“overlevingsuitrusting Canada essentieel stedelijk overlevingsuitrusting”

Hoe zien de krachtlijnen van ons toekomstproject er nu eigenlijk uit? (Eindelijk!) We stellen 7 principiële punten voorop. Deze kunnen een toetssteen worden voor hedendaagse en later voorziene acties of beleid (bij regeringsdeelname). Uit deze 7 principes volgen immers tal van andere punten die mogelijk reeds op kortere termijn kunnen worden gerealiseerd of die het toekomstbeeld kunnen voorbereiden. Hier volgen die 7 principes:
Omdat de beweging van de 5de chakra verplaatst is, begin je de waarheid van hetzijn te activeren, die je naar het Goddelijke Plan zal leiden als een meer gemanifesteerde werkelijkheid en eengemaakte ervaring.  In 2011 zul je eenwording ervaren op een meer ervaringsgericht niveau dan je vroeger kende.  Dit zal plaatsvinden wanneer de waarheid onthuld wordt, namelijk dat jullie op vele niveaus allemaal hetzelfde zijn.
Vanwege het niet weten zal een eerlijk persoon altijd een zoeker zijn. Niemand is de volledigheid van de zelfherinnering, aangezien niemand kan claimen het ware zelf of God te zijn. Psychologisch is het zelfs eenvoudigweg dom te claimen het ware zelf gerealiseerd te hebben. Voor een weldenkend mens is er altijd een nieuwe horizon. Daarom het altijd een stap voor stap voorwaarts en nooit het helemaal bereiken. Het is de paradox van de haas die niet in staat is de schildpad in te halen: hij kan nooit meer dan de helft van de afstand afleggen. Materiëel is dit non-sense, maar voor de ziel bestaat er geen twijfel over. Zoekende heeft men behoefte aan het vertrouwenswaardige dat dan gedefiniëerd wordt als expertise in relatie tot de ziel. In materiële kennis mag men meer weten dan de heilige man, maar een computer is niet een heilige man. Men kan geïnformeerd zijn over de ziel door leraar, boeken en gezelschap, maar informatie zonder gemeenschappelijkheid is leeg. De valse prediker zal pleiten voor de valsheid van de materiële vorm: aanbid dit, hou daarvan, ga daarheen, hou dat vast etc. De bona fide prediker zal vrijmaken terwille van een andere gemeenschappelijkheid: hij zal ter hemel varen, je achterlaten met de verantwoordelijkheid en van binnenuit in de ziel werken. Hij bouwde geen kerken, tempels of pelgrimsoorden. Hij bouwde hart, geest en ziel op: dit is te behartigen, dit is het geestelijk koninkrijk, dit is de ziel die in de hemel is. Het is altijd de materiële truuk van je eigen valse prediking die de boodschap bederft, God in zijn tegendeel veranderende en de gelovige opzadelend met ketterij i.p.v. waarheid. Zo zijn alle scholen genaamd bona fide harde noten om te kraken: oneetbaar zonder het vaste voornemen te gaan voor het smakelijke binnenste van kennis der ziel, de harde schil weggooiend. De uiterlijke verschijningen kunnen puur demonisch zijn als een waarschuwing tegen demonen die niet in staat zijn hun eigen beeltenis te verdragen. Speurend naar wat bona fide is kan naar deze regel niet gezegd worden waar naar toe te gaan of wie te raadplegen. Waar je ook gaat, wie je ook ontmoet: je moet altijd weer naar huis terugkeren. En thuis is waar het hart is. Zolang het huis opgeruimd is, het hart is gezuiverd door het gebod der zelfherinnering, zal men de onafhankelijkheid en verantwoordelijkheid terug vinden. 
Sterre trok haar arm los en draaide zich om. Ze was vastbesloten het meisje niet alleen achter te laten. Ze keek naar het perron, maar in het geweld van rook, vleugels en tentakels was het arme kind niet te zien. ‘Waar is ze gebleven?’
Er kan heel wat loslaten van het oude zijn, evenals een diepere onthulling van hoe de dingen je vanuit de oude overlevingsbenadering niet dienen.  De patronen in je leven zullen duidelijker worden.  Het groepsbewustzijn zal groeien.
‘We moeten nu wel naar de stad terug,’ zei hij met een treurige onder­toon die zo gemaakt was dat ik op zijn smoel kon slaan. Ik zag in mijn verbeelding zijn roze tong geperforeerd worden door al die veel te puntige tanden, zalig was dat.
Er was inmiddels een programma. Onze bijdrage om iets over ziektes te vertellen, tja, daar leken ze niet echt op te zitten wachten, de vier ziektes konden ook wel samen in 15 minuten. Wanneer? Dat was nog niet bekend, ergens tussen twaalf en drie.
Ik geef u dit voorbeeld om aan te geven dat ieder op zijn of haar eigen wijze kan leren zien, erkennen en aanvaarden wat schokkende gebeurtenissen als reactie bij hem of haar persoonlijk teweeg hebben gebracht en welke sporen ze hebben nagelaten. Hiermee ontstaat ook ruimte voor het besef dat de klachten in feite een normale en gezonde reactie zijn.
De dynamiek van de Tijd inziend en het leven als één geheel krijgt het vasthouden aan een strategie een andere betekenis. Het betekent dan vasthouden aan de principes (afb.) van de vooruitgang zonder om te zien. Zonder dit kan werkeloosheid niet worden herkend als een andere vorm van arbeid noch kan het individualisme dan worden herkend als een stadium van zelfverwerkelijking. De misvatting schuilt in het idee van gefixeerd zijn in een onoplosbaar probleem van werkeloosheid en egoïsme. Het is een kwestie van bewustzijn: men zou met de standaardmanier van denken moeten kappen en zich moeten afstemmen op het alternatieve alleen maar om een frisse kijk te hebben op precies dezelfde manier van leven. Men kan b.v. een politicus zijn met een eigen beleid, maar tegelijkertijd een bemiddelaar zijn in een andere staat van bewustzijn betrokken bij het belang van de Heer. De eerste optie mag een werkeloze individualist tonen terwijl de tweede optie een bezorgde dienaar toont. Laatstgenoemde is de visie van vooruitgang in zelfverwerkelijking terwijl de eerste behoort tot de ‘niet-dit’ staat van begoocheling van materiëel bewustzijn. Een eenvoudige manier om deze regel samen te vatten is te zeggen dat vooruitgang berust op inhoud en misvatting berust op identificatie met de vorm. 
Hij reikte naar haar, zoals hij eerder had gedaan toen de Shinigami haar overweldigd had in de badkamer. De warmte stroomde in haar lichaam. Ze verwelkomde hem, liet alle liefde die ze voor hem had naar boven komen, in hem stromen, alles wat ze achter die muur van schuld en blaam had weggestopt. Het was een eruptie van gevoel. De schuld­gevoelens werden weg­gevaagd, samen met haar angst en verdriet. Al wat over bleef was liefde. En het maakte hem zoveel sterker.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *