“weg om te overleven ultra zeldzame uitrusting kamperen wandelen overlevingsuitrusting”

Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.
Assertiviteit betekent te verkondigen; invloed uit te oefenen. Het is een heet hangijzer: wat dienen we in onze assertiviteit? De religie maakt zich zorgen over ketterij en de wetenschap is bezorgd over onwaarheid. De politiek maakt zich druk over samenwerking. Tezamen betekent het dat iedereen bezorgd is over waarheidlievende samenwerking ten behoeve van de ziel. Ziel is het woord dat het ego-begrip tegenwicht biedt dat zelfzucht in weerwil van andere zelf-interessen vormt en daarmee vervalt in de razernij en storm der ketterij. Het gaat om eenheid in diversiteit, het gaat om de ziel. Het ego is een gevolg van materiële identificatie ten gevolge waarvan mensen geneigd zijn tot oppositie en het in projectie verschuiven van de schuldvraag. De klassieke lering der assertiviteit bestaat er derhalve uit het eigen geweten te behartigen terwille van de eigen ziel en op te passen voor egoïsme dat de eigen materiële positie behartigd. Het ego-begrip is onvermijdelijk omdat de behartiging van het materiële eigenbelang onvermijdelijk is. Het is door de onderwerping van het ego aan de belangen van de ziel dat men het ketterse -isme van de schizoïde oppositie te boven komt. Aldus houdt een juist begrip van assertiviteit in dat men niet de belangen van een ander schaadt. Wat we anderen noemen behoeft dan nog nadere overweging.
Goede dramafilm met een vleugje romantiek en misdaad dat terecht zijn oscars heeft gewonnen naar mijn mening. Deze film vertelt op een originele manier het verhaal van een Indische slumdog dat “Who Wants To Be A Millionaire” speelt, maar belangrijker is de verhaallijn die rond dat spelletje is geweven en waar we via flashbacks meer te weten komen. Origineel idee!
Dergelijk onderzoek wordt interessanter wanneer het gaat om zogenaamde morele dilemma’s waarbij de graad van persoonlijke en sociaal-emotionele betrokkenheid kan variëren. Een typisch voorbeeld waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma [5]. De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter op een knop drukken, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. Uit de studie blijkt dat de hersendelen die actief zijn bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij vrees, angst, verdriet en leed. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (op de knop drukken) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’. Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Recent onderzoek bevestigt ook dat de hersendelen actief bij de oplossing van morele problemen dezelfde zijn als deze die aangewend worden bij sociale cognitie (zoals bv. bij causale attributie of het zoeken van verklaringen voor het eigen gedrag en dat van anderen, bij persoonsperceptie of bij stereotypering).
Blijkbaar zijn wij mensen enorm gefascineerd door tegenstellingen. Zeker in de new-age ‘cultuur’ spelen deze dingen een belangrijke rol. Voor sommigen is het idee dat een begrip pas inhoud krijgt door de wisselwerking met het tegengestelde begrip een diep inzicht. Hoe komt dat?
Te zoet, scherp, niet cool, oubollig, nee laat maar, doe maar een portje, oh voor in het eten, toch? Dat zijn zo’n beetje de gebruikelijke reacties als Madeira ter sprake komt in mijn vriendenkring. Bij de plaatselijke slijter in mijn Utrechtse volkswijk zijn slechts twee varianten te verkrijgen: medium sweat en medium dry en je betaalt er al gauw een tientje voor. Je kunt net zo goed voor enkele euro’s een veel makkelijker te drinken tawny port of sherry kopen. Maar dat is voor die prijs allemaal een beetje nep, want zo’n amberkleurige en dus oude tawny-port krijgt die lichte kleur net zo makkelijk door bijmengen van witte wijn.
Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes.
Gedachten aan de gebeurtenissen van deze avond spookten door haar hoofd. Ze dacht aan de dronkenlap, het meisje op het perron en vooral aan Heinrich. Ze miste hem, miste zijn rechtschapenheid, zijn opoffe­ring, zijn behulpzaamheid. Hij was een goed mens, voor zover ze dat in hun korte samenzijn kon beoor­delen.
13. Welke evidence Implementing the Bedside Paediatric Early Warning System in a community hospital: A prospective observational study. Parshuram CS et al. Paediatr Child Health. 2011 38% meer overplaatsingen van relatief stabiele kinderen naar PICU
Wat betekent deze zeer bijzondere astrologische situatie nu eigenlijk voor ons en voor het collectief? Als collectief worden we ons bewust dat onze eenheid gewond is *13a Uranus heerst over computers en daarom krijgen de Robin Hoods achter hun computer nu (vanaf 2004) zo de wind mee en neemt de nieuwswaarde van internet zo’n vlucht. Nu wordt voor iedereen helder dat de gecontroleerde kanalen van informatievoorziening via de reguliere media vaak gekleurd en onvolledig zijn. Iedereen moet nu voor zichzelf gaan beoordelen of informatie klopt. Bestuurders verliezen meer en meer hun greep op het collectief. Iedereen kan nu doordringen tot het collectief met informatie en creaties. Sinds de zwarte Maan in Vissen in oktober 2010 haar werk is gaan doen, is dit sterk aan het toenemen. Het bewustzijn, de vrijheid en het inzicht in ons collectief groeien dus enorm. We worden ons hierdoor ook bewust van de ongelijkwaardige kansen en manipulatie van bestuurders en het maatschappelijke systeem waar wij allemaal onderdeel van zijn. De gewonde eenheid wordt dus voor een grote groep zichtbaar en zet een beweging in gang van heling en herstel. Deze belangrijke boost van helende energie geeft ons de kans om onze expressie van de eenheid als collectief weer meester te worden en weer bewuste scheppers te worden van ons eigen leven en realiteit. *13a
Ariadne kwam vlak voor hem staan en sloeg haar linkerarm om zijn nek. Ze trok hem zachtjes tegen zich aan en hij voelde haar zachte borsten en het draaien van haar heupen tegen zijn middel. Haar rechter­arm gleed omhoog langs zijn dij en ze liet haar hand tussen zijn benen glijden en kneep zachtjes. Ze fluisterde in zijn oor: ‘Als je morgenavond terugkomt, moeten we maar eens aan dat DNA van jou werken.’
Rick Davies continued with Supertramp after the split. Cannonball came, a song about how to deal with abusers and liars as he went a lot through that as well. It was in the 80s, and the tune never went out of my mind, in fact whenever I wrote poetic stories in the beginning of the new millennium I often had that tune in my mind. The whole album of Cannonball was the fight against the established government, “Big Brother”, illuminati etc. They have always been musical activists like Pink Floyd (They also worked together).
Met de systematische landbouw en veeteelt ontstonden op de duur het maatschappelijke surplus, het kapitaal en het privébezit. Voorheen hadden families en min of meer ook de individuen een vorm van persoonlijk bezit in de vorm van hun werktuigen en het huisraad. Maar dat was geen kapitaal, al kan men het instrument, het werktuig om werktuigen te maken, als de eerste primaire vorm van kapitaalsgoed bestempelen. Het maatschappelijke surplus ontwikkelde zich omdat de landbouw en de veeteelt toelieten veel meer te produceren dan onmiddellijk noodzakelijk was. Het gezaaide graan leverde snel meer op dan de familie nodig had om te overleven: daar men het als voorraad kon opslaan, was er geen rem op de hoeveelheid die geproduceerd kon of moest worden. Men moest hoe dan ook meer produceren dan het levensnoodzakelijke want een deel moest opnieuw als zaaigoed worden aangewend. Hetzelfde gold voor de veestapel. De kuddes werden groter dan de hoeveelheid nodig voor de slacht of voor het vervangen van deze geslachte dieren. Het zaaigoed en vooral de kudde fungeerde als kapitaal: in het Engels wordt voor kapitaal nog altijd het woord stock (veestapel, in engere zin de fokdieren) gebruikt. Daar de stam reeds opgesplitst was in deelfamilies, werd dit kapitaal en in het bijzonder de kudde familiebezit, privébezit dus, al waren de weiden en landerijen waarop de kuddes graasden veelal gemeenschappelijk. De landbouwgrond werd in den beginne doorgaans elk jaar onder de families herverdeeld, met daarnaast een stuk gemeenschapsgrond (het Latijnse woord ‘imperium’ zou oorspronkelijk het voorschrift aanduiden waaronder de gronden werden herverdeeld). Maar al snel slaagden de families erin, althans in sommige stammen, hun akkers als privébezit te laten optekenen. Het surplus kon voor diverse doelen aangewend worden: om binnen de familiekring de productiviteit van huisgenoten op te drijven (meer bepaald het weven); om binnen de stam ambachtslieden voltijds te laten werken en zich te specialiseren, waardoor later ook de metaalbewerking zich kon ontwikkelen (in het bijzonder belangrijk voor de wapenproductie); om zowel binnen als buiten de stam handel te voeren en delen van het surplus uit te wisselen tegen het surplus van andere min of meer geciviliseerde stammen en volkeren. Het surplus van de landbouw en de veeteelt veroorzaakte zo een bijzonder snelle omwenteling waarbij ambachtslieden hun productie en hun productiviteit quasi ongeremd konden opvoeren en handelskaravanen van de éne kant van de wereld naar de andere trokken. Nog geen 5.000 jaar na de introductie van de systematische landbouw en veeteelt stond de wereld op zijn kop.
Om voor een spel uit te kunnen nodigen moet men het er eerst over eens zijn wie tot de reserve behoort, wie zou spelen en met welke strategie of bal men graag zou willen spelen. Eerst kan het team hierover tot overeenstemming komen of de strategie later bijstellen met het stoppen van het spel de bal in het eigen gebied houdend. Voor de voorbereiding van een spel bestaat het eerste initiatief eruit een bal te krijgen, een initiatief te nemen voor aktie. Dan moet men de geschikte partners of een team zien te vinden en dan moet men overeenstemmen wat betreft de strategie of terugkeren naar de tekentafel voor een andere bal of team meer bereid tot het voorstel van een spel. Als er eenmaal overeenstemming is over de bal en de strategie van het spel, moet de tegenstander worden uitgenodigd mee te doen om tegengesteld de bal naar een ander doel te dirigeren en aan de strategie te beantwoorden. Om een fair spel te hebben is er een scheidsrechter nodig om te beslissen over de sancties en het respekteren van de tijd die men neemt voor het spelen om te beslissen wie er heeft gewonnen na het scoren van tien doelpunten of ertoe besluiten het spel af te breken na maximaal acht uur spelen.
Om het spel in orde te hebben moeten er sancties zijn wat betreft de basis waarden. Mensen die de orde respekteren zouden moeten worden beloond terwijl overtredingen bestraft zouden moeten worden. Een spel dat de eeuwige waarden vertegenwoordigt, de kwaliteit en het karakter, kan niet zonder deze sancties. Het spelen van de bal is, met het voorbeeld van ‘nederlands voetbal’ beloond, maar alleen team-gewijs en buiten het eigen verdedigingsgebied. Scoren in het eigen doel wordt op zichzelf niet beloond, terwijl scoren in het doel van de andere partij wordt beschouwd als het buiten het veld spelen en wordt dus gesanctioneerd. De bal mag niet worden gespeeld met de handen en het uit het veld spelen of scoren via het lichaam van iemand anders zal worden beschouwd alsof er gespeeld is door de laatste persoon die de bal aanraakte. Daarom telt het scoren van een doelpunt niet als een tegenstander de bal heeft aangeraakt. In het verdedigingsgebied mag de tegenstander de bal aanraken. Er is geen vaste doelman: alle spelers kunnen een keeper zijn en kunnen elkaar in het verdedigingsgebied zelfs de bal toegooien. Dit resulteert ook in het feit dat het buiten het veld trappen van de bal via het lichaam van een tegenstander er toe zal leiden dat men die uit het veld trapt. Zo kan het spel ook ruig zijn. Aangezien men op tijd speelt kan het team met de langste tijd zoveel scoren als ze willen en het spel beëindigen om zich van de overwinning te verzekeren. Dit garandeert de motivatie om doelpunten te scoren. Van de andere kant bezien kan het verliezende team alleen gemotiveerd zijn om tijd te winnen in het beheersen van de bal zonder te scoren daar scoren de overwinning van de tegenpartij zou veilig stellen.
Waar ik niet aan had gedacht, was dat ik haar zou missen. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook fysiek. Mijn armen verlangden naar haar kleine lijfje, mijn oren hunkerden naar wakker worden door haar gebrabbel en mijn borsten snakten naar haar mondje. Ik was voortdurend naar haar op zoek en moest mezelf oppeppen om vrolijk in de camera te kijken die robot-Lars behulpzaam omhooghield. Ik sleepte me door de dagen en holde bij iedere ‘pling’ naar het controlepaneel om mijn lieve meisje te zien, dat op iedere foto groter werd en in een mum van tijd haar baby- en peuterfase achter zich liet.
Verder heb ik weer van mijn namaak Calippo’s genoten (schaaltjes met twee centimeter Cola of Sprite, en dan laten bevriezen in het vriesvak. Ook heb ik een winkeltje ontdekt waar ze ijsjes verkopen (bakken van een liter, diverse smaken, maar ook chocolade ijsjes en yoghurt-ijsjes die wel bijzonder lekker zijn.
Ik heb mijn eigen doosjes instrumenten voor bevallingen set voor set gemerkt met steeds een andere kleur officiële tape. Uit alle setjes zijn dingen weg, die liggen dubbel te zijn in een ander doosje. Na gebruik wordt instrumentarium in bleekwater gelegd om de HIV virussen te doden, daarna worden de instrumenten weer in doosjes gedaan en naar de sterilisatieafdeling gebracht, maar ondanks de verschillende kleurtjes tape dus niet in het goede doosje. Dit werk wordt blijkbaar uitbesteed aan iemand die nog maar net uit het ei is. De midwives vinden het geen probleem dat de setjes onvolledig zijn. Ik laat hier één setje achter en neem de rest weer mee naar mijn spreekkamer. Misschien probeer ik het over een jaar nog eens weer.
Mijn manier is, wanneer het me teveel wordt, m’n kop in het zand steken en even een time out inlassen. Gebeurt best vaak de laatste jaren. Maar het werkt echt. Gewoon even laten rusten om nieuwe energie op te doen en er daarna weer volop tegenaan.
Het tweede type modellen, de modellen die betrekking hebben op de interactie tussen grotere neuronale mechanismen en meer bepaald verschillende hersenregio’s, leunt aan bij bevindingen uit de cognitieve neuroscience waaruit blijkt dat de aanpak van verschillende soorten problemen of de aanwending van verschillende methoden bij probleemoplossing in verschillende delen van het brein zijn gelokaliseerd. De dorsolaterale prefrontale cortex bvb. lijkt informatie en gegevens op een andere manier te verwerken dan de insula cortex. Anderzijds lijken verschillende hersenregio’s verschillende taken aan te pakken. Patiënten met een beschadiging van de ventromediale prefrontale cortex reageren niet meer emotioneel op prikkels, terwijl patiënten met een beschadiging van de dorsolaterale prefrontale cortex problemen blijken te hebben met de cognitieve verwerking van taken die weinig of geen emotionele impact hebben, zoals rekenkundige bewerkingen. In het algemeen lijkt het zo dat optimale probleemoplossing bevorderd wordt door een synergie tussen cognitieve (‘logische’ of ‘rationele’) verwerking en affectieve (‘emotionele’) verwerking. Dikwijls geraken beide mechanismen toch in een conflict, zonder dat één van beide superioriteit kan doen gelden. Uit onderzoek blijkt dan dat vooral de voorste cingulate winding (anterior cingulate cortex – ACC) conflicten tussen hersendelen zou detecteren en conflictbeheersend en -oplossend zou optreden.
Verwar monotonie nooit met verveling. Ik ben in mijn jeugd (o nostalgie!) bijna zelf in die val van de gelijkstelling van verveling met monotonie getrapt toen ik mijn afstudeerscriptie wijdde aan een diepgaand onderzoek naar vermoeidheid en verveling bij lopende-band-arbeiders in de Volkswagenfabriek in Vorst-Brussel. Want het vervelingsaspect sloeg uiteraard deels ook op mezelf. Ik verveelde me mateloos tijdens mijn studiejaren en ik keek met een eerder somber gemoed tegen mijn verder leven aan. Althans toch wanneer ik even de tijd nam om te pogen dat verder leven onder de loep te nemen. Aan de andere kant schiep de projectie van een theoretisch doorwrochte verveling op de gemakkelijk aanwijsbare monotonie van de assemblagearbeid aan de “ketting” (of “la chaîne”) een onmiskenbare band met mijn sociale afkomst. Naast het doden dus van mijn eigen verveling als arme student die meestal amper geld op zak had en meestal ook zonder lief in zijn bed, wou ik natuurlijk ook nog wel, zij het in alle bescheidenheid, een megalomane bijdrage leveren aan de opheffing van die “geestdodende” lopende-band-arbeid. We schreven toen immers 1972 en iedereen, zelfs een paar verzopen journalisten, had de mond vol over de “vermenselijking” of de “humanisering van de arbeid”.
De stilte hier was indringend, alsof de wereld leeg was. Het snerpende geluid van een stoomfluit doorbrak die stilte en deed pijn aan haar oren. ‘Kom op het perron,’ riep ze boven het geluid uit naar de dronken man die nog steeds op het spoor stond. Met moeite trok hij zich omhoog en rolde tot naast haar op het perron. In de verte verschenen twee koplampen die een dreigend rood licht uitstraalden in de inktzwarte buitenste duisternis.
Type a is de persoon die leeft zonder sexuele aktiviteit. Het vereist de hoogste standaard van discipline en heiligheid daar alle natuurlijke drang tot voortplanting moet worden gesublimeerd tot een nivo van dienstbaarheid waar de persoonlijke continentie niet in konflikt is met traditie aan de ene kant en de vooruitgang anderzijds. Ze kunnen sexueel zijn voor het doel van het nageslacht naar het heilig sacrament ervan, het meteen ontkennend als eenmaal de kinderwens vervuld is. Het tweede type, type b, is de sexuele persoon die gelooft in sexuele vrijheid. In principe zijn voor hem alle soorten van sex o.k. zolang het niet een dwang is. Dit soort mensen leidt een gevaarlijk leven daar de hygiënische afdeling altijd het probleem is van de vrije en spontane sex. Daarenboven zullen dergelijke mensen meer moeilijkheden ondervinden in het behouden van relaties daar de sexuele drang er dwars doorheen loopt. Type c. is de sex van mensen geïnteresseerd in de voortplanting en echtelijke standvastigheid. Met deze mensen wordt de sex snel een saaie routine en minder van belang als eenmaal de verzotheid voorbij is. Deze mensen zijn vaak religieus neigend tot het heilige. Type d zijn de sex-verslaafden die geperverteerde interessen hebben in allerlei soorten van recreatieve sex. Sex als een sport of hobby of manier van met elkaar omgaan op een speciale manier is met hen een dwang geworden. Deze mensen zijn dol op masturbatie, experimenteren en/of afwijken binnen de beslotenheid van de slaapkamer-ervaring. Vaak hebben ze een filosofie van bevrijding door middel van sex daar ze allerlei van negatieve emoties omzetten in bijzondere soorten van sex. Het grootste risico dat deze mensen lopen is als de kick ervan af is. Essentiëel is er met hen geen ontwikkeling op de hogere nivo’s van sublimatie geweest om welke reden ze onder allerlei soorten van moeilijkheden gebukt kunnen gaan. geen ervaring hebbende de transcendentie. Diegenen die het aan de nodige moraal en ik-sterkte ontbreekt kunnen ernstige psychiatrische problemen ondervinden of problemen met de wet krijgen als de sexuele uitlaatklep eenmaal geblokkeerd is. Type e mensen zijn diegenen die niet vrijwillig aan sex doen maar er overwegend passief over fantaseren en dromen, verlangens en afhankelijkheids-konflikten koesterend. Het ontbreekt ze vaak aan de nodige persoonlijke discipline en het sexuele initiatief en lijden onder polluties en ineenstortingen verslagen als ze zijn door één of andere vorm van onwetendheid.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
They gave you the honeymoon talk, but did you get the kit to go with it? Prepare for any and every emergency with this Honeymoon Survival Kit, which offers the bare necessities for your first 2 weeks of marriage.
De paleolithische mens parasiteerde op de natuur, des te meer naarmate zijn techniek verbeterde. Het aantal dieren en planten schommelde en was soms zeer gering. Misschien ook werd de techniek te goed: het wild dunde uit en de groep was zo steeds verplicht ergens anders heen te trekken. Dit is het zwakke punt van de jacht: de jacht parasiteert op haar jachtwild. Zij kan de aanwezigheid van voedsel niet positief beïnvloeden. Zij kan dieren niet tot in het oneindige doden omdat het aantal dieren niet oneindig is. Om het in tegenwoordige termen te stellen: grondstoffen waren niet onuitputtelijk. Hoe efficiënter de jachttechnieken, hoe meer de jacht zichzelf ondermijnde. Ongetwijfeld hebben de geperfectioneerde technieken tot een laatste productiviteitsstijging geleid, met de mogelijkheid tot solitaire en geïndividualiseerde jacht (in plaats van in groep) en een verdere opsplitsing van de familiegemeenschappen, met als eventueel gevolg van beide een verzwakking van de samenwerkingsverbanden. Vermoedelijk zijn het niet de stammen geweest die zich succesvol hadden gespecialiseerd in de jacht, die aan de wieg stonden van systematische landbouw en veeteelt. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren:
4. Onder individuele reddingsmiddelen worden verstaan de in artikel 10.05 bedoelde reddingsboeien en zwemvesten, alsmede reddingsblokken en uitrustingsstukken die geschikt zijn om een zich in het water bevindende persoon drijvende te houden. eur-lex.europa.eu
48. 46 Hoe ga je als partner om met het probleem? Hoe groot de impact van een seksverslaving op de partner is, hangt natuurlijk van allerlei zaken af: de verwachting die bij de partner heer- sen over de relatie en de seks verslaafde partner en het beeld dat zij daarvan heeft, de kwaliteit van de relatie, of het probleem nieuw is of dat het al veel vaker heeft gespeeld, en natuurlijk de achtergrond van de partner zelf. Hoe is bijvoorbeeld de balans in autonomie en verbon- denheid in haar leven? Hoe reageer je als vrouw wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je ineens de verbondenheid met je partner kwijt bent? Hoe ga je om met een verstoord evenwicht? Je zult herkennen dat je gaat reageren zoals je gewend bent, vanuit je eigen aangeleerde patroon. Gezins- en relatiepatronen Om het bovenstaande meer te laten leven zijn in deze paragraaf per gezinstype en relatietype de verschillende patronen uitgewerkt vol- gens de theorie uit hoofdstuk 2 (zie figuur 4 daar). In de uitwerkingen van deze types zou de problematiek van individuele relaties herkend moeten kunnen worden. Zulke beschrijvingen van relatiepatronen zijn belangrijk om bepaald gedrag te kunnen herkennen en plaatsen, zodat therapie gebaseerd kan worden op een herkend patroon. In de typolo- gieën vindt eerst een vertaling plaats naar het oude gezinspatroon waar je in bent opgegroeid. Hierbij kunnen verschillende gezinspatro- nen in mindere of meerdere mate bekend lijken. Daarna worden deze gezinspatronen gekoppeld aan je partnerrelatie, en aan de gevolgen die deze patronen kunnen hebben voor je reactie in een crisissituatie, waarbij je de verbondenheid met je partner bent kwijtgeraakt. Verwaarloosd gezin (-A, -Z): Als kind heb je ervaren dat een ouder je gebruikt heeft voor zijn of haar eigen behoeftes en doelen. Je hebt

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *