“zwitserse leger overlevingsuitrusting topeak survival versnellingsbak beoordeling”

Het begin van zijn hersenstam was een glad en helder blauw. Ze bestudeerde de dikte van de schedel­wand, de wasachtige glans van het vlees in de holte; de bobbels en vloeiende randen van de schedel­basis.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Ik ken hun spel, iets wat een politicus nimmer doet is ongelijk erkennen, dat staat gelijk aan politieke zelfmoord. Ik denk daar anders over, vind dat het wel moet kunnen, de kiezer duidelijk maken dat je iets verkeerd hebt ingeschat en dus op je schreden terugkeert.
Intelligentie: Kortweg de som der ervaring. Het verstand. Psychometrisch is het het nivo van presteren in verhouding tot dat van leeftijdgenoten. Spiritueel is het het vermogen van gelijkrichten met de belangen en waarden van de ziel. Hieruit wordt de definitie van domheid afgeleid: het is dom, onverstandig het ideaal te weerstaan.
Een schip behoeft een anker, dus is minimale referentie noodzakelijk. Het probleem doemt op als het schip duizend ankers heeft waarvan er altijd wel een paar uitgeworpen zijn. Op die manier komt men nergens. Referentie betekent dat de plant een wortel heeft. Van een fundamentele grond ontstond de werkelijkheid (afb.). Maar een roos kan niet plotseling een boom zijn. Om een roos te blijven moet ze trouw blijven aan haar wortel. Een roos vragen waar haar prachtige geur vandaan komt kan ze zo ook niet aan de boom refereren. Daarom, hoewel we een tuin vol referentie hebben, kan er nog steeds alleen rechtgeaarde referentie zijn aan de ware wortel, niet aan de wortel die op de zelfde manier in die tuin groeit. De apollinische wortel van de onthulde boodschap neemt het op tegen de basis-houding van de waardevrije wetenschap: het gaat over de beschrijving van de menselijke werkelijkheid zonder zich te bekennen tot een andere set waarden dan de apollinische. Apollinische waarden zijn de waarden van het persoonlijke in de goddelijkheid van de wijsheid. Het gaat niet zozeer om het tegendeel: het dionysische van de viering. Noch gaat het om het amo(u)r-euze van het bedrijven van de liefde of het psyche-ologische van de zelfreflektie. Het apollinische heeft betrekking op waarheid, bewustzijn, en de schoonheid der verrukking; op het blijvende, wetende en gelukkige. Vanwege de verliefdheid lijdt de psyche aan onwetendheid: ze weerspiegelt niet de antwoorden der wijsheid, noch de vragen. Het apollinische vormt het antwoord op het psychologische probleem en staat model voor het heil der eeuwigheid, de goedheid en de schoonheid als de ware weelde (afb.) en het tegendeel van het dionysisch hedonisme. 
Allebei verstarden ze toen een gedaante uit het kamertje kwam. Eén seconde, misschien twee, gebeurde er niets. In die tijd deed Zohra verschillende indrukken op. Ze sperde haar ogen wijd open. In het kamertje achter de gedaante bevond zich de stortkoker. De klep van de koker stond open en er bungelde een been uit. De slachter was groot en dik. Zijn ademhaling was een ketting van astmatische reutels. Hij droeg een rubberen schort, besmeurd met viezigheid. Zijn armen hingen naast zijn lichaam en in zijn rechterhand zat een kolossale hamer; het type hamer waarmee je met één slag schedels kon splijten tot de hersenen uit de oren spoten.
We staan in een onstuimige, kille wind, duizeling­wekkend hoog boven het dek van het Schip Stad en nog hoger boven het wateroppervlak van de haven. Va heeft me met afgemeten gebaren de externe brug­extensie aan bakboord op gedirigeerd, en houdt me kalmpjes onder schot. Achter mij weet ik de reling; ver achter Va lonkt de toegang tot de brug.
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
Het lijkt er echter op dat met “Keulen” één of meerdere etterbuilen die voorheen goedaardige symptomen waren, gebarsten zijn. 2016 wordt een boeiend jaar. Hier en daar wordt al gesignaleerd dat de ganse kwestie in het voorjaar (wanneer weer een paar miljoenen vluchtelingen en asielzoekers klaar zouden staan om zich in Europa te “vestigen”) tot een ware revolutie zal leiden. En dat signaal komt dan nog van een journalist met een behoorlijk integere reputatie, Arnold Karskens. En Karskens mag dat vandaag (8 januari 2016) zelfs in de NRC schrijven (dé Nederlandse kwaliteitskrant).
Over drie weken hoop ik weer terug te vliegen. Dat is voor mij nu wel zo ongeveer zeker na 5½  maand hier als “vrijwilliger”. Ik ben nu erkend als specialist huisartsgeneeskunde. In Ghana betekent dat ook dat je de verloskunde en de kindergeneeskunde goed beheerst en daar ook onderwijs in kan geven aan medisch studenten en artsen die hun verplichte twee jaar werken onder toezicht doen.
Het is belangrijk consistent te zijn qua verschijning en karakter. Maar de werkelijkheid van de persoon is dynamisch: verschijning is een aanpassing en aanpassingen veranderen naar tijd en omstandigheden. Ook het karakter is dynamisch: men kan zich ontwikkelen van sterk naar zwak en omgekeerd. Een harde jongen mag een keertje toegeven en een makkelijk iemand kan een oude vergeten regel opnieuw instellen. Met al deze dynamiek van het leven is het duidelijk dat men zich geen zorgen zou moeten maken over het imago zoals het gaat. Wat van belang is is het kosmisch bewustzijn van ware zelfrealisatie. De werkelijkheid van de ziel dienende kan van alles gebeuren: het leven wordt een avontuur waarin oude zekerheden worden ingewisseld voor onbeperkte keuze. Natuurlijk kan men niet De Heer zelve zijn en voor eeuwig de gelukzaligheid en kennis van de kosmische ziel van het volkomen geheel genieten. We moeten leven met de kleine en bescheiden extasen van onze meditaties, liefde en medeleven en zijn aldus gebonden aan onze keuzen. Volledige vrijheid en keuze is derhalve nooit het geval. Met zou zich altijd zorgen moeten maken over een zuiver geweten op de eerste plaats. Een verzaakte plicht kan onheil brengen. Vasthoudend aan het imago van eigen voorkeur kan niet alleen de ziel terwille van de verschijning corrumperen, maar eveneens de geestelijke gezondheid en de gehele samenleving ruïneren. Als sommige leiders in het verleden net zo hadden doorgezet met hun valse trots in het zicht van hun eigen mislukking, zou de wereld veel beter af zijn geweest. Vanwege het doorzetten met de valse trots van een imago in mislukking schijnt een groot deel van de eerbare mannelijkheid voorgoed zijn imago verloren te hebben. Kulturen die de afgunst leven komen altijd ten val terwijl vrienden die tijdelijk hun imago opofferen terwille van de waarheid en de ziel zich altijd zullen terugvinden behouden in de trouw van de oorspronkelijke orde. 
‘Nou, ga zitten,’ zei Gerard. Hij wees naar de stoelen rond de tafel, vervolgens opende hij een van de kasten en pakte daaruit glazen, een fles wijn, brood, kaas en droge worst. ‘Wat zijn jullie plannen, kinderen?’
Daarom zijn ook wij gedoemd te worden afgeslacht, vluchten ervoor heeft geen zin. Waarheen? Ze zitten overal, die moordlustige gekken, ze zijn zelfs elkaar aan het afmaken. Ook in Canada en in de VS zitten ze en Australië proberen ze binnen te komen en als daar de linkse gekken verkiezingen winnen is ook hun lot bezegeld.
Ze gingen op de harde vloer liggen. Hun rugzak ge­bruikten ze als hoofdkussen. Lieven had nog een half flesje cola. Hij gaf het aan Zohra. De drank was lauw en er zaten geen bubbels meer in, maar de zoete smaak was precies wat nodig had. Haar maag gromde. Morgen zouden ze wel ergens iets te eten stelen. Nu was ze uitgeput. Te moe zelfs om nog een woord uit te brengen. Ze sloot haar ogen en droomde van haar kinderen.
Op de ochtend van de zevende dag lag Ebyon voor hen: een stad op de gestrekte, gebroken benen van een reus van vulkaangesteente. De huizen waren wit als gebleekte wol, de daken rood als de wolken in het licht van een zonsondergang, blauw als saffier, witgroen als toermalijn.
Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde.

One Reply to ““zwitserse leger overlevingsuitrusting topeak survival versnellingsbak beoordeling””

  1. We hebben uiteindelijk gekozen voor functies van scholen en digitalisering. Mijn mening is dat onder duurzaamheid aspecten van leven lang leren en samenwerkingscompetenties vallen. Het is een brede trend. De vraag wat goed onderwijs is, staat in deze tijd waarin nieuwe curricula ontworpen worden bij ons boven aan om beantwoord te worden. Graag willen we deze trend uitdiepen, om de vraag van wat goed onderwijs is zelf te kunnen beantwoorden.
    Letterlijk lijkt het een goede regel te zijn voor een goed huwelijk. In de kontekst van een bredere kultuur is het echter niet zo eenvoudig: wie is er verantwoordelijk voor de chaos van de samenleving? : wie moet de zeeën schoonmaken, de lucht, de bodem en ons gekoesterde tijdbewustzijn? Het liep allemaal uit de hand werkend voor het geld i.p.v. voor de ecologische groene kwaliteit, het spirituele geluk inwisselend voor materiële bevrediging. De mensheid moet worstelen om te overleven toenemend in bevolkingsaantal ontdekkende dat zonder de fundamentele deugden van delen en zorgen, eerlijkheid en rouw (afb.) we niet kunnen overleven. We moeten uit liefde voor de waarheid aanvaarden dat doden, vergiftigen, je verlustigen en vergaren niet de manier is om collectief te overleven. Om ‘het hui opgeruimd’ te krijgen kan iedere getrouwde persoon dit proberen te herinneren: de toekomst van de mensheid als geheel en het individuele huwelijk in het bijzonder ligt in het vegetarische, vrijblijven van bedwelmende middelen, het reguleren van de lusten terwijl de kulturen worden gedeeld. Op geen enkele manier kan enige vooruitgang worden verwacht van het bevorderen van vleesmaaltijden, het slikken van pillen, sexuele vrijheid en het scheiden van kulturen. Deze gehechtheden leiden tot een ‘rommelig huis’ waarin de mensheid op den duur niet kan overleven. Het gaat er niet om een nieuwe morele norm en verbodsbepalingen te stellen: er zal altijd enige liefde voor de chaos blijven (afb.) , er een rommeltje van maken wat betreft de fundamentele waarden: het testen van de limieten is toegestaan voor zover als de wet het toestaat. het gaat er allemaal om het juiste einder van het ideale te zien, het goede van het willen en de toekomst van de kinderen. Met het eten van vlees gaat de vreugde van het mededogen verloren (de hulpbereidheid), met intoxicatie verliest men de zin voor de waarheid (de eerlijkheid), promiscue wordt men bedrieglijk (smerig of ontrouw), en bezitterig verliest men de tolerantie (het vermogen tot delen (afb.). Met dit in gedachten zal het geen probleem zijn het huis netjes te houden en het huwelijk bevredigend.  
    In de parallel met het echte leven zou het spelen met de hand gelijk staan met constructieve, vruchtdragende aktiviteit: iets maken, knutselen. Het verdedigingsgebied zou gelijk staan met de privé-sfeer waar geen opponent het elkaar toewerpen van de bal, om elkaar of de kinderen te trainen, kan verstoren. Iemand uit het veld trappen zou gelijk staan aan beschuldigen, erin luizen, projecteren, misbruiken en dergelijke. Op de reservebank zitten zou gelijk zijn aan het zitten zonder een vaste dienstbetrekking. Het besturen van de samenleving naar de ideeën van het ‘nederlands voetbal’ zou betekenen dat iedereen fit zou blijven in de sociale zekerheid klaar om iemand te vervangen die beschuldigd wordt, gebrandmerkt, misbruikt of anderszins het slachtoffer wordt. Het spelen van de bal buiten het veld zou gelijk staan met niet-reageren-op zonder dat men de bal voor het team kwijtraakt. Niet verplicht zijnde om te reageren is men vrij zich terug te trekken in de reserve positie erop vertrouwend dat vroeg of laat vervanging bij tourbeurt nodig is. De bal raakt men niet kwijt, alleen de speler is vervangen. De bal zelf zou een vorm van betrokkenheid bij het werk zijn: een kontrakt, een overeenkomst, een projekt, een voorstel, etc. Dit alles betekent dat het essentiëel voor een gezonde samenleving zou zijn om het werk gaande te houden door het behouden van overeenkomsten, het maken van nieuwe afspraken, de tijd afspreken voor het scoren van doelpunten, het vaststellen van beleidsmaatregelen, etc. Een zieke samenleving zou ofwel in ernstige mate nergens op reageren (zoals b.v. tijdens vakanties), het spelen van de bal buiten het spel, of het niet in staat zijn overeen te stemmen over het werk door het onvermogen om de bal in het team te houden of de capaciteiten van het team te onderkennen. Een zieke samenleving of een slecht team kunnen worden herkend aan de lust anderen uit het veld te trappen (op die manier de bal voor het team verliezend), het zonder onderscheid willen scoren in het doel van de ander (er zelf buiten vallen anderen in de verdediging drukkend) of binnen de sfeer van het prive-belang blijven (overmatig defensief het spel helemaal niet spelend door het diskwalificeren van de tegenstander). Heb uw tegenstander lief betekent het spel te spelen naar de volle capaciteit alle mogelijke spelers erbij betrekkend. 
    In de stortbui ligt de pier er verlaten bij. Het zijn twee dwazen die tegen wil en dank de de elementen trotseren. Voorop gaat de matroos Peters, die aan de tering overleden is. Voorovergebogen, met raspende adem­haling en eeuwig bloed ophoestend. Bij leven heeft hij de dertig niet gehaald, maar hij ziet er uit als een oude man.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *