“wildernisoverlevingsuitrusting en uitrusting empyrion galactische overleving hoe landingsgestellen te gebruiken”

Nationaal worden in verkiezingen al 20 jaar door de Vlaamse socialisten geen echt hoge scores meer gehaald. Bij eventuele regeringsdeelname kan de sp.a dan maar een paar programmapunten afdwingen van de andere coalitieleden, doorgaans niet de speerpunten. De deelname en het mee uitvoeren van een uit socialistisch oogpunt verwaterd regeerakkoord wordt niet altijd door haar achterban geapprecieerd. En dat begint de partij (ook de PS in Franstalig België) zuur op te breken. De groeiende inkomensgelijkheid en de duidelijke daling van het aandeel van de lonen in het nationaal inkomen geeft de partij zeker geen zuurstof. En dat is het geval over gans Europa. Zoals ik aanhaalde, partijen in het defensief krijgen bitter weinig applaus. Wanneer mensen het moeilijker krijgen ergeren ze zich en worden ze wat boos op alles en iedereen, ook op wie voor hen nog de meubelen tracht te redden. Een beetje sociaal-psychologie helpt om deze reflex te begrijpen. Het wordt “elk voor zich”. Een eenmalige betoging van 100.000 die maandenlange voorbereiding heeft gevraagd, maakt dan op een regering nog heel weinig indruk.
Neurose: Letterlijk betekent het het hebben van zwakke zenuwen; het is de meer of minder chronische staat van onzeker zijn van zichzelf die regelmatig uitloopt op angsttoestanden. Het wordt beschouwd als de normale bewustzijnstoestand van de moderne mens die geconfronteerd wordt met het gespletene (schizoïde) van de samenleving. Vaak wordt psychotherapie geopperd als de beste genezing, maar het wordt algemeen betwijfeld of therapeutische discussie ook maar iets zal veranderen aan de gespletenheid van aangepast zijn aan de moderne maatschappij. De filognostische remedie houdt in dat er een ander tijdbewustzijn wordt ontwikkeld waarmee men een weerstand beheerst tegen de normale ziekenmakende macht van de conditioneringen der materiële gehechtheid.
Een ander punt van belang is definitie van arbeid. Werkeloosheid is een relatief begrip. Iedereen die niet het werk doet dat ik doe is niet als zodanig werkzaam. Ik heb mijn eigen waarden over aan wat en hoe te werken. Werk verricht ter wille van de ziel lijkt futiel in de ogen van diegene die op winst uit is. Van de andere kant bekeken is uit zijn op profijt precies dé manier om geen enkel effect te hebben in de ogen van degene die voor de ziel leeft. Als succes wordt gedefinieerd als tevredenheid met de aktiviteit van je voorkeur, winstgevend of niet, dan is de wereld bevrijd van de slavernij van zijn strijdige dwangmatigheden.
In Mosul, het Rotterdam van Irak, is het grote wespennest, het grote bolwerk van ISIS. Het slechte nieuws is dat ISIS veel meer is dan dat. Het zijn de mensen die niets om de derde wereld en oorlogsgebieden geven. “ISIS” is diep verborgen in de Westerse (ook Nederlandse) cultuur. “ISIS” is de religieuze en medische dictatuur, het opdringen van religie en giftige medicijnen, het opdringen van (valse) educatie. Dus ISIS zelf is nog maar het topje van de ijsberg. Ook al zou ISIS voor het oog “verslagen” zijn (wat altijd deels is, want ze zijn nu overal, kwamen ook mee in de vluchtelingen-stroom als “sleeping killer cells”), dan is ISIS nog steeds in het hart. Daarom was Nederland ook niet bevrijd van de nazi’s na de tweede wereld oorlog, want toen kwamen pas de echte nazi’s.
Op zoek naar een goedkope en eenvoudige manier om wat Partylichtjes te maken? Zoek dan niet verder want hier is de goedkoopste en eenvoudigste manier om vervolgens jezelf! Vaardigheden die je niet nodig hebt voor deze Instructable: soldering Kennis v
Op die plaats een nieuwe stad bouwen was in die tijd zeker geen evidentie. De aangekochte gronden lagen ver van alle bestaande infrastructuur en bovendien moesten de kilometers brede en hoge duinen gefixeerd worden. De Belgen besloten maar om alles tegelijk te doen, de enorme wandelende duinen fixeren en beginnen bouwen.
We hadden vandaag weer 39 kinderen op de poli, waarvan er 3 zijn opgenomen en er 4 a.s. donderdag moeten terugkomen – of eerder wanneer ze achteruit zouden gaan. Bijna alle 39 kinderen hadden dezelfde klachten: 3 dagen koorts, hoesten en hoesten en/of diarree, zonder bloed erbij. Een virus?? Het gaat het hele jaar zo door. Het is de kunst er de kinderen met buiktyfus tussenuit te pikken en die te behandelen met een antibioticum en de andere 90% niet.
In 2011 zal het niet creëren van de verticale as energetisch niet ondersteund worden.*5 Als we alleen scheppen vanuit de horizontale verbinding werkt dit niet echt vernieuwend. Er wordt steeds een nieuw sausje gegoten over dat wat in wezen hetzelfde is. Feitelijk verandert er niet echt iets wezenlijks. Dit is de gekopieerde ‘ik ook’ creatie. Vaak gaat er veel geld om in deze wereldse manier van scheppen. Waar je ook kijkt, zo is de structuur in onze zakelijke wereld meestal opgebouwd. Zoals in de financiële markten; de aandelenhandel, de televisie- en filmwereld en in alle markten waar het draait om creaties, producten en geld. Er wordt niet echt iets wezenlijks nieuws geproduceerd. Ook word je in deze gekopieerde ‘ik ook’ manier van creëren opgeslokt om alle impulsen in goede banen te kunnen leiden. Het leven organiseren wordt een dagtaak met het hoog houden van vele ballen tegelijk. Genialiteit, helderheid, vernieuwing en de helende en voedende werking van Uranus en Jupiter zijn bij deze methode van creëren niet meer beschikbaar en daardoor kan men vervallen in chaos. Het leven is dan zo ingewikkeld geworden en zo uit verbinding met het hier en nu, dat het niet meer te organiseren is. *5 Voorbeelden op het persoonlijke vlak van het creëren vanuit de gekopieerde ‘ik ook’ creatie, is het overnemen van ideeën en het niets authentieks tot stand kunnen brengen.
75. 73 overdekte) hechtingsbehoefte en je maakt je relatie veiliger en daar- mee steviger (Bouwkamp en Bouwkamp 2010, Corné Spijkerboer 2010). Hoe werk je als therapeut aan autonomie en verbonden- heid in een relatie? Zoals al eerder is geschetst. zijn we als individu en als partners altijd op zoek naar een goede balans tussen het deel van ons dat autonoom is en het deel waarin we ons verbonden voelen met elkaar. Een therapeut kan zich, als het om de zorg voor een ander gaat, door twee vragen laten leiden: ‘Wat heb ik te geven aan de ander?’ ‘Wat heeft de ander van mij nodig?’ De verwachting dat twee partners door alleen maar op deze manier aan elkaar te geven in een stabiele relatie blijven, is niet echt reëel. De drang die partners voelen om zich los te maken en weer op zichzelf te staan komt in elke relatie voor. Dat betekent dat we soms ‘nee’ tegen de ander moeten zeggen en voor onszelf moeten zorgen. Bij de zorg voor onszelf helpt het om stil te staan bij de volgende twee vragen: ‘Wat heb ik nodig van de ander?’ ‘Wat heb ik van en voor mijzelf nodig, los van de ander?’ Maar hoe blijf je dan toch met elkaar verbonden? Hoe lukt het je als therapeut om de balans tussen autonomie en verbondenheid te waar- borgen? Voor veel stellen werkt het om hierin als voorbeeld te dienen en ieder apart te leren om aan de ander te geven, door te laten zien hoe jij in het interactieproces met de ander omgaat. Daarbij is het van
Columnisten hangen hun stichtelijke opinie tegenwoordig graag op aan een sprekende anekdote die welgericht mikt op de sentimentele weekheid van onze harten. Een getuigenis van een concreet mensje (inderdaad, liefst een kind!), een beeldig wezen van vlees en bloed, en met, niet te vergeten, een hippe voornaam én een foto.
Funny pictures about How to easily escape if you’re being held captive. Oh, and cool pics about How to easily escape if you’re being held captive. Also, How to easily escape if you’re being held captive.
Voor ze haar geopende lippen op de mijne drukt, is haar stralende glimlach heel even zichtbaar, te kort om te zien of die haar ogen haalt. Ik klem haar dichter tegen me aan en beantwoord de kus met gepast enthousiasme. Mijn sympathisch geheugen lijkt intact: een veelheid aan vleselijke herinneringen borrelt naar boven.
‘Maar voor dit hier.’ Mackie Messer schudt het lillend vlees dat hij nog steeds als een offerande op zijn uitge­strekte handen ophoudt. ‘Zal de Griek zich vanzelf komen presenteren. Verkondig dat jullie dit onderdeel van hem hebben, en hij zal er voor komen. Hij zal komen bedelen als een hond. Hij zal alles doen wat je vraagt.’
Ooit waren de straten van Yin-Ghuel verzadigd van kleuren. Kleding vol rijke patronen, gemaakt van weelderige stoffen voor stralende mensen van honder­den verschillende mensensoorten. Gewone mensen woonden in huizen met voorzieningen die nu alleen voor de rijken waren.
Alain Caron en ik zijn op pad gegaan om restaurant ’t Nonnetje aan de culinaire tand te voelen. De chef kok, Michel van der Kroft volgen we al jaren. We kennen hem uit zijn tijd bij Le Garage, de Metropole en de Kersentuin. Mijn eigen echtgenote steekt nooit onder stoelen of banken dat ze bij de Kersentuin het allerlekkerst van haar leven heeft gegeten. Dat zet spanning op ons bezoek. Redt hij het, daar in het o, zo Hollandse Harderwijk, of redt hij het niet? Aan de overkant heeft restaurant Basiliek een Michelin ster en veel weerklank, dus de concurrentie zit hem op de lip.
In het bijkeukentje trok Berend zijn jas uit en deed zijn slagersschort om. Hij haalde twee handen door zijn natte haren en veegde ze af aan het schort. Vanuit de winkel hoorde hij de kassa, een groet, het belletje en een ‘Kom!’, gevolgd door trippelende nagels op de tegels. De voordeur viel dicht en Berend hoorde Willem vragen wie er dan aan de beurt was. Hij haalde diep adem, en ging aan het werk. Hij werkte de bestellijst bij, zette koffie en wilde net de schoonmaakspullen pakken toen hij een ijselijke gil hoorde vanuit de winkel. Berend zocht steun aan de werkbank. ‘W-w-willem?’
Ik ben zeer vereerd dat hij mij verkiest. Hij is een belangrijke Heer en een plezierige minnaar. Hij heeft een witte sik en een rij kleine stekels die uit zijn rug groeit en die alleen ik mag zien en aanraken. Ik wilde dat hij geen demon was.
Voorzorgen zijn er om te voorkomen dat men de kontrole verliest. Zodoende moet een schema van aktiviteiten worden aanvaard dat middels de tijd de behoefte aan de juiste educatie, vooruitgang, identiteit, gelijkrichting, binding en onafhankelijkheid regelt. De levensstadia zouden moeten worden gerespecteerd zowel als de dagelijkse routines nodig om iedere kultuur voor zichzelf te kunnen regelen. Zo ook kan een bepaalde voor zichzelf worden beschouwd als een voorzorg; het voorkomt dat mensen vervreemden van de ware structuur en de aard van het spelen zelf. Men zou, door het spel, zich moeten realiseren dat het hele leven een spel is waarbij er vele complicaties van interaktie tussen het ‘gehoor’ of het ‘publiek’ en de tegengestelde partijen zijn waarbij men niettemin zijn eigen identiteit behoudt. 
50. 48 bent dus verantwoordelijk voor het geluk en de pijn van je partner, en voor zijn fouten en gebreken. Wanneer die verbondenheid plotsklaps blijkt te zijn verdwenen, moet je grenzen gaan stellen aan het gedrag van de seksverslaafde partner. Maar hoe doe je dat als je dat nauwelijks vanuit je eigen behoefte kunt doen, en als je zelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn pijn en zijn beslissingen. Je partner zal beroep blijven doen op het ‘wij’. De kans is groot dat er een soort co dependency ontstaat, en dat het gedrag geen absoluut halt word toegeroepen. Partners uit de achtergrond van een verwaarloosd gezin of een klu- wengezin twijfelen meer over zichzelf, over hun bijdrage in de relatie of in de seks, vinden zichzelf onaantrekkelijk of zijn heel afhankelijk van de steun van de partner: dit zijn allemaal uitingen van minder zelfwaardering en meer innerlijke leegte. Zulke partners worden har- der geraakt en hebben gemiddeld genomen meer moeite om hiervoor een uitweg te vinden. Meer innerlijke leegte betekent meer ruimte voor zelfkritiek, boosheid, slachtofferschap en ook een grotere kans op een lang en pijnlijk verwerkingsproces ( Van zessen 2012). Los-zandgezin (-A,+Z): Je hebt altijd gekregen waar je om vroeg, je was het verwende kind. Je hebt geleerd in een relatie vooral aan jezelf te denken: je handelt egocentrisch. Je hebt geleerd je zeer verantwoor- delijk te voelen voor je ouders, en je gaat voor ze zorgen omdat ze dit zelf niet doen. Je weet niet goed hoe het is om voor jezelf te zorgen en je bent daarin onzeker over jezelf. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een los-zandrelatie waarin je meestal teleurgesteld bent in elkaar. De gezamenlijke ver- bondenheid gaat geheel verloren ten koste van de individuele auto- nomie. Als partner zoek je bevrediging buiten de partnerrelatie: in een
In een maatschappij die zich steeds sneller ontwikkeld en daardoor steeds sneller veranderd, stellen scholen ook de inhoud van opleidingen ter discussie (van Kan, 2009). Naast uitgaan van kerndoelen, zoals competenties en vakkennis is er ook steeds meer plaats voor kernwaarden in lesprogramma’s. “We willen dat kinderen leren hun denkkracht te vergroten zodat ze mee kunnen denken over grote problemen” (Martens, 2012). Hier ligt de focus op het ‘People’ domein van duurzaamheid. Voogd en Roblin (2010) presenteerde eerder met zeven vaardigheden voor de 21e eeuw die hierbij aansluiten. Deze vaardigheden komen neer op zekere duurzame vaardigheden, ook wel blijvende kennis. Deze kennis moet je transferabel kunnen maken in een maatschappij die vraagt om flexibele en blijvend lerende krachten (Lambrechts, 2012).
Bevrijding: het doel van de geestelijke oefeningen. Vaak geassociëerd met het begrip verlichting. Terwijl verlichting het (soms plotselinge) resultaat is van onthechting (denk aan “een zucht van verlichting” als iets van je afvalt) heeft bevrijding een ruimere betekenis in de zin van ook nog komen tot een idee van dienstbaarheid aan datgene wat de verlichting bewerkstelligt. Waar verlichting bij gebrek aan formulering van wat er voor de last in de plaats komt een gevaar van psychische ontsporing in zich houdt wordt bevrijding als een hoger doel gezien omdat ze het idee van dienst aan het ideaal, God , de ziel, de Orde of de gemeenschap insluit. Het begrip bevrijding heeft vooral betrekking op het realiseren van een dienstbare relatie op het geestelijk vlak. Op het materiële vlak spreekt men van gehechtheid als dat niet is onderworpen aan het geestelijk doel (b.v. t.v. kijken uit ‘liefde voor de medemens’ kan een bevrijding zijn, mits men op geestelijk gezag ook een dagje nee kan zeggen tegen die afstandelijkheid.).
Het probleem waarvoor we staan, betreft dus niet de vraag of het wetenschappelijk waar is dat de aarde maar een beperkte draagkracht heeft, dat er grenzen zijn aan de groei of dat de natuur zich zal “wreken” als we fundamentele natuurlijke evenwichten met de voeten treden. De wetenschap heeft zich als het om maatschappelijke problemen gaat steeds als een luxehoer opgesteld waar de pooier achteraf onzichtbaar de centen opstrijkt. Ook nu staat het financiekapitaal klaar om te investeren op basis van zowel een scenario van maximale opwarming van de aarde als van een maximale indijking van die opwarming en de meeste van die financiële groepen mikken op beide scenario’s tegelijk. De handelsbeurzen rond de milieu-industrie waar bankiers gul hun centen aanbieden, zijn niet meer bij te houden, al is het natuurlijk meegenomen dat het risico om bruikbare technologieën te ontwerpen door de overheid, door ons dus, gedragen wordt en dat het kapitaal maar zijn volle gang gaat als de zaken gecommercialiseerd kunnen worden. En al die financiers steunen zich op “wetenschap”, een wetenschap die eigenlijk weinig meer is dan het aflezen van cijfertjes en grafiekjes op computerschermen. En dat geldt zeker voor de meteorologie: de min of meer ecologistische filosoof Peter Sloterdijk heeft zinniger en doorwrongen dingen over het weer en het klimaat geschreven dan alle meteorologen samen die ooit mijn pad hebben gekruist.
Het lukte haar de verlamming te verbreken. Met een ruk kwam Laura overeind en tastte naar het licht­knopje naast haar kant van het bed. Eén eeuwig­durende seconde was ze bang dat ze het niet snel genoeg zou vinden, dat de vrouw die tijd zou benutten om op haar af te springen met die onmoge­lijke snel­heid die je altijd bij monsters in horrorfilms zag, een en al tanden en klauwen en witte, wegge­draaide ogen. Dat de vrouw zou … ja wat eigenlijk?
huiswerk altijd verdwaalt in mijn puinhoop van een rugzak. Spullen verloren alleen te vinden bij de bodem van mijn tas een maand later ophalen Ik heb gevraagd voor een binder voor het afgelopen jaar maar mijn ouders willen me gewoon schoon uit mijn r
‘We moeten nu wel naar de stad terug,’ zei hij met een treurige onder­toon die zo gemaakt was dat ik op zijn smoel kon slaan. Ik zag in mijn verbeelding zijn roze tong geperforeerd worden door al die veel te puntige tanden, zalig was dat.
Er zijn drie soorten van werk: materiëel werk, ongewenst werk en werk voor de ziel. Dezen worden normaal werk , misdaad en liefdadigheid genoemd. (afb.) Maar de zaken zijn niet zo eenvoudig verdeeld. Voor de ziel werkt men ook met een materiële uitkomst. Voor de ziel is het werk ook niet altijd gewenst. Noch is ongewenste arbeid zonder materiële motieven of zonder een ziel. Belangrijk is niet de ziel te verzaken op de eerste plaats en ten tweede te werken in overeenstemming met bij voorkeur de wetten van het land in het algemeen en op afspraken met mensen in het bijzonder. Het belang van enkel het ego bevorderend, wordt werk een last, een stoornis voor anderen, een konflikt van motief en identiteit. Het belang van enkel de ziel bevorderend strandt men vaak op theologische debatten en het ego van de bevrijding: traditie. Op geen enkele manier kan het geheel van de samenleving worden onderworpen terwille van deze of gene religie, Godheid of systeem. De enige reële manier is een keuzevrijheid te ontwikkelen, regelend welke alternatieven in overeenstemming zijn met de wet en welke crimineel. Alleen het gelijktijdig naast elkaar bestaan van verschillende systemen maakt een gezonde samenleving. Daarom zou de overeenkomst van de wet altijd op de eerste plaats moeten staan, er in het parlement voor amenderend om de tijd te dienen. Ten tweede om te ontsnappen aan egoïsme en zijn waanzin, relaterend aan anderen, werkend of niet naar welke definitie van arbeid dan ook, zou het belang van de ziel moeten prevaleren. In een welvaartsstaat betekent ziel het dierlijke principe van het overleven van de sterkste los te laten. De basis van de sociale zekerheid is er in het belang van iedereen. Geen weelde is gelukkig zonder de wettelijke regeling van het belonen van fundamentele aanpassing. Zonder dit is het spel van de samenleving een dwangneurose elkaar hatend voor de winst levend in angst. Ziel betekent ook onafhankelijkheid en emancipatie. Dit zou niet moeten worden verward met het individualisme van ego-verlangens: bezitsdrang en valse trots. In plaats daarvan heeft de persoonlijke openheid de overhand daar de ziel geweten ontwikkelt jegens iedereen. Naar een meer wetenschappelijk begrip van de ziel ligt de nadruk van zijn belang meer op opvoeding dan op religie of politiek alleen. Religie en politiek vinden hun plaats binnen de opvoeding, waarbij het het het belang van de educatie is vrij beschikbaar voor iedereen te zijn zonder winstmotieven. Het laatstgenoemde is het ideaal van een informatiecultuur: alle informatie is netjes geprogrammeerd en beschikbaar voor de gewone man in ieder huis als een belang van de staat. Het kopen en verkopen van informatie of het beperken ervan binnen één school alleen maakt valse elites en eilanden die alle werkelijke sociale vooruitgang blokkeren. Kennis is eigendom van het gewone volk. Het volledige van de culturele fixatie te digitaliseren en het beschikbaar te hebben in een centrale computer (netwerk) schijnt de enige oplossing te zijn voor het probleem van het bereiken van een vrije keuze, bewustzijn, vooruitgang en ziel. Zoals iedereen weet, is het enige ware geluk dat geluk wat aan de ziel wordt ontleend. 

One Reply to ““wildernisoverlevingsuitrusting en uitrusting empyrion galactische overleving hoe landingsgestellen te gebruiken””

  1. Hoeveel Lleroh waren door haar woorden, door haar verslagen in de problemen gekomen? Hoeveel had ze, met haar afgedwongen loyaliteit, bijgedragen aan de langzame status-val van haar eigen volk in haar eigen moederland?
    Er is één gave echter die moet worden geweigerd. De gift die het ons verbiedt om iets terug te geven moet worden geweigerd. Alles wat een kleine baby kan doen is een hoop als dank voor zijn voedsel. En de kleine is er zelfs trots op totdat het zich realiseert dat het niet zo zou moeten stinken. Dan maakt het een tekening etc. Een vrouw die haar liefde niet mag geven zal soms weigeren te eten: ze wordt anorexisch of een drugverslaafde. Een man die zijn ding niet mag geven kan een geestesziekte ontwikkelen die de hele wereld kan vernietigen: een diktator kan een gefrustreerde kunstenaar zijn (afb..). Voor het doel van het accepteren van bijdragen heeft de samenleving bibliotheken, musea en dergelijke. Het enige probleem is vrije toegang voor allen zo dat allen mogen bijdragen aan allen. Dit is waar het winstmotief wegvalt en liefde zonder er iets voor terug te verwachten zich kan ontwikkelen. Voor lenen en uitlenen als probleem, daar we van de verwachtingen van wederkeer af moeten zien te komen, hebben we een weggooi-gift nodig die niet de gift zelf vernietigt. Je kan een boek krijgen en een boek weggooien dat digitaal is verkregen zonder enige verwachting van wederkeer. Dat is virtueel geven: men is bevrijd bij te dragen zonder enige andere verwachting behalve een basis concessie van betrokkenheid bij het medium.
    ‘Ik kijk ernaar uit.’ Samuel luisterde niet meer naar wat Gaetan nog zei. In het water zag hij de rimpels, die door de bewegingen van de kinderen veroorzaakt werden, naar hem toekomen. Ze vloeiden samen en dreven weer uiteen. Net als de krullen op de puzzel­doos.
    Waarom kunnen wij ons niet losmaken uit die alsmaar zelfde dreun en willen wij niet iets anders proberen? De volhouder wint zegt men. Tjoba luitjes collega-muzikanten en organisatoren, bedenk eens iets anders, geef jouw band, pasar, kumpulan eens een goede opknapbeurt en adoeh….in hemelsnaam…..laat het niet doorbloeden door verveling en apathie.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *