“high-tech overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting meer elsinore”

Julian Jaynes stoffeert zijn theorie met studies bij split-brain patiënten, mensen bij wie de hersenbrug tussen de twee hersenhelften (corpus callosum) beschadigd of artificieel doorgesneden is. De drie spraakcentra (een deel van de motorische cortex, het gebied van Broca en het gebied van Wernicke) bevinden zich in de linkerhersenhelft en zijn via de hersenbrug verbonden met de rechterhersenhelft waar (onder andere) visuele voorstellingen worden gevormd. Via de hersenbrug kwamen de ‘goden’ binnen in het spraakcentrum van de mensen en gaven zo aanwijzingen aan de linkerhersenhelft. Jaynes spreekt van de twee hersenhelften als ‘almost (…) two individuals’ (p.117). Vandaar dat hij het brein van de eerste mensen aanduidt als ‘bicameral mind’. Michael Gazzaniga, de bekende neurowetenschapper en beroemd geworden door split-brain onderzoek, ziet in de linkerhersenhelft nog altijd de ‘tolk’ (interpreter) die onze voorstellingen en ervaringen inpast in de logica van ons zelfbeeld en wereldbeeld. Jaynes baseerde zich o.a. op de onderzoeken van Gazzaniga toen die nog een relatief jonge en baanbrekende wetenschapper was. Asymmetrie tussen de twee hersenhelften ontwikkelde zich bij de primaten: de halfapen gingen in grote meerderheid hun linkerhand (en dus hun rechterhersenhelft) gebruiken om naar voedsel te reiken en het vast te pakken, terwijl ze hun houding in de boom verankerden met de rechterhand (en dus de linkerhersenhelft). Toen de mensapen meer en meer op de grond gingen vertoeven, werd het sturen van de houding minder noodzakelijk en kwam ook de rechterhand vrij voor het manipuleren van voorwerpen. Maar vanwege zijn ervaring met lichaamshouding bezat de rechterhand meer kracht en een grotere controle over de aanwending van de hand dan de linkerhand. En zo ontwikkelde de rechterhand zich tot dominante hand. Toen de eerste hominiden verschenen, circa vijf miljoen jaar geleden, waren de rechterhand en -arm reeds dominant geworden voor bijna alle handelingen van mensapen op de grond. Er bestaat ook een verband tussen rechtshandigheid en de taal die door de linkerhersenhelft wordt gecontroleerd. Communicatie bij primaten bestaat doorgaans niet alleen uit geluiden, maar ook uit gebaren met armen, benen en het hele lichaam, bewegingen die vaak nogal wat evenwicht en behendigheid vragen wanneer een dier ze in een boom uitvoert. Het leven in de bomen moet dan belangrijke eisen hebben gesteld aan een efficiënte communicatie. Daarom mag verondersteld worden dat de linkerhersenhelft, die al klaar was om de houding te sturen, de communicatievaardigheden ging sturen die afhankelijk waren van de houding, zoals de ademhaling vanuit de longen. Het patroon bleef bij hogere primaten bestaan en dus werd stemgebruik (en later taal) een zaak van de linkerhersenhelft.
Hij wilde net het bos verlaten en de witte vlakte naar de poort oversteken toen hij zich bedacht. Voorzichtig trok hij zijn voet terug. Het heugelijke nieuws dat hij meedroeg en de implicaties daarvan, maak­ten hem minder voorzichtig. Het dodengat lag hier ergens onder de sneeuw en hoewel er al twintig jaar geen mensen begraven waren, wilde hij niet degene zijn die met zijn lompe, haastige voetstappen de lang slapende lichamen van bandieten of melaatsen wekte.
En het is verdomd flink koud. Wel mooie blauwe lucht en talrijke ondergaande zonnen (achter iedere hoek van de straat een andere), maar deze nacht wordt ongetwijfeld de koudste die winter al tegen ons dakvenstertje is gegooid. Vuile oorlog als je je gedachten ook nog bij strooizout moet houden.)
Ik knipperde mijn tranen weg en keek door het raam naar de blauwe hemel die werd doorsneden door lange, witte stroken. Het kielzog van vliegtuigen. Condens. Chemtrails, hoorde ik René zeggen. De pixelpest daalde op mij neer.
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en huwde de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
Moe van nooit het vinden van de perfecte rugzak voor u? Dit Instructable zal u tonen hoe u kunt ontwerpen en naai je eigen aangepaste rugzak! Het bestrijkt een breed scala van onderwerpen van het naaien. Alles van de tekenen van uw ontwerp, een proto
Peak Performance Stretch Ski Pant is een zwarte skibroek voor dames. Deze Skibroek is iets langer, voor vrouwen met langere benen. De skibroek is gemaakt van 4 way stretch materiaal waardoor de broek wind- en waterproof is en heeft een smalle pasvorm. De Stretch Ski Pant verschillende technische features zoals ritssluitingen bij de onderbenen, een
Het is niet alleen de hemelse vader, maar ook de heilige moeder die ter harte moet worden genomen. De mannelijkheid kan ondernemen, plannen en organiseren, haar volslagen vergetend en aldus als blinde lemmingen in de afgrond van de eenzijdige zelfvernietiging rennen. Man en vrouw, tijd en materie, geest en ziel, ziel en ego, zouden niet moeten worden gescheiden en in belang tegenover elkaar moeten staan. Het is de schizoïde neiging van het in alles opponeren in de spelletjes van het leven die de noodzaak van het verzoenen en harmoniseren van de tegendelen verduistert. Zo zouden naar het belang van de tijd de zaken van lokale identiteit moeten worden gerespekteerd, naar de belangen van de ziel de individuele identificaties moeten worden ingecalculeerd en in het belang van de man het advies van de vrouw ook moeten worden gerespekteerd. De mensheid moet op de beide benen lopen van de tweevoudige realiteit ten einde een leefbare toekomst en een juiste zin voor vooruitgang te bereiken (afb.). Het verdringen van het ene met het andere moge dan de psychologische werkelijkheid van alledag zijn, maar zonder de orde die de andere werkelijkheid in herinnering brengt, de andere regels en een andere wereld, bestaat er weinig kans de tand des tijds te doorstaan.
1+2 3″456)4)*7 8%4+#96+:;<6%4; 1"#2 =66# >#6)?+% @++<2 9.7@ =+#56%4+% ""% 4+ >.+#4″”$;+ ;A6%;6#B66AC 1+2 46+B =”% @+2 <6%4; .; *++# 6%4+#96+: $+%+#+#+% =66# A#+=+%2.+D 4."$%6;2.+: +% 5+@"%4+B.%$ ="% @"#2E +% =""29.+:2+% 5.F =#6)?+%C G.2 :"% 466# =++B ?"%4+B""#; 2+ *62.=+#+% 9.7@ ""% 2+ *+B4+% "B; 6 Met name Japan is nog steeds in de band van The Ventures en twee maal per jaar maakt de groep nog steeds een tour door Japan. Op Google/youtube zie je nog vele jongeren die de muziek van deze legendarische groep heden ten dage nog maken. Met enthousiasme let wel. Ondanks die ruis zag ik mensenhoofden gehuld in ski­maskers voorbij­flitsen. Vaag hoorde ik gefluister: ‘Rus­tig maar. Niks aan de hand.’ De intonatie was zoals ik die ook toepas in mijn baby-toespreek-modus. Maar deze stem sprak niet tot kleine Mirjam. Het geluid kwam uit het skimasker met de snijdend blauwe ogen die mij aanstaarden. Vasthoudendheid in het doen van oefeningen is belangrijk. Van het fundamentele belang van buigen en strekken kan men vele oefeningen meer hebben om vaardigheid en kracht te ontwikkelen met een zekere uitkomst op het oog. Al deze oefeningen moeten later weer worden opgegeven daar men ouder wordt en/of zijn doelen heeft bereikt. Men mag zelfs hopen dat de oefening geen schade heeft aangericht daar overontwikkelde spieren zullen vervetten als ze hun funktie verliezen. In het bijzonder is dat gevaarlijk voor de hartspier. Dus moet men aan de ene kant opgeven terwijl anderzijds men door moet gaan met basisoefeningen die kunnen doorgaan tot je dood. Eenvoudig buigen en strekken voor zover het gaat zal het lichaam fit houden voorzover dat ook op hoge leeftijd mogelijk is. Met de standvastigheid van oefenen zal de kunst van het zich gelijkrichten daarop volgen.   Aan het einde van de dag breekt een nieuwe fase aan, en wordt je opnieuw voor een keuze gesteld. Voor ieder van je overlevers wordt je voor een keuze gesteld: wie mag slapen (op de grond of in een bed, als je die gemaakt hebt), wie staat op wacht, al dan niet bewapend, en wie gaat de wijk in op zoek naar grondstoffen, en waar dan? In de wijk zijn in eerste instantie een drietal redelijk veilige locaties te bezoeken, maar al snel wordt dat aantal groter, tot uiteindelijk een tiental gebouwen, waaronder een supermarkt, een verlaten landhuis, en een ziekenhuis. Handig pocket zakmes voor alle omstandigheden Een zakmes is handig voor alle omstandigheden. Komt er een nieuw pakketje binnen die snel geopend moet worden. Heb je een romantisch avondje met je vriendin en moet de wijn nog ontkurkt worden. Of ga je de natuur in om te gaan survivallen. Een zakmes kan je gebruiken voor alle gevallen. Met dit m In eerste instantie kan worden vertrouwd op afspreken met het andere geslacht of je verhouden in een meer gevorderde staat op voorwaarde van een privéplek, kamer of stoel waar men zich kan terugtrekken en recapituleren. Praktisch betekent dit dat sociaal ondernemen zal falen zonder een eigen plek te hebben. Het is wat kan worden waargenomen in apartementengebouwen waar het het eerste belang van de mensen is om de aanwezigheid van de anderen te ontkennen. Alleen als je erin slaagt je privé te realiseren kan de sociale realiteit als een spel zijn dat je kan winnen of verliezen. Met haar overeen stemmen over het privé en het sociale belang zal het succes verzekeren van de verhouding. Noch het benadrukken van het eenzijdig privé of het sociale alleen zal de totale behoefte aan overeenkomst dekken. Politiek moeten het socialistische en liberale motief overeenstemmen in een parlement om zich aan te passen aan de behoeften van de tijd. Deze democratische verworvenheid kan niet worden afgeblazen, noch voor het parlement, noch voor de woonkamer, zonder de vrede en orde te verliezen van multicultureel samenleven.  Het is vooral dit gezag om wetten op te schorten dat de nazifilosoof en jurist Carl Schmitt benadrukte in zijn pleidooi om de staatssoevereiniteit te baseren op ‘auctoritas’ en in zijn afwijzing van de democratie. Autoriteit krijgt dan de betekenis van het gezag hebben om de noodtoestand of de uitzonderingstoestand af te kondigen (let op het woord ‘afkondigen’, wat weer een vorm van ‘spreken namens’ is). Zo ontstond het begrip ‘autoritair regime’ dat de soeverein (in de historische werkelijkheid Mussolini en Adolf Hitler) de macht en het gezag gaf om beslissingen te nemen niet in naam van het werkelijk bestaand volk maar in naam van een Idee en desnoods tegen het volk. Gezien de wreedheid van het naziregime werd ‘autoritair’ zo synoniem met ‘willekeurige repressie’ en werd de fascist na de 2de Wereldoorlog door kritisch filosoof Theodor Adorno en zijn medewerkers in hun sociaal-politiek onderzoeksprogramma om (potentiële) fascisten en antisemieten via vragenlijsten op te sporen (de F-scale, F voor fascism, de meest empirisch gebruikte meetschaal in mens- en maatschappijwetenschappen ooit) aangeduid met de term ‘autoritaire persoonlijkheid’. Het was de politieke filosofe Hannah Arendt die in 1961 wees op deze betekenisverschuiving van het begrip autoriteit en die stelde dat gezag in de Romeinse betekenis uit de moderne samenleving was geband en verdwenen. Ik zit en zing. De meiden vragen of hij mij pijn heeft gedaan en ik vertel hen leugens, die hen laat rillen en met hun ogen laat rollen. Van binnen glimlach ik. Wat zullen ze bang zijn, de volgende keer als de roodharige reus een van hen kiest! ‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’ 11. Woord voorafDeel 1 beschrijft wat ik het ‘Groeimodel’ ben gaan noemen. Het is eenmodel dat het me mogelijk maakt de evolutie van een bedrijf, een carriè-re, een leven te beschrijven op basis van ratio en emotie, hetgeen hetonderwerp van dit boek is. Dit model is gebaseerd op het gedachtegoedvan Prof. Ulrich Libbrecht. Zijn gedachtegoed wordt in dit deel tevenskort toegelicht. Ook een korte voorstelling van wie ik ben en wat ik doe,komt aan bod om zo mijn inzichten en ervaringen te kunnen kaderen.Deel 2 gaat in op verschillende werksituaties (vergaderen, beslissingen,leiding geven, …) of onderdelen van het bedrijfsleven (creativiteit, dewerkplek, het personeel, …) en hoe we die op basis van ratio en emotiekunnen evalueren. Hier bespreken we waar we typisch emoties vergetenaandacht te geven en hoe we meer aandacht voor emotie kunnen latenontstaan. XIII Wie het Rode Wolken Huis bereikt, is een gast, zolang ze kunnen betalen natuurlijk. De ponbiki Hayate verwelkomt hen, buigend en slijmend: ‘Welkom! Welkom! U vereert ons met uw aanwezigheid o-kyaku-sama. Welkom! Welkom! Wij hebben rijstwijn en meisjes, muziek en dobbelstenen.’ De eerste mentale voorstellingen zijn eigenlijk herinneringen (her-inner-ingen), waarnemingen die opnieuw ‘geïnd’ worden. Ze volgen zo snel op de gewaarwording dat ze er onmiddellijk mee worden geassocieerd. Neurologisch gesproken gaat het eigenlijk om hallucinaties, maar we zullen hier mogelijk verkeerd begrepen worden omdat hallucinaties gemeenzaam als pathologische fenomenen worden geduid. Maar zoals de cognitiebiologen Maturana & Varela terecht stellen kan het zenuwstelsel op zichzelf geen onderscheid maken tussen een waarneming en een hallucinatie: daarvoor hebben we de mening van een buitenstaander nodig. In onze ervaring is een hallucinatie even waar en werkelijk als een waarneming van een extern object of een externe gebeurtenis. Vandaar dat we dromen ook als werkelijk ervaren tot ons wakker geworden Ego (die eigenlijk een ‘buitenstaander’ is) ons moet teleur stellen of ons uit onze nare droom verlost. Dit hallucinatorisch karakter van de waarneming blijkt duidelijk als de voorstelling, onder bepaalde condities, ook voor ogen gaat schijnen op momenten dat het geziene niet aanwezig is. Niet alleen ziet men iets als er iets te zien valt, men gaat ook dingen zien wanneer er niets te zien valt. Deze herinneringen zijn iets anders dan het dierlijk geheugen waarbij we aannemen dat als een dier een bepaald gedrag als reactie op een prikkel herhaalt, hij iets geleerd heeft en in zijn geheugen heeft ‘gestopt’. Er is bij dieren echter van een ‘stoppen in een geheugen’ geen sprake, omdat het geheugen bij dieren bestaat uit het vormen van nieuwe sensomotorische connecties (zoals wij als dieren overigens ook kunnen), niet uit een voor hun ogen uitgestrekte ‘ruimte’ waarin voorstellingen opduiken. In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance. Aristoteles, de grote Griekse filosoof van de 4de eeuw v. Chr., wist al dat wat ons mensen van de andere levensvormen onderscheidt, is dat wij bovenop het onderscheid tussen lust en pijn ook nog het onderscheid tussen Goed en Kwaad, Recht en Onrecht kennen. De tegenwoordige neuropsychologie en neurobiologie analyseren in grote lijnen onze gevoelens (of beter onze hersenen) terug in termen van lust en pijn en ze bestuderen ons in hun laboratoria als een zoogdier, op basis van experimenten met andere zoogdieren. Gevoelens van goedheid en rechtvaardigheid zijn die hersenwetenschappen omzeggens totaal vreemd. De cognitieve gedragstherapie die aan deze wetenschappen is gekoppeld, maakt ons wijs dat gedachten die niet passen bij een eindresultaat van een in wezen dierlijk welbehagen (zoals ‘ik denk dat ik dat niet kan’, ‘ik schaam me daarvoor’, e.d.) niet meer zijn dan ‘cognitieve distorsies’, redeneringsmisvormingen, het resultaat van een verkeerde ‘berekening’ van de informatie die ons bereikt. Je schamen, verlegen zijn, blozen, rood aanlopen van woede: het is allemaal uit den boze, het hoort niet. Worden we, door al deze dingen als ongepast te beschouwen, ook niet on-menselijk? Verschralen onze mogelijkheden niet tot een niveau waar er in elke situatie maar één keuzemogelijkheid meer is, en dus eigenlijk geen meer (want keuze veronderstelt altijd minstens twee alternatieven)? Wordt elk alternatief niet verdacht gemaakt, hetzij pathologisch verklaard, afgedaan als een ziekte of stoornis, hetzij gecriminaliseerd, tot misdrijf vernederd? Zodat wij allen onder toezicht van bewakers moeten worden geplaatst tot de deskundige dokters, gedragsingenieurs en orthopedagogen oplappen wat nog oplapbaar is en wat dat niet is naar allerhande vergeetputten afvoeren. De vorige keer toen de zwarte Maan in Ram stond was ongeveer vanaf april 2002 tot februari 2003. In deze periode dwong de Verenigde Staten een wapeninspectie door de VN in Irak af. Daarin zie je dus de gedwongen verbinding terug van het overlevingsmechanisme van Weegschaal (priapus). De euro was net ingevoerd begin 2002 toen de zwarte Maan nog in Vissen stond (zoals nu) en er een groter geheel en eenheid gecreëerd werden. Balkenende I werd geïnstalleerd met LPF, CDA en VVD. Pim Fortuyn werd vermoord op 6 mei 2002. Er waren op dat moment vele astrologische standen naast de zwarte Maan in Ram die tot deze daad hebben bijgedragen.*15 In de aanloop naar de moord van Pim Fortuyn stond de zwarte Maan nog in Vissen en werd er door velen vrolijk op los geprojecteerd en geoordeeld. Pim Fortuyn werd verguisd door de gevestigde politiek. De zwarte Maan kwam in Ram en ongeveer een maand later werd Pim Fortuyn vermoord. Na de moord op Fortuyn konden de partijen elkaar vinden in diplomatie en ging de LPF meeregeren. Het is zondagmorgen, 11 uur. Gisteren ben ik voor mijn “kerstverlof” door de hoogste baas hier naar Tamale gebracht en daarna hebben we nog lekker gegeten en een poos gepraat over van alles en nog wat. Hij heeft ooit een cursus gedaan in het tropeninstituut in Amsterdam en hij begrijpt wat beter dan sommige anderen wat onze ideeën zijn. Vanmorgen ben ik van Tamale hierheen gevlogen. Dat gaat altijd prima. De Cheiron met Neptunus in Waterman samenstand in het 5de huis in de jaarhoroscoop van 2011 geeft een duidelijke zuivering van de wil. Vanuit wilskracht kan nog maar weinig tot stand komen. Deze stand kan een toename geven van ongeduld en wilskracht waarmee we het bewustzijn willen sturen. Door de innige samenstand van Neptunus en Uranus (receptie) laat de realiteit zich niet meer sturen.*13b We hebben de mogelijkheid om ons bewust te worden van de grote Wil van onze Kern. Zowel in de Bijbel als bij Homeros, in het bijzonder in de Ilias (de Odysseia is van een latere datum), vinden we getuigenissen van dergelijke ‘bezoeken’ van de goden aan de mensen. In de Ilias verschijnt de godin Athene aan Achilleus en zegt hem wat hij in de strijd moet doen. En wanneer visuele hallucinaties en stemmen samengaan, verschijnt de godheid doorgaans in een lichtstraal of een mistige wolk. Zo kwam Thetis tot haar zoon Achilleus en Jahwe tot Abraham en Mozes. Afhankelijk van de situatie kon een specifieke godheid worden opgeroepen zoals de moedergod, de jachtgod of de oorlogsgod. De goden werden vereenzelvigd met overleden stamfiguren die op de geschiedenis van de stam hun stempel hadden gedrukt en in die zin door de traditie werden overgedragen als idolen die de mensen raad gaven. Die adviezen waren in eerste instantie de letterlijke woorden zoals de godheid die eertijds uitgesproken had en die door de traditie al of niet vervormd van generatie op generatie werden doorgegeven. Elk kind kreeg deze woorden mee in zijn opvoeding, ongeveer zoals een moeder nu soms nog aan haar kind zegt: ‘Je grootvader zei altijd dat …’. Wist de godheid geen antwoord op een nieuwe vraag, dan werden zijn woorden min of meer aangepast zonder dat het ganse mythische bouwwerk echter in elkaar stortte. Dit aanpassen was een eerste vorm van persoonlijke mening. Wie rare dingen zei maar een oplossing bood voor bestaande technische of sociale problemen, was bezeten door een goede geest (genius, zoals in ons ‘ingenieur’); wie rare dingen zei die blijkbaar nergens op sloegen, was in de macht van een kwade geest: hij of zij werd gek verklaard en min of meer uit de gemeenschap verwijderd. Daarnaast grijpen socialistische ideeën en de roep om democratie (“het algemeen stemrecht”) om zich heen, zowel bij (autodidactische) arbeiders als bij verlichte en minder verlichte intellectuelen en opportunistische politici. Tevens merken we kiemen van een georganiseerd feminisme (de “suffragettes”), van een zekere de-stigmatisering van homoseksualiteit, van een onverbloemd kosmopolitisme en internationalisme, en van, wat meer marginaal, een opbloeiend antiracisme (bijvoorbeeld: het internationaal protest tegen het koloniaal “beschavingswerk” van onze koning Leopold II in Congo; sociale integratie van inheemse joden). Dit ganse gedachtengoed leeft niet zozeer bij de “leisure class”, maar vooral bij de lower upper class. Samuel probeerde zich koortsachtig meer te herinneren over de man die voor hem stond. Ze waren vrienden, dat wist hij, voor de rest kwam er niets. ‘Het spijt me,’ zei hij. ‘Mijn geest heeft zich nog niet volledig aangepast aan de wedergeboorte.’ [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *