“overlevingsuitrusting in de buurt van mij dave canterbury overlevingsuitrusting”

‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
‘Nou, ga zitten,’ zei Gerard. Hij wees naar de stoelen rond de tafel, vervolgens opende hij een van de kasten en pakte daaruit glazen, een fles wijn, brood, kaas en droge worst. ‘Wat zijn jullie plannen, kinderen?’
‘Ja. Nee. Ik weet het niet. Dit gaat boven ons petje, dat weet ik wel. Morgen bel ik met de gewestelijke psychologe. Ze moet maar eens haar geld verdienen.’ Gaetan balde zijn vuisten. ‘Gedaan met zich te verstop­pen in een ivoren toren. Er zou een specialist in dit dorp zelf moeten wonen, maar daar hebben ze het geld en personeel niet voor. Zeggen ze toch. Dit had veel eerder aangepakt moeten worden. Alsof een kind het niet moeilijk kan hebben met al die herinneringen. We laten ze te vrij, geven ze niets mee behalve rituelen en wijze raad.’ Die laatste woorden sprak hij op een sarcastische toon uit. ‘Je zou denken dat we na al onze levens toch wel zouden weten hoe we dit het beste kunnen aanpakken.’
Wat verderop hield de man halt. ‘Rotjochies.’ Hij rochelde en spuwde. ‘Die klootzakjes mogen blij zijn dat ik hen niet te pakken heb gekregen.’ Hij scheen met zijn zaklamp in de uitgestrekte duisternis.
‘Dit is een vuile leugen! Je hebt Kus de Bruid gehackt! Mijn compagnon vertelt me dat je echt van hier bent, een kwallendregster en dat je je schoenen en kleren gestolen hebt!’ Hij schudde zijn vuist, een vreemd onmachtig gebaar. ‘Je wilde mij verleiden! Omdat mijn vader de dijkgraaf is!’
Negatieve factoren: angst, heimwee, verveling, omgaan met falen, verliezen van hoop, is een greep uit het assortiment van fobieën of stress factoren men kan te maken krijgen in een overlevingssituatie. Het grootste gevaar komt van angst, er zijn mensen die volledig hun capaciteiten en hun helder denken verliezen wanneer ze geconfronteerd worden met hun grootste angsten. Je mag zo goed voorbereid zijn dat je wil, en de laatste snufjes van high tech materiaal bij je hebben, wanneer de angst je overmand kan je situatie plots een desastreuze wending krijgen. Wanneer je jezelf in een overlevingssituatie bevindt is het van levensbelang dat je zo snel mogelijk je situatie probeert in te schatten. Het simpel feit van te weten dat het erger had kunnen zijn kan je gezond verstand in werking doen treden. Het opgeven van hoop door te falen in de dingen waar je mee bezig bent kan ook leiden tot een deprimerende gemoedstoestand.
Ik verveelde me uit mijn schedel en ik was het surfen op het www om een ​​idee voor een survival kits te vinden en ik heb gemerkt dat er iets sommige dingen ontbraken die ik in mijn eigen survival kit whould we deze is atm werk inprogress maar missch
Hoe zal ik in godsnaam die dagen rond krijgen? Drie, mogelijk vier dagen, zeg! Ik kan hier toch niet urenlang sigaretten roken, mijn ogen afpeigeren met het geforceerd lezen van tergende boeken of erotische stripverhalen met hun zo voorspelbare plots, of de poezen aaien tot mijn handen gloeiend rood zien, of toch? Naar bioscoop of theater gaan? Word ik geveld door mijn primaire claustrofobie én bovendien ben ik eigenaar van een té goede smaak. Wandelingen maken? Het regent verdorie pijpenstelen! Moet ik elk uur van de dag mensen en vrouwen gaan lastig vallen op een verwarmd caféterras?
Wat belangrijk is, is het ontdekken van die doelen waarvan de lange of korte weg ernaartoe voor jou plezierig en leerrijk is. Ken jezelf dus. Dat is natuurlijk geen garantie voor geluk, je kunt nu eenmaal pech hebben en als je jezelf kunt wijsmaken dat dat komt door slechte daden in een vorig leven of dat je pech in een volgend leven of in een hiernamaals zal gecompenseerd worden, prijs je dan gelukkig voor die goedgelovigheid.
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *