“survival gear gids beste overlevingsuitrusting deals”

Toen ze langs de radiokamer liep hoorde ze de radio kraken. ‘Hallo, Harrald? Hallo? Hier Armena.’ Ariadne liep de kamer in. ‘De radio was stuk,’ ging de stem die zich als ‘Armena’ identificeerde verder, ‘maar ik heb hem kunnen repareren. Hoe is het bij jullie? Hier is het nu echt lente.’
Hoi meis, wat een naar en triest verhaal . Ik heb vorig jaar mijn Dober moeten laten inslapen en ik dacht eerst dat mijn manneke gewoon door zou gaan voor mij en dat was ook een kleine week zo. Ik kwam s’middags thuis van een klein stukje wandelen en hij ging liggen met een blik in zijn ogen van baasje, het hoeft van mij niet meer, ik ben er nu aan toe, dat was voor mij het seintje om de dierenarts te bellen.
De woorden werden herhaald en verhaspeld , ze kwamen terecht bij zovelen die er niets mee konden, maar zo nu en dan ook bij een man die er het zijne van dacht. Een nerveuze man die iedereen Black Dog noemde, vertelde het tegen een van zijn kompanen, terwijl ze zaten te drinken in de Lustige Zwaardvis. Oh voor­zienigheid! Een sluimerende, beschonken Mackie Messer lag te slapen op een houten bank in de nis ernaast. Hij was niet wakker, maar hij was ook niet in slaap. Hij was volkomen droomloos, zoals alle doden in deze stad. De woorden vonden zijn oren, weefden zich door zijn bijna-maar-net-niet bewustzijn.
Welke maatschappelijke evoluties hier schuil gaan achter allerhande zogezegd “goede bedoelingen” en achter de doorgaans ondoordachte en dikwijls heel hypocriete verdediging van de meest vage maar als vanzelfsprekend voorgestelde “rechten” van mensen, dieren en levenloze dingen, is een zaak die me erg bezighoudt en waar ik niet zo maar wijs uit raak. Al hoeft het denken uiteraard per definitie tot resultaat te leiden, integendeel!
In het voorbijgaan trok ze rechts de deur naar de logeerkamer open, maar niets leek van zijn plek. In de wc en de badkamer aan de andere kant van de gang zag ook alles er in orde uit. Alsof de aanblik van Peters scheerschuim en douchegel ooit in orde kon zijn, maar dat daargelaten.
28. 26 dan controle. Voor je het weet zit je als stel in een patroon zoals dat wat hierboven beschreven is, dat zich eindeloos kan herhalen. Een andere, volwassener houding, is dat de bedrogen partner over haar angst gaat praten, en dat de man haar daarin hoort en gerust- stelt: hij kan haar troosten als partner. Beide reacties zijn onderdeel van een volwassen opstelling en leren de partners om te gaan met het niet-toegestane deel. Eenzelfde patroon geldt voor de reacties van aanklagen en verwijten. Waarom verwijt iemand een ander iets? Omdat er pijn en wantrouwen is. Wat deze reacties echter voorkomen, is dat deze pijn op een goede manier boven water komt. Er komen in deze reacties alleen maar ver- wijten en boosheid naar voren. Deze lokken vaak enkel meer verwijten of zwijgzaamheid uit. Want wat kun je als man zeggen op verwijten die waar zijn? Uiteindelijk krijgt geen van beide partners wat ze nodig hebben: de bedrogene partij krijgt geen geruststelling en troost, de bedriegende partij wordt de kans om te troosten ontnomen. Een volwassen reactie heeft zoals gezegd te maken met onthulling. Wanneer een bedrogen vrouw onthult wat er emotioneel gezien in haar gebeurt, dwingt zij de man in een troostende houding. Helaas kunnen veel mannen vanuit schaamte die positie niet innemen. Hierbij is stimulans vanuit de therapeut erg belangrijk. Het zicht hebben op deze patronen kan de therapeut helpen om nega- tieve interacties tussen de partners stop te zetten en om te buigen naar positieve reacties. Hoe de therapeut dat het beste kan doen is beschreven in de volgende twee hoofdstukken.
De roep om het echte en eerlijke ligt in dezelfde redeneertrant als hierboven. Ter wille van de sex, het geld, de status (afb.), schoonheid, kennis etc. kan men een bepaalde partner of onderafdeling van de kultuur begeren alleen maar om te ontdekken dat na een tijdje er geen echte liefde blijkt te zijn. Het kan zijn dat je al geld verdienend of een sexueel of kultureel iets najagend alleen maar een lesje leert. Het is eenvoudigweg moeilijk jezelf te kennen. Veel dingen moeten op de proef worden gesteld en geprobeerd. Soms moeten vele plaatsen en vele boeken worden onderzocht. Oost, West, thuis best. Altijd zal iedereen weer terugkeren naar huis wat dat ook moge wezen voor de dolende ziel. Zelfs buitenaardse wezens in een vliegende schotel kunnen alleen gelukkig zijn als ze weer naar huis terug kunnen. Als hun voertuig alleen maar een ander soort van grafkist is waarin ze zijn begraven, zullen ze alleen maar versteld staan over de manier waarop men in die kultuur sterft. De vraag hoe men die kultuur moet leven is niet beantwoord totdat men terugkeert naar huis waar het hart ligt.
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Met veel gespetter baande de opgelapte dinghy zich een weg door de branding. Zout water prikkelde Ferdi’s lippen; zijn ogen knipperden. De roestige buiten­boord­motor brulde, haperde, sloeg weer aan, terwijl achter ze vette blauwe rook walmde. Met één hand hield hij zich vast aan de tros die langs de oranje rubber boorden was gespannen; met zijn andere wees hij naar de einder.
Laten we een brug slaan tussen ons welvaartsleven en het overlevingsleven van het merendeel der zambiaanse bevolking. Hierbij doe ik een oproep tot uw rechtvaardigheidsgevoel, uw geweten en uw vrijgevigheid.
ten tweede kan het geld beter besteed worden aan een maatschappelijk goed doel. en dat jij een nieuwe beeldbuis wil op je kamer kan me niks schelen, ik denk persoonlijk meer aan het geven van onderwijs aan een armzalig kindje.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *