gefrustreerd en te uitgeblust om door te hebben hoe we ons voelen’.
Afgelopen woensdag en donderdag heb ik weer dienst gehad voor het ziekenhuis. Het was weer druk. Visites lopen langs drie afdelingen met in totaal 60 mensen en spreekuren met 25 tot 55 mensen per middag; de eerste nacht twee keizersnedes en de ochtend daarop nog een. De tweede dag weer een keizersnede en een curettage als extraatje. Verpleegkundigen wilden de hele dag het liefste dat ik nu meteen als eerste naar hun patiënt zou gaan kijken. En toen ik ’s avonds om half negen erg graag eens wilde gaan brood eten thuis, moesten toch nog drie mensen me wat heel belangrijks vertellen: de eerste (a) dat hij een familielid had dat speciaal voor mij naar Bawku was gereisd en nu graag direct door mij gezien wilde worden. Als je dan met een grapje zegt dat hij kan kiezen tussen een consult van een vermoeide dokter die niet goed meer kan nadenken en makkelijk een ernstige fout kan maken en een dokter die weer fris en fit is – maar dan wel een uur later – kiest hij ook eieren voor zijn geld. De andere twee staan erbij en willen toch eerst nog vertellen dat (b) er iemand was die al drie dagen pijn had en dat (c) iemand al een uur koorts had. Dan ga je naar huis en je kunt je even voelen als een insect dat is ingesponnen en nu wordt leeggezogen door een spin. Of als een sinaasappel die tot het laatst wordt afgekloven.
Het zelf samenstellen van je overlevingskit verplicht je enerzijds om na te denken over welke onderdelen je toevoegt, en anderzijds ontwikkel je zo de handigheid om deze elementen te leren gebruiken. Niemand is zo dom om een element te gaan toevoegen dat hij niet kan gebruiken of zelf niet weet voor wat het dient!
De eerste regel van de liefde is dat men moet durven dromen. Liefde is gevaarlijk daar ze sympathiseert met illusie. Het geloof in de liefde, is het verlangen van de liefde, is de fictie van de liefde, is de realiteit van de liefde die creatief zijn uitwerking kan hebben of in destructieve en rampzalige zin kan mislukken. iedereen is het erover eens: zonder liefde hebben de orde, God, moraliteit het materiële leven , sex en geld geen betekenis. Dit alles zonder liefde is betekenisloos en zelfs een ziekte of een pest om van weg te sterven. De bron van de liefde is natuurlijke onschuld: men moet een kind worden om je geliefde levensspel te spelen, niet echt bezorgd over al de ernst van mislukkingen, zwakheden en andere onzin. Geloof in de liefde, niet alleen in de eigen liefde, betekent dat men niet te bezorgd is of angstig, eenmaal ver genoeg gerijpt, moet het leven eenvoudigweg geconsumeerd worden als en goede maaltijd. O.k. er is altijd het risico van een verliefdheid of een ineenstorting die, uitlopend op pijn en tranen,je konfronteert met de ernst van het leven. Maar niemand zou aan die ervaring ontkomen alleen maar om er volledig zeker van te zijn dat er niets zou misgaan.
‘Gelukkig, we streelden hem al daarbuiten, we betast­ten hem al vol verwachting met onze blikken.’ Aochai weer. ‘Zelfs toen hij mij zo stoer wilde klieven. Misschien moeten we zijn zwaardjes voor hem in bewaring nemen. Alle drie zijn zwaardjes misschien wel.’
‘Dat was de verbindingslijn tussen de zendunit en de besturing. We kunnen dus ook geen contact meer opnemen met wie dan ook. En vergeet de satelliet­verbindingen, die zijn er enkel in de steden. Onze marsnetbooks zijn waardeloos zonder Casanova. We zullen de gewonden sneller hulp kunnen geven en zelf hulp vinden als we te voet terugkeren.’
De eerste expliciete uitingen van modern democratisch burgerschap doken vermoedelijk op in Italië (ja, Macchiavelli, zeker weten) en in de Nederlanden, na hun afscheuring van de Spaanse overheersing (Spinoza, overigens een Portugese Jood). De onrijpheid van het democratiebegrip in de Nederlanden, het bestaan van een zeer beperkte vorm van democratische regelgeving tot een paar handelssteden en het feit dat Nederland geen echte industrialisering heeft gekend en dus ook geen ware burgerlijke politieke revolutie zorgde in Nederland voor een zeer onvolwassen democratische mentaliteit. Tijdens de emancipatiegolf van de jaren 1960-1970 vormde zich zo bij onze noorderburen een idee van de liberale democratie in termen van de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’, waarbij de burger (met als symbool in de 21ste eeuw de vermoorde provocateur Theo Van Gogh) spreekt xxxtegen de gemeenschap (‘provocatie’ dus) en waarbij tolerantie ook het recht omvatte om anderen in de samenleving ongesanctioneerd te beledigen. De mondigheid van de citoyen bestaat er echter niet in dat hij namens zichzelf spreekt maar wel dat hij spreekt op basis van de wijze waarop hij/zij zijn/haar individueel belang ingepast ziet in een algemeen belang. Dit is een essentieel verschil dat beter aansluit bij de oorsprong van het begrip ‘autoriteit’.
De film die ik heb gekeken heet: La nuit a dévoré le monde. Dit betekent: de nacht eet de wereld. Het gaat over een man die na een feest wakker wordt en erachter komt dat de wereld is overgenomen door zombie’s. Deze zombie’s spelen echter alleen een bijrol. De film gaat over het eenzame overlevingsleven van deze man. Langzamerhand vind hij steeds meer trucjes om in leven te blijven. Hij kan alleen zijn appartementencomplex nooit uit, want buiten dit complex zijn duizenden zombie’s. De zombie’s zijn in deze film dus alleen belangrijk omdat ze het isolement van deze man veroorzaken, en de film draait om dit isolement. 
DIY NEW DADDY GIFT: A darling new daddy survival kit. Little gifts for the dad-to-be to help him feel loved. how to make dad feel loved with a new baby on the way. Gift ideas for a new dad. printable tags for a new dad. printable gift tags for dad to be.
Hoe dan ook, waarom in godsnaam schrijven? Beter een film maken of een wervelende multimediale show on stage zetten, in samenwerking met Francesca Vanthielen of één van haar 10 dwergen. We leven immers in een tijd waarin “één beeld meer zou zeggen dan 1000 woorden”. Een idiote visie maar voor wie erin gelooft is het hoe dan ook een verheven en diepzinnige waarheid. Wereldvreemdheid is het om je adem te gebruiken voor het schrijven van lange teksten, vol logisch samenhangende argumenten. Pure domheid om je verstand te gebruiken en je inzicht in zekere toestanden te verfijnen, wanneer er alleen vraag is naar simplistische “beelden” voor het Goede Doel. Domheid plus uiting van een empathieloze “asociale persoonlijkheid”, kortom platte “psychopathie”.
The time necessary to produce the info-commodity is liquefied by the recombinant digital machine. The human machine is there, pulsating and available, like a brain-sprawl in waiting. The extension of time is meticulously cellularized: cells of productive time can be mobilized in punctual, casual and fragmentary forms. The recombination of these fragments is automatically realized in the network. The mobile phone is the tool that makes possible the connection between the needs of semiocapital and the mobilization of the living labour of cyberspace. The ringtone of the mobile phone summons workers to reconnect their abstract time to the reticular flux.
Het gaat niet over namen, maar over inhoud. Natuurlijk, een naam is een code die toegang verschaft tot een zeker kennis-gebied. Maar een naam is ook valsheid: het leidt tot het materiële lichaam en geen enkele Heer houdt dezelfde vorm. Het heeft geen zin je vast te klampen aan dit of dat lichamelijk concept. Ieder lichaam van kennis refereert aan een manier van leren, een school. Ze vormen hiërarchische piramides waarbij toegang in toenemende mate moeilijker wordt onder aan de piramide. Piramiden storten in als het geloof is uitgeput en er meer moet worden geïnvesteerd dan er wordt teruggegeven. Dit lichamelijk aspect van leraren en scholen behoort tot het slagveld van het ego. Ego voert oorlog in de begoocheling van de macht te beheersen en te genieten. Oplossing voor dit probleem moet en kan het erboven plaatsen van de onpersoonlijke orde zijn. Het gaat er niet om de persoon en zijn autoriteit te ontkennen, het gaat erom allen onderhevig te zien aan de werkelijkheid die we niet kunnen veranderen. Als we de hele wereld plat branden zal de aarde nog steeds rond draaien. Het is die ene revolutie die alle andere de baas is. Zijn orde te onderkennen en respecteren in zijn volle relativiteit is een missie van hervorming, aangezien de twintigste eeuwse mens zich nog steeds vastklampt aan een antieke romeinse kalender en een verwrongen begrip van klokkentijd dat ver verwijderd is van de natuurlijke situatie. Trouw aan leraren betekent trouw aan de bron van de leringen (afb.) op de eerste plaats: de kosmische werkelijkheid en ziel van al de werelden die vrede vinden met de orde in de vorm van de tijd (afb.).
De Westerse democratie is in haar uitdrukkingsvorm eigenlijk een kopie van de Romeinse machtsverdeling tussen de volkstribunen die spreken naast de volkscomités (de volksvergadering) en de Senaat, de Raad der Ouderen (de ‘vaderen’: in Rome werden de senatoren de ‘patres’, de vaderen, genoemd, terwijl het woord ‘senatus’ dezelfde wortel heeft als ons ‘senior en ‘seniel’, i.e. ‘oud’. De democratie kent aan de éne kant de Volksvertegenwoordiging (in België Kamer van Volksvertegenwoordigers, in Nederland 2de Kamer), die rechtsreeks door het volk wordt verkozen en waarvoor elke stemgerechtigde ook kandidaat kan zijn bij de verkiezingen. De Senaat (in Nederland de 1ste Kamer), aan de andere kant, bekrachtigt eigenlijk de wetten goedgekeurd door de Volksvertegenwoordiging en toetst haar overeenstemming met de reeds bestaande wetten en de grondwet. Men spreekt tegenwoordig over de Senaat als een reflectiekamer, of zoals de Nederlanders dat zeggen: de Senaat (1ste Kamer) moet erover waken dat de Volksvertegenwoordiging (2de Kamer) zich niet heeft laten meeslepen door de ‘waan van de dag’. In België moest men om kandidaat te zijn voor de Senaatsverkiezingen tot diep in de jaren 1970 minimum 45 jaar zijn (de ‘ouderen’ dus). De Senaat wordt maar voor een deel rechtstreeks verkozen, een ander deel wordt ‘gecoöpteerd’ en deze gecoöpteerde senatoren werden oorspronkelijk gekozen uit de sociale, economische, culturele, wetenschappelijke en zelfs geestelijke elite van het land. Nu is de coöptatie in een niet onbelangrijke verworden tot een manier om de partijen toe te laten gebuisde verkiezingskandidaten her op te vissen. In Nederland worden de leden van de 1ste Kamer (onze Senaat dus) in het geheel niet rechtstreeks verkozen maar aangeduid door de provincieraden en iedereen weet dat zowel in Nederland en in België de provincies een restant waren van de feodale macht van de adel en de aristocratie. Veel provinciegouverneurs waren in de eerste decennia van het Koninkrijk België edellieden.
67. 65 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? Voor het werken aan herstel vanuit EPT is het ten eerste belangrijk te weten en te benoemen wat een gezonde partnerrelatie is. Zoals eer- der al is genoemd, is het belangrijk dat de partners gelijkwaardig zijn en een volwassen relatie met elkaar hebben. Een relatie waarin de zorg voor zichzelf zowel als de zorg voor de partner serieus genomen wordt (+Z, +A). Dat individuele verschillen in wensen, gevoelens en verlangens worden gerespecteerd, betekent niet dat ze van elkaar ook geaccepteerd wor- den. Door strijd en overleg hierover verdiept de relatie. Als ervarings- gerichte therapeut kijk je naar de interactie, het proces tussen de partners. Als therapeut dien je als voorbeeld: hoe geef je persoonlijk leiding aan een gesprek? Het is goed om als therapeut een eigen visie op de cliënt en zijn probleem te hebben. Je moet goed zicht hebben op datgene wat de cliënt in moeilijkheden heeft gebracht, en wat er nodig is voor de cliënt om daar weer uit te komen. Daarbij is het van belang dat je concreet te weten komt wat zijn probleem is. Zo kun je vervolgens een eigen visie ontwikkelen op basis van je eigen hypotheses en conclusies. Je zoekt als therapeut naar de verschillen tussen de cliënt en jezelf in een aantal aspecten: • tussen wat de cliënt waarneemt en wat je zelf waarneemt; • tussen wat de cliënt ervaart en wat je zelf ervaart; • tussen wat de cliënt denkt en wat je zelf denkt; • Tussen wat de cliënt vindt en wat je zelf vindt.
“Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen” is door het eerder ongewone format weliswaar wat moeilijker om volgen dan het traditionele gestroomlijnde en van weken of maanden vooraf ingeblikte spelprogramma. Zeker de eerste afleveringen was het even wennen, maar dat geldt nu eenmaal voor elk nieuw tv-programma. Maar na een paar uitzendingen valt het meer dan best mee. Dan ben je als kijker reeds goed vertrouwd met de regels die het verloop van de lachwekkende oorlog en de vermakelijke vijandelijkheden bepalen.
Zich gedragen zoals het hoort volgens een ‘wet’ die wij als mensen niet zelf hebben uitgevaardigd, is een stap in de onmenselijkheid, het is een vorm van zich gedragen als een niet-mens. Het is leven als een slaaf of als een fundamentalistische terrorist die gedreven wordt door Gods onuitwisbare wil. Het lijkt alsof wij staan voor een periode van algemene verontmenselijking, waarbij mensen ophouden mensen te zijn, maar terug dier worden of zich verheffen tot de meest geperfectioneerde machine die wij ooit hebben voortgebracht. In de concentratiekampen van Auschwitz waren de Muselmannen (Muselmänner in het Duits) de ‘mensen’ die, hoewel niet dood zijnde, opgehouden hadden mensen te zijn en als ‘levende lijken’ rond strompelden, die, in hun toestand van ondervoeding, opgegeven hadden hun waardigheid te behouden en geen eigen vrije wil meer hadden. De Muselmannen hadden zich, zoals de Arabieren toen (en nu grotendeels nog steeds) van zichzelf zeiden, ‘overgegeven aan de wil van Allah’ en daarom precies werden ze Muselmannen of moslims genoemd. Biologisch leefden ze nog, maar moreel en politiek hadden ze opgehouden mensen te zijn. Eenieder in de kampen wankelde op de grens tussen menselijkheid en verontmenselijking. Eenieder liep het gevaar af te zinken tot deze toestand van levende niet-mens.
50. 48 bent dus verantwoordelijk voor het geluk en de pijn van je partner, en voor zijn fouten en gebreken. Wanneer die verbondenheid plotsklaps blijkt te zijn verdwenen, moet je grenzen gaan stellen aan het gedrag van de seksverslaafde partner. Maar hoe doe je dat als je dat nauwelijks vanuit je eigen behoefte kunt doen, en als je zelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn pijn en zijn beslissingen. Je partner zal beroep blijven doen op het ‘wij’. De kans is groot dat er een soort co dependency ontstaat, en dat het gedrag geen absoluut halt word toegeroepen. Partners uit de achtergrond van een verwaarloosd gezin of een klu- wengezin twijfelen meer over zichzelf, over hun bijdrage in de relatie of in de seks, vinden zichzelf onaantrekkelijk of zijn heel afhankelijk van de steun van de partner: dit zijn allemaal uitingen van minder zelfwaardering en meer innerlijke leegte. Zulke partners worden har- der geraakt en hebben gemiddeld genomen meer moeite om hiervoor een uitweg te vinden. Meer innerlijke leegte betekent meer ruimte voor zelfkritiek, boosheid, slachtofferschap en ook een grotere kans op een lang en pijnlijk verwerkingsproces ( Van zessen 2012). Los-zandgezin (-A,+Z): Je hebt altijd gekregen waar je om vroeg, je was het verwende kind. Je hebt geleerd in een relatie vooral aan jezelf te denken: je handelt egocentrisch. Je hebt geleerd je zeer verantwoor- delijk te voelen voor je ouders, en je gaat voor ze zorgen omdat ze dit zelf niet doen. Je weet niet goed hoe het is om voor jezelf te zorgen en je bent daarin onzeker over jezelf. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een los-zandrelatie waarin je meestal teleurgesteld bent in elkaar. De gezamenlijke ver- bondenheid gaat geheel verloren ten koste van de individuele auto- nomie. Als partner zoek je bevrediging buiten de partnerrelatie: in een
Karagiozis kan er in zijn huidige penibele situatie nog niet echt om treuren. Hij ligt nu vastgespijkerd op een zware tafel in de kajuit van de Baal, de ijzeren nagels zijn tussen de botten van zijn polsen en door zijn voeten geslagen. Bij de ondervraging is zijn rechteroog al uit de kas gehaald met een vishaak. Karagiozis wilde wel antwoord geven op de vragen die hem gesteld werden, maar zijn longen en maag zaten vol met water en slijk, zodat hij niet anders kon dan overgeven en hoesten. De visman die hem ondervraagt, dezelfde bootsman Barnabas Wade die hij enkele dagen daarvoor te snel af was, lijkt mede­dogen noch geduld te kennen.
Niet geëmancipeerde mensen in een huwelijk of een andere relatie zijn zwaar van elkaar afhankelijk. Het is een slechte gewoonte niet het weten-hoe te delen, geheimen er op na te houden, te onderwerpen en andere machtstrategieën te koesteren. Het zou helemaal niet noodzakelijk moeten zijn macht uit te oefenen over elkaar. Het machtsspel is een symptoom van verloren autoriteit. Het gezag van een vertrouwenswaardige orde missend, beginnen mensen te vechten over het leiderschap, eigenaarschap, het recht te genieten en het recht van gebruik etc. Na de leeftijd van 21 jaar zouden mensen niet langer het slachtoffer moeten zijn van machtspelletjes en destructieve machtstrategieën. omdat ze het gezag verloren en voor zichzelf moeten vechten. Het is een primitieve kultuur die de orde van het gezag niet regelt vanwege een lust van opponeren in konflikt: het is vreemd aan de geest der speelsheid en het delen in waardering. De samenleving als een slagveld realiserend maakt geen gelukkige mensen, zelfs niet als ze het wonnen: je kan geluk niet kopen, noch kan je het bezitten. Geluk ontstaat van juist bezig zijn met de Tijd, dat wil zeggen, van je succesvol gelijkrichten met de ziel welke de zetel is van het bewustzijn van het eeuwige geluk. In de ziel komt alle goedheid samen als een gewetensvolle zelfherinnering die het beste van de mens omvat als zijnde God of het ware zelf.
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
Helaas was niet EVA maar een of andere verkeerde inschatting van de mutatie, de oorzaak van dat de mens zijn dierlijke primitieve aard niet had verloren. Bij de mutatie door buitenaarde intelligentie had men een verkeerde inschatting, namelijk het vreten of gevreten worden innerlijke ingebouwde ontwikkeling van de aardse populatie.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
Naast het bepalen van een route kan het Auto Inbouw GPS Volgsysteem Trackerook gebruikt worden om gestolen voertuigen te traceren. Het GPS volgsysteem is, zoals de naam al doet vermoeden, het ideale gps-apparaat voor in een voertuig.
Een boek (of film, etc.) is pas een boek die naam waardig, wanneer je bij de tweede lezing, en zelfs de derde etc., de indruk krijgt iets te lezen dat je nog nooit eerder of ergens anders gelezen hebt. Anders is het geen boek maar een databank.
Drida stond naast haar echtgenoot; om hen heen was niets dan blauwachtige heiigheid en de geur van gele lente­bloempjes. Al wat je zag was hoe Offa’s dijk onder hun voeten van de ene einder naar de andere sneed. ‘Deze dijk houdt ze allemaal tegen. Nu zullen ze ons niet meer aan­vallen in ons land noch in ons huis, op ons erf noch in onze Hal, in ons hoofd noch in ons hart. Ik heb dat allemaal voor jou gedaan, opdat geen heks ooit nog in je plaats zal treden.’ Dat zei Offa als de trotse en daadkrachtige koning die hij was. ‘Maar je moet mij eerst nog bevrijden, mijn heer,’ antwoordde Drida en ze hoorde zelf hoe zilverachtig haar stem was, zo in tegenstelling met de tinnen ketting die ook van de ene einder via de band om haar hals helemaal naar de andere einder liep. Offa luisterde niet, hij strekte zijn linkerhand naar haar uit, de hand waarin een kloppende rode vleesklomp lag. ‘Het hart van Cynethryth is uitgekerfd en uitgerukt,’ zei Offa, zijn hand druipend van bloed. Drida schrok – ‘Maar ze heeft toch helemaal geen hart?’ hoorde ze zichzelf zeggen. Offa keek misnoegd naar haar, en gooide het hart ver buiten de dijk. Hoewel Drida duizelig op Offa’s dijk stond, met haar ontstemde echtgenoot die een eindeloos labyrint in zijn hoofd had, zodat hij iedereen op elk moment kon verrassen en te slim af kon zijn, was het toch alsof ze ergens anders lag, in haar eigen bed in de Hal vermoedelijk; dat moest wel, want de dwerg of imp die eerst op haar had gezeten was weg met zijn boze oog en zijn lieve glimlach, en nu was het haar naar zweet en paardenzeik stinkende echt­genoot die op haar lag en op en neer bewoog en haar ver­schrikkelijk benauwd maakte, terwijl ze toch niet wakker kon worden.
Het valt niet mee om elke keer weer afscheid van elkaar te nemen, als je zolang (35 jaar) bijna voortdurend samen bent geweest. Als je elkaar een poos niet hebt gezien en ook nog over heel wat dingen een verschillende mening, moet je ook eerst weer aan elkaar wennen. Dan volgen er leuke dagen en de laatste dagen staan weer in het teken van het naderende vertrek, dat zijn ook niet de leukste dagen. Ik kan het niemand aanraden. Maar goed, we hebben weer afscheid van elkaar genomen en op 6 mei hoop ik weer terug te zijn voor een paar weken.
Ik trek Mook naar me toe en werp hem met kracht tegen het raam. Het glas barst langs de vers geslepen groef, en een grote halfronde sectie tuimelt achterover. Even lijkt Mook naar buiten te zweven op een vleugel van glas; dan kantelt het raamdeel en glijdt hij er vanaf. Om en om tuimelen raam en Mook, Mook en raam; kleiner en kleiner worden ze. Vrijwel geluidloos door de hoogte smakken ze uiteindelijk gezamen­lijk uiteen aan de voet van de Mast, in een wolk van scherven en bloed.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 7 nr. 1 september oktober Eenzaamheidstypes 12) De onzekere eenzame Ik krijg bij lange na niet de waardering voor mijn zelfbeheersing niet een agressieve psychopaat te worden De trillende lip als handelsmerk. Zelfs onzeker als hem de weg gevraagd wordt. Niet kunnen verbergen. De kalverenogen spre- ken boekdelen, toch voel je het Eenzaamheid kent vele vormen. De oudere bij Gerard niet zo. Onzekerheid als identiteit, en Gordon is inmiddels een ingeburgerde. Ook daar een van de weinige eenzamen die zitten echter verschillende types tussen. Veel een- daardoor een goede kans maakt zame personen loopt u achteloos voorbij. Mensen van eenzaamheid tot het verleden te gaan verklaren. wie U het nooit had verwacht. Die een overkomen kunnen hebben met dat hun leven alles is. In niets 13) De excentrieke eenzame Ik hou van mensen, ik haat mensen, ik hou van mensen, ik haat mensen……. blijkt dat ze eenzaam zijn. Ze zijn in verschillende I hate people, i love people, i hate people, i love….. gedaanten. U kunt uit beide lijsten één kiezen en een Zij maakt hand- en draagtassen in haar atelier. Is vaag over de combinatie maken. verkoop cijfers. Anders dan in een veel kleuren combinatie laat ze 1) De blije eenzame zich aan de buitenwereld niet zien. Hij of zij is altijd goed gemutst. Op de vraag hoe het gaat krijg je Thee met bladeren. Een verzamel- altijd een “goed!” met uitroepteken. Enthousiast en positief zijn ing verschillende kleuren bessen sleutelwoorden die te kust en te keur gebruikt worden. aan beide oren. Altijd al een kun- stenares geweest. “ Ik kwam er 2) De kwaaie eenzame alleen wat laat achter,” zijn de Deze persoon is achterdochtig en ziet overal complotten zich tegen verklarende woorden. Met handen “Be a loner, hem keren. Het maakt hem woedend want hij heeft er geen grip op. die een ‘het zij zo gevoel’ weer- That gives you time to wonder, to search for the truth. En elke keer als hij het complot ontrafelt meent te hebben loopt hij geven. Have holy curiosity. al denkende hierover in een nieuwe situatie waar hij de complotten Make your life worth living.” weer tegen hem ziet ontstaan. 14) De natuurlijke eenzame 3) De anti-sociale eenzame Deze eenzame is eigenlijk een Hij/zij ontrekt zich aan sociale afspraken, ontmoetingen, en con- natuurlijke eenling. In het open- tacten. Hij trekt zich terug en vooral als hij weer eens een achte- baar lijkt hij of zij desperaat te zijn loos nee, gespeend van ergernis, op een uitnodiging voor een t.a.v. weinig of geen sociale con- verjaardagsfeestje laat horen, is het wel de bedoeling dat de tacten maar eigenlijk bevalt het omgeving dat voelt. En voelt zoals wel bedoeld maar niet gezegd. eenzame leven hem of haar wel. Hij gaat er binnenkort wat aan Lief dagboek, sorry dat ik je 4) De eenzame eenzame doen, nieuwe contacten aanmak- weer moet storen. Deze persoon maalt er niet omheen. Hij is eenzaam en dat laat hij en, het komt er nooit van terwijl hij ook vaak horen. Zonder verwachtingen te hebben dat anderen dit oprecht dacht te gaan veranderen. zich zullen aantrekken. De eenzaamheid voelt zij of hij altijd zeer Zijn eigen mening is het allerbel- bewust. angrijkste en daar past het woord samen niet bij. 5) De emotionele eenzame Minderwaardigheidsgevoel Zoals voor elke gelegenheid een kledingstuk in de kast zo heeft de 9) De romantische eenzame emo-eenzame een pallet aan emoties die toegepast kunnen worden De liefde staat in het teken van naar de situatie. Welkom deze eenzame persoon. Er is geen ander teken en er is geen ander 6) De IT eenzame symbool. Dit is het enige wat hij Deze, vaak jong volwassene, tot zelfs in de veertig, weet zich in een kent. Een lieve vriendin zijn woor- eigen wereld wanneer onderwerpen als liefde, aanhankelijkheid, en den die de mannelijke variant nog samen de revue passeren en toont vervolgens een mysterieuze wel eens wil laten vallen. Mijmer- lach om de lippen. All is good! end over het weer, de groene knop- pen aan de bomen, de lente, en de 7) De populaire eenzame zomer komende, met de terrassen Grappen en geestige opmerkingen rollen per strekkende meter uit en de vrouwen met weinig kleding, de mond. De eenzaamheid is onbewust als hij met mensen is. een gedichtenbundel zit in zijn moet er zelf aan herinnerd worden dat hij een eenzaam leven leidt hoofd. Het hoeft alleen nog even Ik lijd en als hij er indirect op geadresseerd wordt veinst hij niet dat hij geschreven te worden. niet aan niet weet wat er bedoeld wordt, op dat moment weet hij dat echt niet. mijn gekeheid. 8) De bescheiden en rustige eenzame 10) De eenzame bij keuze Ik Ook al heeft hij honger als een paard op de vraag wie het laatste Deze heeft vaak momenten die hij geniet er koekje wil biedt hij ruiterlijk de open hand voor wie wil en ziet dan na analyseert met een herinnering elke dag lijdzaam toe hoe iemand anders het zich laat smaken en is zich aan dan over geprikkeldheid gewe- van bewust hier geen emotie bij te tonen. Bij alarmfase 10 de rust zelve est te zijn. Als hij het geld had en in staat een overzichtelijke opmerking te plaatsen. gehad dan had hij allang op een verlaten eiland in de Stille Oceaan gewoond. Alles zelf doen, een hond Heeft U zichzelf herkend? Hier houdt het niet op. Elk van als metgezel. Eindelijk iemand die de 14 karakters eenzame personen is te koppelen aan een hem wel begrijpt. Deze persoon karaktereigenschap. Hieronder van a tot en met h. U her- heeft vaak veel teleurstellingen kent zich als een 12 d, of als een 7 c. Hieronder de karakter moeten verwerken en om zichzelf eigenschappen. te beschermen een geïsoleerde keuze gemaakt. a) Plicht vervuller. Verzaakt nooit, altijd op tijd, probeert het plaat jeheel te houden. 11) De eenzame in proces b) Verzorger. Als miemand wat morst altijd als eerste met het Zoals de term: “Ik ben even in doekje in de hand. between jobs” relatief uitgelegd c) Wetenschappelijke. Feitenkennis, onderbreekt anderen in hun kan worden met betrekking tot het verhaal met de juiste feiten i.p.v. de aangenomen feiten van woord even, zo is de eenzame in verteller. proces ook, en een vreemde eend Even tot d) Technisch, sleutelt brommers uit en in elkaar als tijdverdrijf. in de bijt. Mijn heer of mevrouw is mezelf komen met wraak meditatie e) Artistiek, onlogica als instrument om ruimvergrotend en creatief namelijk niet eenzaam, dit is een te denken. tijdelijke situatie, een overkomen, f) Idealistische, met wereldvrede in het achterhoofd. een proces van hoe te veranderen, g) De denker, weegt alle mogelijke theorieën af, blijft uiteindelijk hoe het anders te gaan doen. “ Een toch bij zijn eigen standpunt. reis zo je wilt.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
‘Waarom moeten we dit eigenlijk nog leren?’ Bij het horen van de instemmende geluiden van zijn mede­leerlingen, kruiste Aaron zijn armen voor zijn borst en leunde hij met een uitdagende glimlach op de werkbank.
Aan de voet van de Mast, in het verrassend heldere water van Parkaven, ligt een exotisch paleis verzakt in de modderige bodem, de in verval geraakte residentie van een psychotische Poseidon. Ik slalom tussen de half vergane dakspitsen, waarvan het oorspronkelijke oranje grotendeels is verborgen onder decennia algen, modder, afval en drek. De chaos van tafels en stoelen achter de gebroken ramen maakt het raadsel van dit gezonken bouwwerk nog groter. Een deel van me wil onder water blijven, het mysterie verkennen, maar ik herken die neiging voor wat hij is: tegenzin om de confrontatie aan te gaan met Mook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *