“overlevingsuitrusting te koop zombie apocalyps survival gear store”

Ach, en in feite is tijd voor die buitenaardse wezens een seconde in onze beleving dus ze laten die verkeerde schepping gewoon zich zelf vernietigen. In onze tijdsbeleving zijn het eeuwen, voor hun slecht enkele seconden.
Te zoet, scherp, niet cool, oubollig, nee laat maar, doe maar een portje, oh voor in het eten, toch? Dat zijn zo’n beetje de gebruikelijke reacties als Madeira ter sprake komt in mijn vriendenkring. Bij de plaatselijke slijter in mijn Utrechtse volkswijk zijn slechts twee varianten te verkrijgen: medium sweat en medium dry en je betaalt er al gauw een tientje voor. Je kunt net zo goed voor enkele euro’s een veel makkelijker te drinken tawny port of sherry kopen. Maar dat is voor die prijs allemaal een beetje nep, want zo’n amberkleurige en dus oude tawny-port krijgt die lichte kleur net zo makkelijk door bijmengen van witte wijn.
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
Een regering die deze argumenten serieus neemt zou de hindernissen van het economisch vermogen als overwonnen kunnen beschouwen door het toekennen van subsidies voor mensen die de orde respekteren ongeacht hun soort van materiële arbeid (zolang ze zich er niet voor schamen). Subsidies zijn vormen van bekrachtiging . Een regering zou dus moeten weten naar welk idee van gedragswetenschap men betrokken is op het effectief zijn in het opbouwen van een samenleving en orde die voor die allen zou bevredigen. Onrecht in dezen kan worden aangetroffen in onwetendheid en negatief denken van b.v. leiders gevangen in de strikken van van het ‘niet-dit’ denken van materiële gebondenheid. Op deze manier kan men zelfs de kulturele identiteitscrises en depressies van de verloren idealen te boven komen door ontspanning en vermaak. Zoals allen weten: genezen van een trauma is een psychologische zaak. Goede psychologie, slechte psychologie, eenmaal gedaan is het verstaan.. 
Verder zijn er volop mango’s, groter dan twee vuisten tegen elkaar (koud laten worden in de koelkast) en avocado’s (zo groot als één vuist) voor op brood, die precies zo rijp zijn als je in Nederland graag zou willen maar daar vaak niet zo te koop zijn.
Restaurant en Grand-café Ter Valcke Restaurant Erasmuspark Grand-café Poelwijck Iets te vieren? Neem deze folder met ons aanbod mee! Iets te vieren? Neem deze folder met ons aanbod mee Heeft u iets te
Mensen houden er niet van gedwongen te worden. Hoewel de wet opgelegd moet worden, houdt niemand ervan dat te ervaren. Het zou niet nodig moeten zijn dat er enige druk word uitgeoefend. Dit is de volwassen eis. Het is onze eer niet gedwongen te worden maar te leven naar ons eigen inzicht. Daarom zijn honden soms beter verzorgd dan mensen. Dieren kunnen worden gedwongen, de mens moet worden gerespekteerd. Daartoe draait de samenleving op bekrachtiging: we hebben allerlei soorten van taakomschrijvingen die de plicht en de beloning definiëren. Verzaakte plichten zullen worden gesanctioneerd met waarschuwingen en inkomenskortingen. Op die manier wordt de mens bekrachtigd zijn plicht te doen. De samenleving draait op de vrijheid van keuze: je mag kiezen hoeveel vrijheid je opoffert voor een inkomen. De basisplicht schijnt de sociale zekerheid te zijn: men moet de media bijhouden, socialiseren op een vrijwillige basis en zo nu en dan een formulier invullen zichzelf beschikbaar houdend voor een meer uitgebreide taakomschrijving. Zo worden mensen onder de druk van een veeleisende samenleving gekonfronteerd met een paradox; men begint met een baan voor een zeker inkomen welke niet wordt beschouwd als een echte baan en zelfs een schande wordt genoemd: men is te passief. Hoewel iedereen profijt heeft van de zegeningen van de samenleving worden deze ‘laagsten der lagen’ profiteurs genoemd. De samenleving is niet een religie in de zin van allen in gelijke mate profiteurs zijn voor het aangezicht van God. Alleen diegenen die meer profijt trekken worden niet vervloekt met de negatieve denominatie hetgeen niet redelijk is. Een sociaal zekerheids-inkomen dat een waardeloos genoemde consument vervloekt terwille van een grotere consumptie, toont een algemeen sociaal gebrek aan zelfrespekt. Als zodanig is het begrip van God in zo’n onredelijke consumenten-samenleving onzeker en kan zelfs worden beschouwd als gecorrumpeerd op de wetenschappelijke basis van de twintigste-eeuwse samenleving. Hoewel de wetenschap claimt waardevrij te zijn, waardeert zij toch zeker de leden van de samenleving naar het vermogen tot consumeren. De weg om dit psychologisch te overleven schijnt er uit te bestaan geld te hebben zonder het uit te geven zodat iedereen gelukkig kan zijn speculerend op jouw kapaciteit tot het doen van uitgaven. Als zodanig mag de filosofie van de onredelijkheid worden beschouwd als contraproduktief: het vermogen tot spenderen bekrachtigend, is de consumptie en dus ook de produktie beperkt. De dwangmatige houding de sociale zekerheid werkloos te noemen in plaats van een aardig verantwoordelijke en zware baan, wordt beter begrepen als een herinnering aan de economische en logische mislukking van de consumptieve onredelijkheid. Dit moet niet zo blijven. Zonder mensen te dwingen, kunnen mensen gewaardeerd voor wat ze doen. Van dit respekt, de waarde van dienst meer benadrukkend dan de waarde van de consumptie alleen, zal er meer bewustzijn zijn van de paradox dat de eer van een baan ten koste gaat van de eer van de vrijheid. De eer van de vrijheid kan alleen worden begrepen en gerespekteerd als men bevrijd is in een formele erkenning van identiteit. De identiteit van de van de baan der sociale zekerheid wordt gevormd door dienst aan de orde van de Tijd die het begrip van God en orde van de samenleving definiëert als een onpartijdige onpersoonlijke natuurkracht bestuurd naar rede en geweten in plaats van systematische onredelijkheid en ongegeneerd romeins egoïsme. Zo mag de uitspraak ‘God is dood’ een stille dood sterven zonder ook maar iemand ergens toe te dwingen. Je kan altijd een zwerver zijn, sociaal gezekerd of meer verstrikt in het web van de bekrachtigende samenleving met welk begrip van God dan ook.
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
18. 16 • een sociale en seksuele buitenstaanderspositie in de tiener- tijd; • een ‘hoekige’ seksuele leercurve (niet geleidelijk aan leren experimenteren met verliefdheid, zoenen, opwinding, enzo- voort, maar plotseling geïnitieerd worden. Zoals in een eerdere scriptie door Ferdinand Bijzet (Collums ring 2004) is beschreven, is het verslavingsgevaar van cyberseks zeer groot. Dit wordt bevorderd door de grote beschikbaarheid van seks op internet, op tv, via de telefoon en zelfs op straat. Veel cliënten geven aan dat er langzaam een patroon is ontstaan, vooral in de puberteit, en dat zij erachter kwamen dat het een ge- woonte werd om seks, in welke vorm dan ook, te gebruiken als een verdovend middel. Door een herhalend patroon zijn de hersenen ge- wend geraakt om pijn, stress en allerlei andere negatieve gevoelens te parkeren en er een kortstondig genot van te maken. Geleidelijk aan raak je zo verslaafd aan een patroon om seks te gebruiken als een ‘pornocetamol’ (www.pornocetamol.nl) waardoor vervelende en pijn- lijke gevoelens tijdelijk worden verdoofd. In de huidige praktijk is een daadwerkelijke oorzaak vaak moeilijk te vinden. Het lijkt dan ook niet zinvol om daar uitgebreid naar te graven. De ervaring leert dat het in de beginfase uitgebreid ingaan op de oor- zaak zelden verklaringen oplevert, en dat dit weinig tot geen effect heeft op het symptoomgedrag zelf. Het is belangrijker om de focus te leggen op waar het in het hier en nu werkelijk om moet gaan, name- lijk: wie is de man of vrouw achter het symptoom? De onderliggende oorzaak kan voor de partner en de therapeut vaak wel zinvol zijn om degene die de symptomen vertoont beter te begrijpen of te leren kennen.
Naast me begonnen de ratten zich ook overal te krabben, alsof ik hen met een instant-luizenplaag had aangestoken. Het was me wat met al dat zand. Het leidde tot een pak gedans met een zekere cadans. De cadans van ik-wil-niet-stoppen-maar-ik-zou-eigenlijk-wel-moeten.
‘Goed genoeg.’ Ze gaf Meyago twee oorbellen in een klein doosje. ‘Hier heb je alles wat we van hem weten. Lees je in. Breng vandaag je rapport uit naar het Paleis. Laat dit stuk over de kweektanken en de andere machines er–graag–buiten. Het broeit in Yin-Beh en als iemand zich daarboven bedreigd gaat voelen door wat we mogelijk te weten gaan komen kan het allemaal erg vervelend voor ons worden. Om die reden: rappor­teer alles dat buiten je routine valt eerst naar mij. Rapporteer alles wat je leert over Y.K. naar mij en op het moment dat ik zeg dat je moet stoppen met dat andere onderzoek, stop je. Begrepen? Je dagelijkse plichten en je normale leven gaat gewoon door.’
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Trommelaar, deunenmaker, marketeer, wijnboer, auteur en filosoof, Ilja Gort (1951) is van alle markten thuis. Goed thuis, want alles wat hij aanraakt, levert vrolijk klinkende munt op. Wie per jaar 1 miljoen flessen wijn aan grootgrutter Albert Heijn slijt, kan normaal gesproken grijnzend aan een naaktstrand gaan liggen. Gort niet. Die werkt zich een versukkeling, vooral ook door het vele schrijven dat hij doet. Zijn laatste boek Het Merlot Mysterie, een echte roman nog wel, oogst veel lof en daar is hij net zo blij mee als toen hij elf was en van zijn vader een drumstel kreeg.
Een volgend punt van belang is dan ook de identificatie der deelnemers. Hoe weet je dat je met een echte mens te maken hebt? Dit kan door het Timay-id netwerk (afkorting van: this is me and you). Je zou het kunnen vergelijken met het rijksregister hier in België, maar zonder de noodzaak tot controle en volledig transparant. We gaan elkaar bevestigen als werkelijk bestaande persoon en dat is voldoende, zo kun je geregistreerd worden en met equi beginnen werken. Iemand persoonlijk kennen is voldoende om te registreren.
Trend Micro. (2015, 12 19). trendmicro. Retrieved 1 20, 2016, from trendmicro.com: http://www.trendmicro.com/cloud-content/us/pdfs/securityintelligence/reports/rt_europe_privacy_and_security_in_a_connected_life.pdf
Stel je voor, je hebt een groot huis, een moeie auto, lieve vrouw en kinderen, veel vrienden. Je bent erg gelukkig. Maar dan gebeurd er wat, je verliest je baan, ruzie met je vrouw, schijding, huis verkopen, kinderen mag je niet meer zien, je raakt in de put, verliest je vrienden. Hoe gelukkig ben je dan nog? Geld kan wel gelukkig maken, alleen maar als je zelf denkt dat je geld nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar dan moet je oppassen dat je niet onverzadigbaar bent, dat je altijd meer nodig denkt te hebben om gelukkig te Maar dit kun je allemaal maar zo verliezen, zonder dat je er zelf schuldig aan bent, en dan ben je niet gelukkig meer.
De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn. 
Zelfs het plasproces zou verward kunnen raken.  Het is belangrijk om de hulpmiddelen te zoeken voor het opruimen van de blokkades die in je lichaam zijn vastgehouden, gebaseerd op je overlevings- en verdedigingsbenadering van het leven.  Als je je blokkades gezuiverd hebt, kan er meer welzijn en evenwicht plaatsvinden.
Kortom: het probleem met filosofen als Hans Schnitzler is dat er in hun werk bitter weinig filosofie wordt bedreven, maar vooral opinies worden geproduceerd en ook nog een beetje stemmingmakerij. De Lage Landen hebben er zo een beetje een patent op om filosofie te verwarren met betwistbare moraal, ondoordachte ethiek en elegante levenskunst, wat dan voor “kritische analyse” (in de filosofische zin) moet doorgaan. Concentratie dus op zaken die voor de lezer nuttig zijn om zijn/haar persoonlijk leven in te richten en opnieuw in te richten. Niet te verwonderen dat Hans Schnitzler vooral naam heeft gemaakt als columnist. M.a.w. het soort teksten waarin je eens langs je neus weg een referentie kunt maken naar een Karl Marx of een Martin Heidegger, een beetje op een wijze zoals sommigen op de sociale media gretig citaten van Friedrich Nietzsche in het Engels posten. Nog niet eens in de taal van Nietzsche, en zelfs niet in hun eigen moedertaal.
Wilma, soms denk ik dat ik wel erg weinig bodem heb en als daar dan nog wat in gebeurt dan kan ik lang van slag zijn. Maar alles kan altijd nog erger denk ik maar.. dus ik ben blij met wat ik wel heb.
Voor de bands is het zaak dat ze allen een keer een kans moeten hebben want ik hoor vaak bands die heel goed zijn in de oefenruimte blijven spelen, ze hebben geen promotor en als ze zich aanbieden kijkt men liever de beroemde kat uit de boom en kiest men vaak de bands die zij al vaker hebben geboekt.
Eén fundamentele erfenis van de primaten hebben we vooralsnog achter de hand gehouden: de oog-hand coördinatie. Die ontwikkelde zich bij de hominiden snel tot een echte kijk-grijp coördinatie. De eerste mensen zagen niet alleen, ze begonnen vooral te kijken. En ze grepen niet alleen dingen uit hun omgeving vast, ze leerden ze hanteren (b.v. stokken of keien). In plaats van reactief waar te nemen, gingen ze op basis van de reeds rudimentair aanwezige exploratiedrang bij zoogdieren en primaten hun wereld proactief tegemoet treden. De kijk-grijp coördinatie vormt nu nog steeds de psychofysiologische basis van ons arbeidshandelen, ingebed in een doel-middelrelatie. Daarbij kwam dat de mensen vergeleken met de andere primaten nog een belangrijke nieuwe lichamelijkheid hadden ontwikkeld: door hun rechtopstaande houding konden ze lopen en waren ze enorm beweeglijk. Ze konden grote afstanden afleggen.
Elke trede voelt vertrouwd, en dat kalmeert de zorg ietwat die al sinds mijn activering als regen op de tent van mijn leven tikt: weet ik alles nog? Ben ik er nog helemaal? Mijn geheugen lijkt intact, maar zou ik het überhaupt merken als ik iets ben vergeten, als een deel van mijn persoonlijkheid de transpositie niet heeft overleefd?
Onder het schrijven, vanavond om acht uur, viel het licht uit gedurende een half uur. Maar het is ook weer aangegaan. En ik heb gewoon kunnen doorschrijven met behulp van mijn oplaadbare lamp met LED lampjes.
Dat dacht je alleen maar. Je hield hem aan het lijntje, dat weet je zelf ook wel. Het was een vluggertje, meer niet en stelde niks voor, dat was toch geen liefde? Dat moet hij ook gevoeld hebben, het is jouw schuld, jij hebt hem ertoe gedreven …
In gedachten verzonken liep hij bijna met zijn hoofd een cluster galspinnen in. Pas op het laatste moment merkte hij de felgroene stippen op hun dikke achterlijven op. Heel voorzichtig stapte hij achteruit, bedacht op struikeldraden en gaten in de grond. Galspinnen vormden grote nesten. Ze joegen collectief en vingen vaak prooi die een enkele spin nooit zou kunnen vasthouden. Harrald had wel eens een jonge ree gevonden, dood en stijf en helemaal bedekt met galspinnen. Hij zocht een nieuwe weg op respectvolle afstand van het nest.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *