“overlevingsuitrustingstassen overlevingsuitrusting edc”

Ik zie dat Krapuul reclame voor Fenixx maakt en de weg naar ons wijst. Als het links-fascistische ongedierte van de Breedveldkerk zich aan ons gaat ergeren, betekent dat we op de goede weg zijn. Helaas is de site van Krapuul niet druk bezocht en mag ik tot nu toe jammer genoeg een schamelijke bedroevende 70 hitjes van die kant in de statistieken scoren.
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 15 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen. Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte. De avond is nog jong, Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. Of erger.
Commentaar van het Netwerk Psychiatrie & Samenleving, netwerk dat opkomt voor een radicale humanisering van de geestelijke gezondheidszorg: ‘1. Vreemd: het onderzoek wordt eerst in het buitenland gepubliceerd voordat het in België wordt geopenbaard. De onderzoekers zijn blijkbaar meer begaan met hun cv met het oog op een internationale loopbaan dan met het leveren van een bijdrage aan de Volksgezondheid. Dit is niet de eerste keer dat wij dit merken. Ook Dr. Pascal Sienaert b.v., ElektroConvulsieTherapie-promotor van het universitair psychiatrisch ziekenhuis Kortenberg, publiceerde eerst zijn weinig opbeurende bevindingen over de elektroshock-praktijken in Vlaanderen en Brussel in het Engels: in de later verschenen Nederlandse versie zijn heel interessante passages anders voorgesteld. 2. waarom spreekt men plots van psychiatrische stoornissen in plaats van mentale? Het zal wat worden als die 42% door psychiaters behandeld moet worden. Het wordt tijd dat de psychiaters toegeven dat ze in de geestelijke gezondheidszorg gewoon een belanghebbende partij zijn zoals vele anderen en niet de ‘experten’ die vanuit een zuiver neutrale positie zouden weten wat ‘geestelijke gezondheid’ is. Van de geneesmiddelen die voorgeschreven worden, weet de doorsnee psychiater niets meer af dan wat er op de bijsluiter staat, dus niet meer dan de mondige patiënt zelf. En men zal moeten beseffen dat geestelijke gezondheid in de eerste plaats een sociaal-politieke aangelegenheid is en geen medische. Zolang men de geestelijke gezondheidszorg ziet als een relatie tussen een alwetende ‘expert’ – zij het psychiater, zij het gedragspsycholoog – en een onwetende ‘patiënt’ is geen vooruitgang mogelijk. Zelfs het woord ‘zorg’ moet in de sfeer van het psychosociaal welzijn dringend overboord gegooid worden. Het verwijst te zeer naar een ‘christelijke’, schijnheilige barmhartige die zijn mantel in tweeën snijdt om een deel ervan aan een naakte sukkelaar te geven. Niemand weet wat onder geestelijke gezondheid moet verstaan worden: de medici zijn zelf van de term ‘ziekte’ (illness) overgestapt naar de term ‘stoornis’ (disorder), een term uit de wereld van de ingenieurs. Maar de mens met een psychisch probleem is noch een zieke, noch een gestoorde, noch een onverzorgde: het is een mens die hoopt dat met hem of haar samengewerkt wordt aan de ontplooiing van zijn of haar mogelijkheden om een stukje betere wereld voor zichzelf en zijn/haar nabestaanden uit te bouwen. Het is precies de hedendaagse aanpak van die mens met existentiële of psychische problemen – en die hebben wij allemaal een beetje – die, door hem of haar af te zonderen en uit te sluiten, van hem of haar een zieke en een gestoorde maakt die niet meer in staat is zichzelf te verzorgen.’)
Het leven kan kabbelend aan je voorbij gaan. Misschien voelt het allemaal helemaal niet zo onaardig. Het gaat wel z’n gangetje. Of houd je jezelf ergens voor de gek? Er is ergens een gemis. Je hebt het contact met het vuur in jezelf verloren. Je voelt je uitgeblust. Je hebt de zoveelste teleurstelling achter de rug. Je probeert je in de beslommeringen van de dag overeind te houden. Je blijft bij het oude vertrouwde. Je zit in een soort ‘overlevings’stand. Ergens voel je dat je iets zou willen veranderen maar de weerstand daartegen is groot. Veranderingen zijn een bedreiging voor je.
Samuel schudde zijn hoofd. Hij had er nog niet eerder bij stilgestaan, dat was ook niet nodig. Niet iedereen herinnerde zich hoe hij of zij stierf. Sommigen herinner­den zich alles tot in het kleinste detail, anderen maar bitter weinig. Het was geen veel­besproken onderwerp, al was het ook niet echt een taboe. Samuel hoorde tot aan zijn laatste overlijden bij de eerste groep. Al was het niet altijd even duidelijk, toch wist hij hoe hij gestorven was, altijd weer. Drie keer in het kraambed, na een ongeluk, ouderdom, geweld, zowat alle variaties had hij al meegemaakt. Maar zelfmoord? Nee, dat zou hij zich toch moeten herinneren?
37. Het model van Ulrich LibbrechtIntelligentie’ix, deze empathie kan de persoonlijke nood of overlevings-drang overstijgen. Een voorbeeld hiervan is de ouder die zijn of haarleven in gevaar brengt of zelfs opoffert voor het overleven van zijn ofhaar kind bij het afstaan van een orgaan. Emotioneel evolueren we vanego-intentionaliteit naar alterintentionaliteit. Libbrecht spreekt hier over“mystiek bewogen worden”.Mijn illustratie met het kind is weliswaar beperkend, want het lijkt alsofze een gewone evolutie- of tijdsas is: van baby naar volwassene. Dit isniet zo. Je kunt op deze as ook tijdsonafhankelijke energievoorbeeldenplaatsen. Zo is een mens, die zich bovenaan de as positioneert, vrijer inenergiegebruik dan een dier, dat lager zit. Een dier kan meestal vrij rond-lopen, maar doet dit met minder inzicht dan een mens. Bovendien zaleen dier leven met de beperkingen van zijn omgeving. Wij proberen dezebeperkingen te doorbreken met onze intelligentie (of eerder met onsbewustzijn11). Zo kunnen wij een brug bouwen over een rivier om deappels aan de overkant te plukken, maar een wolf kan niet bij het lamdat aan de andere kant zit. Een dier is op zijn beurt vrijer dan een plantvanwege bijvoorbeeld zijn bewegingsvrijheid. De meeste planten kun-nen zich enkel naar de zon richten, maar kunnen niet op stap gaan enkunnen niet kiezen waar ze groeien. Een plant is dan weer mindergebonden dan een steen, die we helemaal onderaan plaatsen. Een steenligt daar maar te liggen en ondergaat de stralen van de zon (misschien ishij de gelukkigste). Zo kun je de hele natuur op deze as mappen. Ook ditzijn illustraties van gebonden en vrije energie.Bekijken we nu de horizontale, oftewel de informatieas. Informatie kanworden beschreven als een manifestatie van twee componenten. Er isrationele informatie, zoals cijfers, letters, kennis, en er is emotioneleinformatie, ook gevoelens genoemd, zoals liefde, vreugde, verdriet,woede. Spontaan associëren we vooral het begrip ‘kennis’ met informa-tie. Dit soort kennisinformatie is vandaag het centrale begrip in onzeinformatiemaatschappij. We gebruiken deze cijfers, letters en feiten omdaar een inzicht uit te ontwikkelen dat we dan kennis noemen. Met rati-onele informatie kan ik wat ik denk of weet aan u doorgeven (denk aande tekst die u nu leest). Maar u zult het met mij eens zijn dat dergelijkeinformatie, letters op een blad papier, slechts een stuk is van wat ik echt11 Hoewel dat laatste minder evident is als uitdrukking. Het is immers niet eenduidig te beschrijven wat ‘bewustzijn’ is. In deze context beperken we ons tot de definitie dat het bewustzijn die eigenschap van de mens is waarbij hij bewust is van zichzelf, van zijn ‘zijn’, vandaar ‘bewust-zijn’. 27
‘Heb ik je uitgelegd. Ze was niet meer te redden. Geloof me. We moeten weg hier!’ Hij gaf haar een zet zodat ze verder struikelde, kwam toen naast haar lopen en greep haar elleboog vast. Zo snel als hij kon trok hij Sterre mee. Ze wilde eerst tegenwerken, maar de twijfel die ze eerder voelde kwam terug, versterkt door Heinrichs woorden.
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
In onze visie treden de eerste mensengemeenschappen dus naar voren als oorspronkelijk in hun geheel voedselzoekers: zowel mannen als vrouwen brachten hoofdzakelijk hun dag door met het zoeken naar relatief klein eetbaar voedsel. Pas in een latere fase ontwikkelde zich een duidelijke taakverdeling waarbij mannen (alhoewel ze ook nog aan voedsel zoeken doen) overwegend in groep gingen jagen, terwijl de vrouwen zich verder toelegden op het vergaren van voedsel (hoewel er stammen waren waar vrouwen mee op jacht gingen; misschien is er zelfs ooit wel eens een vrouwensamenleving geweest: niet voor niets spelen de Amazonen zo’n belangrijke rol in veel Griekse mythes – ze werden gesitueerd tussen de Zwarte Zee en de Kaukasus). Mogelijk begonnen sommige stammen zich ook reeds in een vroeg stadium van de menselijke geschiedenis te specialiseren in visvangst. Maar in die eerste fases werd er eigenlijk niet echt verzameld: men at tot men geen honger meer had en legde zich daarna te rusten of gedroeg men zich wat speels, zoals chimpansees. Men beschikte in een eerste fase immers niet over de recipiënten zoals gevlochten manden om vruchten e.d. te verzamelen en het nomadisch leven liet ook niet toe om veel van dergelijke werktuigen, instrumenten en hulpmiddelen mee te sjouwen. In een eerste fase was de jacht niet dominant en bleef het bijeenrapen van plantaardig voedsel en kleine dieren en insecten de bovenhand houden. De verhouding tussen voedsel vergaren en jacht hing onder andere af van wat de natuur bood, hoewel we zonder risico ons te vergissen mogen aannemen dat in gebieden rijk aan plantaardig voedsel ook wel het meest prooidieren te vinden zullen zijn geweest. Naarmate de technieken beter werden (eerst puntige stenen en stokken, later steenbijlen en een soort spiezen of speren) werd de jacht belangrijker, maar verbeterde jachttechnieken hingen doorgaans samen met efficiëntere voedselvergaringsmethoden (gebruik van stenen werktuigen om knollen uit te graven maar vooral het gebruik van manden en buidels om inderdaad voedsel te verzamelen). Beide impliceren een vorm van kampement waar men minstens een tijdje verbleef. Helen Fisher schat het aandeel van het verzamelen van voedsel bij tegenwoordige jager-verzamelaars op 70%. We moeten hieruit niet afleiden dat er in de Oudheid geen ware jagersvolkeren zijn geweest wiens leven volkomen gecentreerd was rond de jacht. De veelvoud van jagersmythes die hun oorsprong moeten hebben in het paleolithisch tijdperk, bewijst hoezeer voor veel volkeren, zoals bijvoorbeeld bij de Noord-Amerikaanse Roodhuiden, de jacht het ganse leven beheerste. De explosie van de jacht (haar collaps) was nodig opdat landbouw en veeteelt zouden kunnen doorbreken (zie sub). Het relatief geringe aandeel van de jacht bij de actuele jager-verzamelaars verklaart mijns inziens eerder waarom ze het niet verder dan hun huidig stadium hebben gebracht.
Socrates is de eerste ons overgeleverde filosoof die zichzelf en zoiets als zijn Ego (zijn “daimōn”) tot onderwerp van reflexief en filosofisch denken nam (via Plato’s pluim weliswaar). Socrates’ “daimōn” is niet de Geest, de Ratio of de Logos die zich bij iedereen, bij elke mens dus (vrouwen, minderjarigen en slaven even buiten beschouwing gelaten), op een min of meer gelijkwaardige wijze manifesteert. Zijn hebbeding had al evenmin iets weg van het vluchtige “Ik” waar in die tijd boeddhistische welgeborenen en andere wijzen uit meer oosters en esoterisch gelegen landstreken hun giftige pijlen op richtten. Nee, de “daimōn” waar Socrates zich op beriep, was zijn hoogst eigen, hoogst particulier privébezit, dat ding dat we in onze moderne tijden zouden aanduiden als “karakter” of “persoonlijkheid”. Zijn “daimōn” was van hem, van hem alleen en van niemand anders.
De Model 72 Diamond Medium is een diamanten slijpsteen geproduceerd door het Amerikaanse Eze-Lap. Deze steen is zeer geschikt voor het slijpen van survival- en jachtmessen. Daarnaast is deze slijpsteen ook te gebruiken voor het aanscherpen van gereedschap. Tijdens het slijpen met deze steen hoeft er geen water of olie gebruikt te worden. De korrelg
Ze staarde naar dat licht en wist ineens wat er mis is. Het rode licht was de enige kleur die ze om zich heen zag. De dronkenlap en alles om haar heen was kleur­loos. Zelfs zijn bloeddoorlopen ogen waren grauw. Zijn lippen prevelden woorden die als door een mist tot haar kwamen, zelfs als ze haar oren spitste. Overal om haar heen hing een beklem­mende vochtige mist, die alles wit leek te maken. En stil. Doodstil.
Robette stierf in 1920 in Europa en Poli gaf het gevecht tegen de duinen en daarmee het ganse Ostende-project op. Enkel Bourel bleef in Ostende om te plannen af te werken en de strijd tegen de duinen verder te zetten en uiteindelijk min of meer slaagde.
Strategie is het resultaat van de ervaring: men heeft geleerd respekt te oefenen overeenkomstig bepaalde principes. Naar het uiterlijk effect zijn er even zoveel principes als er mensen zijn: ieder heeft zijn eigen versie van het idee van mens zijn. Dit kan heel verwarrend zijn. Jezelf zijn is een vaag idee van behoud van integriteit waarvoor er niets absoluuts bestaat, geen wetten of regels in het algemeen naar het schijnt. Maar bij nadere bestudering moet worden gezegd dat jezelf blijven een waarde is: het is een bekentenis naar de kultuur van de kontinentie. Kontinentie schijnt de essentie van de ware leer te zijn. Het betekent dat men zichzelf trouw zou moeten blijven; jezelf niet moet verraden. Dit is de helft van de eeuwige waarden: lieg niet en bedrieg niet terwille van het waar en rein zijn. De andere helft van delen en helpen is een sociale notie. Naar de eerste notie van continentie kan men egoïstisch zijn aangezien het betrekking heeft op het omgaan met jezelf. Maar aangezien niemand een eiland is kan de sociale optie niet worden ontkend. Wat dit betreft is het eerste ‘ego-onderwerpende’ principe het religieus algemeen bekende principe van het mededogen. Ter wille van het mededogen is het andere principe van de soberheid, de bereidheid te delen, aanvaard. Aldus realiserend dat het belang van het ego slechts de halve werkelijkheid is kan men niet ontkomen aan de zelfverloochenende liefdesprincipes van het mededogen en het niet bezitterig zijn. Het is niet een gebod maar een psychologische werkelijkheid waar niemand aan ontkomt. Liefde kan niet individueel worden afgeroepen, maar collectief kunnen we niet ontsnappen aan aan delen en helpen zonder in oorlog te raken. Individueel kan men uitkomen op geestesziekte falend in de psychologische behoefte om zèlf te helpen en je leven te delen. Men mag voor patiënt spelen en hulp van anderen afdwingen delend in ziekte. Niettemin worden de waarden bekrachtigd hoewel niet uitgeoefend naar het ideaal van de zelfverwerkelijking. De gerijpte optie van onafhankelijkheid kan het heel moeilijk maken om te ontdekken hoe we moeten delen en helpen zonder anderen de afhankelijkheid in te betuttelen en te manipuleren. Het is heel gemakkelijk om een valse autoriteit te worden die claimt beter te zijn dan degenen die behoeftig zijn. Maar om de ander een profiteur te noemen is onrechtvaardig daar iedereen profiteert van de verworvenheden van de voorvaderen. Dankbaarheid neemt heel natuurlijk de vorm aan van helpen en delen: men voelt zich schuldig zonder beschuldigd te zijn. Alleen op frustratie van dienstbaarheid en onvermogen om te delen doemen problemen op. Aldus worden werkeloosheid en individualisme als grote bedreigingen gezien in de moderne samenleving.
Ik swipete door mijn privé-fotocollectie. Verbleekte foto’s schoven aan mij voorbij. Soms herkende ik een vage omtrek, zoals de schaduwen van een verder lege couveuse, of de spitsbogen van een kerk. Ik weet niet hoe het algoritme zich verspreidde, maar hier en daar las ik dat het viral was gegaan. Het verspreide zich als een ziekte, mensen die werden getroffen door de nadelige effecten noemden het pixelpest. De pixelpest had ook mijn back-ups bereikt. Ergens wist ik dat het algoritme dat op de digitale bestanden was losgelaten misschien teruggerekend kon worden, zodat de gevol­gen ongedaan konden worden, maar veel hoop had ik niet. Toch bewaarde ik de bestanden, die uit een schrikbarend laag aantal bytes bestonden. Het werden er dagelijks minder.
Mei en juni zullen handelen over het loslaten van de gehechtheden die je de in eerste vier maanden hebt geïdentificeerd.  Je zult nu beginnen nieuwe benaderingen vanuit jezelf te genereren.  In de wereld om je heen zul je omwentelingen in groepen en regeringen zien.
19 Win 2×2 Pinkpop vrijdagtickets met gezien.nl Pinkpop speelt in de Champions League (DOOR FRANK HEYTHUYSEN) GELEEN – In zijn kantoor hangt vijfenveertig jaar Pinkpop-geschiedenis keurig naast elkaar. De affiches van voorgaande festivaledities vertellen elk hun eigen roemruchte verhaal, het ene al succesvoller en spraakmakenderdanhetandere.ofde editie van 2015 de annalen in zal gaan als spectaculair moet nog blijken. Eén constante is er al die jaren wel: Mr. Pinkpop Jan Smeets (70), die als een kloek over haar kuiken blijft waken. In gesprek met een festivaldirecteur voor wie stoppen geen optie is. Over de stormachtige editie van vorig jaar. Een editie die werd beheerst door de social media, zowel wat betreft programma als wat betreft de weersomstandigheden, met weervoorspellers die met codes oranje en rood kwamen aanzetten. Vroeger keek je naar de lucht en wist je of het zou gaan regenen. Maar goed, sommige voorspellers zaten exact goed. Het leek er even op of de wereld verging, met dat noodweer. Het was een kwestie van het hoofd koel houden en niet teveel luisteren naar stuurlui die aan wal staan, want die mensen weten vaak niet hoe een festival in elkaar steekt. Het Pinkpopterrein is dusdanig ingericht en gedraineerd dat het zelfs zulke extreme weersomstandigheden veilig kan doorstaan. Evacueren en dus mensen van een beveiligd terrein naar een in mijn ogen onveiliger gebied sturen- is nooit een optie geweest. Het probleem zou dan bovendien verlegd zijn naar de overheid. Het was vooral de beeldvorming die verwarring schiep, op het terrein zelf hadden we de zaakjes onder controle. Het noodweer heeft er wel voor gezorgd dat we ons veiligheidsprotocol nogmaals onder de loep hebben gelegd. Er komt een extra mast om de communicatie te vergemakkelijken. Bovendien bleek ons portofoonsysteem niet optimaal te werken, waardoor de organisatie onderling moeilijk te bereiken was. Dit jaar wordt er een special crisiscentrum ingericht, waar alle deskundigheid op het gebied van veiligheid wordt gebundeld. Het is afkloppen geblazen, maar in 45 jaar Pinkpop zijn er nooit ernstige gewonden, laat staan doden gevallen. En verder was het natuurlijk een absolute topeditie met de komst van de Rolling Stones. Jan Smeets: Het Pinkpop-publiek heeft altijd gelijk. Foto: Frank Heythuysen Over de kritiek op het programma van Zoveel mensen, zoveel smaken, zoveel meningen. Recensenten hebben hun mening vaak vooraf al klaar. Volgens mij dien je bands op hun performance te beoordelen. Ook hier spelen de social media een rol. Een opmerking als Pinkpop uitverkocht ondánks het programma, ik kan er zo weinig mee. Mensen willen op basis van hun eigen smaak nu eenmaal graag hun gelijk halen. Terwijl: we dwingen niemand om naar Pinkpop te komen. In mijn optiek heeft het Pinkpoppubliek altijd gelijk. Het is een feit dat Pinkpop breed programmeert en we kunnen niet elk jaar bands van de buitencategorie krijgen. Dan is er weer te weinig dance geprogrammeerd, terwijl grote dance-acts als Underworld, Faithless en Chemical Brothers al in een vroeg stadium op Pinkpop stonden. Er is zó weinig relativeringsvermogen. Mensen kakelen soms als een kip zonder kop. Over het Pinkpop-affiche van dit jaar. Als festival spelen we in de Champions League en dus moet je sterren op het affiche hebben. Pinkpop kost dit jaar 14 miljoen euro, 8 miljoen gaat naar het programma. Dat geld moet wel terugverdiend worden. Met experimenteren verkoop ik geen kaarten. Ik hou recettes en bezoekersaantallen van talloze bands nauwlettend in de gaten om te zien wie er op Pinkpop zou kunnen spelen. Bij de samenstelling van het programma gaan we als volgt te werk: Pinkpop wil altijd één Arena-act contracteren, zoals dit jaar Robbie Williams. Verder een aantal acts (Muse, Foo Fighters, The Script) die tweemaal een Ziggo-dome kunnen vullen. Daarnaast nog bands die normaal gesproken goed zijn voor een uitverkochte Heineken Music Hall en bands die zalen van 1500 tot 2000 man kunnen uitverkopen, zoals Paradiso en 013. Met openingsacts wordt wél geëxperimenteerd. Tevens is er de Gouden Tip. Kensington stond aanvankelijk niet op ons verlanglijstje, maar als mensen die band willen zien, dan kun je dat niet negeren. Alle overige wensen ten spijt: je kunt anno 2015 geen topband meer over laten vliegen voor één optreden. Zie Royal Blood, dat we héél graag wilden hebben. De band is wél on tour in die periode, maar niet in Europa, en we gaan dan geen godsvermogen betalen om ze tóch te krijgen.het betekent niet dat er qua programmering dit jaar een koerswijziging is ingezet, elk jaar is anders. Een 3FM-programma? Tja, als 3FM andere muziek gaat draaien luistert er mogelijk geen hond meer naar die zender. Wie loopt er nou wie achterna? Vergeet ook niet dat de concurrentie op festivalgebied moordend is. Vroeger gold voor Pinkpop dat éénoog koning was in het land der blinden. Die tijd is voorbij. Alleen in Nederland heb je al 700 festivals per jaar. Voor festivals als Best Kept Secret en Down the Rabbit Hole zijn er zat bands te vinden, maar dan mik je dus wel op 10 tot bezoekers. Met alle respect, dat zijn prima nichefestivals die op een homogeen publiek mikken. Pinkpop is van een andere orde. Winactie Gezien.nl mag 2×2 dagkaarten voor de Pinkpop-vrijdag weggeven.winnen?beantwoorddevraagaanheteind van het interview met Jan Smeets op gezien.nl onder het kopje Entertainment. Stuur een met je naam, mobiele telefoonnummer en het antwoord vóór vrijdag 28 maart naar o.v.v. Pinkpop. Prijswinnaars krijgen persoonlijk bericht. Over de vele Nederlandse acts op Pinkpop Dat getuigt van een goed popklimaat in Nederland. Vroeger gold: wat van ver komt, is automatisch lekker. Nu zoeken muziekliefhebbers het vaak dichter bij huis. Bovendien zijn Nederlandse bands, ondanks hun populariteit, bereid om een lagere positie op het affiche in te nemen, nóg een reden waarom je niet alle buitenlandse bands kunt krijgen die je zou willen. Nederlandse bands zijn booming, inmiddels ook in het buitenland. Over de kaartverkoop en de zwarthandel. Er zijn ticketbureaus die al in december Pinkpop-kaarten aan de man proberen te brengen, met een stevige winst. Ongelooflijk. Die kaarten moeten ze dan nog eerst zien te bemachtigen. Ook op Marktplaats zie je kaarten opduiken, alhoewel dat nog meevalt. We zeggen niet voor niets Wéét waar je koopt! Sinds 1998 ligt er al een wetsvoorstel dat een regelgeving op secundaire ticketverkoop behelst. Die wet is er nog altijd niet en dus floreert de Nederlandse koopmansgeest. Je kunt maximaal vier kaarten per persoon kopen, maar dan zitten er acht personen achter een computer, die vervolgens hun overtollige kaarten verkopen om met de winst gratis naar Pinkpop te kunnen gaan. Ticketverkoop op naam? Het zou kunnen, maar naast het kostenaspect komt er nog meer om de hoek kijken. Eén van de onhebbelijkheden van Nederlanders is dat ze ongeduldig zijn. In Engeland is queing up, oftewel in de rij staan, bij veel evenementen gebruikelijk. Ik voorspel enorm veel gedonder aan de ingang als we kaarten op naam gaan stellen, want iedereen wil zo snel mogelijk naar binnen. Over nieuwigheden op Pinkpop. Er staan nog wat projecten op stapel. Kleine extraatjes. De Kalm-aan-laan wordt aangepast en mogelijk komt er een singer-songwriter podium bij. Er wordt nog aan het terrein gesleuteld en we zitten constant te brainstormen over nieuwe dingen die Pinkpop nóg leuker kunnen maken. Verder zijn er plannen en ik zeg dit nadrukkelijk onder het grootst mogelijke voorbehoudom op Pinksterzondag een speciaal programma te presenteren. De Pinkpop-tent staat er dan immers al. Voor Pinkpop 2016 zijn we bovendien al bezig met een grote act. Over ouder worden in de rock n roll business. Het lichaam van een 70-jarige werkt niet altijd mee. Een beetje zelfkennis helpt. Je moet je realiseren dat je sommige dingen niet meer kunt. Zo ben ik ooit moeten stoppen met voetballen en skiën. Wielrennen blijf ik vooralsnog doen, maar toen ik aan mijn cardioloog vroeg of ik de Cauberg nog kon beklimmen, raadde hij me toch een ietwat minder steile heuvel aan. Ik ben sneller moe, maar de drive blijft. Drie dagen Pinkpop kom ik op adrenaline door. En ver
der geniet ik ervan dat de popmuziek telkens van onderaf wordt gevoed. Hoewel in de rock bijna alles al een keer is gedaan, zullen er altijd jonge gasten blijven opstaan die een instrument in handen nemen en een liedje maken dat enorm veel mensen raakt. Dat gegeven houdt me jong van geest. De rest van je leven alleen maar naar Satisfaction luisteren is ook niet alles. Over de toekomst. Ik kijk enorm uit naar de 50e editie van Pinkpop in 2019, waarvoor we gaan proberen om reünieoptredens te regelen, zoals bijvoorbeeld The Police. Tevens is er het besef dju, dan ben ik 50 jaar ouder dan toen ik begon En ik weet dat het licht snel uit kan gaan. Time flies Pinkpop vindt dit jaar plaats op 12, 13 en 14 juni op festivalterrein Megaland in Landgraaf. Voor de Pinkpop-vrijdag zijn er nog kaarten beschikbaar, de overige dagen zijn uitverkocht. fo:
De inferieure kwaliteit van zijn drank? De glazen vol vingerafdrukken? Het feit dat er slechts een enkele olielamp brandde en de zaak donker als een graf was? Misschien omvat de voortmeanderende mea culpa de algehele smoezelige staat van het etablissement of de gastheer?
Ik heb foto’s opgestuurd naar Nederland van een kindje met blaren. Geen idee wat het was. Na een paar minuten kreeg ik al een mail terug van Ben Naafs, vanuit Tanzania. Ben is dermatoloog en woont een deel van het jaar met zijn vrouw in Munnekeburen. Chronic Bullous Disease of Childhood was zijn conclusie. Dat vonden andere dermatologen ook.
En in zijn rechterhand of wat daarvoor moest door­gaan, kreeg de steengigant nu als laatste object een bijna gaaf hoofd geslingerd van – inderdaad – een Gor­gonen­beeld, met opengesperde ogen en wild uiteen­spattende slangen als haren. Met een nieuwe kreet van opperste desolaatheid strekte het monster zijn arm zo ver mogelijk naar achteren en wierp het Medusahoofd met grote kracht in de richting van Harbrands met­gezellen. Werkte de relikwie van Sint-Walburga? Urendel bleef ongedeerd, hij wankelde alleen van schrik, maar Harbrands laatste krijger werd vol op zijn hoofd getroffen. Toen hij de grond raakte met zijn verpletterde kop was hij al dood. Nu kliefde Harbrands zwaard woedend de lucht, maar de watervlugge Aochaid stond er allang niet meer. Met haar zusters rende ze naar het verse lijk; ze duwden de perplexe Urendel aan de kant en pakten de soldaat met één hand bij een voet of pols. Kwiek sleepten ze de dode krijger weg, de velden in. Harbrand volgde hen niet, bevreesd als hij toch was geraakt door de kracht van hun spreuk. Hij staarde naar de reus, die vuilwit en grijzig afstak tegen de nu bijna duistere lucht, wankelend alsof die ene worp de zin en het doel van zijn bestaan was geweest.
‘Bewaar toch maar,’ zei ze, zich omdraaiend naar Miranda. ‘Alleen, … zo raak ik nooit opgeruimd he?’ Ze keken elkaar aan en begonnen tege­lijker­tijd te lachen. Heerlijk. Eindelijk. De lach tuimelde ongedwongen door de ruimte en het was gewoon precies wat ze nodig had gehad.
Jaargang 51 Editie 01 Januari 2015 . Maandelijks convocaat voor de leden van het Katholiek Vrouwengilde van Tegelen en omstreken Jaargang 51 Nr. 1 januari 2015 Redactie: Tiny Testroote Contactadres voor
Ik heb een dochter. Denk ik. Hoe ik mij zorgen om haar maak, doet soms fysiek pijn, daarom denk ik dat, voel ik dat ik een dochter heb. Dan pak ik haar foto, genomen op een zonovergoten strand en kijk ik naar haar. Denk ik, want er is weinig meer over dan enkele vale vlekken tegen een witte achtergrond. Misschien ben ik het zelf op die foto, misschien is het de hond. Maar ik denk dat het mijn dochter is.
Socialisten kampen nog met een andere handicap bij een eventuele keuze voor een heroriëntatie op brede sociaaleconomische thema’s. In zekere kringen die zich “progressief” noemen en die in principe deel zouden kunnen uitmaken van de socialistische achterban, heerst een regelrechte afkeer voor alles dat met “economie” te maken heeft. Het woord alleen al roept misprijzen op. Zelfs “economische groei” vinden ze maar niets: ze associëren het met tomeloze kapitalistische hebzucht, onverantwoordelijke bankiers, lobbying, milieurampen, corruptie en aanverwanten. Deze “progressieve” kringen behoren veelal tot de iets betere middenklasse en zijn veelal werkzaam in de zorg, het onderwijs of in de sociaal-culturele sector (verpleegkundigen, leerkrachten, opvoeders, sociale werkers, kunstenaars en schrijvers, journalisten, enzovoort). Mensen dus met een grote “ideologische” invloed op een breed publiek. “Cultuur” is als waarde voor hen ver verheven boven “economie”. En zij beweren nog wel eens dat “kunst de wereld kan redden”. Alsof cultuur geen economische sector is. Hoeveel op winst belust kapitaal circuleert er ondertussen niet in de wereld van “kunst & cultuur” (en sport!)?
Is de huidige samenleving nog een samen-leven of is het een groots theater waarin mensen op elkaar reageren als op prikkels zoals ze reageren op gezichten die ze zien op hun tv, pc of gsm? Met een onvindbare steeds afwezig blijkende regisseur. Een fabriek of een kantoor lijkt geen plaats meer waar mensen samenwerken om gezamenlijk iets voort te brengen, maar een jungle waarin iedereen de ander opjaagt om harder en beter te presteren en waar wie aan de eisen niet kan voldoen wordt afgevoerd zoals men afgeschoten patrijzen bijeengaart. En de weinige momenten dat het ons toegelaten is ‘thuis’ te zijn, alleen met onszelf, voelen wij ons bijzonder vreemd: opgescheept met onszelf, ons Zelf, als een last waar wij ten allen prijze vanaf willen, met alcohol, drugs of medicijnen. En als wij die last dan kwijt zijn, ervaren wij een immense ondraaglijke leegte. Nogmaals: verkijken wij ons op de zaak en is die ondraaglijke leegte maar een soort barensweeën van de geboorte van een Nieuwe Mens, een superieure mens? Of is het een dwaalspoor, een onnoemelijke impasse, het begin van een nieuwe Holocaust?
Voor ze haar geopende lippen op de mijne drukt, is haar stralende glimlach heel even zichtbaar, te kort om te zien of die haar ogen haalt. Ik klem haar dichter tegen me aan en beantwoord kus met gepast enthousiasme. Mijn sympathisch geheugen lijkt intact: een veelheid aan vleselijke herinneringen borrelt naar boven.
Zoals een paar dagen geleden stond zijn moeder hem weer op te wachten. Harrald herkende de emoties die op haar gezicht verschenen toen hij Ariadne aan haar voorstelde, een mengsel van opluchting, blijdschap en nieuwsgierigheid.
146Share op Facebook (Opent in een nieuw venster)146Klik om te delen met Twitter (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op WhatsApp (Opent in een nieuw venster)Klik om op Google+ te delen (Opent in een nieuw venster)Click to email (Opent in een nieuw venster)Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster)Klik om op LinkedIn te delen. (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen met Reddit (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op Telegram (Opent in een nieuw venster)Click to share on Skype (Opent in een nieuw venster)Klik om op Tumblr te delen (Opent in een nieuw venster)Klik om op Pinterest te delen (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op Pocket (Opent in een nieuw venster)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *