“survival gear voedsel uitrusting buiten en overlevingswinkel”

Ze kromt haar bovenlijf alsof ze los wil sidderen van de boeg waaraan ze gekluisterd is. Alsof ze de last die achterop haar komt van zich af wil schud­den. Haar wulps puilende borsten, onder­steund door haar andere arm, zijn besneden met wijd bemeten areola en elk bekroond met een tepel die priemt als een tastende vinger. Door de krom­ming van haar torso zijn de ribben zichtbaar, zo glad en gepolijst en toch met weerhaken verankerd in zijn geheugen. Onder de welving van haar buik, en de holte van haar navel die zo diep is dat zijn wijsvinger er twee kootjes diep in verdwijnt, begint haar vissenstaart. De vissenschubben waaieren uit als de schubben van een dennenappel, schrapen zijn handenpalmen als hij ze er begerig overheen laat glijden. Alleen het onderste gedeelte van de staart kromt zich bij de voorsteven vandaan, een vinger­wijzing naar haar verlangen om vrij te zijn van het schip waaraan ze gekruisigd is. Haar uitlopende staartvin kan hij slechts beroeren wanneer hij gaat liggen op de galerij en hij zijn bovenlijf vervaarlijk over de rand laat bungelen, zijn gespreide benen als contra­gewicht, en dan slechts met een volledige uitge­strekte arm, zich als het ware spiegelend aan haar pose, slechts dan kunnen zijn vingertoppen de gegroefde lijnen in haar staartvin bevoelen.
De mensen die op deze manier naar de zee kijken, zo komt het me voor, wenden anderen en in de eerste plaats zichzelf (dat is nog het ergste!) slechts wat voor. Ze houden vol een blik te hebben geworpen op het mysterie van de oneindigheid. Huis-aan-huisverkopers van natte dromen en uit de handel genomen stofzuigers. Zo oordeel ik genadeloos over hen.* Ik wed dat hun hoofd vol zit met heel tastbare beelden van ondergaande zonnen of schepen die van hen weg of naar hen toe varen. Alles op heel nabije afstand, zo ver is de zon ten slotte niet verwijderd. En die zon is niet ronder dan de eerste de beste speelbal waarmee kinderen hun spieren oefenen, en haar kleur verschilt amper van die van maïs, gerijpte tarwe of de hoofdkleur van de Spaanse vlag.
+Zeer uitgebreide beschrijving van trends en gebruik van relevante literatuur. De trends en drijvende krachten zijn helder beschreven en onderbouwd met actuele en relevante (wetenschappelijke) literatuur
‘Schnell!’ maande Heinrich haar. Hij trok haar over­eind en ze renden over de vlakke vloer naar het licht. Hun voetstappen klonken hard op de ijzerplaten van de vloer. Het geluid werd overstemd door het schrapen van nagels over metaal en een keer zelfs door een diep lachen dat boven hen klonk.
36. DE KIKKER EN DE OCEAANDit, zo zegt Libbrecht, is de essentie van ons aardse bestaan. We ontvan-gen energie en hiermee evolueren we in verschillende vormen.10Bekijken we nu beide assen en het spectrum dat ze beschrijven meer indetail.De energieas begint onderaan met wat gebonden (immanente) energiewordt genoemd. Bovenaan is de energie vrij, oftewel transcendent. Eenkorte verklaring.Een kind wordt geboren. Wie kinderen heeft, die weet dat kinderen volenergie zitten. Veel van deze energie kunnen we echter bij een pasgebo-rene, deels metaforisch, maar ook letterlijk, als gebonden energie benoe-men. Een baby is niet echt vrij. Veel vrije wil heeft een babytje niet. Hetzet energie om in geschreeuw als het honger heeft en het stopt als wij, endan vooral de moeders, het de borst geven. Laat ons het gedrag van debaby een voorbeeld van uiting van gebonden of immanente energie noe-men. Bij een baby is de emotionaliteit gericht op overleven. Dit noemenwe ego-intentionaliteit.viii Moeders hebben de vrije wil om al dan niet deborst te geven. De baby heeft dat niet. De baby wordt een kleuter dieondertussen al een stuk meer vrije energie bezit, want hij kan kiezen metwelk speelgoed hij nu gaat spelen. Als ouder beseffen we vooral via detiener- en puberjaren dat de vrije energie steeds meer om zich heenbegint te schoppen. Om een lang verhaal kort te maken, zodra hij vol-wassen is, heeft de mens de vrije wil over de wijze waarop hij of zij zijnleven inricht en leidt en kiest hij zelfs een eigen levensbeschouwing. Debeperkingen die hem begrenzen, betreffen de regels van de maatschappijwaarin hij leeft en uiteraard zijn genetische code (zoals bij de plant), diebijvoorbeeld dicteert dat de mens water nodig heeft om te overleven, ofhij wil of niet. Met dit voorbeeld zien we dus het verschil tussen gebon-den energie, energie waar alles wat buiten de ‘wil’ van het subjectgebeurt, is bepaald, en vrije energie, zijnde energie die het subject naareigen inzicht aanwendt en dit niet meer uitsluitend voor zijn persoonlij-ke (overlevings)behoeften. Hij kan ontroerd worden, empathie ontwik-kelen voor de gevoelens van de andere. Zo ontwikkelen de eerder vermel-de moeders, en bij uitbreiding ouders, een bijzondere empathie voorhun kinderen die niet meer in relatie staat tot hun eigen behoefte. Meernog, zoals Daniel Goleman beschrijft in zijn boek ‘Emotionele10 Later zal Libbrecht toelichten dat we niet alleen energie ontvangen, maar dat we zelf ook energie zijn, in de vorm van een mens gebracht. 26
Terug naar de genetische make-up van de eerste mensen. We mogen aannemen dat naast het reeds genoemde de hominide mensen ook nog uitgerust waren met een aantal emotionele circuits. Veel gegevens vinden we hier reeds bij Darwins uitgebreide studies van emotionele uitdrukkingen bij dieren en mensen. Neurowetenschapper en psycholoog Jaak Panksepp onderscheidt en bestudeerde zelf zeven emotionele basiscircuits, o.a. aan de hand van hersenscans: lachen, angst, woede, lust, zorg, exploratiedrang en scheidingsleed (paniek) . Het lach-circuit zal hier misschien het meest de wenkbrauwen doen fronsen, maar Panksepp stelde bijvoorbeeld vast dat als ratten gekieteld worden ze een getjirp van ongeveer 50 kHz produceren, een soort gegiechel. Ook andere dieren, van honden tot chimpansees, ‘lachen’ wanneer ze aan het spelen zijn. Darwin had reeds vastgesteld dat mensapen ook giechelend lachen wanneer ze gekieteld worden, vooral onder de oksels. Lachen is dus hoe dan ook evolutionair eerder opgedoken dan spreken. Het combineren van lachen en spreken treedt bij ons nu vooral op in de vorm van het vertellen van een mop en dat heeft inderdaad ook een speels karakter. Maar we lachen ook nog steeds wanneer we gekieteld worden, al geven we verbaal aan dit eigenlijk niet plezant te vinden. Het is merkwaardig dat hoewel kietelen reeds Plato, Aristoteles, Francis Bacon, Galilei en Darwin intrigeerde en voor raadsels plaatste (waarom kun je jezelf niet kietelen? waarom zijn sommige kietelingen aangenaam en andere onverdraaglijk?), er de ganse vorige eeuw amper onderzoek is gebeurd naar kietelen, vergeleken met heel wat andere minder relevant lijkende onderzoeksdomeinen. We kunnen op deze interessante topic jammer genoeg niet ingaan. ’
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
Nee, even serieus, dat kun je natuurlijk niet doen, maar tsja, ik zou zeggen, ze komt het dan nog wel te weten, als haar een keer iets naars overkomt. Ik denk dat het virj moeilijk is om van zo’n “verslaving” aan bezit e.d. af te komen als je nog in de waan leeft dat het gelukkig maakt.
Het gaat niet om AdVenture of welk zich zelf blijvende band dan ook, het gaat om de grote lijnen, de schijnbare ONMACHT van ons indo’s om drastisch het roer om te gooien en wat nu al een bewezen FEIT is, namelijk de leegloop van de kumpulans en de verveling, c.q. verzadiging tegen te gaan door anders te gaan opereren met vernieuwingen.
De goedkopere Madeira heeft een wat scherpe smaak, door de goedkope brandy die ze er bij doen, terwijl de rokerige karamelsmaak onstaat door het verwarmen van de wijn in stoomketels. Nee, populair is Madeira in Nederland niet, maar dat zou kunnen veranderen. Sherry bijvoorbeeld, had lang het imago van favoriete huisvrouwendrank, maar is door goede marketing een kwaliteitswijn aan het worden.
We vierden Lars’ drieënzestigste en mijn negenen­dertigste verjaardag tegelijkertijd. Kort daarop werd moeder vijfennegentig en kon ik weer de ruimte in. Ik geloof dat ik niet eerder zo blij was om te kunnen vertrekken. Anderhalf jaar had mijn dochter rood geflikkerd en niets tegen me gezegd dan het hoogst noodzakelijke, tenzij ze op haar stok­paardje zat: hoe verderfelijk het stilzetten van misdadigers wel niet was. Dan discussieerde ze net zolang tot haar stem oversloeg en ik er het zwijgen toe deed, zelfs bij groen.
Op persoonlijk niveau maakt Saturnus in Weegschaal ons bewust van onze verbindingen zoals; de relatie met jezelf, Hoger Zelf, levenspartner, kinderen, vrienden, familie, buren, dieren, planten, je huis, auto, andere materie en alles waar je een verbinding mee aan kan gaan. Ongezonde verbindingen vragen nu aandacht en moeten onder de loep genomen worden. Dit kan leiden tot macht en onmacht en strijd,*12 maar kan ook inspirerend werken en communicatie op gang brengen.*13 De verleiding om relaties te verbreken en ‘het kind met het badwater weg te gooien’ is groot, maar eigenlijk wil Saturnus in Weegschaal ons alleen maar inspireren om verantwoordelijkheid te nemen voor onze verbindingen waardoor we andere keuzes zullen gaan maken. Keuzes voor voedende en meer volwassen verbindingen. Saturnus in Weegschaal kan ons ook inspireren om samenwerkingsverbanden aan te gaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *