“survival gear groothandel dropship essentiële checklist voor overlevingsuitrusting”

Onze aandacht zal hier dus in de eerste plaats gaan naar de enorm toegenomen rol van de visuele waarneming en haar rol in de ontwikkeling van het denken. Wordt het oog bij de primaten steeds belangrijker, bij de mensen zal het gezichtszintuig de reuk bijna helemaal verdringen. In een donkere ruimte kunnen we ons weliswaar op de tast oriënteren, maar in het dagelijks leven zijn onze ogen steeds onverminderd actief: elke identificatie van een voorwerp en elke duiding van een gebeurtenis gebeurt in laatste instantie op basis van visuele informatie. Als we een plots geluid horen, dan kijken we onmiddellijk in de richting van het geluid; als we een vreemde geur waarnemen, dan gaan we kijken wat er loos is. Het woord ‘zien’, zoals ook ‘zeggen’ (wat de samenhang tussen zicht en spraak bevestigt), komt van een Indogermaanse wortel sekw ‘volgen’ (Latijn ‘sequi’, Engels ‘sue’, Frans ‘suivre’; Latijn ‘secundus’ en Frans ‘second’ = de volgende, de tweede). Zien betekent dus eigenlijk ‘met de ogen volgen’ (de beloerde prooi of een spoor van een dier op de grond). Zien staat centraal in al onze menselijke mentale activiteiten. Het woord ‘weten’ (en dus ook ‘wet’, ‘wijs’, ‘wis’ in wiskunde, ‘wijten’ en ‘verwittigen’) is Indogermaans voor ‘zien’: Indisch ‘veda’, Gotisch ‘witan’, Latijn ‘videre’, Grieks ‘idein’ waarvan ‘idee’ (aanblik, voorstelling). Het belang van zien in onze mentale architectuur wordt geïllustreerd door termen zoals inzien en inzicht, doorzien, overzien en iemand ontzien. Het woord ‘gezicht’ is hetgeen we samen zien (het prefix ge- wijst steeds op een gemeenschappelijkheid of een collectiviteit, ook van voorwerpen, zoals in ge-berg-te). Als we naar elkaar kijken, zien we ook elk een gezicht (al zijn we later in de geschiedenis en na het uitvinden van spiegels tot het besef gekomen dat we elk een heel eigen gezicht hebben). Het zal u opvallen dat we in deze context en vermoedelijk in mijn ganse betoog nog geen enkele keer het woord ‘intelligentie’ hebben gebruikt. Inderdaad, een overroepen woord. Intelligentie betekent in oorsprong selectief verzamelde inlichtingen: dat dus wat de Britse Intelligence Service en onze Inlichtingendiensten doen. Intelligent zijn is dus het inwinnen van de juiste inlichtingen (maar wat juist is, weet je natuurlijk pas achteraf). Het is niet meer dan het inwinnen van relevante informatie. Is dat erfelijk? Uiteraard niet! Maar je moet er wel hersenen voor hebben natuurlijk en best hersenen die connecties en verbanden kunnen leggen tussen verschillende informatiebronnen: en de materiële basis van deze hersenconnecties is uiteraard voor een deel erfelijk. Iemand die uit de combinatie van een knal en een brand besluit dat er een aanslag is gepleegd, zullen we maar matig intelligent noemen. Je zal pas echt intelligent genoemd worden als je ook iemand op een verdachte manier zag wegrennen én als naderhand blijkt dat het inderdaad om een aanslag gaat. Ik zie dus intelligentie niet als een afgebakend denkproces dat van andere minder intelligente denkprocessen (zoals een ‘dwaling’ of een ‘waan’) kan afgezonderd worden: we doen steeds beroep op informatie om tot een duiding of een handelingsbeslissing te komen, ook bij een waan. Intelligentie berust bovendien steeds op de kwalificatie van de denkhandeling door een ‘derde’ (ouder, leraar en dergelijke; desnoods je eigen Ego). Iemand intelligent noemen is een moreel oordeel.
Met deze stoere riem hoes van het merk Victorinox kunt u uw zakmes op een veilige manier meenemen of opbergen. Tevens zorgt het hoesje voor bescherming van het zakmes. Het is gemaakt van een uitstekende kwaliteit synthetisch leer en is geschikt voor zakmessen van 2 tot 4 lagen. Door de lus aan de achterkant van het hoesje kunt u deze gemakkelijk aa
In het bijzonder nadat het eerste van de liefde voorbij is en de sexuele drift is teruggebracht tot zijn normale proporties, kan de liefde veranderen in haar tegendeel. Agressie is het gevolg van frustratie. Denkend dat men bevrijd is van frustraties terwijl men van een liefdesaffaire geniet zal men dezelfde verplichtingen en beperkingen nadien terugvinden. Het beeld van de sexuele hemel is ontleend aan de Hoogste Persoonlijkheid die niemand kan zijn. Sex is ook van God, maar God is niet altijd sex. God kan heel goed zonder enig sexueel gedrag bestaan. Nuchter gesproken is God simpelweg orde en kan geregelde sex heel goed plaats maken voor een geregelde fitnesstraining (ook goed voor het buikje). Zo lang men in orde is, doet het er eigenlijk niet zo toe hoe men die orde respekteert, of men nu een crimineel is die (materiëel) in orde is, of een rechtgeaarde persoon: fysieke gezondheid is synoniem met in orde zijn (misschien dat de rechtgeaarde persoon in vrijheid iets langer zal leven). Haten is het tegendeel van de liefde: het volgt de liefde als een schaduw en wordt geen plaats gegund elders te verblijven. Van het ene houdend is men geneigd aan het andere een hekel te hebben. Ervan houdend iemand te houden, is men geneigd een hekel te hebben in bezitsdrang. Ervan houdend onafhankelijk te zijn is men geneigd een hekel te hebben aan afhankelijkheids-claims. Ook groepen mensen tesamen kunnen b.v. houden van de kleur van hun huid door eenvoudigweg al het andere te haten. Liefde is geneigd tot valsheid te vervallen een tegendeel van de begeerte hatend, gehecht zijnde aan de manifestatie van het object van de liefde. Derhalve zou men in feite alleen van de ziel moeten houden daar de ziel niet materiëel kan worden gezien. Men kan in het denken zich alleen herinneren hoe men is, was of zou moeten zijn. God zou de Heer kunnen zijn maar het enige visueel zekere over Hem is Zijn in de Tijd aanwezig zijn waarmee hij van vorm verandert. Men mag een zekere interpretatie van orde van de tijd toeschrijven aan het echte van de Tijd (ook de ondoorgrondelijke duur genoemd) maar dat zal altijd ten koste gaan van van een andere schaal van meting. Om niet op hatelijkheid uit te komen is het de vraag welke vorm het best het belang van de ziel zou representeren. Gehechtheid aan het eigen lichaam zal angst voor de dood en ziekte geven terwijl anderen, behalve voor de duur van een opleiding b.v., ook niet in hun vorm kunnen worden vastgehouden. Voor de tijd als een duurzame vorm van God is er het probleem van de representatie: welke representatie geeft het beste idee van uniciteit van het moment? Achterin dit boek wordt een ontwerp gegeven van een klok die slechts na één jaar zijn aanduiding herhaalt in plaats van na één dag zoals met de gebruikelijke klok, de schaal wegdraaiend van de middagaanduiding van de zon overeenkomstig de datum. het is een beetje beter (366 keer) in het differentiëren van het moment* maar ook moeilijker af te lezen zodat eerst moet worden geleerd het te waarderen als een juiste referentie of gemeenschappelijke basis voor iedere andere (in dit ontwerp digitaal aangegeven) vorm van tijdrespekt. Praktisch gesproken mag men zich gelukkig prijzen als de mensheid de oude differentiatie van lokale timing hervindt die er in het begin was van de heerschappij van het uurwerk. Hoe dan ook, bevrijd naar een alternatief begrip van de Tijd kan het niet werkelijk ongedaan worden gemaakt. Reëel gezien kan men alleen maar een ander tijdbegrip toevoegen en niet verwachten dat de oude chaos van de standaardtiming zal verdwijnen. Zo komt men uit op de wetenschappelijke conclusie van een gecomputeriseerde tijd welke een vrije keuze is van tijdbeheer tegenover een geldige (zogenaamde astrarium-) referentie van optimale representatie. De orde van de ziel van deze vorm van God afleidend, geen andere vorm uitgesloten hebbend, mag men verwachten vrij te blijven van hatelijkheid. Op deze manier kan een liefdesaffaire een succes zijn in gedachten houdend dat met de stabiele fixatie op de (vorm kennis en orde van de ) ziel de sexuele band kan worden gewaardeerd, gegeven een afwezigheid van verdringing van alternatieven. 
Ze beklom volgens haar instructies de treden naar de poort die naar de bazaar leidde. Een plek voor Lleroh en een paar genetische neven en nichten. Haar mantel gleed van haar schouders en toen ze in een drukke hal een zijgang insloeg keerde ze het met een slag van haar arm binnenstebuiten.
19. Op zoek naar wakkerschudmomenten Een boterham met NutellaHij was geërgerd, zelfs boos en ook wel teleurgesteld. Waarom moest hij eenpartner hebben die in kaartlegsters geloofde? De discussie aan tafel was bitsgeweest. Het begon aanvankelijk gemoedelijk. Hoe ze hem vertelde dat ze hoop-te dat hun oudste zoon goed door de examens zou raken. Hij had het immersmoeilijk gehad dit jaar. Ze overliepen zijn curriculum en stelden inderdaad vastdat de opleiding die hij gekozen had toch wel aan de grenzen van zijn kunnenlag. Maar goed, hij was de moeilijke kandidaturen doorgeworsteld, restte nogdit examen en nog een laatste jaar. Dan zou hij een Master hebben zoals datvandaag heet. Daarmee stapte hij in de voetsporen van zijn vader. Vader washoofd van het laboratorium waar de technologie voor de verre toekomst werd 9
Een vrouw kan zo veeleisend zijn als God, de Heer Zelve. Voor een man die succes wil hebben is de wereld evenzo zeer veeleisend. Evolutie vereenvoudigt niet. De altijd toenemende complexiteit van de menselijke kultuur maakt een ieder bescheiden. Afsprekend met haar moet men de juiste ingang vinden alsof men voor een baan solliciteert. Ze zal de meest geschikte kandidaat uitzoeken. Hoewel iedere vrouw eisen stelt overeenkomstig haar eigen aard – sommigen lijken makkelijk maar zijn moeilijk en omgekeerd – is er ook de geest van de tijd zoals de wereld reilt en zeilt. Dit decennium werkt een beetje anders dan het voorgaande precies zoals de ene vrouw een andere toenadering heeft dan de andere. Ook de leeftijd maakt aanpassingen noodzakelijk. Voor de God van de tijd moet men dynamisch zijn. De vrouw moet achter haar man staan, zoals de man zijn vrouw moet ondersteunen. Zo ook moet moeder natuur de ondersteuning vormen voor de mensheid (natuurwetenschap), zoals de mensheid de natuur moet ondersteunen. Het laatste voorstel is moeilijker. Haar of de grote natuur als de leidraad niemand zal men worden beheerst door de wereld en een slaaf van de zintuigen worden. Naar de vrouwelijke aard der natuur, is de tijd het mannelijk principe of de beweger. Een gezonde man moet geïdentificeerd zijn met het initiatief van de tijd: hij heeft behoefte aan een schema, een benadering, een staat van bewustzijn waarnaar hij alle materie, de wereld en haar verlangens zal bestieren. Zij weet dat alle plannenmakerij relatief is en onderhevig is aan veranderingen. Dienovereenkomstig is het de klassieke optie voor haar hem te verleiden in de lust van het loskomen van zijn eigen schema en de emotie van de materiële gehechtheid aan haar schoonheid, liefde en ‘tijdloze’ eeuwigheid. Voor de voortplanting zal de man moeten toegeven in dit breken van de orde. Eén of andere witte-broods-tijd moet er zijn. Maar vroeg of laat zal het de waarheid zijn dat zij hem alleen maar zal respekteren als hij de zaken inricht naar zijn eigen aard en orde. Het liefdes-spel mag dan tijdelijk de zaak verduisteren met dionysische lusten, maar het apollinisch motief voor het gezonde verstand van de werkelijkheid zal uiteindelijk de dienst uitmaken (afb.). Dit wetende moet men geduld hebben met haar verlangens. 
34. 32 angst in eerste instantie vooral gericht is op de concrete gevolgen: het gaat om angst voor de toekomst en de consequenties voor de relatie en het gezin. Deze angst kan soms verlammend werken en voorbijgaan aan een persoonlijk emotionele reactie. Dit is niet erg, maar een aan- passing om te kunnen omgaan met de eerste schok, zie onderstaande voorbeelden: “Ik was eerst in een soort shock. Ik hoorde het wel, maar het kon het niet laten doordringen. Het kon niet echt zijn. Pas na twee á drie maanden drong het verder door en toen raakte ik buiten mezelf van verdriet, paniek, gekwetstheid, gevoelens van afwijzing, verraad en angst.” “Op mij was het effect dat ik me lamgeslagen voelde en mijn emoties jarenlang diep weggestopt heb. Dat wegstoppen had ook te maken met onze gezinsomstandigheden: ik kon het me niet veroorloven (voor de kinderen) om het onder ogen te zien, zij hadden me nodig.” Daarnaast kunnen er nog andere oorzaken zijn waardoor er geen eer- ste emotionele reactie optreedt, zoals in de onderstaande reactie: “Niet zo veel, ik zag toen nog niet erg in wat dit o.a. voor gevolgen voor mij had.” “Ik dacht eerst hij heeft een probleem, ik niet. Later bleek dat ik mij door de jaren heen steeds meer was gaan afsluiten voor hem en ook ik moeite had om bij m’n emoties te komen.” De onthulling, al dan niet getypeerd als een traumatische ervaring, is ingrijpend. Het ritme van alledag wordt plotseling verstoord. Vaak ontstaat er in eerste instantie een gevoel van verdoving (de ‘bevrie- zing’ die zorgt voor primaire overleving). Deze werkt als een soort
Wat betreft het ontmoeten van de ander voor een duurzame relatie zal gewoonlijk afspreken in stadium acht het beste werken daar het mensen verenigt in een gemeenschappelijk begrip. Ook is zo duidelijk dat slecht ontwikkeld zijn in de vroegere stadia het afspreken minder succesvol zal maken. Eerst de zaken en dan het meisje zal altijd beter zijn. De klassieke held bevrijdt de gevangen vrouwe of verstoorde wereld. Dit is hoe mensen elkaar respekteren: door de kwaliteit van de dienst aan het ware. Hiertoe wordt men gevormd door de beproeving van de afwijzing. 
De centrale idee is dat het socialisme weer een toekomstproject kan opstellen dat veel verder reikt dan de eerste 2 of 3 parlementsverkiezingen. Welk project heeft eigenlijk niet zo veel belang als er maar één is en het coherent overkomt. Als het maar aanleiding geeft tot discussie in de media en opiniemakers, bij competente mensen én bij de man/vrouw in de straat. Mijn voorstel is alleen maar mijn voorstel gebaseerd op wat ik denk dat zo ongeveer de economische, sociale en culturele situatie zal zijn rond 2030-2040. Ik vel over die situatie geen moreel oordeel in de zin van “wenselijk” of “onwenselijk”, want dat is een oordeel vanuit verleden waarden, normen en perspectieven. Hoe dan ook, die evolutie in de komende 20-25 jaar zal niet rechtlijnig zijn maar stapsgewijs of schoksgewijs. Maar de kans is reëel dat ik verkeerd zit, al denk ik van niet. Spectaculaire gebeurtenissen, bijvoorbeeld een bijzonder zware milieuramp of een Derde Wereldoorlog die 5 jaar duurt, mag geen reden zijn om de ontwikkelingslijnen in vraag te stellen. Belangrijk is daarom voorbereid te zijn. Dan riskeert men niet onmiddellijk uit zijn lood te worden geslagen wanneer een item plots het “nieuws” maandenlang gaat domineren. Zoals nu het geval is met de zogenaamde vluchtelingencrisis (waaromtrent ik mijn mening maar voor mij houd, ze is in ons vertoog niet relevant).
‘Wacht eens even!’ Ik sta met haar mee op. ‘Dus u zegt dat we het arbeidspotentieelvermogen van onze robots moeten doorgeven, zodat u daar arbeids­potentieel­belasting over kan heffen, maar u verbiedt ons tegelijker­tijd de robots in te zetten voor arbeid, zodat we er geld mee kunnen verdienen?’
Op de zestiende dag begon Meeuw de rem­manoeuvre. Zittend in de cockpitstoel liet ik de zwaarte­kracht­wisselingen over me heen komen en opende het proce­dure­boek. Ik had het niet nodig, kende iedere stap uit mijn hoofd. Eindeloos vaak gesimuleerd, met draden op mijn hoofd en lijf geplakt om te meten of mijn geweten dit wel aankon.
In elke hut moeten de nodige instructies aanwezig zijn voor het gedrag van de passagiers bij alarm, brand, averij en evacuatie, alsmede over de plaatsen waar zich reddingsmiddelen bevinden. eur-lex.europa.eu
Dit allemaal dus omdat we even iets kwijt willen omtrent de hype begrippen “religie” en “trauma (shock)”. Bij nieuwsverhalen rond deze thema’s worden ons immers doorgaans dat soort sentimenten opwekkende anekdotes en getuigenissen als afzonderlijke en ingekaderde hapjes nepjournalistiek aangeboden.
Harrald knikte en glimlachte. ‘Oh, bedoelde je dat. Ik heb niet overal antwoord op, maar ik kan je vertellen dat er oorlogen zijn geweest en bioterrorisme.’ Zijn glimlach verdween. ‘De mensheid is grotendeels uitge­storven. Ik woon met mijn familie in een dorp op een paar dagen hiervandaan. Ik denk dat we de laatste mensen op Aarde zijn.’
Je moet je kunsten via de muziek instrumenten tonen en niet via een vooraf ingespeeld bandje dat natuurlijk beperkt is van begin tot het eind. Je kunt niet een nummer veranderen of langer maken door meer solo’s etc., ter plekke in te voegen.
De enige twee kritiekpuntjes die ik kan bedenken zijn dat ten eerste alles te positief wordt voorgesteld. Het mocht bij momenten iets harder. Men heeft er iets te veel (naar mijn mening) een feelgood-movie van gemaakt. Tweede kritiekpuntje is dat ik het jammer vind dat zowel de vragen als zijn flashbacks chronologisch zijn. Dat zou betekenen dat hij het antwoord op de eerste vraag op zijn 5 jaar heeft meegemaakt, de volgende vraag een paar weken later, en de laatste vraag als hij (jong)volwassen is. Dat stoorde me, en maakt het onrealistische nog onrealistischer (het feit dat hij zover komt in die wedstrijd).
In the last year of the dotcom decade, when the techno-apocalypse was announced in the guise of the Millennium Bug, dark clouds were looming in the clear skies of the self-appointed ‘new economy’. The social imagination was so charged with apocalyptic expectation that the myth of the global techno-crash sent a thrilling wave of anticipation around the world. Although the announced apocalypse went by the name of the ‘Millennium Bug’, when the clocks turned twelve on the night of the millennium itself, the absence of any cataclysmic event left the global psyche teetering on the brink of an abyss of the collective imagination. A few months later, in spring of the year 2000, the dotcom crash ushered in the slow-motion collapse – a collapse that, in one way or another, has never been really overcome – despite Bush’s infinite war, despite the proclaimed recovery.
23. Op zoek naar wakkerschudmomenteninspanningen men zich getroost om alles zo goed mogelijk te testen. Alsgebruiker van software hou je het zelfs niet voor waar als je kijkt naar hetaantal computerproblemen dat u en ik dagelijks ondervinden. Bijnadagelijks komen er nieuwe theorieën bij over het zoeken naar fouten.Wie in die wereld werkt, weet dat de theorie van het testen van softwarevaak flirt met de grenzen van wat we met onze kennis vermogen.Immers, je hebt maar één fout nodig om aan te tonen dat een program-ma niet juist werkt. Maar je kunt met geen honderden testen uitsluitendat er niet ergens een fout verborgen zit. Het is een filosofische discussie.De meeste ernstige softwareconstructeurs besteden veel energie aan hettesten van software. Toch zijn het de eerste gebruikers die reeds na eentiental minuten de eerste problemen ervaren.En opnieuw komen we dit woord tegen: ervaren. De ervaring lijkt aan tevullen daar waar de kennis tekortschiet. Pijnlijk is het natuurlijk als dieervaring een catastrofe is. Een foutje in de boekhouding is misschien ver-velend, maar erger is het als een Airbus A320 neerstort op basis van eenfout in het softwaremodel.ii De software die de hoogte moest meten enaan de piloot meedelen, baseerde zich helaas niet op ware gegevens,maar gebruikte oude data die in zijn geheugen zaten. Hierdoor dacht depiloot dat hij op 100 voet vloog, terwijl hij op 60 voet aan het vliegenwas. Balans: drie doden. Het ging om een demonstratievlucht.Toen ik nog het beroep van softwaretester uitoefende, moesten we voornieuw ontdekte fouten door gebruikers een extra test maken en die dantoevoegen aan de batterij van testen waar elke nacht de nieuwe versie vande software tegenaan moest worden gehouden. Die werden toegevoegdaan een bibliotheek voor analytisch bedachte testen op basis van risico-analyse en technologische kennis. Het viel me toen al op dat de testendie academisch achter de computertafel werden bedacht, belangrijkergeschat werden dan de testen die gemaakt werden op basis van gerappor-teerde problemen van gebruikers. Die gebruikers lagen, met hun onwen-nig gebruik van de software, vaak zelf aan de basis van de miserie. Zodachten we toch. Het waren toch maar ‘toevallige’ fouten. Ze haddengeen intellectuele context. Ze werden als extra’s beschouwd.Dan had ik al moeten beseffen welke grote we aan het makenwaren. Wat rationeel bedacht werd, leek belangrijker dan wat de ervaringons vertelde. Waarom vonden we rationeel bedachte testen dan belang-rijker dan de proefondervindelijke? Omdat we kennis overwaarderen enervaring onderwaarderen. 13
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
De pijnen van de collectieve evolutie ervarend moeten de grenzen zorgvuldig worden bewaakt. Er is het basisbelang van het in orde houden van de baan, de huwelijkspartner, de kinderen,en het huis en niettemin een respektabel lid van de samenleving zijn ondanks het dierlijk motief. Niet zelden wordt het ervaren als een ernstig uitputtend konflikt tussen het hogere en lagere zelf. De eeuwige kwestie wie of wat de autoriteit zou zijn als een gepast antwoord daarop, zou een kwestie van leven en dood zijn. Een klassiek antwoord is dat de Heer als de superziel zou optreden als de kontrole over de ziel die de geest beheerst die het denken stuurt dat het lichaam dirigeert. Gepast gelijkrichten naar deze gezagslijn zou de oplossing voor de problemen van de dualiteit zijn. Psychologisch moet worden toegevoegd dat naar het begrip van de Heer geen direkt antwoord kan worden gegeven over welke naam we de voorkeur zouden moeten geven met de stelregel: ‘Wie ben ik om de Heer te zeggen welke vorm Hij moet aannemen’. De Heer wil misschien mijn vorm ook wel aannemen en wie ben ik om me daar tegen te verzetten? De gerijpte persoon weet alleen zeker dat hij zelf de verantwoordelijkheid moet nemen wat de naam van de Heer ook moge zijn. De voorbeelden uit het verleden zijn bekend en die van het heden staan ter discussie. Wie de Hoogste Persoonlijkheid ook moge wezen, ongetwijfeld zal Hij Zelf in staat zijn de grenzen te bepalen van wat mogelijk en gewenst is. Er achter komend hoe het daarmee zit kan de volwassene ze alleen maar bewaken om enerzijds verder ongewenst beproeven en belasten te voorkomen terwijl anderzijds hij zou kunnen helpen ze vast te leggen er ook niet bang voor wezend onderzoek te doen en te ontdekken terwille van de vooruitgang. 
‘Ontvangen,’ zei ze. ‘Ik wil eten tot ik neerval. Ik wil vroeg pensioen en een huis bij de zee én een huis in het binnenland. Ik wil mooier kunnen zingen dan, beter kunnen spelen dan’ en ze noemde een naam.
De Gibbon van Rubytec is een stoere armband met verborgen kwaliteiten. Niet gevlochten kun je hem gebruiken als noodlijn. Hij is gemaakt van Dyneema (materiaal dat in kogelvrije vesten zit) en is door zijn extreme kracht (capaciteit 400 kg) een handig stuk gereedschap om reparaties mee uit te voeren. De Gibbon kan onder andere worden gebruikt als w
Waarschuwing: deze pagina is een automatische vertaling van deze pagina oorspronkelijk in het Engels. Let op: aangezien de vertalingen worden gegenereerd door machines, zullen niet alle vertalingen perfect zijn. Deze website en haar webpagina’s zijn bedoeld om gelezen te worden in het Engels. Elke vertaling van deze website en haar webpagina’s kan onnauwkeurig en onnauwkeurig zijn bij geheel of gedeeltelijk. Deze vertaling is bedoeld als een service.
De omvorming van primaire agressie in doelgericht gedrag is vermoedelijk de eerste vorm van gedragsstilering geweest. Wild om zich heen slaan zal nu meer en meer de vorm, de stijl gaan aannemen van een hand- en vuistgemeen, een kaakslag of een schoppen met de voet. Met andere woorden ook de agressie tegen groepsgenoten, zowel van de eigen als van de andere sekse, krijgt een nieuwe dimensie. En het contact met andere mensengroepen verwordt tot oorlog. De eerste Homo’s beschouwden andere mensengroepen die ze ontmoetten, ongetwijfeld niet als soortgenoten, maar als ook een soort dieren en in ieder geval als rivalen voor dezelfde voedselbronnen. Ze zullen andere mensengroepen dan vermoedelijk op dezelfde manier behandeld hebben als hinderlijke wilde dieren. Oorspronkelijk veel wederzijds agressief gebrul zonder winnaar of verliezer, in een later stadium vermoedelijk afslachting door de groep die het best de jachttechnieken beheerste en over de doeltreffendste wapens (werktuigen) beschikte. In deze context is kannibalisme eerder voor de hand liggend dan immoreel. Het contact tussen diverse mensengroepen moet dan in bepaalde omstandigheden langzaam en schoorvoetend tot pacificatie hebben geleid, verzoening die steeds ritueel werd vastgelegd. Rituelen zijn inderdaad niets anders dan culturele gedragsvoorschriften om ‘natuurlijke’ vooral agressieve neigingen te onderdrukken. Die pacificatie was zeker vereist wanneer men, bij gelijke oorlogskracht, tot uitwisseling van goederen wou komen en men deze dus niet kon roven (uiteraard pas in een later stadium toen de mensengroepen reeds een surplus inruilbare goederen hadden geproduceerd).
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
De Enawene Nawe zijn bijzonder kundige vissers, de mannen brengen soms wel vier maanden diep in het bos door, waar ze vis roken die gevangen is met vernuftig geconstrueerde dammen van takken. De vis wordt vervolgens per kano teruggebracht naar de dorpen.
… In de behandeling verdient juist het gedrag dat juridisch gezien niet strafbaar is maar wel degelijk als agressie ervaren wordt veel aandacht. Het gaat hier over treiteren, pesten, uitdagen, doodzwijgen etc. Het is gedrag dat de geoormerkte ‘dader’ in de opmaat naar het indexincident vaak te beurt gevallen is en bij hem of haar een diep gevoel van verontwaardiging, onrechtvaardigheid en slachtofferschap teweeg gebracht heeft (de Cnodder, 2010). Zij geven over het algemeen grif toe de eerst klap uitgedeeld te hebben maar voegen er in één adem aan toe dat dat maar een deel van verhaal is. …
Mijn hartslag was ondertussen weer genormaliseerd. Ik keek heen en weer tussen de strak geklede man en de bol. Er verscheen een geamu­seerde twinkeling in zijn ogen. ‘Dat is inderdaad waar ik me bevind. Mijn systeem prikkelt direct je visuele en auditieve centra. En de rest vullen je hersenen voor je in.’
De Fi 156E is beperkt gebleven tot één enkel toestel voor het beproeven van het landingsgestel voor de Fieseler Fi 333, een transporttoestel op rupswielen. De volgende en laatste productieserie werd de Fi 156F, welke maar in enkele exemplaren is geproduceerd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *