“hondenoverlevingsuitrusting de afdeling overlevingsuitrusting ingesteld hoe te krijgen”

De eerste klap smeet haar tegen de gordels. Het staal van het chassis schreeuwde met een gierende uithaal nadat de voorwielen met de tweede klap in aanraking kwamen met de overgebleven rand van de muur. De wereld werd een buitelende warboel waarin ze als een stuk dood vlees heen en weer werd geslingerd tot de derde klap op het zeewater alles in diepe duisternis dompelde.
Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, lezen) en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
Het sleutelwoord van de ecologisten van de 21ste eeuw is nu duurzaamheid: een woord dat eigenlijk ook al dadelijk naar de conservatieve illusie dat er ook maar zo iets kan zijn dat wezenlijk duurzaam is en dat het bestaande een manifestatie is van eeuwige onvergankelijkheden. Ik frons dan ook altijd mijn wenkbrauwen als de Groenen zich opmaken voor armoedebestrijding (wat bij de samenstelling van het verkiezingsprogramma van Groen! In 2005 overigens voor een niet onbelangrijke fractie niet prioritair was!). Waarom de armoede bestrijden als wat die armen zullen kopen wanneer ze niet meer arm zullen zijn, toch maar “vals”, plat materialistisch en niet-duurzaam is? De Groenen noemen zich progressief omdat ze opkomen voor de zwakkeren, maar links heeft niets met caritas te maken, maar met het streven barmhartigheid en Samaritaans gedoe overbodig te maken. Waar de barmhartigheid toe leidt hebben we reeds in de Vietnamtijd gezien: de keuze voor de underdog omdat hij de underdog is, verviel al snel in onverschilligheid en zelfs afkeer, wanneer de underdog plots de zaken naar zijn hand zette en de overwinnaar werd. Mijn linkse opstelling stamt niet uit een afkeer voor bazen: ik wil dat we allemaal bazen zijn, m.a.w. dat de salariaatsarbeid (de relatie “arbeider-kapitalist”) opgeheven wordt. Voor het ecologisme is de uitbuiting maar een secundair probleem. En als ecologisten uitbuiting centraal stellen, zoals wanneer het gaat om de “kleine boeren” in Zuid-Amerika (ze hebben het zelden of nooit over Zuid-Amerikaanse loonarbeiders), dan blijkt hun standpunt overlegd te zijn met de Boerenbond en slaat het begrip “winsthonger” niet op een economisch mechanisme, maar op de moraliteit en het slecht karakter van de managers van de multinationals.
Door het rijden in de regen zonder paraplu begonnen de lagers van twee van mijn wielen te kraken en piepen toen ik het centrum passeerde. Terwijl ik kleurige winkelgevels en reclameholo’s passeerde, werd het rijden steeds moeilijker.
Leaf schudde haar hoofd. ‘Ik zal bij je moeten blijven tot ze je daad­werkelijk fysiek zien, anders rijden ze je nog voorbij. Ze zullen mij pakken. Voor de vegers ben ik de ultieme prijs, het voorbeeld dat niemand de lange arm van de wet ontloopt, zelfs Leaf Heywood niet.’
Mook staat achter de soldaten, vlak bij waar ik bezig ben mijn mense­lijke vorm weer aan te nemen, als de tweede soldaat zijn regelaar weer open zet. Kleine vlammetjes lekken uit het mondstuk en landen op de vloer. De plas die door mijn sabotage-directief uit zijn tank is gelekt, ontvlamt onmiddellijk. De lage blauwe vlam grijpt om zich heen, omcirkelt zijn voeten, vindt het pad naar boven. Hij slaakt een gil als de brandstof­tank vlam vat. Gillend, brandend als een toorts, wan­kelt hij door de suite en voegt zijn bijdrage toe aan de talloze haarden die overal aan het interieur likken.
Moeder Aarde en de Bron gaan een nieuwe verbinding aan en daardoor zal het leven zoals wij dat kennen veranderen en zich anders gaan ordenen. Ook de polen van Moeder Aarde (het elektrische en magnetische) zullen hierop reageren. Als wij dit proces op macroniveau bekijken dan zijn er twee kernen in de polarisatie van dit proces, die van Moeder Aarde en de Bron, die stabiliteit zullen geven. In ons als mens worden deze twee punten van polarisatie gespiegeld door onze Hara, ook wel tantiem of chi-punt genoemd. Dit punt ligt ongeveer 4 centimeter onder de navel in het lichaam. Het is een punt, een kleine kern van puur licht. Het andere punt is de Thymus en bevindt zich bij het borstbeen tussen hart- en keelchakra. Dit punt wordt ook wel het Hoger Hart genoemd en wordt pas actief als de Geest indaalt. Als we deze polarisatie bekijken op celniveau dan wordt deze doorgezet in het spel tussen elektrisch en magnetisch. Polarisatie is het middel waarmee we in de stof kunnen bestaan. Dat IS gewoon, zonder oordeel. Op persoonlijkheidsniveau kan polarisatie vervallen in dualiteit. De uitdaging is om het gewoon polariteit te laten zijn, zonder de afgescheidenheid van dualiteit te creëren.
Toen braken ze de mistbank uit, en in het volle zonlicht ontrolde het windmolenveld zich voor hen. Kim floot en hij liet het gas los. Sals mond viel open. De boeg zonk terug in het water; de dinghy deinde en danste.
Ik knikte ongemakkelijk. Niet eerder had ik me gerealiseerd dat het vijf vluchten waren geweest. Vluchten die voor vader steeds vijf weken duurden, terwijl op aarde vijf jaren verstreken. Als kind leefde ik vooral naar de anderhalf jaar verlof ertussen toe.
Tanden poetsen Tegenwoordig zijn honden tandenborstels en honden tandpasta verkrijgbaar. Maar is dat nu ook echt nodig? Dat hang van een aantal dingen af. Sommige honden hebben eerder last van een slecht gebit dan andere en dat kan een overweging zijn om het gebit van de hond op die manier te verzorgen. Wanneer Staffordshire Bull Terriers geen brokvoedsel maar kant en klaar versvoer krijgen geeft dat ook vaak meer last van tandsteen. Een hond die een goed brokvoer eet kouwt daarmee z’n gebit op een natuurlijke manier schoon. Een goede en voor hond en baas aangename manier van gebitsverzorging is het geven van verantwoorde kluiven. Door het kauwen wordt het gebit goed gebruikt en onderhouden.
Als je denkt dat geld je gelukkig maakt, of dat de dingen die je met geld kunt doen je gelukkig maken, dan voel je je misschien gelukkig, maar dieper dan dat geld of die spullen gaat je geluk dan ook niet. Het is dan geen fundamenteel geluk, dat het leven zelf als grondslag heeft.
Ik vind het wel leuk om zulke artsen erbij te hebben in ons team. Ze zijn vaak enthousiast, weten best veel, kunnen goed lange dagen maken en accepteren dat deze periodes er een zekere mate van supervisie is. Als mijn papieren helemaal in orde zijn kan ik ook zulke basisartsen begeleiden, in verloskunde en in kindergeneeskunde.
De traditionele genezing voor de ziekte der falsificatie door gehechtheid aan het uiterlijke imago is de religieuze bekentenis. Opbiechten zou de vervreemding van het belang van de ziel voorkomen en de ontsporing vergeven voordat werkelijke ontsporing in de samenleving plaats vindt. In het moderne heeft dit vele andere vormen aangenomen. De televisie is als een collectieve biechtstoel die hoge eisen stelt aan de kant van diegenen die het waarderend moeten ‘vergeven en vergeten’. Psychotherapie zou de mensen hun hun egoïsme vergeven in de bekentenis van hun zwakheid terwijl new-age benaderingen de mensen hun irreligiositeit zou vergeven bij het ontbreken van de tradities. Alternatieve strategieën van gelijkrichten behielden de eer van de moderne mens in het voorkomen van een individuele en collectieve neergang in de vijandigheid van de valse trots. Al deze strategieën zijn gebaseerd op het delen van geheimen in één of andere vorm van bekentenis. In het huwelijk mag men dan niet alle geheimen delen met de partner, maar ze vergeven te krijgen door anderen zal het huwelijk er niet beter op maken. De genezing bestaat niet zelden uit de praktijk van het breken met de valse pretentie van heiligheid binnen een huwelijk, op die manier de neergang van het huwelijk zelf voorkomend. Het is een band van sterkte en zwakheid die bewijst dat eerlijkheid het langst duurt en dat er altijd een verschil zal zijn tussen God en mens, tussen mensen en hun idealen. Een andere manier om dit te zeggen is dat te delen in de bescheidenheid van het mens-zijn, de beste manier is om de gemeenschappelijke werkelijkheid en een ideaal om voor te gaan, tot stand te brengen. 
BOUW- EN BEWEEGDORP 2011 Van 12 t/m 15 juli Thema: Toveren BOUW- EN BEWEEGDORP 2011 Beste deelnemers, Zoals jullie weten organiseert het jeugdwerk van Stichting Wel.kom – Venlo/Beesel in samenwerking met
In een maatschappij die zich steeds sneller ontwikkeld en daardoor steeds sneller veranderd, stellen scholen ook de inhoud van opleidingen ter discussie (van Kan, 2009). Naast uitgaan van kerndoelen, zoals competenties en vakkennis is er ook steeds meer plaats voor kernwaarden in lesprogramma’s. “We willen dat kinderen leren hun denkkracht te vergroten zodat ze mee kunnen denken over grote problemen” (Martens, 2012). Hier ligt de focus op het ‘People’ domein van duurzaamheid. Voogd en Roblin (2010) presenteerde eerder met zeven vaardigheden voor de 21e eeuw die hierbij aansluiten. Deze vaardigheden komen neer op zekere duurzame vaardigheden, ook wel blijvende kennis. Deze kennis moet je transferabel kunnen maken in een maatschappij die vraagt om flexibele en blijvend lerende krachten (Lambrechts, 2012).
Het lijkt me sterk dat die er zijn, want jij neemt ook alleen maar de standpunten over van de schrijvers die jij hebt gelezen en voorts kun je niet jouw eigen ervaringen direct of analogisch op haar toepassen. Bummer
Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: has there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
De rubriek waar ‘Jan Klaassen’ en ‘Truus ga naar Huus’ centraal staan. Dit zijn dus mensen waar U als Burgemeesterszoontje al Uw gehele leven lak aan heeft gehad en nog nooit een pink voor heeft uitgestoken.
Want dat is het, en niets anders. En als we in staat zijn dit tij te keren, God ik hoop het, dan dienen we de misdadigers te berechten. Welke beschaving geeft er immers vrij spel aan dieven, moordenaars en verraders? Elke zichzelf respecterende samenleving berecht misdadigers.
‘Mam,’ zei ze. ‘Pap. Mag die foto weg?’ Ze was net acht geworden. Met afgrijzen wees ze op een foto van haar­zelf als baby. De foto stond op ons online gezins­profiel. Ik had de foto van onze parel gemaakt toen ze pas was geboren, in de roes van blijdschap over het feit dat ze er was, de wens die vreugde met de wereld te delen en me die dag voor altijd te kunnen her­in­ne­ren.
Laura kon niet verklaren hoe ze wist dat het een vrouw was, want de gedaante was niet meer dan een vage zwarte vorm die op een of andere manier nog donkerder was dan de nachtelijke duisternis van de slaap­kamer. Toch wist ze zeker dat het een vrouw was. Laura was compleet verstijfd en ze baadde in het zweet. Haar handen knepen het laken fijn van angst, haar hart bonsde zo wild dat het uit haar borstkas leek te springen.
Samuel liet zijn duim rusten op het graan aan de zijkant van de doos. Hij duwde zachtjes. Het symbool gaf even mee, in de doos hoorde hij een lichte tik. Machteld… Hij schrok op en smeet de doos op tafel. Nu voelde hij zijn hart kloppen in hetzelfde ritme als zijn ademhaling. Waarom dacht hij nu aan haar? Had de doos iets met Machteld te maken? Had zij het hem gegeven? Het hout zag er niet zo oud uit, nog geen tweehonderd jaar oud. Hij stond op en liep naar de keuken, vulde een glas met water en dronk het in één teug leeg. Je bent tijd aan het rekken! Dat was waar, maar waarom? Wat zat er in die doos en waarom wilde hij het niet weten?
Wilde hartstocht is de liefde voor chaos en natuur. Liefde kan een storm- en bliksem-affaire zijn. Grote donder kan volgen met met zware wolken en regenbuien. Dit kan allemaal privé en intiem zijn zonder dat een ander er iets vanaf weet. Het is als de informatie-kultuur waar iedereen kan dromen en maken wat hij ook maar wil zonder het dagelijks leven rechtstreeks te beïnvloeden. Niemand kan de creatieve mens tegenhouden in het virtuele van de werkelijkheid. Het is ook als met denken zonder iets te zeggen. Men kan een aardig en glimlachend individu zijn terwijl er een brainstorm in het hoofd plaats vindt. Het is buitengewoon belangrijk een veiligheid van aktiviteit te hebben tussen denken en schrijven, tussen schrijven en spreken, en tussen je iets voorstellen en iets bewerkstelligen. Een complete storm in het brein van de samenleving kan in de bioscoop eindigen als een volkomen fantasie. Ook subtiel denken dat nooit enige pers, vertoog of aktie zal vinden kan de weg van de mensheid in één minuut veranderen. Niemand weet werkelijk hoeveel van het denken door de mens op het moment gedeeld wordt. In de geest kan men zich inbeelden te delen met historische persoonlijkheden, ‘verblijvend in het eeuwige’, maar hoeveel akteurs kunnen niet die rol spelen alleen maar om het volledig contemporaine van iedere gedachte te verduisteren? Misschien zijn ook dromen veel collectiever dan wie ook maar vermoedde. Het is moeilijk om de synchroniciteit te bewijzen van het collectief bewuste daar ieder bewijs een kontrolestrategie zou inhouden die niet aanvaardbaar is voor het dynamisch begrip van vrijheid. Deze tekst schrijvend b.v. zou de halve mensheid erbij betrokken kunnen zijn op het moment van het schrijven zelf. Maar het in de winter nalezend e.g. zou misschien één procent van de bevolking zich erin herkennen, om niet te spreken van de onmogelijkheid om hetzelfde moment collectief te herleven. Hieruit zou volgen dat het vrijwel futiel zou zijn om iets te lezen, maar dat rechtstreeks spreken in plaats daarvan mogelijk een grotere ramp zou zijn. De liefde voor de chaos bevechtend met geschriften zou wel eens de minst effectieve manier van besturen kunnen zijn, terwijl het zo langzaam zijnd het de meest wijze en achtingsvolle manier kan zijn om de wilde hartstochten van de mensheid tegenwicht te bieden. Vandaar de regel: hartstochten kunnen, maar moeten niet worden geaccepteerd. Ze vormen een uitdaging voor de geest van trouw aan de orde. Je verstand verliezen in de hartstochten van een liefdesaffaire kan nooit een verplichting zijn voor het individu of een kultuur voor het collectief zoals soms tijdens een oorlog wordt gezien. Hoewel onredelijkheid de wereld schijnt te beheersen met hartstochten, besturen niettemin de redenen en redeneringen der wijsheid, vitaal gedacht naar het moment of gefixeerd voor de stabiliteit van het zelfbewustzijn, de essentie van de ziel waar niemand buiten kan. 
Evolutionair psycholoog David Buss zet dus vergeleken met ons de zaken op zijn kop. Voor ons zijn het de gewijzigde bezitsverhoudingen die de partnervoorkeuren en de seksuele strategieën bepalen. Voor Buss determineren de partnervoorkeuren de kloof die tussen man en vrouw ontstaat met betrekking tot de toegang tot hulpbronnen en resources. Uiteindelijk analyseert Buss dan ook de historische dominantie van de man over de vrouw als een gevolg van de reeds aanwezige (want vermeend universele) partnervoorkeuren van man en vrouw. Vooral de voorkeur van de vrouw voor een man met status, resources en sociaal-economische toekomstperspectieven geeft voor Buss de doorslag. Filosofe Griet Vandermassen lijkt hem daarin volledig te volgen wanneer ze Buss’ analyse legt naast deze van Barbara Smuts en Sarah Hrdy die we voorheen reeds uitvoerig besproken hebben. Vrouwen kozen en kiezen op basis van hun partnervoorkeur voor mannen met status en resources en deze voorkeur heeft in de evolutionaire historie geleid tot macht voor mannen die aan deze voorkeur voldoen en tot hardnekkige competitie tussen mannen om precies aan dat door de vrouw gewenste profiel te beantwoorden. Op deze manier gaf en geeft de natuurlijke selectie ook een voordeel aan mannen die risico durfden of durven lopen om die resources en status te bemachtigen. Mannen van hun kant verkiezen fysieke aantrekkelijkheid en vrouwen spelen daarop in door onderling te wedijveren in schoonheid. De vrouwelijke partnervoorkeuren en de mannelijke strategieën van intra-seksuele competitie zullen dan samen zijn geëvolueerd en zo ontstonden de voorwaarden waaronder mannen een economische ongelijkheid tussen de seksen konden uitbouwen en handhaven. Deze analyse impliceert dat de vrouwen gevangen zitten in hun eigen partnervoorkeuren. Maar waar komen deze partnervoorkeuren precies vandaan? Uit een Geëvolueerde Psychologische Adaptatie, een partnervoorkeur-gen dus. Maar hoe konden deze genen ooit geselecteerd zijn geweest als er voordien tussen de mannen nauwelijks verschillen bestonden in toegang tot of ‘bezit’ van resources, zoals wij in de voorgaande paragrafen hebben proberen duidelijk te maken? Konden die genen anticiperen op een toekomstige historische situatie? Griet Vandermassens ‘gevaarlijke cocktail’ van ‘mannelijke seksuele bezitterigheid, een vrouwelijke neiging tot promiscuïteit en een grotere mannelijke agressiviteit’ is geen natuurlijk, maar een historisch verschijnsel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *