“overlevingsuitrusting online wazoo overlevingsuitrusting bag o crap”

Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
Haar mobiel was zo goed als dood. Geen enkel bereik. Ze nam wat foto’s die allemaal op oude zwart-wit plaatjes van vroeger leken. Ze liep over de verschil­lende perrons op zoek naar informatie, een aanwijzing voor waar ze zich nu bevond. De naamplaats ‘Haarlem’ stond in grote, witte letters op een muur geschilderd, maar dat was het dan wel. Het was niet haar eigen vertrouwde Haarlem, zoveel wist ze zeker. Wat het wel was, ze wist het niet en de angst die hierdoor in haar opborrelde, kon ze slechts met moeite verdringen. Concentreer je, zei ze tegen zichzelf. Er was hier helemaal niets in het station om voor te blijven en ze besloot op onderzoek uit te gaan.
Niettemin ervaren we de werkelijkheid en haar “onderdelen” steevast als kwaliteiten en niet als kwantiteiten, als hoedanigheden en niet als hoeveelheden van hoedanigheden. Wij zien steeds afgelijnde figuren tegenover een achtergrond. Zo intensief is deze neiging van onze visuele apparaten dat we in een wazig of schemerig totaalbeeld gemakkelijk, spontaan en onbedwingbaar bijzondere vormen ontwaren. Dat we zelfs in vlakke schaduwen min of meer herkenbare figuren gaan profileren. Evenzo voelen wij “toestanden” als gegevens die op zichzelf rechtstreeks en zonder omweg betekenisvol zijn. En wat we effectief horen zijn “dingen” en geen graduele golflengtes van geluiden en luchtverplaatsingen. Hetzelfde geldt onverkort voor reuk en smaak. Wanneer wij over kwaliteiten spreken in termen van hoeveelheden of gradaties, dan hebben we telkens reeds in een second move een wiskundige operatie uitgevoerd. Doorgaans een eenvoudige mentale vergelijking die toch de grond vormt van meer verfijnde en technologisch geüpdatete operaties zoals meten, wegen en dergelijke. In eerste instantie is er hoe dan ook een kwalitatieve uitgangservaring die aan dat soort operaties voorafgaat. Merk je bijvoorbeeld op: “Het is warmer dan gisteren!”, dan is dit een secundair oordeel die vertrekt van een strikt kwalitatieve temperatuurgewaarwording.
Wakker worden tussen 2 en 4 uur ‘s morgens. Wanneer je vordert, wakker worden om 5 u ‘s morgens. Er is veel gaande tijdens je droomtoestand. Je kunt er niet voor lang blijven en hebt een onderbreking nodig. Dit is ook het “zuiveren en loslaten” uurtje.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen.
De mengeling van zwart en wit knalde tegen het badkamerkastje aan en deed dat op zijn poten wanke­len. Laura zag haar kans schoon en klauterde zo snel ze kon uit de badkuip, haar pijnlijke pols negerend. De bloeddruppels vlogen in het rond en ze gleed bijna uit door haar natte sokken op de badkamervloer. Half kruipend, half glijdend bereikte ze de deur aan de andere kant, die naar de studeerkamer. Die duwde ze open en met moeite hees ze zich over de drempel, verder de studeerkamer in. Toen ze het gevoel had dat ze ver genoeg van de badkamer verwijderd was, draaide ze zich om.
Om de vergelijking door te trekken met het grotere spel van de samenleving mag iedere persoon zich een doel stellen met andere mensen: b.v. een theaterproduktie te hebben. Als het gezelschap na tien producties nog steeds bestaat mag men zeggen dat het spel is beëindigd wat betreft het concept van het bereiken van een strategie en een type bal. De tegenstander uitnodigen zou het adverteren zijn om een publiek te trekken dat op zichzelf ook een gemeenschap van mensen kan zijn die besturen naar hun eigen materiële doelstellingen van productie en beheer. Als die tien theater-produkties het uithouden met hetzelfde gezelschap in dezelfde gemeenschap, zou het aan onze lieve Heer van de Tijd, de scheidsrechter, zijn om te beslissen wie het gewonnen zou hebben op het scoren naar het concept van echte publieke speeltijd. Aldus bezien is uitnodigen tot een spel niet hetzelfde als het achter je laten van de privésfeer om naar het theater te gaan b.v.. Om dat ook zo te hebben is er een arbeids-overeenkomst nodig om te kunnen werken naar die uitgaande houding. Het spel winnen zou erkenning van het uitnodigende danwel uitgenodigde team inhouden: naar het theater b.v. kunnen mensen ertoe komen elkaar socialiserend te herkennen of te onderkennen dat een zeker uitvoerend gezelschap van een meer betekenisvolle sociale continentie is.  
Voor het avondeten lonkt restaurant Tokyo. Bij de ingang rookt een serveerster een sigaret. Ze kijkt vragend.  “English big probleem. No English”, zegt ze lachend. Eenmaal binnen blijkt het probleem nogal mee te vallen. De sushi die we gewoon op een plaatje aanwijzen vormt, gecombineerd met een stevig glas wodka, een prima maaltijd. ’s Avonds is de 7th Heaven bar op de 16e  verdieping van het de Vijf Hoeken gelegen Artica hotel een geliefde bestemming. De ramen van de bar bieden een prachtig weids uitzicht over de lichtjes van de stad en de haven.
“Oorlog” is het opzeggen van een specifieke binding met de vervanging van deze binding door andere connecties met hetzelfde “object” waarbij vormen worden vernietigd maar tegelijk andere worden gecreëerd die echter voor velen die er amper iets mee te maken hebben, bijzonder pijnlijk kunnen aandoen. Puin is immers maar een vorm zoals een andere. Op zichzelf even respectabel als elke andere vorm.
Het gaat niet om AdVenture of welk zich zelf blijvende band dan ook, het gaat om de grote lijnen, de schijnbare ONMACHT van ons indo’s om drastisch het roer om te gooien en wat nu al een bewezen FEIT is, namelijk de leegloop van de kumpulans en de verveling, c.q. verzadiging tegen te gaan door anders te gaan opereren met vernieuwingen.
Dit is een heel moeilijke regel. Niet in staat zijn nee te zeggen tegen de partner is kenmerkend voor degene die is. Een partner met sterke sexuele aandrang verleidt gemakkelijk een gewillig persoon tot sexualiteit terwijl er eigenlijk niet genoeg bekendheid met elkaar bestond. Niet zelden verdringt de sex de werkelijkheid van de schaduwzijde van de persoon die alleen maar naar voren komt als de verliefdheid voorbij is. Het kan jaren duren van getrouwd zijn voordat men zich realiseert met de verkeerde persoon getrouwd te zijn. Daarom is het verstandig er zeker van te zijn dat men de persoon kan vertrouwen voordat verdere avances worden geaccepteerd. Men kan een lange tijd op het nivo van zoenen blijven totdat in voor- en tegenspoed men zeker weet dat de ander de sterke punten en zwakheden kan aanvaarden en begrijpen. De geliefde soort van sublimatie moet men kunnen delen. Een goede sublimatiekultuur kan sterk genoeg zijn om de meest uiteenlopende soort van mensen met elkaar te verbinden. Religie verbiedt het vaak om te scheiden daar dat een belediging zou zijn voor het vermogen ervan tot integratie. Niettemin is het hebben van dezelfde religie of sublimatiestrategie geen garantie voor een gelukkig huwelijk. Nog steeds moet men zorg dragen voor het uitzoeken van de juiste partner met b.v een gelijke intelligentie en statusoriëntatie. Statistieken wijzen uit: hoe meer de voorkeuren uiteenlopen, des te geringer de kans op voortzetting.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *