“gerber overlevingsuitrusting ultieme overlevingsuitrusting beoordeling”

16. Welke evidence PEWS & SEH Voorspeller spoedopname PICU Niet gevalideerd als triage systeem Validity of different pediatric early warning scores in the emergency department. Seiger N et al Pediatrics. 2013
Laura draaide in een reflex om naar Peters kant van het bed. Ze wist niet precies waarom ze het deed, om hem wakker te maken en even te knuffelen, of misschien samen te lachen om haar domme droom … wat het ook was, het verdween uit haar gedachten zodra ze de lege plek zag. Hij was er niet.
had het niet over geld had het over het feit dat de zuid amerikaanse vrouw een leven kan leiden met overlevingsproblemen, zoals geldzorgen, en dergelijke, en dat in dat kader bezien het moeilijker is om te studeren voor een dergelijke cursus, mevr vogelaar van de nieuwe regering heeft namelijk de opdracht gekregen uit te zoeken waarom de resultaten van dergelijke examens zo slecht zijn terwijl ze niet zo heel erg moeiliujk zijn, dat komt volgens mij doordat de persoon in het land van herkomst moet studeren voor de cursus en daar het examen moet afleggen, tuurlijk zou ik dergelijke kosten voor mijn eigen rekening nemen, denk alleen dat als een brasileira, in dit geval, meer kans van slagen heeft als ze het examen kan afleggen in Nederland tijdens een drie maanden toeristenvisum bijvoorbeeld, maar dan uiteraard voor mijn kosten, maar over kosten gepraat; wie betaalt dan die cursus in het land van herkomst? Dan toch ook vaak degene die de persoon uitnodigt.
De container was gevuld met lichaamsdelen, inge­wanden, beenderen, spierweefsel, hersenen en ondefi­nieer­bare menselijke resten, zowel rot als vers. Iemand had dit alles in de stortkoker gekieperd. Zohra keek naar Lieven, wiens tranen over zijn wangen biggelden. ‘Zou dit de dump­plaats van de seriemoordenaar zijn?’
Toen naar de afdeling, een death certificate schrijven. Ik had het nog niet geschreven of ik werd al weer bij een ander spoedgeval geroepen: iemand die nabloedde na de geboorte van een tweeling anderhalf uur eerder. Er zat geen infuus in, geen katheter, er was trouwens ineens geen katheter meer op de hele afdeling, de laatste was voor de voorgenomen sectio gebruikt. De verloskundige riep: een cervixruptuur, natuurlijk. Maar het was natuurlijk een atone nabloeding bij een door een tweelingzwangerschap uitgerekte baarmoeder. Ze was nog net niet in shock. De baarmoeder zat vol stolsels en ook heb ik nog wat placentaweefsel verwijderd, er was géén cervixruptuur. Ze kreeg Cytotec tabletten rectaal en twee zakken bloed. Ik zat wel tot halverwege de bovenarmen onder het bloed.  Uit mijn eigen voorraad maar twee katheters voor hen achtergelaten.
Of er gebeuren zo’n heftige dingen dat je leven op z’n kop staat. Het leven slaat soms plotseling gaten in het ‘kabbelende’ bestaan. Je probeert nog wat houvast te vinden. De eindjes weer aan elkaar te knopen. Krampachtig probeer je de boel weer terug bij het oude te krijgen. De angst voor het nieuwe onbekende is groot. We vallen graag weer terug in het oude vertrouwde. Dat is wat je kent, ook is het niet bevredigend.
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
57. 55 “Belangrijkste motivatie in het beginstadium waren de kinderen. Door de kinderen zijn we in gesprek gegaan. Dat was een belangrijke stap. Ik wilde begrijpen wat er gebeurd was. Om mijn man te begrijpen en Ook om mezelf te begrijpen. Later veranderde dat. Toen zag ik eindelijk wat voor een persoon hij werkelijk was. En toen groeide onze band, omdat er eerlijkheid was en hij zich kwetsbaar opstelde. Toen wilde ik en hij werken aan de relatie.” Een vervolgstap is het zoeken en vinden van hulp. Dit is vaak een direct gevolg van het aangeven van goede grenzen door de partner. Het zoeken van hulp heeft meerdere doelen en redenen, maar een belang- rijke factor is het krijgen van erkenning voor het probleem van een professional, vriend, predikant of wie dan ook. Dit haalt je uit je eigen isolement. “Ik heb mijn man buiten de deur gezet en hem voor de keuze gesteld: Je gaat nu hulp zoeken, eerder kom je er niet meer in. Heb zelf (met zijn toestemming) hulp gezocht voor hem en mijzelf. Na 3 weken een ge- sprek gehad, waarin hij aangaf dat hij er spijt van had. Hij laat nu in alles zien, dat de hulp effect heeft en heeft (tot nu toe) totaal geen lust meer om naar andere vrouwen te kijken. Hij waardeert mij zeer,veel meer dan voorheen, en dat geeft mij mijn zelfvertrouwen en vertrou- wen in hem en onze relatie terug.” De belangrijkste raad die gegeven wordt door diegenen die deze situa- tie zelf hebben meegemaakt, is het niet wegstoppen van het probleem maar het blijven praten over de situatie, en het zoeken van hulp. Een stapje dieper Als er uiteindelijk ruimte ontstaat om de partner anders te gaan bekij- ken en daarin stappen te zetten, dan hangt het pad van herstel ook weer van veel factoren af. Het belangrijkste wat hierbij helpt, is dat de
Als ik het wat hoogdravend wil zeggen: ik zou hier in Bawku voor een langere periode als “zoutend zout” willen fungeren (een Christelijk begrip voor iemand met een hoge concentratie aan goede, hoopgevende, stimulerende woorden en daden).
Met de “extreemlinkse” partijen is het eigenlijk nog erger gesteld. De Communistische Partij is wezenlijk verdwenen. De nog steeds kleine (Belgische) PvdA heeft Stalin afgezworen, toch in haar communicatie en in de media. En meer en meer wordt zoals bij de andere partijen gemikt op goedkope sentimenten bij de lezer of de kijker. KMO’s en zelfstandigen worden opgevrijd. Voor een marxistische partij kan dit vreemd overkomen. Kapitaal is toch kapitaal, nee? En werknemers van grote bedrijven, en zeker multinationals, hebben het objectief en arbeidsrechtelijk beter dan werknemers in KMO’s. Maar zo vreemd is deze stellingname van de PvdA niet en het gaat al evenmin om zuivere electoraal opportunisme. In de lijn van Lenin en vooral Stalin (en dus de Komintern, de Communistische Internationale ofte Derde Internationale), de “juiste lijn” dus, hoort men eerst en vooral een alliantie aan te gaan met de “nationale burgerij” om samen het “imperialisme” een hak te zetten. In ieder geval is samenwerking met die sociaalfascisten van sociaaldemocraten uit den boze (cf. het verloop van de Spaanse burgeroorlog, zoals blijkt uit de onafhankelijke maar merkwaardige verslaggeving van niemand minder dan George Orwell (4). In die kringen van “extreem-links” wordt het communistisch einddoel, toch de kern van Marx’ & Lenins politiek werk, ook niet meer aangesneden of vernoemd.
Willem deed een stap achteruit zodat de man de slage­rij kon verlaten. Hij knikte vriendelijk, maar de man zette zijn kraag op en mopperde dat ze de slagerij niet open moesten doen als er niemand was om hem te helpen. Willem keek de man verward na en liep naar binnen. Het belletje rinkelde. Er stond niemand achter de toonbank en hij hoorde geen geluid vanuit de keuken of het slachthok.
During the years of the Prozac economy, cognitive workers were motivated to invest their creativity in the process of production, in expectation of the success and profit that would be their reward – they were persuaded that work and capital could be forged together in the same process of mutual enrichment. Workers were encouraged to think of themselves as free agents, and that phenomena such as the dotcom bubble were based on real expansions of revenue, generating high career expectations.
In het raam van de shop zei een holo dat ze mede­werkers zochten voor de autowasstraat. In het centrum had ik ook al holo’s gezien waar werk werd aange­boden. Het zou dus niet moeilijk zijn om met baantjes onder­weg mijn energie bij elkaar te verdienen.
De evolutionaire psychologie beschouwt de mannelijke jaloezie (en de ermee gepaard gaande agressiviteit) als genetisch geprogrammeerd, als een geëvolueerde psychologische adaptatie (GPA). Mannen blijken, overal ter wereld, een voorkeur te hebben voor een vrouw die seksueel onvoorwaardelijk trouw is. Het hoorndragerschap, het bedrog van de vrouw, doet de man het risico lopen te investeren in een kind dat niet het zijne is en dus zijn genen niet draagt, een situatie die inderdaad zal gepaard gegaan zijn met een ernstig verlies aan reputatie en status in de gemeenschap. Jaloezie is het GPA-wapen dat de man helpt seksuele ontrouw van zijn vrouw vóór te zijn. De jaloezie verhoogt zijn waakzaamheid en hij zal zijn vrouw nauwlettender in het oog houden (of laten houden). Het contact van de vrouw met andere mannen wordt beperkt. Kapers op de kust worden desnoods hard aangepakt. En misschien zal de man geneigd zijn zelf ook meer in de relatie te investeren. De jaloezie geldt niet alleen gepleegd overspel maar ook de perceptie van potentiële rivalen. Vrouwen lijden ook wel onder de ontrouw van hun echt, maar ze weten steeds dat de kinderen die ze hebben hoe dan ook hun kinderen zijn. Vrouwen zouden, blijkens onderzoeksresultaten van de evolutionaire psychologie, gevoeliger zijn voor de mogelijkheid dat een man zich emotioneel gaat binden aan een andere vrouw en dus resources naar die andere vrouw en haar kinderen zal toeschuiven. Dus de vrouwelijke jaloezie betreft niet in de eerste plaats het seksuele overspel zelf, maar de emotionele ontrouw die erin besloten kan liggen. De studies laten wel zien dat ook mannen niet geheel ongevoelig zijn voor emotionele ontrouw van hun partner en vrouwen van hun kant staan ook niet geheel onverschillig tegenover seksuele ontrouw van hun man. Andere onderzoeken geven aan dat mannen eerder dan vrouwen geneigd zijn hun partner verborgen te houden, haar tijdverdrijf te controleren, haar eeuwige trouw te zweren, fysieke signalen van een bezitsverhouding uit te zenden (arm over de schouder leggen van de partner) en geweld te gebruiken tegen de partner of tegen de potentiële rivaal. Vrouwen zullen eerder hun fysieke schoonheid opkrikken of hun man licht tot heftig jaloers maken om zo diens trouw en relatiegehechtheid te testen of te versterken. Hierbij treedt wel een zekere context-specificiteit op: mannen doen meer echtelijke inspanningen naarmate zij rekening houden met de mogelijkheid van ontrouw van de partner of wanneer de partner hoge reproductieve waarde heeft (dus jong en mooi is). Vrouwen perken hun man eerder in als hun partner ambitieus is en alles in het werk stelt om zijn sociale status te verhogen. Verder blijkt dat jonge, attractieve vrouwen eerder af te rekenen hebben met jaloezie van de partner, alsmede van het erbij horend geweld. Vrouwen met veel verwanten in hun omgeving hebben daarentegen minder te lijden onder seksueel geweld. En tenslotte blijken mannen die over weinig resources beschikken, zich gemakkelijker te buiten te gaan aan geweld tegen de partner.
En ik kon me dus af en toe thuis weer nuttig maken. Zelfs heb ik nog een middag geholpen bij de verbouw van het Dorpshuis / kantine van Korfbalclub De Hoeve. Kruiwagens vol tegels en kruiwagens vol zand kruien. Maar voor een keer wel leuk om te doen. Het is van onze dorpsgenoten, die veel drukker zijn geweest dan ik met dit project, en voor een belangrijk deel als vrijwilliger, een hele prestatie, vind-ik. We hopen dat in maart of april alles klaar is en dat het gebouw dan helemaal in gebruik kan worden genomen.
Data provided are for informational purposes only. Although carefully collected, accuracy cannot be guaranteed. Publisher conditions are provided by RoMEO. Differing provisions from the publisher’s actual policy or licence agreement may be applicable.
Dit moet het zijn, dacht Harrald. Hij kneep een paar keer in zijn knijpkat en scheen vervolgens een lichtbundel door het rooster. Eronder zat een groot gat. Op de bodem lagen modder en resten van planten, over­woekerd door een soort paddenstoelen die azuurblauw leken in het licht van zijn zaklamp. In de noordkant van het gat zat een volgende rooster. Harrald zag sliertjes bleek gras voortdurend bewegen in een constante luchtstroom die er doorheen kwam.
Wanneer er een behoeftige klant zijn broek had laten zakken en plaats nam voor een van de gaten, was het slechts een kwestie van tijd voordat Mumbai iemand vond om plaats te nemen aan de andere zijde van de schutting om de overeenkomst te bezegelen. Ofwel een van de tippelaars die hier over straat zwalkten, of wanneer hij het met de lichtekooien niet eens kon worden over de vergoeding dan stuurde nog wel eens de doof­stomme keukenhulp, die hij dreigde met slaag.
Samenkomen voor deze zielsoplossingen zal jullie dienen.  Waar jullie weerstand bieden, is het een weerspiegeling van de dualiteit die jullie in je eigen leven en het collectieve bewustzijn hebben vastgehouden.  Dit zal een van de laatste jaren zijn die de dualiteit op een directe manier uitdagen. Dit is sinds 2004 een grotere focus geworden.
Eenmaal op de gang boven bleef ze besluiteloos tegenover de twee deuren naast elkaar staan. Iene miene mutte, welke doet het meeste pijn? Het begon als een dwaas kinderrijmpje door haar hoofd rond te zingen. Ze besloot als eerste de deur links te pakken, al was het maar om het gekmakende deuntje te smoren.
De eerste expliciete uitingen van modern democratisch burgerschap doken vermoedelijk op in Italië (ja, Macchiavelli, zeker weten) en in de Nederlanden, na hun afscheuring van de Spaanse overheersing (Spinoza, overigens een Portugese Jood). De onrijpheid van het democratiebegrip in de Nederlanden, het bestaan van een zeer beperkte vorm van democratische regelgeving tot een paar handelssteden en het feit dat Nederland geen echte industrialisering heeft gekend en dus ook geen ware burgerlijke politieke revolutie zorgde in Nederland voor een zeer onvolwassen democratische mentaliteit. Tijdens de emancipatiegolf van de jaren 1960-1970 vormde zich zo bij onze noorderburen een idee van de liberale democratie in termen van de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’, waarbij de burger (met als symbool in de 21ste eeuw de vermoorde provocateur Theo Van Gogh) spreekt xxxtegen de gemeenschap (‘provocatie’ dus) en waarbij tolerantie ook het recht omvatte om anderen in de samenleving ongesanctioneerd te beledigen. De mondigheid van de citoyen bestaat er echter niet in dat hij namens zichzelf spreekt maar wel dat hij spreekt op basis van de wijze waarop hij/zij zijn/haar individueel belang ingepast ziet in een algemeen belang. Dit is een essentieel verschil dat beter aansluit bij de oorsprong van het begrip ‘autoriteit’.
De vrijwel unanieme conclusie van de intellectuele oefening van deskundige sociologen, journalisten en politici luidde: ‘Elke gemeenschap heeft zijn rotte appels!’. Doorheen de hele affaire rond de mp3-roofmoord en zeker erna, toen bleek dat de daders Polen waren en geen kutmarokkaantjes, klonk deze stelling kritiekloos in de hele mediawereld: van het zich als progressief aandienende maar eigenlijk ‘onafhankelijke’ De Morgen tot De Standaard en de meer populistische Het Laatste Nieuws tot op radio en tv. De commentaren getuigen niet alleen van een criminalisering van de leefcultuur van de ‘rotte appels’, maar ook van een psychologisering en een psychiatrisering van de ‘harde kern’ van boefjes en kruimeldieven. De ‘rotte appels’ of de leden van de ‘harde kern’ zouden zich kenmerken door een specifieke psychopathologische antisociale persoonlijkheidsstructuur waardoor ze binnen hun bredere gemeenschap moeten kunnen geïsoleerd worden. ‘Harde kern’ is echter een term die te pas en te onpas wordt gebruikt zonder dat er overeenstemming is over wat daar eigenlijk precies mee wordt bedoeld of over waar de ‘kern’ eindigt en de ‘periferie’ begint. Je hebt een harde kern (rotte appels dus) bij de werklozen, maar ook bij voetbalhooligans en bij allochtone herrieschoppers wanneer b.v. een ‘rasgenoot’ op een verdachte manier of duidelijk als gevolg van een racistische daad is overleden (b.v. bij de rellen en brandstichtingen tijdens de revolte in de Parijse banlieue eind oktober, begin november 2005). De term ‘harde kern’ wordt internationaal gebruikt (‘hard core’, ‘noyau dur’ of ‘noeud dur’, ‘harte Kern’). Is deze psychologisering en psychiatrisering verantwoord of is het niet meer dan een nieuwe theoretische en praktische verschuiving van het probleem?
Het voorgaande laat logischerwijze toe een ophefmakende stelling te formuleren: alleen wie van zichzelf vindt dat hij/zjj een “apart persoon” is die verschilt van al zijn/haar medemensen, bloed- en stamverwanten incluis, kan zich vervelen. Alleen dat soort mensen kunnen zichzelf bij het wachten op een trein of in een wachtzaal de duvel aandoen met zich af te vragen: “Wat zit ik hier in godsnaam te doen?” Verveling is dan ook typisch voor mensen met een bijzonder particulier beroep dat hen anders maakt dan de “gemene mens”. Boeren en bouwvakkers als sociaal type vervelen zich bijvoorbeeld zelden. Wel: kunstenaars allerhande, alle mensen dus die zich geroepen voelen een talent dat hen persoonlijk eigen is, te oefenen en tot vervolmaking te brengen. Dat soort lieden en enkelingen komt uiteraard als eerste in aanmerking om zichzelf ten prooi te geven aan een energieverslindende verveling die hen, het mag paradoxaal lijken, ook nog een bijzonder dubbelzinnig masochistisch genot verschaft. (Je moet een “verheven” mens zijn, een halve al of niet vervallen edelman, om je de luxe te kunnen permitteren de verveling over je te laten neerdalen. Net zoals je rond de jaren 1900 een sociale mislukkeling waart als je niet opgezadeld zat met een “neurose” of van je dokter niet de diagnose “neurasthenie” had meegekregen! Neuroticus of neurasthenicus zijn betekende toen zoveel als rijk genoeg zijn om ziek en dus zonder te moeten gaan werken door het leven te kunnen gaan. In de marge van die Belle Epoque had je dan natuurlijk van die mafketels en niet al te slimme fraudeurs die dachten van de gelegenheid te kunnen profiteren. Zij poogden met heel matig succes te “trichen” met die oorzakelijkheidsketen “eigenzinnigheid => verveling”. Zo van: “Ik verveel me, dus ik moet een kunstenaar zijn!” Anderzijds geldt eerlijkheidshalve natuurlijk ook: wie over de ganse lijn uitblinkt door gebrek aan talent, mag zich met recht en reden publiekelijk voorstellen als een “heel bijzonder en apart persoon”. Al ontbreekt hun dan weer het talent om zich dat zelfbesef effectief eigen te maken.)
Depressie. Het kan zijn dat de uiterlijke wereld niet overeenkomt met de Nieuwe, hoger vibrationele jij. Het voelt niet zo goed aan daarbuiten. Je verliest ook lagere, duistere energieën en je “doorziet” hen. Hou vol!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *