“militaire survival gear te koop paracord outdoor uitrusting projecten: eenvoudige instructies voor overleving armbanden en andere diy projecten”

Je kan een hoop stomme streken uithalen. Hier ervaring mee krijgen is zelfs onvermijdelijk. De vraag is wie voor de fout zou moeten boeten. Het basisprincipe is dat ieder verantwoordelijk is voor zijn eigen handelingen. Ook niet handelen is handelen. Niets doen kan eveneens een hoop ellende veroorzaken. Het profijtbeginsel wil altijd de schuld op een ander verhalen hetgeen een ziekte van het materiële bestaan is. Zonder de regels is er geen oplossing voor dit probleem. Begaan met materiële zaken is alleen God de uiteindelijke schuldeiser en zijn alle mensen schuldig. We zijn verplicht aan de orde en niet zozeer aan elkaar. Dingen lopen altijd fout aangezien de materiële vorm niet eeuwig is. Iedere regel heeft weer een andere regel nodig. Regel1g impliceert het onpersoonlijke als uitkomst voor conflicten over schuldkwesties. Als iets niet in orde is, kan het zo zijn dat ons idee van orde zelf niet in overeenstemming is met de diktaten van de ziel. Naar het idee van orde kunnen beslissingen worden genomen die iedereen ten voordele strekken. Aan dergelijke conclusies kan men werken. Elkaar eenvoudigweg de deur wijzen zal tot geen andere uitkomst leiden dan treurnis en vervreemding. Het is van belang te komen tot conclusies die leiden tot werk ten behoeve van de algemene vooruitgang. Zonder dit maakt het ene slachtoffer het andere en in een dergelijk smeulend ongenoegen worden problemen nooit echt opgelost met het voortdurend resultaat van terugkerende oorlogvoering.
Eindelijk verscheen hij. Een Kiteh-man: zijn middel slank, zijn schouders en heupen breed, de patronen in zijn huid zelfs op deze leeftijd bijna foutloos. Een teken van zijn zuiverheid, van zijn sterke familielijn. Van hoge adel, zoals Beijjun. Hij droeg zijn glimlach als onderstreping van zijn onverschilligheid.
Mijn hartslag was ondertussen weer genormaliseerd. Ik keek heen en weer tussen de strak geklede man en de bol. Er verscheen een geamu­seerde twinkeling in zijn ogen. ‘Dat is inderdaad waar ik me bevind. Mijn systeem prikkelt direct je visuele en auditieve centra. En de rest vullen je hersenen voor je in.’
Heb ik genoeg van Janneke in me opgenomen om haar te bevrijden van de weide? Ik zal het nooit ont­dek­ken, niet zonder nóg eens naar die verdoemde plek terug te keren. En zelfs dan, zelfs dan zou ik nooit zeker weten wat voor een rustplaats mijn wanhopige reddings­poging Janneke had gegeven in plaats van de weide.
De motieven van het duistere verzaken definiëert verlichting als de realiteit van gereguleerde liefde. De angst komt voort uit de identificatie met het lichaam: men kan er levenslang niet aan ontsnappen en vroeg of laat zal men het gevolg van de zelfrealisatie moeten dragen. Hoe meer men mediteert op de werkelijkheid van de ziel, hoe minder zin het heeft om de funktie van het lichaam te ontkennen. Bevrijding wordt dan gevonden in dienstbaarheid ter wille van de ziel: daar het in ieders belang is, omdat het betrekking heeft op de eeuwige waarden (afb.), de ondoorgrondelijke Heer, de alvermogende alomtegenwoordige God, het volkomen geheel van het kosmische en de totaliteit van verleden en toekomst in één (afb.), zal men ophouden zich zorgen te maken over dat kleine beetje materie dat het tijdelijke lichaam uitmaakt dat altijd moet lijden onder geboorte, ziekte, ouderdom en dood. Daarop gefixeerd zijn is het angst-complex genaamd neurose: van materie kan men nooit zeker zijn, maar van het accepteren van de Tijd als de vorm van God om zich mee te verzoenen vindt men verlichting en bevrijding. Uiteindelijk heeft iedereen dezelfde konklusie: het lichaam verandert, maar niet de getuigenis van de ziel. Die gelijkheid neemt alle angst voor het leven, de verlichting en de bevrijding weg. Iedereen leert aldus de geest te dienen en zal stoppen weg te vluchten voor de innerlijke stem van God. 
Nu, wij kennen jullie situatie niet in detail, en we vinden het vervelend voor jullie dat het zo hoog is opgelopen. Dat zijn nogal hectische dingen. Je vertelde dat er hulp was ingeschakeld voor het gezin en wat betreft de financieen. Je zei dat je nogal veel dingen kocht. Koopziekte staat natuurlijk op de loer, en spekken de borst van de man vet, zodat het de nakers aantrekt (dan wordt het zogezegd een ‘kannibalen feest’). De nakers mesten een man hiertoe vet. Dat gebeurt dan in de ziel, je energetisch lichaam, en het borstspek houd dan de moeder gnosis tegen met alle gevolgen daarvan. Nu, dat even algemeen, want wij kennen natuurlijk jullie situatie niet volkomen.
staren in je zetel naar de muur vόόr je, met zijn decoratieve kaders, het ingelijste fotootje van je geliefde, de kleine beeldjes op een kastje, de plastieken margrieten in een vaas op je salontafeltje en al die andere dingen die je hart veraangenamen of met pijn van vroeger zijn beladen;
3. de jagersmythologieën waren zo toegespitst op de jachtdieren dat een nieuwe kijk op planten uitgesloten was. De kennis betrof de jacht (en de oorlog) en al wat ermee samenhing. Ook de ontwikkeling van nieuwe technieken gebeurde vermoedelijk in eerste instantie met betrekking tot de jacht. Grondige aanpassingen van de kennis en de mythologieën, op basis van veranderingen in de levenscondities, waren alleen mogelijk daar waar er nog een ‘gezonde’ balans of mix was tussen mythische elementen die naar dieren verwezen en elementen die naar planten verwezen. Elders, daar waar de jacht dus overheerste, werden wijzigingen aan de mythologieën als dissidente goddeloosheid afgedaan en die dissidenten maakten amper een kans het publiek maken van hun voorstellen te overleven.
Meyago ging opnieuw door zijn dossier. Minaars en minnaressen, van de laagste regionen tot de hoogste standen. Gezonken schepen, gezonken ladingen, scha­duw­levens, onderschat vanwege zijn geslacht. Goud, graan, opiaten, slaven, exotische diersoorten, ver­boden literatuur. Een man zonder onderscheid: Oba, Kiteh, Lleroh, Timbesh, Gehina. Ze schoot over de namen van bedpartners, zijn handlangers (veel Oba-vrouwen, vooral voor het smerige werk) leveranciers, afnemers.
De dood van de eerbiedwaardige Marcellina liet ook de laatste resten van de oude vrede Offa’s Hal in rook opgaan. Deels letterlijk: een stal stond al in lichtelaaie, een in brand gestoken man liep als een fakkel naar de Hal, zwaaiend met zijn zwaard tot hij neerviel en tot benige sintels werd. Ja, Offa’s achtergebleven familie viel nog verder uiteen door de moord op de koningin-moeder, van wier vertrek kennelijk niemand op de hoogte was geweest. Maar dat laatste had het gekonkel en de intriges alleen maar aangezwengeld. De terugkeer van de eerste overlevende van de overval leidde tot enkele dagen van schreeuwende twist en uiteindelijk tot handgemeen, dat als een felle bosbrand ineens overal rondom de Hal opvlamde. Neef tegen oom, oom tegen broer en zwager. Toen ook de vrede in de Hal zelf werd geschonden door rinkelende zwaarden, splinterende schilden en het gekrijs van neergehouwen mannen, greep de bisschop in. Hygeberht hief hoog zijn kromstaf, schreed met grote passen door de hal. ‘In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti!’ galmde zijn machtige stem; de strijdenden lieten hun zwaarden zakken, weken uiteen. Hygeberht koerste tussen de haag van strijdenden door en stapte over enkele gevallenen in hun plassen bloed. Hij hield stil aan het hoofdeinde van de Hal.
Je leest soms dingen die je dwingen een klein halfuurtje stil te staan bij één en ander. Zo bijvoorbeeld: “De meeste Oude Romeinen waren van oordeel dat de gewoonte onder verwanten om elkaar te kussen alleen maar in zwang gekomen was om vrouwen erop te onderzoeken of ze geen wijn gedronken hadden. Een kus betekende zoiets als: ‘Ruikt ze naar wijn?’. De kus was dus een soort politionele controle. Bij de Oude Romeinen zou immers hebben gegolden dat vrouwen voor twee misdaden ter dood konden worden veroordeeld: echtbreuk en wijn drinken.”
Het is een vreemde gewaarwording. Het lijkt alsof ik reeds een week wakker ben maar over niets nadenk. Dat ik in het geheel niet meer nadenk. Niet bij het roken van een sigaret in mijn schommelstoel. En ook niet wanneer ik per fiets naar de stad rijd of terug. Vandaag heb ik een tentoonstelling bezocht, ik heb naar de schilderijen en de beelden gekeken maar er geen seconde bij nagedacht. Toch niet het denken zoals ik dat van mezelf ken. Vraag me niet welke dag we zijn vandaag, ik weet het niet want ik heb er nog niet over nagedacht.
 Er is vandaag een probleem met het netwerk van Airtel, wat betekent dat bellen af en toe een periode niet mogelijk is. Extra makkelijk dat ik dan nog wel een snelle internetverbinding heb. Dus ik mail af en toe maar iemand… en dus nu iedereen.
Hij verspilde ruim twee uur aan het lokaliseren van de juiste plek om te gaan graven. Telkens op een ruime halve meter diepte raakte hij beton met zijn schep en het was niet duidelijk waar de deur zich bevond. Daarom groef hij op regelmatig afstanden smalle voren in de aarde om te zien of hij bij een rand van de bunker was gekomen.
Scar-face, met zijn ene bruikbare oog, staat op de uitkijk. Hij moet letten op vissenkoppen die op het geluid afkomen. Ellis en Spanish Joe zijn bezig om hun beitels tussen boegbeeld en schip te slaan. De lappen die ze om hun gereedschap gewikkeld hebben om de klappen te dempen zijn nu doorweekt. Joe heeft al twee keer op zijn hand geslagen. De richel waarop ze staan is glibberig en tot overmaat van ramp moeten ze ver voorover hangen om het boegbeeld los te wrikken, ver onder hen kolkt en klotst het water van de baai.
De gang van de hond Wanneer je je Staffordshire Bull terrier uitlaat bekijk dan eens even hoe hij zich beweegt. Een sprierontsteking, gewrichtsproblemen maar ook buikklachten kunnen zorgen voor een andere manier van bewegen.
Op deze zaterdagmorgen werd tenslotte besloten om alleen bloeddruk en gewicht en lengte te meten en de BMI te bepalen. Om tien uur zouden we vertrekken. Toen bleek dat de dokter die de rol van het ziekenhuis had uitgewerkt zijn zaalvisite nog niet af had. De mensen die bloeddruk en gewicht konden meten werden vooruit gestuurd. Om elf uur kwamen de dokter en ik ook aan op de school.
‘Dit is een vuile leugen! Je hebt Kus de Bruid gehackt! Mijn compagnon vertelt me dat je echt van hier bent, een kwallendregster en dat je je schoenen en kleren gestolen hebt!’ Hij schudde zijn vuist, een vreemd onmachtig gebaar. ‘Je wilde mij verleiden! Omdat mijn vader de dijkgraaf is!’
3. Inhoudsopgave 1. Inleiding……………………………………………………………………… 3 2. De enquête…………………………………………………………………. 6 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd?…………………………. 8 4. De invloed van seksverslaving op de partner ………………… 27 5. Op weg naar herstel…………………………………………………… 51 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? ………………………………………………………….. 65 7. Conclusie ………………………………………………………………….. 76 8. Referenties……………………………………………………………….. 79 Bijlage 1 enquête……………………………………………………………… 81 Bijlage 2 definities van de termseksverslaving ingevuld door de partner……………………………………………………………………….. 87 Bijlage 3 proces van herstel van vertrouwen………………………..91

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *