“overlevingsuitrusting waterzuivering dagelijks draag overlevingsuitrusting”

Het probleem betreft de politieke vraag wie deelneemt aan de besluitvorming over de wenselijkheid of aanvaardbaarheid van welke milieuveranderingen, welke opties daarbij genomen worden, hoe men deze opties zal pogen te realiseren, hoe de beschikbare middelen zullen verdeeld worden over de reeks projecten of afgesproken doelstellingen die politiek zijn geformuleerd en welke “ecosystemen” men zal opofferen. Het gaat hier om veel meer dan de mensen aan te sporen in de winter een dikke trui aan te trekken en de verwarming een graad lager te zetten. Wie zal beslissen of rond 2050 Oostende en haar basketbalplein al of niet overstroomd zal worden? Wie zal beslissen of de vlakte van Bengalen wegspoelt en Afrika uitdroogt? Het ziet er naar uit dat net zoals bij de mondiale armoedebestrijding de meest betrokken partijen het minst aan die besluitvormingsprocessen zullen deelnemen. De milieuproblemen confronteren ons dus niet met een reeks wetenschappelijk of technologisch legitimeerbare dilemma’s, maar in de eerste plaats met het recht op democratie voor de mensen die het meest direct met de te verwachten milieuproblemen zullen af te rekenen hebben. We staan hier niet voor kwesties van “politicologische” inzichten of op marketingwetenschappen gebaseerde strategische communicatie, maar voor het al of niet eerbiedigen van het recht van iedereen om zijn of haar zeg te hebben over zijn of haar levensloop en over het uitzicht van de wereld waarin dat leven geleefd moet worden.
Werktuigen zijn verlengstukken van de ledematen: de steen is een verlengstuk van vuist en tand, de stok van de arm, de buidel en de mand van de hand of de mond. Werktuigen werden eerst occasioneel gebruikt: na het gebruik gooide men het weg zoals ook chimpansees doen. Pas in een tweede fase ging men het werktuig bewaren. Het werktuig kreeg een bijzondere vorm als men het buiten het lichaam bracht, zoals bij het gooien met een steen of een speer of bij het schieten met een boog. Het gebruik en vervaardigen van werktuigen werd geleerd: men onderrichte anderen (jongeren) in het gebruik en maken van werktuigen. De traditie zorgde dus voor een bijzondere standaardisatie van de werktuigen, een standaardisatie die quasi-universeel was. Naast eigenlijke werktuigen begon men ook instrumenten te maken: werktuigen om werktuigen te maken. Behalve harde materialen (steen) werden ook zachtere materialen zoals hout, been en huiden bewerkt. Losse objecten werden aan elkaar gevoegd door spelden en naalden: ze werden gebonden, gevlochten en geweven. Zo hielden bont en pels het lichaam warm in koude nachten en in de winter: met pelsjakken en leren voetbeschermers konden de mensen opereren op allerlei terreinen en onder alle weersomstandigheden. Door twijgen te vlechten of stukken huid bijeen te naaien maakte men ook buidels voor water en manden voor voedsel. Bij het vlechten (en later het weven) doken nieuwe niet-natuurlijke vormen op zoals bijvoorbeeld het vierkant en de rechthoek. Verder werden windschermen gevlochten uit boomtakken en twijgen: zo ontwierp men schuilplaatsen waaruit later hutten en huizen zijn ontstaan. Omdat men bepaalde dingen op de tocht mee moest nemen begon men daar waar dat mogelijk was (in het haar, om het middel, rond de polsen en de enkels) voorwerpen te hangen waarmee men dingen kon transporteren. Later werden die voorwerpen blijvend gedragen als sieraden en onderscheidingstekens.
Soms is het tijd voor iets nieuws. Een master Leraar Geschiedenis volgen aan de Hogeschool van Amsterdam biedt je de uitgelezen kans om meer uit jezelf en je carrière te halen. Je ontwikkelt je tot eerstegraadsleraar geschiedenis.
En dat was ook zo. De gigant begon te brokkelen; beeldfragmenten maakten zich van hem los, kletter­den op elkaar en buitelden naar de grond. Zwijgend zakte de gestalte door een been, viel om en was een paar tellen later verworden tot een slordige hoop puin, wachtend op de steenkloppers.
Ik ben een jongen van dorp, werkzaam als ingenieur buiten mijn eigen land. Elk jaar ik slip naar mijn huis tweemaal of driemaal, weg van de drukte en drukte van het stadsleven zodat ik kan ontspannen en van het natuurschoon van mijn dorp en de boerde
Samuel keek op en zag dat hij zonder na te denken een zijstraat was ingeslagen. Zijn onderbewustzijn stuurde zijn lichaam naar de plek waar hij zo lang gewoond had. De smalle straat was geplaveid met kinder­kopjes en kronkelde voorbij oude arbeiders­huizen. Het was er stil. Zelfs voor een dorp waar nauwelijks auto’s reden, dat zo ver van enige industrie lag, was het er echt stil. De sfeer en rust bevielen Samuel wel. Het was er tijdloos. Bijna zoals toen hij haar voor het eerst ontmoette.
Onderstaande figuren hebben zichzelf genomineerd als randdebielen van het jaar met hun absurde mening dat alle grenzen open moeten blijven en dat alle ‘vluchtelingen’ binnen mogen komen. Straks wellicht zeven miljard? Waar denken deze idioten dat we allemaal schouder op schouder moeten staan. Doet er niet toe, ‘Geen mens is illegaal’. Tja, maar zeven miljard in Europa is wel erg veel hoor…Sluit deze gekken op waar ze thuishoren: een nette inrichting!
Wekelijkse Packet of “Package Semanal” is zoals het is bekend in Cuba een term gebruikt door Cubanen om te beschrijven de informatie die is verzameld vanaf het internet buiten Cuba en opgeslagen op harde schijven worden vervoerd in Cuba zelf. Per pakketten worden vervolgens verkocht aan de Cubaanse zonder internettoegang, toestaand hen om informatie te verkrijgen …
Ik had een zoon. Denk ik. Zijn naam was René. Hij wilde zijn verleden vergeten, de pijn, de schaamte, zodat hij scheikunde ging studeren, wat hem in staat stelde met drugs te experimenteren. Hij kende een meisje dat hem van haar passie vertelde: het door haar bedachte algoritme dat alle digitale bestanden kon laten verweren, liet vervallen, rotten, af­breken, tot er niets meer van over was. Samen met haar werkte hij aan een chemische formule die hetzelfde deed. Het product dat daaruit voortkwam noemde hij letheïde. Aanvankelijk verwerkte hij het in muffins die hij aan ons aanbood. Letheïde bleek zich later op een bijzon­dere manier te kunnen verbinden met kerosine.
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
‘Hmm. Juist.’ De minachting was duidelijk hoorbaar in zijn stem. ‘Wat als Yuun Kuhalin slechts een simpel doel had? Om te zien wat mogelijk was met de kweek­tanken? Wat als hij zelf uit de kweektanken kwam? Van Osul Myandal Nyal bijvoorbeeld? Heeft u aan die mogelijkheden gedacht?’
Het boek “Rapport traktaat van Wassenaar” €  50 exclusief verzendkosten, donaties boven € 50 ontvangen het boek kosteloos. Deelnemers  die zich inschrijven voor ACTW66 kosteloos. Boek wordt vrijgegeven nadat deze aan het nieuwe kabinet is overhandigd
Zijn er in de Stad locaties of plaatsen waar we een limbo-ervaring kunnen opdoen? Een ervaring van ‘inclusieve exclusie’ (erbij horen én er niet bij horen)? Plaatsen of momenten waar we ons klaar en helder herinneren dat we bv. onszelf en gans ons verleden, heden en toekomst geheel vergeten zijn? Of is er voor ons reeds plaats voorzien in de krochten van de Hel? Nee, dat denk ik niet. Daarvoor hebben we toch wat te weinig vliegen kwaad gedaan.
‘Iedereen die niet gewond is, verzamelen bij mij aan de deur! Wie is er op de hoogte van eerste hulp?’ Een paar Marsdieren staken hun hand op. De meesten bionische ratten, een soort die vaak in de ertsverwer­kings­fabrieken werkte. Die hadden vaak contact met gewonden. De ertsruimtecargo’s die het resultaat van ons harde werk naar de scheppers voerden, namen zo nu en dan wel eens een rattenleven mee, of verwond­den anderen ernstig bij de lancering. Het was een vuile industrie.
‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
Afspraken hebbend met een vrouw is men geneigd deze zaken te vergeten, maar niettemin zal ze alleen maar respekt hebben als hij bescheiden weet te zijn voor een ideaal, niet bezitterig is, geëmancipeerd in zijn idee van wat werken zou zijn, en gerealiseerd in het beheersen van zowel de cultuurgebonden als de natuurlijke tijd (afb.). Zij vertegenwoordigd de bloeiende wereld en hij de beheersing van de tijd, terwijl in werkelijkheid haar intelligentie in het sequentiële ligt en de zijne in de beheersing van de materie. Ieder vertegenwoordigt de zaak waarnaar hij moet emanciperen. Zij is trots op zijn heerschappij over de tijd en hij is trots op haar bestuur van de materie. Zonder hem kan ze niet echt de zaak besturen en zonder haar kan hij niet echt de tijd de baas. Man en vrouw zijn elkaars hoeder maar zouden ook een leraar voor zichzelf moeten zijn. Het mannelijke en vrouwelijke wordt eveneens vertegenwoordigd in het huwelijk van de twee hersenhelften gespecialiseerd in seriële en parallelle, tijd- en ruimtelijke beheersing (afb.). Zelfrealisatie betekent te emanciperen in dit laatstgenoemde proces van ‘afspreken’ en ‘verhouden’, gehuwd of niet, van de culturele tijd met de natuurlijke tijd.  
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
Praktisch komt identificatie neer op het idee van wat heilig, in wording , zelf-evident en vaderlijk zorgend zou zijn. Heiligheid volgt uit de waarde van de reinheid. Niet enkel materiëel maar ook spiritueel gezien is het geestelijk zuivere gedefiniëerd als heiligheid voor zover het eerbetoon waardig is. Daar wat betreft de gerijpte optie geen namen kunnen worden verraden is men terwille van de wereldorde overgeleverd aan het onpersoonlijke object van In feite moet de klok leren de individuele identiteit te representeren. God onpersoonlijk bezien in de vorm van de tijd kan en is aanbeden middels het uurwerk. Er is geen zinnig mens religieus of niet die zou twijfelen aan de status van de klok als de regisseur van de orde van de samenleving. We kunnen eenvoudigweg niet zonder. Derhalve de voorgenoemde serieuze bezorgdheid over alternatieven van klokkenbestuur en een voorstel voor een verbeterd ontwerp. Wat betreft de wording kijken we naar de geschiktheid van een goede vorm hetgeen ook een religieuze definitie is. Voor de zelf-evidentie van de natuurlijke optie zouden we geen verdere toelichting nodig hebben, kortweg validatie definiërend als een wetenschappelijk het-is-zoals-het-(van nature)is waarbij de discussie over welke vaderlijke zorg zou zij beëindigd met de waarde van de vrijheid. Het is de bedoeling een vrije keuze van tijdbewustzijn te hebben door middel van een instrumenteel respekt voor alternatieven. Het onpraktische van de natuurlijke chaos gekontrasteerd met een vrije keuze van pragmatische, religieuze, politieke of psychologische geïnspireerde paradigmata van tijdbeheersing (afb.) zou uiteindelijk eruit zien als een computerklok maar praktisch uitgewerkt zijn in de vorm van een eenvoudige aanduiding op de bestaande kalender en een alternatief gebruik van bestaande uurwerken en schema’s zoals afgebeeld onder tabellen en ontwerpen. Zij die de liefde voor het alternatieve neurotisch noemen zijn erop gewezen dat hun eigen bekentenis naar het gemak van de standaardtijd ook als een dwangneurose kan worden aangemerkt. Zolang het hart niet de lagere konditioneringen van het lichaam naar het ego van een groep, de macht van een positie of het sexuele van de liefde domineert, is neurose (de ziekte van de zenuwen) de werkelijkheid. 
‘Die zijn allemaal dood. Al tweehonderd jaar.’ Hij zag hoe ze naar een punt achter hem staarde, alsof ze heel in de verte iets waarnam dat hij nooit zelfs maar kon vermoeden, tot ze knipperde en hem weer aankeek.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
Wij, de idioten hebben dit laten gebeuren omdat we in slaap waren gesust met wereldvoetbal, de familie De Mol met ‘mooie’ programma’s, loterijen, spelletjes, vakanties, talentenshows, overwaarde op het huis en ga maar door. Het leeuwendeel slaapt nog steeds en zal pas wakker worden als de moordenaars met hakmessen voor hun neuzen staan.
Mijn medereizigers rukten zich de haren uit hun vacht. Ze werden steeds kaler. Wat ze er niet uit­trokken, viel eruit. Was dit de oplossing van de natuur tegen die veel te zuurstofrijke atmosfeer? Onze foto­synthese stopzetten? Nou, dan zouden we al snel voedsel te kort hebben… Het was een vreemd rationele gedachte in de soep van de wanorde die heerste.
Ik zie ook meer en meer indo muzikanten het circuit verlaten en manifesteren zich in andere circuits, niet omdat ze niet mee kunnen komen, maar om hun eigen artistieke waarden te blijven handhaven en niet de neergang van gezapigheid willen mee maken.
The bruises sustained by the pilot’s head during the emergency landing, the backward inclination of the pilot’s seat which caused the passenger behind him to be trapped as well as the problems regarding the life jackets indicated by the passengers were reason for an investigation on the survival aspects. onderzoeksraad.nl
Het geluid van de tik joeg Samuel uit de herinnering. Hij had toch op het symbool gedrukt en zag dat de doos nu bijna helemaal open was. Hij zag iets, papier? Het bloed suisde in zijn oren, een nevel kwam voor zijn ogen. Alles wat hij gevoeld had terwijl hij de doos opende, verbleekte bij de panische angst die nu op­borrelde. Hij moest de doos onmiddellijk sluiten, ver­stop­pen, misschien zelfs verbranden. In zijn hoofd voelde hij de herinneringen die verbonden waren met het water langzaam opkomen. Nu of nooit …
IMDb (8,0 / 705980)trailer (Apple)trailer (YouTube)boek (BoekMeter)filmscore (MusicMeter)iTunes: koop € 5,99 / huur vanaf € 3,99Pathé Thuis: vanaf € 5,99 / huur € 3,99Videolandhuur bij Ziggo On Demandkoop soundtrack voor € 13,28koop dvd voor € 4,69
“Oorlog” is het opzeggen van een specifieke binding met de vervanging van deze binding door andere connecties met hetzelfde “object” waarbij vormen worden vernietigd maar tegelijk andere worden gecreëerd die echter voor velen die er amper iets mee te maken hebben, bijzonder pijnlijk kunnen aandoen. Puin is immers maar een vorm zoals een andere. Op zichzelf even respectabel als elke andere vorm.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *