“knoestige jongens overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting maken”

Terug naar de genetische make-up van de eerste mensen. We mogen aannemen dat naast het reeds genoemde de hominide mensen ook nog uitgerust waren met een aantal emotionele circuits. Veel gegevens vinden we hier reeds bij Darwins uitgebreide studies van emotionele uitdrukkingen bij dieren en mensen. Neurowetenschapper en psycholoog Jaak Panksepp onderscheidt en bestudeerde zelf zeven emotionele basiscircuits, o.a. aan de hand van hersenscans: lachen, angst, woede, lust, zorg, exploratiedrang en scheidingsleed (paniek) . Het lach-circuit zal hier misschien het meest de wenkbrauwen doen fronsen, maar Panksepp stelde bijvoorbeeld vast dat als ratten gekieteld worden ze een getjirp van ongeveer 50 kHz produceren, een soort gegiechel. Ook andere dieren, van honden tot chimpansees, ‘lachen’ wanneer ze aan het spelen zijn. Darwin had reeds vastgesteld dat mensapen ook giechelend lachen wanneer ze gekieteld worden, vooral onder de oksels. Lachen is dus hoe dan ook evolutionair eerder opgedoken dan spreken. Het combineren van lachen en spreken treedt bij ons nu vooral op in de vorm van het vertellen van een mop en dat heeft inderdaad ook een speels karakter. Maar we lachen ook nog steeds wanneer we gekieteld worden, al geven we verbaal aan dit eigenlijk niet plezant te vinden. Het is merkwaardig dat hoewel kietelen reeds Plato, Aristoteles, Francis Bacon, Galilei en Darwin intrigeerde en voor raadsels plaatste (waarom kun je jezelf niet kietelen? waarom zijn sommige kietelingen aangenaam en andere onverdraaglijk?), er de ganse vorige eeuw amper onderzoek is gebeurd naar kietelen, vergeleken met heel wat andere minder relevant lijkende onderzoeksdomeinen. We kunnen op deze interessante topic jammer genoeg niet ingaan. ’
Het bleek dat ons ziekenhuis voor een grote groep leraren een totaal onvoldoende hoeveelheid testmateriaal had, dat er nauwelijks voorzieningen waren om bloed af te nemen en het niet duidelijk was hoe het bloed gekoeld en trillingsvrij naar het ziekenhuis moest worden gebracht.
Het lichaam is een materiëel construct in de harmonie van de konditioneringen van de tijd. Het is ‘gemaakt door God’ zoals de religie verklaart. In essentie is het motief de harmonie daar harmonie de ervaring is van genoegen en vitaliteit. Psychoanalytisch genaamd het lustprincipe, probeert de liefde voor de harmonie te ontsnappen aan pijn, confrontatie en de problemen van het leven. Het lichaam als een materiële fixatie ervaart altijd stress onder de invloed van kondities naar een tijdschema. Deze konditioneringen zijn dynamisch. Er kan geen stabiel patroon zijn. Niemand zal iedere zondag de kerk bezoeken zonder, vroeg of laat een zondag mis te lopen, te ziek zijnd om te komen. Ziekte kan worden herkend als een probleem van konditionering. Gefixeerd in een gedragspatroon de vitaliteit missend verstijft men tot een ziekte op een bepaalde manier uitgeput zijnde, vatbaar voor ziektekiemen, toxische stoffen, stress etc. De therapie is altijd hetzelfde: de ziekte maakt het onmogelijk door te gaan met het ziekmakende gedragspatroon, men moet dekonditioneren en andere manieren vinden om het leven voort te zetten. Dekonditionering vormt de basis van alle geneeswijzen. Het herstelt de weerstand en de vitaliteit door te bewegen tot een andere manier van leven. Vleeseters kunnen geen hap meer door hun keel krijgen, sportlieden kunnen niet meer sporten, en overstesste werkgevers kunnen hun werk niet voortzetten. Dit is de taal van het lichaam: het heeft zijn eigen gezag en macht om de persoon richting te geven. Niettemin moet het lichaam worden beheerst. Het kan niet worden aanvaard dat het lichaam volledig wordt bepaald door zijn impulsen. Er moet een aktieprogramma zijn, gewetensvolle zelfbeheersing indachtig de werkelijkheid van de ziel. Psychoanalytisch wordt dit het werkelijkheidsbeginsel genoemd waarover normale psychologen praten in termen van kontrakten, overeenkomsten en schema’s van handeling. De kunst van het beheren van een lichaam bestaat eruit een zodanige overeenkomst te hebben dat de persoon niet dwangmatig verstijfd en verziekt raakt met een fixatie maar een dynamische kontrole heeft naar een zeker idee van orde. Zoals met een goed computerprogramma moeten allerlei aanpassingen aan de tijd, de plaats en de persoon mogelijk zijn,zonder de essentie van de overeenkomst of het programma te niet te doen. Dit betekent dat men een compromis nodig heeft tussen de motieven van de lust en de geboden van de materiële werkelijkheid, tussen het individuele en sociale, tussen economische en ideële motieven. Men moet balanceren tussen de pijn van het werkelijkheidsbeginsel en de waanzin van het lustprincipe. Men moet het evenwicht houden tussen macht en overgave, tussen de eigen aard en de eigen kultuur. Het juiste evenwicht definiëert de gezondheid van een vrije associatie van kontrole en het lichaam hetgeen de bedoeling en de methode van de regulatie middels het boek der regels is.(afb.). 
Hoogst vermoedelijk was het mijn respect voor zowel het één als het ander, alsmede voor de derde hond die met het been heen liep, die ervoor zorgde dat ik in deze fase van onstuimige jeugdige ontwikkeling wel in dualiteiten dacht maar niet in onverenigbare en elkaar uitsluitende polen of tegenstellingen. Scherpe polarisaties met de erbij horende vraag: “Which side are you on?” hebben me altijd al een aarzelend en ongemakkelijk gevoel gegeven. Mogelijk vanuit een schrik en afkeer voor het nemen van risico’s. Het wedden op twee paarden sluit ook nog het voordeel niet uit dat soms beide paarden kunnen winnen. Ongetwijfeld had ik als kind reeds een uitgesproken voorkeur voor non-zero-sum games en win-winsituaties. Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik ergens rond mijn 7de een dergelijk soort oplossing had bedacht na een traumatische beginervaring bij het op de schoolspeelplaats georganiseerde knikkerspel, een aangelegenheid waar toen je ganse status in de groep van peers en soms zelfs ook je lichamelijke integriteit, en zeker dus ook je zelfbeeld, in het geding waren. Als naïeve nieuweling in dat knikkerspel verloor ik na de eerste spelbeurten meteen al een substantieel aantal van mijn knikkers. Dit met de onwrikbare overtuiging dat mijn vader die een volle beurs ongerepte knikkers aan mijn liefdevolle zorgen had toevertrouwd, zich tegenover dat teleurstellend resultaat niet bepaald vergevingsgezind zou opstellen. Dus kwam ik op het idee ’s morgens zonder knikkers op zak naar school te trekken en de sinaasappel die mijn moeder me elke morgen in mijn tas stopte, in te ruilen voor twee of drie knikkers. Daarmee kon ik dan aan de slag zonder enig risico op stuitend verlies.
Het gebod van het medeleven verplicht de leden van een orde van de ziel allerlei soorten verlangende mensen te accepteren. Deze mensen zijn niet altijd bekend met de regels en kunnen onderworpen gedrag ontwikkelen naar anderen. Hier moet men zorg voor dragen door het verschaffen van informatie en eventuele begeleiding in de studie. Soms noodzaakt verdere communicatie educatieve interaktie van leraren en leerlingen. Voor normale volwassenen is dit ongewenst. De volwassen persoon wordt verondersteld in staat te zijn voor zichzelf te kunnen studeren en de verloren discipline te herwinnen. Slecht opgevoede mensen, laag van intelligentie genoemd, moeten de schade inhalen door tijdelijke regressie naar de jeugdige staat. Dit is een groot probleem. Regressie is in strijd met de stelregel der onafhankelijkheid en vaak gaan mensen slecht gedisciplineerd verder tot de arts of de dood er een eind aan maakt. De dokter biedt een kans op herstel in algemene boete ter wille van de vooruitgang, maar de dood biedt op z’n best een nieuw lichaam in een veranderde familie om weer van voren af aan te beginnen met het zelfde (kultureel overgeërfde) aangeboren karakter van de ziel. Daarom wordt initiatie in en heropvoeding tot een ander begrip van orde een tweede geboorte genoemd. Dit verduidelijkt ook het begrip van de dood als zijnde niet alleen maar de vernietiging van het lichaam. ‘Een ander lichaam’ kan ook betekenen dat men een andere orde heeft.
Nog een oudje, van 8 jaar geleden. November 2007 om precies te zijn. Zware kost, maar, behalve het slot met de ‘Geredde Nacht’, kan ik daar nog altijd achter staan. Dat slot versta ik nu inhoudelijk nog nauwelijks. Of ik dat slot toen gewoon overgeschreven heb zonder het eigenlijk te verstaan, weet ik niet meer. Maar nu ontsnapt het eigenlijk wel aan mijn helder begripsvermogen. M.a.w. ik zou het niet in andere woorden kunnen uitdrukken. Kortom: ik snap zelf amper wat er geschreven staat, zoals ik dikwijls het hoofd moet buigen als ik Walter Benjamin lees. Misschien deed ik toen maar alsof, om mezelf een indruk te geven. Te meer daar deze tekst nooit ergens geëxposeerd werd, mogelijk omwille daarvan. Ik hield de tekst als het ware in ‘het verborgene’.
De woestijn kreeg een paarsachtige tint, het geel werd groenig. Straks ging het hier op de bronplaneet van de scheppers lijken. Dat vond ik maar niks. Waren er ooit van die clichématige voorspellingen geweest over de scheppers die terug naar onze planeet zouden afdalen? Nee. Niet dat ik wist althans, maar ik weet verre van alles. Anders lag ik hier nu niet. Anders zou ik echt wel weten waarom die gaswolk over onze planeet werd verspreid.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
De liberale democratieën maken momenteel geen goede beurt: onverschilligheid van de burgers voor het (partij)politiek gebeuren; uitholling van de wetgevende macht van parlementen door de uitvoerende macht, de regering dus; mediamanipulatie van verkiezingen door de politieke partijen; beperking van de mensenrechten als onderdeel van de strijd tegen het terrorisme (Patriot Act in de USA; ‘bijzondere’ opsporingsmethodes voor de veiligheidsdiensten van de Staat). De mensen worden niet meer geënthousiasmeerd door een groots samenlevingsproject en ze hebben geen idee meer van het Algemeen Belang. In de mate dat de politieke instellingen ook hun controle over de economie hebben opgegeven, is de politiek ook minder belangrijk geworden voor de sturing van het uitzicht van het maatschappelijk landschap en lijken parlementaire mandaten meer op begerige functies die een hoog inkomen opleveren zonder dat daar veel prestaties moeten voor geleverd worden. Het verzet tegen de heersende politiek wordt dan door delen van de bevolking in handen gegeven van populistische figuren die eerder de sentimenten dan het verstand van de mensen aanspreken of komt indirect tot uiting in epidemische depressies, allerlei vormen van regelovertreding en zuivere criminaliteit (van ziekte tot fraude en parallelle criminele machtsorganen; de zwarte economie in Italië zou meer dan 30% van het Bruto Nationaal Product uitmaken). Het lijkt er een beetje op dat we in een toestand van verrotting terecht gekomen zijn, zoals in het Italië na de 1ste Wereldoorlog (hoewel de Italianen aan de ‘goede’ kant gevochten hadden, bracht de Grote Oorlog hen totaal niets op) en het Duitsland van de jaren 1920: algemene verwarring en gewelddadige rivaliteit tussen nationalistische en internationalistische (communistische) partijen, een ‘klassenstrijd’ zonder reëel perspectief dus. Het is in die context dat Mussolini en Hitler een puur autoritair (maar tegelijk dictatoriaal) regime invoerden, autoritair zowel in zijn originele ‘positieve’ betekenis als in zijn weerzinwekkende betekenis. De promotor van de autoritaire staat in België was in die jaren Hendrik de Man. De vergelijking van de tegenwoordige verrotting met deze uit de jaren 1920 is natuurlijk gewaagd: de materiële en morele ellende was toen nagenoeg compleet. Tegenwoordig lijkt er in de Europese landen van materiële ellende weinig sprake, al stijgt het aantal armen wel zienderogen de laatste jaren en krijgen we met de asielzoekers en de illegalen een steeds maar groeiende onderklasse. De morele malaise in het begin van de 21ste eeuw is echter onbetwistbaar, al geven de babes en de Bekende Vlamingen ons op televisie wel een beeld van hun en ons leven als toeven we in de ‘beste van alle mogelijke werelden’, tot we in Dag Allemaal moeten lezen dat deze of gene Wendy Van Wanden of Bart Peeters kampt met zijn zoveelste depressie of verdriet na een stukgelopen relatie.
Berend probeerde zijn aandacht erbij te houden: bij de man die vroeg of hij ook voor aankomend weekend nog een rollade kon bestellen, bij de hond die zijn riem had uitgerekt en nu om de hoek van de toonbank naar de vleesresten op Berends hand stond te grommen, bij de nieuwe klant die binnenkwam en het winkelbelletje deed rinkelen en bij Willem die vanuit de keuken riep of hij even kon helpen met de molen. Berend gebaarde dat iedereen even moest wachten en liep naar achte­ren, waar de kreten waren opgehouden.
Een man moet zijn gegrondvest in zijn dienstbaarheid om een stabiel persoon te zijn. Emotioneel afhankelijk zijnde moet men in staat zijn te stoppen. Vroeg of laat zal de andere persoon afwijzen: ‘Ik ben niet de jouwe’, ‘Ik moet mijn eigen weg vinden’. Afwijzing moet worden geaccepteerd. Zonder dit is er geen samenleving mogelijk. Het recht tot weerlegging van de ander is fundamenteel voor de menselijke vrijheid. en een hoeksteen van het maatschappelijk welbehagen. Er bestaat altijd de neiging zichzelf te verliezen in de valstrikken van de materiële natuur en die gehechtheid voor waar aan te zien. Begoocheld door de verschijningen gaat men voor dit en dat, hem en haar. Maar de wereld is geen speelgoedje om mee te spelen zoals je wilt. De wereld is een vrouw die moet worden gerespecteerd. het typisch mannelijke is de onafhankelijkheid van het behoud van dienst aan het belang van de ziel.
In de jaarhoroscoop van 2011 neemt Uranus, die heerst over computers en internet, een bijzonder krachtige plaats in.*8 Uranus en alles waar deze planeet over heerst zoals astrologie, internet, computers, hoger bewustzijn, maken dat de realiteit zichtbaar wordt zodat het leven geheeld kan worden en weer bestuurd gaat worden door het collectief en niet door gemanipuleerde waardesystemen en bestuurders met dubbele agenda’s. De nieuwe vrijheidstrijders van de moderne samenleving zijn de internet hackers, die nu blootleggen wat de basiswaarden zijn van onze realiteit. De samenstand van Maan en Venus in Schorpioen in het tweede huis laat zien dat dit allemaal zichtbaar kan worden en zal waarschijnlijk ook transformaties in gang zetten in onze basiswaarden en systemen, zoals de financiële markten en geld. *8 De inhoud van de basis waarop wij onze samenleving bouwen, wordt zichtbaar gemaakt en daarmee getransformeerd. Dit duveltje gaat niet zomaar weer in het doosje.
Het lemmet schraapte over de huid van haar pols, niet hard genoeg om bloed naar boven te brengen, maar wel hard genoeg om pijn te doen. Opnieuw. Een kras. Opnieuw. Een ondiepe snee, die venijnig stak. Het bloed begon langs haar pols naar beneden te druipen en liep van daar over het witte porselein zo naar beneden de badkuip in. Ze kon het ruiken, een zware metaalachtige geur die haar misselijk maakte.
Er zijn al talrijke boeken geschreven over wildernis survival en survival technieken, en dat betekent dat we op goede weg zijn om mensen te doen inzien dat het onderwerp zeer hedendaags en van groot belang is.
Ze draaide, naar buiten, half van het pad af, en trok de ezel mee omdat hij de gazelle opzij had geduwd toen het rotsblok viel. Hij balkte en danste in de lucht toen hij over de rand werd getrokken aan de riemen die om zijn bovenlijf zaten, maar dat wou niet baten. Daar hing hij dan, wel honderd meter hoog en vooral droog aan de haak: de riemen bleven aan een rotspunt hangen, gleden naar zijn keel, geraakten er omheen gedraaid, knepen zijn strot fijn als een rietje… en wij stonden allen op een kluitje.
Socialisten kampen nog met een andere handicap bij een eventuele keuze voor een heroriëntatie op brede sociaaleconomische thema’s. In zekere kringen die zich “progressief” noemen en die in principe deel zouden kunnen uitmaken van de socialistische achterban, heerst een regelrechte afkeer voor alles dat met “economie” te maken heeft. Het woord alleen al roept misprijzen op. Zelfs “economische groei” vinden ze maar niets: ze associëren het met tomeloze kapitalistische hebzucht, onverantwoordelijke bankiers, lobbying, milieurampen, corruptie en aanverwanten. Deze “progressieve” kringen behoren veelal tot de iets betere middenklasse en zijn veelal werkzaam in de zorg, het onderwijs of in de sociaal-culturele sector (verpleegkundigen, leerkrachten, opvoeders, sociale werkers, kunstenaars en schrijvers, journalisten, enzovoort). Mensen dus met een grote “ideologische” invloed op een breed publiek. “Cultuur” is als waarde voor hen ver verheven boven “economie”. En zij beweren nog wel eens dat “kunst de wereld kan redden”. Alsof cultuur geen economische sector is. Hoeveel op winst belust kapitaal circuleert er ondertussen niet in de wereld van “kunst & cultuur” (en sport!)?
Mensen kunnen nu alleen ‘degelijk bestuur’ of wat dan ook verwachten, maar ze kunnen niet verifiëren wat de députés of ministers echt voor hen doen: ze zijn volkomen afhankelijk van de wijze waarop de politici de zaken op tv en in de kranten weten voor te stellen of van de wijze waarop journalisten met een verborgen agenda die politici een aureool geven of kraken. In de zin zijn de media inderdaad mediums: een midden (de publieke opinie) tussen volk en politici. Maar het medium werkt maar in één richting, tegenovergesteld aan de richting waarin de beïnvloeding oorspronkelijk verliep. Autoriteit was inderdaad een relationeel begrip: het was een relatie tussen het Romeinse volk en de Senaat, en de ‘auctoritas’ was het medium daarvan geworden die de volkswil vertaalde in wetten. In de private sfeer was de ‘auctor’ het medium tussen cliënt en de instantie waar zijn belangen dienden verdedigd te worden. En de augur was het medium tussen ‘natuur’ en mens. De augur sprak als medium in naam van de mensen tegen de ‘natuur’, vandaar dat de zinnen die hij uitsprak veelal totaal onverstaanbaar waren voor de mensen. En ook de Pythia in het orakel van Delphi ontving de boodschap van de god Apollo in onverstaanbare klanken, woorden en zinnen die ze nadien voor de raadvrager diende te vertalen in begrijpbare adviezen of voorspellingen.
Tussen 20 en 21 uur, na de uitzending, kan je deelnemen aan een speciale poll, dit met een eenvoudig smsje. Zo blijf je ervan op de hoogte hoe het verloop van de oorlog door het geheel van de kijkers wordt ingeschat. En ook of je op de lijn ligt van de “general mood”. Bij die poll moet je kiezen tussen twee duidelijk tegengestelde alternatieven, die trouwens elke avond precies dezelfde zijn. Vind je op basis van de bekeken aflevering dat we in de oorlog aan de winnende hand zijn, dan luidt de keuze: “We hebben de vijand vandaag beslissende nederlagen toegediend.” Dan stuur je een smsje naar 4571. Het andere alternatief is niet omschreven als “We zijn aan het verliezen” of “De vijand heeft veel terrein gewonnen”. Dat zou inderdaad te demoraliserend zijn. De tweede minder gunstige antwoordmogelijkheid klinkt zo: “Zonder versterkingen en bijkomende middelen zal de vijand niet definitief verslagen kunnen worden.” En je stuurt in dat geval een smsje naar 4572. Uiteraard kan je ook meedoen via de rode knop, maar dat brengt Telenet en Proximus veel minder op, en onze loonkostenhandicap t.o.v. de vijand wordt er niet door gemilderd.
Een lege slaapkamer. Opgemaakt bed. Peters boek, met de boeken­legger nog op de plek waar hij was gebleven, omgekeerd op zijn nacht­kastje. Geen zwarte gedaanten waar dan ook, ook niet tegen het plafond.
Harrald zag een bleke figuur die wankelend dichterbij kwam. In de lichtcirkel van het vuur zag hij lange, donkere haren rond een uitgeteerd gezicht. Het was ooit vrouwelijk, nu zonder ogen, gaten waar­doorheen tanden zichtbaar waren, kleren onher­kenbare rafels. Resten aarde vielen bij elke stap van het lichaam van de melaatse. ‘Pas op,’ zei hij en hij ging voor Ariadne staan met de machete. De melaatse veranderde meteen van richting bij het horen van zijn stem. Zodra ze hem naderde stapte hij langs haar grijpende armen en liet de machete met een zieke dreun in haar hoofd landen, hard genoeg om de ruggengraat te breken. Ze zonk geluidloos in elkaar.
Enkel in China en Rusland worden ze (nog) niet als zielenpoten gezien die ten koste van de eigen bevolking geholpen moeten worden. Het enige dat we hebben is de hoop dat het nog niet dit of volgend decennium gebeurt, het rekken van datum van executie is alles wat ons rest.
Het dralen wat in dit beeld beschreven wordt, is het midden tussen het zoeken en het eruit geslingerd worden in het moment. Het is het ja/nee en nee/ja inéén. Stof en geest gaan een nieuwe verbinding aan waarvan we nog niet weten hoe deze nieuwe ervaring zal uitpakken.*5 Wetende dat je in de stof terug kunt vallen in overleving en egoïstisch gedrag door de intense totaliteit en tweezijdige natuur van de stof; angst en liefde. Het ‘niet-weten’ wat duidt op grote veranderingen, wijsheid en openstaan voor het nieuwe. De noordelijke maansknopen in Steenbok conjunct Pluto in de jaarhoroscoop veroorzaken macht en onmacht over het concrete en de vorm. Deze samenstand maakt dat we eerst door de acceptatie en het ‘niet-weten’ heen moeten gaan om uit de vervormingen te komen, in het niets te komen en daar authentiek te worden. Het is allemaal zo ongelofelijk nieuw wat zich nu in onze evolutie aan het ontvouwen is dat zelfs de kosmische hiërarchieën niet weten hoe dit precies tot stand zal komen. *2 Hierdoor wordt het overlevingsmechanisme in ons maximaal geactiveerd. Er is niets ouds meer om je aan vast te houden. Alles gaat zich opnieuw ordenen. Daarom is het heilzaam om ook daadwerkelijk en concreet JA te zeggen tegen het nieuwe dat zich wil ontvouwen. Bewust te kiezen voor deze transformatie en het leven.
Voorkomen Voorkomen is natuurlijk beter dan bestrijden. Door goed te stofzuigen, regelmatig het kleed waar de hond op ligt heet te wassen en voor een goede vachtverzorging te zorgen zal een eenmaal opgelopen vlo zich minder snel verspreiden tot een ware plaag. Voorkomen kan eigenlijk alleen door gebruik te maken van vlooien bestrijdings middelen. Dit zijn chemische stoffen die de vlo doden. Vaak krijgen wij de vraag of die chemische stoffen dan niet slecht zijn voor de hond. Natuurlijk zijn deze middelen op veiligheid getest. Bovendien is het oplopen van een vlooien besmetting beslist minder gezond.
Daar is een andere mentaliteit aan de gang, men is misschien minder getalenteerd en moet alles eerst bestuderen, maar men komt er wel en vaak beter geschoold en beter in kennis van hun eigen kunnen en nivo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *