“overlevingsuitrusting abonnement brandon thomas overlevingsuitrusting vacht”

Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Over rechten spreken we echter meestal, naast mensen, met betrekking tot dieren. In Nederland is er zoals u weet al jaren een Partij Voor de Dieren, al bekoelde het enthousiasme al snel toen na de intrede in de Tweede Kamer bleek dat de voornaamste geldschieter de eigenaar is van een chemisch bedrijf dat zijn productinnovatie volledig baseerde op ja experimenten met proefdieren. En partij-coryfee Marianne Thieme bleek lid te zijn van een fanatieke religieuze sekte. In Nederland heb je natuurlijk een Partij voor alles wat bedreigd is: Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (NVD) voor de pedofielen en natuurlijk de Partij Voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders voor Nederland tout court dat immers in zijn geheel bedreigd is. Bij de volgende verkiezingen komen gewis een Partij voor de Processierupsen (PVP) en een Partij voor de Bacteriën in het Afvalwater (PBA) stemmen afsnoepen van de kleurloos geworden CDA, PvdA en VVD. Plus een Democraten 16 voor het Behoud van Democraten 66 (D16D66) die hoopt op een stemresultaat gelijk aan het % van D66 plus één.
De autoriteit over dit alternatief mag aanvankelijk niet zo belangrijk zijn: men mag b.v. er de voorkeur aan geven iedere vierde dag de was in de wasmachine te doen ongeacht de datum of dag van de week. Maar hiermee moet men in overweging nemen waar men mee harmoniseert, anders zal het alternatief alleen maar tot verdere verwarring, neergang en mislukte aanpassing leiden. Het doel is duidelijker te worden en niet meer verward te raken. Daartoe vormt het bewandelen van de veilige weg van gevestigde alternatieven de beste garantie voor een harmoniserend, verhelderend effect. Bij voorbeeld een beginnende popmuzikant kan beginnen met het uitbrengen van allerlei bekende songs alleen maar hier en daar een lied van eigen makelij of zijn eigen stijl van interpretatie toevoegend. Van het niet verdringen kan men vooruitgang boeken in de richting van het vestigen en accepteren van een alternatief. het tijdschema voorgesteld onder tabellen op site zal regelmatig harmoniseren met de bestaande weekorde alleen maar om het volledige van de week te dekken er subtiel in ritme mee te verschuiven. Op die manier harmoniseert men zowel als opponeert men met alles zodat het denken niet in staat zal zijn een vals ego te ontwikkelen tegen het normale tijdbewustzijn van aanpassing. Natuurlijk zijn er vele truuks in het bestuur van de konditionering en dekonditionering van de tijd.
Ik deel je vrees. Als in Duitsland de zaken escaleren denk ik dat grote groepen islamieten de Nederlandse grens oversteken. Ik ben bang dat Nederland weleens het Rwanda van Europa kan gaan worden. Maar wat valt er tegen uit te richten als de politiek te dom blijft om de stront uit ogen en oren te halen.
Harrald haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte. En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet.’ Hij liep rond de tent en stelde de verklikkers weer in, daarna gooide hij nog wat hout op het vuur.
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Ze ging wiskunde en informatietechnologie studeren. Ze ging op kamers, woonde niet meer bij ons thuis. Elke ochtend dacht ik aan haar, steeds minder kon ik me haar gezicht herinneren, totdat ze langs kwam en ik mijn geheugen kon verversen. Ze veranderde, ze werd van een puber een vrouw, een schokkend proces doordat ik de geleidelijkheid niet zag. Ze genoot van haar vrijheid, ze vertelde ons dat ze zich had aange­sloten bij actiegroepen voor een beter milieu en voor privacybescherming, ze ging op muziekles, ze ont­moette René, een student scheikunde.
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
Maar goed: ik wou alleen aangeven dat Schnitzler en vele andere auteurs blijkbaar vergeten te beseffen dat ICT en de digitale technieken niet uit de lucht zijn komen vallen. Men kan hun impact niet zo maar bestuderen zoals een buil op iemands hoofd nadat er een steen op is neergedonderd. De technologie heeft enerzijds haar eigen loop en verloop, maar anderzijds is ze onderhevig aan een niet-technische maar sociale en politieke dynamiek. Dat maakt een eenvoudige extrapolatie van onze actuele stand van zaken naar de toekomst toe bijzonder eenzijdig en riskant. En dit geldt zowel voor het technologische domein als voor het sociale en het politieke. Verkeerde voorspellingen, in zoverre toekomstvoorspellingen überhaupt mogelijk en zinvol zijn, zijn dan schering en inslag.
Ik moest er zowel op de zaterdag als op de woensdag twee uren bijzitten en de tenenkrommende presentaties van de verloskundige en de assistant-matron aanhoren en ik moest wachten tot zij aan mij vroegen of ik nog iets aanvullends had op te merken. En dan kon ik eindelijk in het kort samenvatten wat het probeem was geweest en wat er fout was gegaan en er meteen maar aan te voegen wat voor verbeterpunten in de zorg er volgens mij waren in deze drie gevallen. En ondertussen zaten twintig vrouwen 200 meter verderop meer dan twee uur extra op mij te wachten op het spreekuur waaruit ik was weggeroepen voor deze vergadering. O, wat een kwelling! Maar ik weet er wel wat op: Het hoofd van de verloskamer mag de casussen niet meer zelfstandig presenteren en ze moet de verhalen uittypen, en een paar dagen van te voren aan mij laten zien.
Een nieuwe warmte vulde de badkamer. En ditmaal kon ze hem wel voelen. De stoom balde zich samen tot een nieuw silhouet, met ondui­delijke omtrekken, alsof het al heel veel moeite kostte om deze vorm vast te houden. Er klonk een oorverdovend gezoem in haar oren, alsof er zich duizenden bijen tegelijkertijd in haar hoofd ophielden. Het klonk woedend, maar ergens ook verbijsterd.
Ik liep naar voren en stak ook een poot op. Klauw­hand met opponeer­bare duim, in mijn geval. Bionische klauwhand. En dat maakte altijd meer indruk. Eek­hoorns met dergelijke handen stonden het vaakst in leidinggevende posities, zoals mijn functie. Of nou ja, mijn voorbije functie. Ik gebaarde dat de dieren om me heen bij mij moesten komen. Een groot deel van de ratten gehoorzaamde meteen.
De fixatie die nooit perfekt kan worden gehouden is de fixatie op de regel die de kontrole van de eeuwige waarden van waarheid, mededogen, reinheid en soberheid definiëert. Vrije sex vermijden is het principiële gebod van de reinheid, intoxicatie vermijden is het gebod van de waarheid, afzien van gokken is het gebod van de soberheid (matiging, boete) en het gebruik van dieren vermijden is het gebod van het mededogen. Iedereen weet echter, dat sex wordt geregeerd door spontaniteit, waarheid door vrijheid, geld door speculatie en mededogen door sympathie met het dier. Derhalve kunnen deze regels nooit perfekt opgevolgd worden zonder ernstig in te boeten aan spontaniteit, vrijheid, speelsheid en sympathie. Er blijft altijd een verschil tussen waarden, principes, werkelijkheid en deugden: men gaat uit van een waarde, leeft een principe dat daarvan wordt afgeleid, maar moet in werkelijkheid schipperen en houdt er tenslotte een deugd aan over (afb.). Deze waarden kultiveren tot in het extreme van subculturele perfektie wordt sektarisme en fundamentalisme genoemd. Het zal nooit meer dan een school zijn gefixeerd op een traditie waarvan het ervan afstuderen een verplichting is om gezond te blijven. De enige manier om perfekt in overeenstemming met de waarden te blijven is ze te onderrichten en leraar te zijn. Maar dat onderrichten zal altijd de lading van de onrijpheid moeten dragen bekrachtigd door het onderricht: het is de hond van de wijsheid die in zijn eigen staart bijt. Ware vooruitgang zal moeten worden opgelegd door de rijpheid van buiten af, aangezien van binnen uit niets dan de noodzaak van de onrijpheid-oppositie kan worden verwacht. Als eenmaal de fundamentele waarden worden gerespekteerd door de onafhankelijke positie worden de school en zijn ongelijkheid overbodig. 
Zo kun je uiteindelijk leren inzien dat het eigenlijk heel normaal is dat door watje hebt meegemaakt een bepaald patroon is ontstaan, een bepaalde manier van leven, een manier van oneigenlijk leven: een overlevingsleven dat het ondraagbare van de schok verbergt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *