“survival gear groothandel uitrusting voor stedelijke overleving”

Het beeld is volgens Koppejan: ‘De ziel als een dralende geest is vurig verlangend ervaring op te doen‘. Dane Rudhyar beschrijft het beeld zo; ‘Een menselijke ziel, verlangend naar nieuwe ervaringen, streeft naar belichaming.’*3
De Hartslag De hartslag van een hond ligt tussen de 60 en 150 slagen per minuut. Grote honden hebben een lagere hardslag dan kleinere honden. Het gemakkelijkst kun je de hartslag meten bij de ader die loopt in de dij tussen de heup en de knie. Leg een vinger op de ader en tel 15 seconden (gebruik hiervoor niet je duim, want dan voel je je eigen hartslag). Vermenigvuldig het aantal slagen met 4 en je hebt de hartslag per minuut. Wanneer je dit een aantal keer oefent op een moment dat je hond gezond is krijg een goed beeld van de normale hartslag van je hond. De harslag moet regelmatig zijn.
47. Een managementmodel in de diepteallerlei oppervlaktestructuren, zoals de beschrijving van een religie ofeen levensfilosofie, een samenlevingsmodel, rituelen enz. Ze gaatimmers terug tot de onderste laag van wat we zijn: energie in een bepaal-de vorm.Mijn managementvertaling is een vertaling in de diepte. Het model datik in dit boek ontwikkel, is geen nieuw model dat ik naast de talrijkeandere managementmodellen wil plaatsen. Het is een schema dat zich,gezien haar oorsprong, in de bevindt, op de onderste laag van wateen onderneming is: energie in een bepaalde vorm gegoten. Dit model isgeen strategisch model, geen bedrijfsorganisatorisch model, geen marke-tingmodel, geen accountingmodel. Die zijn, om Libbrechts woorden tegebruiken, oppervlaktestructuren waarin een onderneming zich manifes-teert. Mijn model, het Groeimodel, zoals ik het ben beginnen noemen,is een kapstok waaraan we alle verschillende managementuitdagingenkunnen ophangen om daarna te onderzoeken of we die momenteel goedof minder goed aanpakken.Laten we eerst teruggrijpen naar de basistekening van Libbrecht. Vrij ing Ke lev nn Be Informatie is Ratio Emotie Energie Gebonden 37
Scheepsmaat Ellis valt de twijfelachtige eer ten deel om zijn kapitein te wekken na de huwelijksnacht. De zon had het hoogste punt op haar rondgang langs de hemel al gepasseerd en was alweer aan haar afdaling begonnen. De kapitein had zich heel de dag nog niet laten zien. Hij vermaakte zich waarschijnlijk opperbest in het hemelbed dat hij nu deelde met de albasten reuzin.
Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.
De pas gearriveerde gynaecoloog zou niets liever willen dan dat er de drie couveuses in gebruik zouden worden genomen, want dan kan hij iedereen vanaf 32 weken onbekommerd een keizersnede aandoen en wat er dan niet goed afloopt kan dan op conto van de dokter van de kindergeneeskunde of de stroomuitval worden gezet. Ik denk daar heel anders over. Eigenlijk is er geen reden voor een couveuse hier: Warm houden kan net zo goed met de kangoeroe methode, en de bilirubine, de nier- en leverfuncties en de zouten (Na, K, Ca, en zo) kunnen we niet meten omdat er in het Laboratorium met ieders toestemming een onvoorstelbaar wanbeleid wordt gevoerd. Zelfs het bepalen van het Hb en de suiker is maar in beperkte mate mogelijk.
Aan de overzijde van het Meer van Ana verhief zich ergens de Toren van Cynethryth. Het werk dat het gezelschap van Harbrand daar moest verrichten was godgevallig. Maar het had ook economisch nut. Als ze slaagden zou de bretwalda Offa weer schepen uit de Frankische landen in zijn havens toelaten, zouden er weer monniken met rijkversierde handschriften over de Noordzee varen, zouden de verhoudingen weer zijn als vroeger.
Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.
Cotton Balls lichtslinger Candy, een slinger met mooie zoete en donkere kleuren. De lampjes slinger bestaat uit vier verschillende kleuren cotton balls, namelijk; dutch orange, bright pink, dark red en cream. De Cotton Balls bevestigt u eenvoudig aan de lichtslinger om zo het gewenste effect te creëeren.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Muziek overstemde de gesprekken. De geur van vers bakwerk was sterker dan al het andere. De achter­kamers, die in betere tijden de gelegenheid hadden gegeven voor interraciale seks, werden nu gebruikt voor zakelijke ontmoetingen.
Uranus, Jupiter en de zwarte Maan in 5de en 6de huis in Vissen in de jaarhoroscoop van 2011 inspireren ons om unieke nieuwe invalshoeken te vinden om het leven te organiseren. Door gebruik te maken van zowel de verticale als de horizontale as worden alle losse facetten van het geheel geraakt en geordend. Alles wordt gevoed en geraakt door nieuwe, geniale invalshoeken. De eenheid ordent zichzelf met een enorme eenvoud en vanuit rust.
Goed. Na snel de ronde langs de kinderafdeling en de spoed afdeling te hebben gelopen was er ook een chauffeur beschikbaar. In Bolgatanga haalden we op het kantoor van de baas de nodige documenten op (die ik zelf ook wel had gehad trouwens)
Die afgescheiden nieuwe soort is ondertussen, sinds een kleine halve eeuw, officieel geregistreerd onder de naam “robot“. De Robot: een volmaakt redelijke soort, zij het dat de exemplaren niet “denken”. Toch niet zoals dieren en mensen plegen te denken.
Het tweede wat de monsters, ondanks hun verschil­ende uiterlijke ken­merken, met elkaar verbond, was Zohra. Zij had hen het leven geschon­ken in de vergeten hoeken en krochten van de stad. Zij had hen bedacht en een gezicht gegeven, met verf op beton. Zij waren de kunstwerken die zo gehekeld werden door het establishment. De verstotelingen van Antwerpen hadden zich allemaal op het dak van de wolkenkrabber verzameld, ver weg van de bekrompen burgers.
Het duurde niet lang. Hij liet verslagen zijn hoofd hangen. ‘Ik was failliet geraakt.’ Zijn stem was nauwe­lijks te horen. ‘Er was in principe vanaf het begin genoeg energie voor al onze programma’s, als we die maar nooit hadden willen uitbreiden. Maar we begonnen ons te verve­len. Al snel waren er met inge­wikkelder simulaties. Maar als anderen die zagen, wilden zij die ook voor zichzelf. En daar was elek­triciteit voor nodig. Drie van de oorspronkelijke persoonlijkheden wisten controle te krijgen over de zonnepanelen, en sneden de rest van de energie­toe­voer af. We kregen vervolgens de stroom niet meer gratis maar moesten ervoor betalen, met het enige dat we daarvoor hadden: onze reken­kracht. Ze zorgden bovendien dat er altijd net iets te weinig energie onze kant opkwam, zodat we tegen elkaar begonnen op te bieden. Het duurde niet lang of bijna iedereen was slaaf van een van de drie machten, gedwongen zich het grootste deel van de tijd in te zetten voor simulaties die niet van henzelf waren, lusthoven waar ze zelf geen tijd konden doorbrengen. Anderen pro­beerden energie te roven, maar leefden ver­volgens voortdurend in angst voor represailles. En de rest was uitein­delijk gedwongen zichzelf uit te schakelen. Dat zou ook mijn lot zijn geweest, als ik me niet had bedacht dat er op Aarde nog onbeperkte energie aan­wezig was en grondstoffen in overvloed. Dat is waarom ik hierheen ben gekomen.’ Hij hief zijn ogen op: smekende gaten in zijn gezicht. ‘Samen kunnen we onze overleving voor eeuwig zeker stellen.’
De mensheid in het bijzonder houdt ervan om alleen voor de sport uit te putten en te wedijveren. Dit zou niet altijd even verantwoordelijk kunnen zijn, niet alleen massa’s geld verspillend met het verkeerd stellen van de prioriteiten maar ook complete kulturen en mensen verspillend in het overschatten van hun waarde het eigenbelang vergetend. Een van de beste strategieën in dezen is aandacht te besteden aan de werkelijkheid van het b.v. olympisch gelijk gericht zijn als een vertrouwdheid van het zelf. Het is in je eigen belang je eigen gelijkgericht zijn te herkennen in de andere persoon en kultuur. Hiervoor moet men open en ontvankelijk blijven, de zwakheden van doofheid, lafheid en vooroordeel vermijdend. Te luisteren, te durven en te vertrouwen naar alternatieven en andere mensen is niet iets exclusief voor de jongeren en verlichten. Het is de definitie van de geestelijk gezonde persoon, die in feite voorgaat op de weg, in het algemeen.
Dat dacht je alleen maar. Je hield hem aan het lijntje, dat weet je zelf ook wel. Het was een vluggertje, meer niet en stelde niks voor, dat was toch geen liefde? Dat moet hij ook gevoeld hebben, het is jouw schuld, jij hebt hem ertoe gedreven …
Zohra liep naar een deur met het pictogram van een trap. De deur was uit de scharnieren getrokken en hing schuin in het kader. Ze kroop door het driehoek­vormige gat naar binnen. Aangezien de maan zich aan de andere kant van het gebouw bevond, was het hier pikdonker. Ze knipte haar hoofdlamp aan en scheen ermee op de betonnen trappen. Heel even waagde ze het om in het ravijn tussen de trappen naar boven te gluren. De hoogte was duizelingwekkend.
Harrald hief zijn hand. ‘Ho, wacht, laat mij het even uitleggen. Ik ging op zoek naar de incubators in Eindhoven, zoals we besproken hadden. Maar die incubators waren niet operationeel en konden dat ook niet worden. Ik vond daar aanwijzingen voor een ander project van De Philips, genaamd Ariadne.’ Hij knikte opzij naar de vrouw die naast hem zat. ‘Dit is Ariadne. De grootste medische geleerden van toen hebben haar ontworpen en geconstrueerd. Ariadne is niet menselijk.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *