“wearable overlevingsuitrusting beste survival kampeerspullen”

Here’s a great checklist of survival gear you need for disaster preparedness and prepping. Including Everyday Carry Items, Hidden Cache, Hazard Protection Gear, Looting Tools and a Get Home Bag Checklist.
Rationaliteit wordt doorgaans omschreven in termen van de meest optimale middelen om een gegeven doel te bereiken. ‘Economisch’ gesproken (en ik bedoel hier inspanningseconomie) komt dit neer op het inzetten van een minimum aan input voor het bekomen van een maximale output. Rationaliteit wordt in de meeste wetenschappelijke kringen dan steevast geoperationaliseerd in rekenkundige en kwantitatieve termen, op een logisch-wiskundige basis: 10 euro winnen in plaats van 5 euro; 5 doden in plaats van 1, zoals in het treinexperiment. Dit is uiteraard de kapitalistische logica van de winstmaximalisatie, van een logica waar alles met alles vergeleken kan worden, in het bijzonder via het veralgemeend ruilmiddel dat geld is. Dit geldt met name voor beleggers en investeerders die bij hun beslissingen wel soms enorm veel informatie tegelijk moeten verwerken, maar al deze informatie is van hetzelfde kwantitatieve niveau. Beslissingen hier vragen inderdaad weinig meer dan rekenen en cijferen en dus normaliter ook alleen de activering van die specifieke hersendelen die zich inlaten met reken- en cijferwerk. Wat niet aan deze rationaliteitsopvatting beantwoordt, wordt bijna automatisch als ‘irrationeel’ of niet ‘sociaal optimaal’ gekenschetst (zoals in het treinexperiment waar het niet-duwen van een man als de niet sociaal optimale oplossing wordt voorgesteld). Het doel, één dode in plaats van vijf, blijft in de ogen van de onderzoekers het doel van alle testpersonen.
De waterkant is in onregelmatige stukken verdeeld door roestige autowrakken op verpulverde banden, als kantelen op een apocalyptisch waterfort. Er voorbij zijn groenstrook, weg en park nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden, het oude asfalt een chaos van brokken, scheuren en woekerende planten. Verder land­in­waarts, vanaf de voet van de Mast, waar Mook de toegang tot zijn hoofdkwartier toegankelijk houdt, is het plaveisel in iets betere staat. Water lekt uit mijn kleding, tussen mijn schouderbladen, door mijn kruis.
Filognosie: Letterlijk: liefde voor kennis. De term is gebruikt om te contrasteren met de term filosofie aangezien niet het ontwikkelen van de kennis zelf het doel is maar de ontwikkeling van liefde voor de kennis zoals ze is. Praktisch gesproken impliceert de term de praktijk van het teweegbrengen van eenheid en harmonie van bewustzijn op wetenschappelijk, spiritueel en religieus gebied middels contemplatie, vertoog en dienst aan de orde van de tijd als de methode voor het bieden van tegenwicht tegen de moeilijkheden van onwetendheid (zie ook de instructie-site Filognosy – in ‘t Engels).
Karagiozis jammert het uit. Nu hij toch begonnen is met de waarheid, stroomt deze uit hem. ‘Ik verkocht ze aan een levende dromer. Een grootmeester uit Gent. Het is een ouwe sluwe sjacheraar. Er zijn manieren om voor­werpen mee te smokkelen naar de Het is moeilijk, maar voor iemand met inventiviteit en door­zettingsvermogen is het mogelijk. Ik doe vaker zaken met hem. Ik kan met hem in contact komen. Ik kan hem vragen…’
‘Je mag dan wel herboren zijn, een nieuw lichaam hebben, toch ben je nog altijd die vuile smeerlap van vroeger. De leraar die altijd zo krampachtig probeerde om populair te zijn, zelfs al moest hij daarvoor meehuilen met de wolven. En nu kom je in mijn huis, om mijn zoon te beschuldigen.’
Het werd een hoogdekker, opgebouwd uit metalen buisframe, overtrokken met linnen. De vleugels en de staart waren opgebouwd uit houten segmenten, die eveneens waren overtrokken met linnen. Wat vooral opviel was het ontwerp voor de cockpit. Deze had een uitstekend uitzicht rondom door het gebruik van veel glazen panelen. De lange poten van het landingsgestel konden de schokken bij het landen, ook op zeer slecht terrein, uitstekend opvangen.
Gaand voor de ziel kan men het komplete van de eigen familie ontkennen. Dit kan een tijdje de dienst uitmaken, alleen om te ontdekken dat de ene familie wordt ingewisseld voor de andere, niet het probleem van de verwachtingen, de sociale kontrole en de persoonlijke druk opgelost hebbend. De familie als onvermijdelijk ziend moet men zich neerleggen bij zijn wetten: ontken niet je liefde en edelmoedigheid, ze verplicht. Uiteindelijk is de hele mensheid je familie en het ontkennen van je nobele verplichtingen staat gelijk aan het jezelf je eigen leven ontzeggen. Men moet de last van de eigen keuze dragen, het alternatief is de vlucht in de dierlijke staat welke altijd angst en kontroleverlies zal geven. De juiste strategie is niet deze of gene familie te ontkennen, maar de werklast te verminderen. Door konditionering aan het materiële, ongereguleerd zijnde en beheerst door de waanzin van instabiele psychologie, is men gevangen in compensaties en aanhoudende zwakheden als jaloezie, woede, begeerte, bezitsdrang, misvatting en valse trots (afb.) Deze konditioneringen aan het materiële lichaam en hun degraderend effect eisen alle energie en intelligentie voor zich op die nodig is om een uitweg te vinden. Ze hebben een economie en een zich verzettend ego van zichzelf. Men schijnt verslaafd en bezeten te zijn door de demonen van de zwakheid.
de cursus is bedoeld namelijk om mensen die echt met eerlijke argumenten in Nederland willen wonen en niet vanwege het rijke leefklimaat, en is niet bedoeld om mensen tegen te houden zoals nu vaak gebeurt. Vraag me zelfs af of Mevr Verdonk geweten heeft dat je daardoor ook mensen buiten de deur houdt die wel degelijke oprechte argumenten hebben om in Nederland te willen wonen. Maar niet van jullie portemonnee, dan van de mijne uiteraard, vraag is of jullie het dan nog een porbleem zouden vinden.
De val van de intelligentie toont zich in de relatie met de onwetenden en onschuldigen. Hoe meer de kultuur is afgestompt hoe erger de relaties tussen ouders en kinderen, leraren en leerlingen, priesters en gelovigen, overheden en burgers. Zonder zondaars zouden er geen religies nodig zijn, zonder profiteurs zou er geen zekerheids-orde nodig zijn, zonder gevallen zielen zouden er buiten het ouderlijke geen leraren zijn, en zonder lust zou er geen vernedering hoeven te bestaan. Ouders intimideren kinderen ze ziend als de duiveltjes van hun luist. Priesters moeten tot mensen prediken en moeten de alledaagse zonden des vlezes aanvaarden, overheden moeten eindeloos betalen voor sociale zekerheid niet in staat iets materiëels terug te verlangen vanwege het winstmotief en leraren moeten keer op keer de lessen herhalen aangezien mensen voortdurend hun intelligentie verliezen in de val van de ziel. Eenmaal verankerd in het werkelijkheidsprincipe echter (afb.), moeten priesters, leraren, ouders en politici leren de naaste te behandelen als een gelijkwaardige partner en niet als een slachtoffer. De ander is niet simpelweg een onderdaan van de Staat, een kind, een pupil, of een zondaar. Het is in de verheffing boven de ander dat het zelfbewustzijn verloren gaat en vijandigheid dreigt met revoluties tegen valse klasse-onderscheidingen en oorlogen tegen de vervreemding. Vandaar de regel van het in principe zo gelijkwaardig als mogelijk is behandelen van leerlingen, kinderen, gelovigen en onderdanen van de Staat . Het is een vereiste van de zelfvernedering: ikzelf ben een profiteur, een gevallen ziel, een zondaar en leerling. Ik ben degene die emancipatie behoeft en dus zal ik niet alleen mezelf bevrijden, maar de hele wereld van mijn prediking, lering, manipulatie en kleinering. 
In de schemer zag ze lichamen die in de kooien gepropt waren. Hier en daar stak een stuk been of een stuk arm uit. Sterre voelde haar maag rommelen toen ze zag dat die gestript waren van vlees en dat enkel rafelige huid, botten en pezen over waren.
Op basis van de cognitiebiologen Maturana & Varela kunnen we zeggen dat er twee manieren zijn waarbij levende wezens (en dus ook mensen) elkaars gedrag kunnen beïnvloeden. De eerste vorm is gedragskoppeling (behavioral coupling), waarbij het gedrag van het éne dier (of mens) een trigger of een perturbatie vormt voor het gedrag van de ander. Het gedrag van organisme A fungeert als de oorsprong van een deformatie voor het tweede organisme B, dat met zijn eigen antwoordgedrag deze deformatie compenseert, wat dan weer de oorsprong is voor een deformatie bij organisme A, enzovoort tot de koppeling tussen A en B verbroken wordt. Hofmakerij is een voorbeeld van zo’n gedragskoppeling. Een keten van interacties ontstaat, waarbij elkeens gedrag toch constitutief onafhankelijk is van dat van de ander: het is uitsluitend gebaseerd op de eigen structuur (zie ons hoofdstuk ‘Over leven, evolutie en evolutieleer’).
3. ‘repressie en verdringing van geërfde agressie en competitie’ door aangeleerde en niet biologisch overgedragen coöperatie. In deze optie zou agressie een soort freudiaans onbewuste zijn geworden, voortdurend erop gesteld aan de bewuste oppervlakte te komen. M.a.w. de samenleving zou min of meer doordrenkt zijn geweest van vormen van verdoken agressie (verkrachtingen, moorden). Agressie zou in deze optie ook het meest merkbaar zijn bij kinderen die nog niet volledig sociaal zijn ingepast.
Het Bedrijf gelooft dat de levengegevens een onbetwistbare superioriteit van de FluCide drugkandidaat in vergelijking met huidige drugs, aantonen en het als haalbare therapie tegen griep bepalen. Wij geloven dat FluCide waarschijnlijk de meest efficiënte die drugkandidaat in ontwikkeling tegen griep is, op deze resultaten wordt gebaseerd.
Ik zal hier dus een tweede maal pogen de vormgeving van de eerste mensengemeenschappen tot aan het ontstaan van de landbouwsamenlevingen en de eerste steden te schetsen, zij het in een paar tiental bladzijden. Deze poging zal zeker twee gebreken vertonen. Zij zal onvermijdelijk de indruk geven van een rechtlijnige ontwikkeling, daar waar nieuwe evoluties en doorbraken in de menselijke ontwikkeling ongetwijfeld met vallen en opstaan zijn tot stand gekomen. Veel mensengroepen, ook mensengroepen die op bepaalde punten vooruitstrevende sociale of technische praktijken hadden voortgebracht, zijn verloren gegaan en uitgestorven. Toch meen ik dat een lijn of beter een aantal lijnen kunnen ontwaard worden (zoals: psychisch, dit is zintuiglijk en ‘verstandelijk’, maar ook qua zelfbewustzijn en gedragsmotivatie; productief en technisch; sociaal zoals de ontwikkeling van taal, de vormgeving van de sekserelaties of de langzame sedentarisatie; enzovoort). Maar wij weten niet wat de soort Homo Sapiens (die leefde vanaf 150.000 jaar geleden) zelf ontwikkeld heeft of wat hij geleerd heeft van vóór en naast hem bestaande mensensoorten, in het bijzonder de Homo Heidelbergensis (800.000 tot 150.000 jaar geleden) en de Neanderthalermens (200.000 tot 25.000 jaar geleden), waar de Cro-Magnon mens (een ondersoort van Homo Sapiens) tussen 40.000 en 20.000 jaar geleden mee ‘samenleefde’ op dezelfde territoria in Europa en Azië. Een tweede gebrek zal zijn dat wij onmogelijk in beeld kunnen brengen hoe de ontwikkelingen op verschillende vlakken, volgens de daarnet aangehaalde ‘lijnen’, zich steeds tegelijkertijd en in wederzijdse interactie hebben voltrokken. Oorzaken en gevolgen zijn nauwelijks te onderscheiden: er was een flux van steeds nieuwe praktijken, met daartegenover natuurlijk een vasthouden aan tradities en een weerstand tegen het loslaten van bestaande praktijken. Onze beschrijving kan slechts fragmentair zijn, volgens categorieën die ons nu belangrijk lijken, maar dat toen misschien nauwelijks waren. Zeer moeilijk is het tegenstrijdige tendensen die ongetwijfeld zijn ontstaan, precies onder woorden te brengen.
Trauma-lijders zijn nu “slachtoffers”. En slachtoffers hebben dan deskundige psychotherapeutische begeleiding en zorg nodig (“slachtofferhulp”). Ze worden geleerd te “rouwen”, een depressie te kweken, zich met hun slachtofferschap te identificeren en zich als dusdanig publiekelijk te presenteren. En uiteraard: er ook letterlijk munt uit te slaan. In vervlogen tijden grepen ouders een trauma aan om hun kinderen te leren zich te herpakken en weerbaar te worden zodat ze in hun verder leven adequaat met tegenslagen, pech of verlies van geliefden zouden kunnen omgaan zonder eraan ten onder te gaan. Nu hoort het eerder dat je als kind of jongere (én volwassene) na een trauma onrustwekkende zelfmoordgedachten ontwikkelt. Dan pas zou je immers “normaal” reageren en dus recht hebben op respect van je omgeving en de ganse bredere gemeenschap. Wie zich na een trauma gedraagt alsof hem of haar niets ergs is overgekomen, integendeel alsof het trauma hem of haar meteen qua zelfvertrouwen heeft gesterkt, wordt nu bekeken als een gevoelloze cynicus of een halve psychopaat met wie het ongetwijfeld verkeerd zal aflopen. Eerst een aantal maanden of jaren lijden en wegkwijnen: dat is de boodschap! Voor zorgverstrekkers en menslieverds allerhande een ideale aangelegenheid om zich financieel en/of moreel te verrijken. Zij staan dan ook op de eerste rij om dat evangelie te verkondigen.
Meyago liet de Timbesh-agent haar papieren zien, de stempel met nummers op haar pols. De stempels waren het bewijs van haar eerdere passage richting het hart van de stad. Ze opende haar tas; ze liet de kaarten zien die in de zoom van haar mouw lagen, toonde de namen van haar klanten, toonde de aan­tekeningen voor twee nieuwe bestellingen, haar buidel met geld, spreidde haar armen, liet schijnbaar onaangedaan de handen van één van de mannelijke Timbesh-agenten over haar lichaam gaan. Reageerde niet toen hij haar onbetamelijk in haar kruis betastte.
Biesta (2013) noemt subjectivering als belangrijk thema voor de toekomst waar verandering een constante is. Hierbij is het belangrijk dat de lerende zichzelf kennen en met vrijheid en verantwoordelijk om te gaan. Biesta (2013) geeft in tegenstelling aan dat niet elke maatschappij snel veranderd. Vooral in landen met een beperkte welvaart is de snelheid waarin de maatschappij veranderd niet te vergelijken met die van ons nu in Europa. Er wordt dan ook een andere betekenis aan inzet van duurzaamheid gegeven.
Buss veronderstelt dat het huwelijk al in de oudste Steentijd bestond en dat het verlangen van de vrouw naar een lange-termijn relatie in de genen ingeschreven staat. Dit kan nauwelijks hard gemaakt worden. Het is wel realistisch aan te nemen dat met de groei van de productiviteit van jacht, visvangst en landbouw de groepsbanden bij de mannen zwakker werden en dat vrouwen er in die context belang bij hadden een lange-termijn relatie met één man aan te gaan. In die zin geven wij Buss gelijk de vraag naar een duurzaam huwelijk bij de vrouw te leggen (waaraan Jezus Christus dus met het sacrament van het huwelijk voldeed zodat de man zijn vrouw niet langer kon verstoten b.v. bij een kinderloos huwelijk). De man kon uiteindelijk niet anders dan hierop ingaan. Zo ontstond het burgerlijke huwelijk met vooral georganiseerd overspel langs de mannelijke kant en prostitutie, anticonceptiva en abortus aan de vrouwelijke kant. Maar wat ons aan de evolutionaire psychologie niet zint, is dat mensen in de prehistorie al zo berekend zouden opgetreden hebben in hun partnerkeuze, een keuze die oorspronkelijk nauwelijks een keuze was, maar het volgen van een sensomotorisch verankerde drift.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *