“solar survival gear wazoo overlevingsuitrusting”

Een gevoel van desoriëntatie; niet weten waar je bent; een verlies van gevoel van plaats. Je bent niet meer in 3D gezien je verschoven bent of in het proces bent van verschuiving naar de hogere rijken.
TE HUUR LOZERWEG 2A BAEXEM VERRASSEND RUIM EN GEZELLIG APPARTEMENT GELEGEN OP EEN SCHITTERENDE LOCATIE MET FANTASTISCH UITZICHT OVER DE GROENE VELDEN AAN DE ACHTERZIJDE. HET APPARTEMENT BESCHIKT NAAST
Maar goed, ik ga zo boodschappen doen en daarna kan ik met de moed der wanhoop in huis verder: ik kan me nog druk maken met verven, een badkamer helemaal op orde maken, een paar deuren van kasten gangbaar maken, een paar vierkante meter betegelen. In een deur moet ik een nieuwe deurkruk maken, enzovoort.
Biochemische modellen stellen of suggereren op zijn minst dat neurobiologische gegevens als oorzaak fungeren van ons gedrag en handelen (de psychologische gegevens dus). De biochemische beschrijving in termen van neurotransmitters is echter alleen maar een beschrijving op een ander niveau van de wijze waarop we psychologisch spreken over gemoedstoestanden, stemmingen en emoties. In feite betekent de bewering dat serotonine en dopamine ons keuzegedrag overnemen in geval van een teveel aan alternatieve keuzemogelijkheden, dan we bij een keuze uit vergelijkbare alternatieven ons zullen laten leiden door onze stemming en emoties zodat we bvb. of meer voorzichtig of meer risicovol zullen optreden. We kunnen natuurlijk de serotonine- en dopamine-peilen artificieel opdrijven of verlagen door het nemen van bepaalde geneesmiddelen. Zo onderdrukken antipsychotica de dopamineproductie met als gevolg een lusteloze stemming, een mindere ontvankelijkheid voor plezierprikkels en een algemeen afgevlakt gevoelsleven. Maar ook hier blijft het zo dat het neurobiologische en het psychologische twee verschillende registers zijn die eenzelfde proces volgens een verschillend discours beschrijven.
Ik deed een stap achteruit en besefte dat ik dat niet had moeten doen. Zijn bulderende lach belaagde me en liet waarschijnlijk de helft van mijn groepje naar zijn kant overlopen. Ik hief een vuist, klaar om opnieuw toe te slaan. Bereid om toe te slaan, gelijk wat de gevolgen deze keer waren.
Verschrikkelijke zombievirusgolven komen naar je toe, dus houd jezelf red van zombie immoreel invasievirus in sniperjachtspel. Het enige wat je moet volgen voor je zombie-menselijke overleving, is om de verdachte zombieactiviteiten op de hoogte te houden als een vooraanstaande moderne agent voor de bestrijding van verkeersjagerstrijders.
Ergens in een vrouwenblad las ik verder ook een melding van een onderzoek waaruit zou blijken dat knappe en aantrekkelijke ouders evenveel dochters als zonen voortbrengen, terwijl lelijke ouders meer zonen op de wereld zetten. Ik wed er mijn kerst-, verjaardags- en nieuwjaarscadeaus op dat een herhaling van dit onderzoek zo ongeveer het omgekeerde resultaat zou opleveren.
Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
The bruises sustained by the pilot’s head during the emergency landing, the backward inclination of the pilot’s seat which caused the passenger behind him to be trapped as well as the problems regarding the life jackets indicated by the passengers were reason for an investigation on the survival aspects. onderzoeksraad.nl
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Orestes is in de Griekse mythologie de zoon van Agamemnon (koning van Mycene en opperbevelhebber van de Grieken in de Trojaanse oorlog) en Clytaemnestra. Bij zijn terugkomst uit Troje wordt Agamemnon door Clytaemnestra en haar minnaar Aegisthos vermoord. Orestes zelf wordt door zijn zuster Elektra in veiligheid gebracht. Acht jaar later keert Orestes naar Mycene terug, samen met zijn vriend Pylades. Samen nemen zij wraak op de moordenaars van Orestes’ vader. Als moedermoordenaar wordt Orestes nu door de Erinyen, de wraakgodinnen, achtervolgd. Athena, godin van de wijsheid, brengt de zaak voor de rechtbank van de Areopagos, een soort hooggerechtshof. De Erinyen klagen Orestes aan en de god Apollo verdedigt hem. Orestes voert aan dat de Erinyen niet hem maar zijn moeder moeten belagen want zij heeft op Agamemnon eigenlijk een dubbele moord gepleegd: hij was én vader én echtgenoot. De Erinyen repliceren: ‘Er is geen bloedverwantschap met de man die zij dood sloeg’. De Erinyen houden zich immers enkel op met misdaden tegen bloedverwanten (wat moederrecht impliceert, want het vaderschap is nooit zeker). De moord van Clytaemnestra is in die zin verzoenbaar en goed te maken en moet dus niet gewroken worden, in tegenstelling tot de moedermoord van Orestes. Uiteindelijk stemmen de Areopagieten: de stemmen voor vrijspraak en de stemmen voor veroordeling staken. Athena brengt dan als voorzitter van de rechtbank haar stem uit en spreekt Orestes vrij. Het vaderrecht heeft gezegevierd. De Erinyen leggen zich bij hun nederlaag neer en aanvaarden een nieuw ambt: zij worden de Eumeniden, de Welgezinden.
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
34. 32 angst in eerste instantie vooral gericht is op de concrete gevolgen: het gaat om angst voor de toekomst en de consequenties voor de relatie en het gezin. Deze angst kan soms verlammend werken en voorbijgaan aan een persoonlijk emotionele reactie. Dit is niet erg, maar een aan- passing om te kunnen omgaan met de eerste schok, zie onderstaande voorbeelden: “Ik was eerst in een soort shock. Ik hoorde het wel, maar het kon het niet laten doordringen. Het kon niet echt zijn. Pas na twee á drie maanden drong het verder door en toen raakte ik buiten mezelf van verdriet, paniek, gekwetstheid, gevoelens van afwijzing, verraad en angst.” “Op mij was het effect dat ik me lamgeslagen voelde en mijn emoties jarenlang diep weggestopt heb. Dat wegstoppen had ook te maken met onze gezinsomstandigheden: ik kon het me niet veroorloven (voor de kinderen) om het onder ogen te zien, zij hadden me nodig.” Daarnaast kunnen er nog andere oorzaken zijn waardoor er geen eer- ste emotionele reactie optreedt, zoals in de onderstaande reactie: “Niet zo veel, ik zag toen nog niet erg in wat dit o.a. voor gevolgen voor mij had.” “Ik dacht eerst hij heeft een probleem, ik niet. Later bleek dat ik mij door de jaren heen steeds meer was gaan afsluiten voor hem en ook ik moeite had om bij m’n emoties te komen.” De onthulling, al dan niet getypeerd als een traumatische ervaring, is ingrijpend. Het ritme van alledag wordt plotseling verstoord. Vaak ontstaat er in eerste instantie een gevoel van verdoving (de ‘bevrie- zing’ die zorgt voor primaire overleving). Deze werkt als een soort
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
Ik las verleden week van filosoof en columnist Hans Schnitzler een recent verschenen boek met de aantrekkelijke zij het weinige originele titel “Het Digitale Proletariaat” (2015). Hans Schnitzler roept op tot verzet en opstand tegen de “tirannie” van de internetgiganten à la Facebook, Google, Amazon.com, enzovoort. Die giganten, die zoals alle kapitalistische ondernemingen belust zijn op winstmaximalisatie, zouden ons herleiden tot slaven, tot gewillige consumenten en tot eigentijdse proletariërs. De enige levenszin – niet eens een levensdoel! – van de digitale proletariërs zou niet meer inhouden dan zich seksueel te reproduceren, in de betekenis dus van het Latijnse stamwoord “proles”, d.w.z. met als enig bezit een eigen gezin, kroost en nageslacht. Nadat de Industriële Revolutie eerst ons lichaam volledig heeft gedisciplineerd, zou nu aan de beurt zijn van onze geest om compleet te worden gekanaliseerd, geconditioneerd en gekoloniseerd. En dit niet enkel het “denken” tijdens onze arbeidstijd maar al ons doen en laten, slapen inbegrepen. Inderdaad wijzen ook veranderingen in ons taalgebruik in deze richting. Waar we vroeger een individu kenmerkten naar zijn/haar inborst (hart en longen als zetel van de “ziel”), ligt de nadruk nu op het functioneren van iemands (en onze eigen) hersenen (als zetel van de “geest” – onze mind). Schnitzeler haalt terecht aan dat zich op langere termijn een volledige mechanisering en industrialisering van alle vormen van menselijk gedrag en handelen zou of zal kunnen voltrekken. Vandaag dus ook meer en meer de “geest” en dit op omzeggens alle momenten van ons dagelijks leven, ook in onze persoonlijke, vertrouwelijke, intieme en erotische contacten met andere mensen (én dieren).
‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
The time necessary to produce the info-commodity is liquefied by the recombinant digital machine. The human machine is there, pulsating and available, like a brain-sprawl in waiting. The extension of time is meticulously cellularized: cells of productive time can be mobilized in punctual, casual and fragmentary forms. The recombination of these fragments is automatically realized in the network. The mobile phone is the tool that makes possible the connection between the needs of semiocapital and the mobilization of the living labour of cyberspace. The ringtone of the mobile phone summons workers to reconnect their abstract time to the reticular flux.
Zonder kennis van de ziel, werkt het geweten niet goed en wordt de formele orde niet herkend noch ontwikkeld. Uit deze toestand van onzekerheid ontwikkelen zich compensaties op zoek naar een identiteit. Allerlei merkwaardige kultuur kan zo bestaan, de ene wat schadelijker dan de andere. De noemer van deze subculturen is de neurotische zoektocht naar een identiteit en het niet bona fide experiment met gezag en identificatie. Grote rampen volgen de wanhoop van het collectief mislukken van het beheersen van deze neurotische, tijdelijke aanpassingen in afwezigheid van een formele bevrijding. Men zou bevrijd kunnen zijn, maar ontdekt dat men erbuiten valt, men zou formeel kunnen zijn, maar ontdekt dat men gebonden is in compensatieculturen. Vieringen die boetedoeningen zijn en boetedoeningen die een ziekte zijn; een dergelijke samenleving kan geen geluk vinden of hoop op de toekomst. Dit is een gevaarlijke toestand. Om te ontsnappen aan het grootste gevaar zou één of andere stap moeten worden gezet in de richting van de authentieke orde die de identiteit (afb.) van status en de beroepsmatige bezigheid definiëert (afb.). Zoals bekend staat dit altijd heel dichtbij en niet ver van de alledaagse werkelijkheid. Een simpele arbeider te zijn zou moeten worden herkend als een gerespekteerde sociale positie. Handel drijven zou niet moeten worden veroordeeld als zijnde slecht vanwege het winstmotief. Heerschappij van de militaire, burgerlijke of nobele soort zou moeten worden geëxcuseerd als een praktische noodzaak ondanks de demonische neigingen ervan. Ten slotte zou men altijd moeten proberen de geestelijke en wetenschappelijke autoriteiten te respekteren, hoever van de alledaagse werkelijkheid verwijderd hun oordeel ook moge zijn. Status van gehuwd zijn, als vrijgezel of teruggetrokkene aktief zijn, of wijsheid op de vrije baan te zijn, zouden niet boven elkaar moeten prevaleren. Met deze richtlijnen in gedachten, zou een redelijke, ordelijke samenleving met duidelijke identiteiten mogelijk moeten zijn.  
65. 63 twee facetten ontstaat er ruimte in de partnerrelatie om weer met elkaar door te groeien. Het is van belang dat mensen met hun problemen, waar ze zelf niet uitkomen, in therapie gaan. Vervolgens is het zaak om hen zo goed mogelijk bij te staan. Daarbij moet de gedachte vastgehouden worden dat therapie niet direct moet gaan om het stopzetten van bepaald seksueel gedraag (het symptoom), maar om het versterken van het eigen ‘ik’. Therapie moet gaan om het vinden van de juiste balans tussen wel en niet-toegestane delen. Dit zorgt voor minder innerlijke leegte, meer zelfwaardering en meer ‘gewoon jezelf’ zijn! De toekomst In het onderzoek heb ik tot slot de volgende vraag gesteld: “Welke zorgen/angsten heeft u voor de toekomst samen?” “Ik weet dat zijn verslaving niet meer wordt uitgeleefd maar de triggers om het te doen zijn nog aanwezig. Ik heb er geen angst of zorg meer om omdat het vertrouwen en de intimiteit zo gegroeid en positief verandert is dat ik een nieuwe ( betere) man heb gekregen. We zijn zo open naar elkaar en naar God, dat dit een vast fundament is en we ons van God afhankelijk weten.” “Binnen de afgelopen twee jaar is er steeds weer ‘wat nieuws’ gekomen rondom de verslaving en ik weet niet of het ooit stopt.” “Het gaat nu goed, partner is zo veranderd. De breuk met de verslaving lijkt definitief Een aantal citaten die verder opvallen, zijn: • “Kan ik hem ooit nog vertrouwen”.
De Roodjassen hebben een prooi gegrepen. Het trom­geroffel roept de menigte van toeschouwers bijeen. Nieuwsgierig dromt het volk samen rond het schavot, terwijl de Roodjassen hun gevangene vastketenen. Ze laten de ongelukkige knielen, drukken zijn hoofd op een houtblok, kluisteren kettingen om zijn armen en benen die ratelend strak getrokken worden door vier metalen ogen. Zo uitgespreid is het nog slechts wachten op de beul.
Rollende donder rukte Zohra brutaal uit een onrustige slaap. Het gerommel klonk eerst ver weg, maar zwol aan tot een hels kabaal. Het kwam van boven, baande zich een weg naar beneden en kwam steeds dichter, alsof het flatgebouw doormidden werd gescheurd door een monumentaal onweer. Het duurde een volle seconde voor Zohra besefte dat er iets niet klopte. Dit was niet hoe onweer klonk. Nog een seconde later werd haar vermoeden bevestigd. Een eigenaardig geluid vulde de afvalkamer, een ware zondvloed van smerige klanken. Het klonk als diarree, maar dan een vlezige, metalige exponent daarvan.
De trein reed het station binnen in een dichte wolk donkere rook waarin de slangachtige bewegingen van de zwartmetalen tentakels een dreigend halo vormden. Het meisje stond afgetekend als een klein, kwetsbaar poppetje tegen de rode gloed van de vuurkist.
Profiteur: Filognostisch equivalent voor zondaar of gevallen ziel. Naar het ideaal van volle zelfverantwoordelijkheid is iedereen een profiteur die meer neemt dan teruggeeft. Zoals met het klassieke begrip zonde wordt profijt trekken verondersteld de motor te zijn van het morele geweten: het maakt schuldig morele en materiële belastingpenningen te betalen in de vorm van betrokkenheden en geld.
Wanneer een hond dus brokvoer eet en regelmatig een goede kluif krijgt zal hij meestal geen andere vorm van gebitsverzorging nodig hebben. Het is echter zo dat sommige honden extra gevoelig zij voor tandbederf en tandsteen. Het is dan zeer verstandig regelmatig de tanden van de hond te poetsen.
Erwin had niet geschreeuwd toen hij naar beneden viel, dat wist Samuel zeker. Dat had hij niemand verteld, niemand zou hem trouwens geloofd hebben. Hoe kon hij dat weten? In de verwarring van het moment, het geroep van iedereen op het plein was dat niet te bepalen. En toch wist hij het zeker. Erwin scheen hem opgelucht te zijn, alsof hij wist dat hij bevrijd zou zijn van wat hem ook kwelde. Tenminste, tot de volgende wedergeboorte. Heel even twijfelde Samuel om alles aan de psychologe te vertellen, zijn hart te luchten. De puzzeldoos, Machteld, alles. Misschien had dat Erwin wel kunnen redden, iemand hebben waar hij alles aan kwijt kon. Zodat hij zijn verleden los kon laten, zodat het hem niet meer zo kon belagen. ‘Wees gerust,’ zei hij. ‘Ik heb tijd genoeg gehad om erover na te denken.’ Meer dan tweehonderd jaar, dacht hij.
Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
Nieuwsbrief Gebiedsbureau Nr. 43, maart 2015 Infoavond gebiedsontwikkeling Wijnaerden Regionale groep de Peelhorst bezoekt Nederweert Geuronderzoek veehouderijbedrijven Gebiedsbureau volgen op Twitter

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *