“wazoo survival gear llc geïmproviseerd overlevingsuitrusting”

The “Femme fatale” came into being in the fin-de-siècle of the 19th century. In the context of the new urban life shaped by rapid industrialization, she drove men to turn their head of their worldly business and to fall into the deepest abyss. Woman was the danger on the path to male i.e. human success and progress.
Onbewust tel ik de vermogens bij elkaar op gedurende de avonden dat ik de metingen invul, maar ik schrijf nergens het totaalgetal op. Ik verzend de for­mu­lieren zonder uit te rekenen hoe hoog de aanslag zal zijn, want ik weet allang dat we die nooit zullen kun­nen betalen.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in zijn of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant la musique!
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
Anno 2015 beseffen de Vlaamse socialisten heel goed dat ze in een soort impasse zitten en zich voor een tweesprong bevinden. Electoraal is wat winst te verwachten als oppositiepartij maar die winst zal vermoedelijk heel vluchtig zijn. De concurrentie voor sp.a op de linkerzijde is met Groen en de PvdA ook groter geworden. En programmatorisch zal de partij slechts over nieuwe troeven beschikken als ze zich manifest weet te onderscheiden van de andere partijen. Ook de socialistische (en andere) vakbonden hebben het niet gemakkelijk. Daar zet men vooral in op het behoud van “verworven rechten”, in het bijzonder op vlak van de sociale zekerheid. Hierdoor krijgen de vakbonden een “conservatief” tintje. Veel alternatieven hebben de vakbonden niet: een radicale heroriëntatie kan uitlopen op zelfmoord. En met de enorme toename van het aantal jongeren met precaire en tijdelijke jobs slinkt het aantal trouwe militanten. En dat zeker in een context waar velen enkel en alleen aan zichzelf denken en niet happig zijn om een brede solidariteit op te brengen voor andere werknemers. Jongeren en ouderen staan meer en meer tegenover elkaar. Het discours van de vakbondsleiding en van de militanten stamt ook uit een tijd toen de werkzekerheid en dus de bestaanszekerheid voor een ruime meerderheid van de werknemers gegarandeerd werd door jobzekere arbeidscontracten van onbepaalde duur. Verder vormt de sterk toegenomen professionele en geografische mobiliteit geen ideale voedingsbodem voor syndicaal engagement (6). Alles samen genomen is de band tussen partij en vakbond doorheen de jaren steeds losser geworden.
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
In de manier waarop ik werk speelt wezenlijk mijn visie mee dat het menselijk bestaan, ons handelen zich afspeelt tussen twee polen. Polen die tegengesteld zijn aan elkaar en tegelijk verbinding met elkaar zoeken.
Allereerst moet je inzicht hebben, zoeken naar de betekenis van de huidige klachten, over wat er nu met je gaande is, zeker als dat je dwars zit. Mogelijkerwijs verwijst het naar wat je vroeger meemaakte en waarvan de gevolgen nog in je leven. Wat is dat, wat betekent dat ik slecht slaap, hoofdpijn heb, me snel irriteer, me terugtrek uit contacten. Eerst weten wat het is, erbij stilstaan, ernaar kijken.
En wel met de Mystical Fire, dat elk vuur van Waikiki tot St. Moritz in een kleurrijk spektakel verandert. Gewoon één verpakking uit het Mystical Fire pakket van tien halen en in het vuur gooien. Het resultaat: een schouwspel dat zeer de moeite waard is in blauw, groen, rood en paars (en alle kleuren daar tussenin). Een half uur lang. Zorgt gegarandeerd voor heel veel “Ooohhs” en “Aaahhs”op het strand of voor de open haard. Of omgekeerd.
De vrouw schrok wel. Haar ogen sprongen open als had ze een spook gezien. Ze liet de bussen bloed uit haar handen glijden. Even leek ze niet te kunnen vatten wat er gebeurde. Daarna waggelde ze schuimb­ekkend op Zohra af.
Er kwam voldoende warmte van het vuur om haar koude lijf te verwar­men en samen met de sigaret voelde ze zich kalmer worden. Hoe bizar haar verhaal ook was, ze was blij dat ze het aan iemand kon vertellen.
During the years of the Prozac economy, cognitive workers were motivated to invest their creativity in the process of production, in expectation of the success and profit that would be their reward – they were persuaded that work and capital could be forged together in the same process of mutual enrichment. Workers were encouraged to think of themselves as free agents, and that phenomena such as the dotcom bubble were based on real expansions of revenue, generating high career expectations.
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.
Ansalaam Grimpeerd-de Boevere was net als ik een half-bionische eekhoorn, want ja, hoe je het ook draait of keert: soort zoekt soort, vroeg of laat. Ze had geen krimp gegeven toen ik aankondigde er even tussenuit te moeten om mijn leven op een rijtje te zetten en te bedenken wat ik nu moest aanvangen, wat enkel mooie woorden waren om te zeggen dat ik naar een nieuwe werkgever op jacht ging. Ansalaam hoorde graag mooie woorden, wat dat betreft was ze een eersteklas­reiziger op de monorail van het Marsiaanse leven, mentale behoeften en materiële realiteit perfect in evenwicht. Ze had geen traan gelaten, had haar staart (prachtig, lang, dik en zacht) voor haar borst gevouwen nadat hij een huivering over mijn rug had gejaagd, en ze had begrijpend geknikt.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
Jonas Grimpeerd keek me strak aan. ‘De. Ton. Trekt. Onze. Vracht,’ zei hij. Hij bleef me aankijken, niet op een ‘wat gaat het zijn, ja of nee’-manier. Maar op een ‘waag het niet me tegen te spreken’-manier. Het was een nieuwe stap in onze relatie, zou je kunnen zeggen. Een nieuw ritme in een eeuwenoude dans.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious objector, I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.
Ondanks de misdienst en de plechtige teraardebestelling van Janneke’s kist op het kerkhof, wist ik wat ik zou vinden: vanaf de bosrand zag ik een nieuwe, sombere steen, waarin Janneke’s naam, geboorte- en sterftejaar met lege, onbetwistbare letters waren uitgebeiteld.
Als in een droom draaide Laura’s lichaam zich lang­zaam om. De armen die nog steeds langs haar zijden hingen, bungelden slap. Ze voelde hoe ze een paar slepende stappen naar de badkamer zette en was machte­loos om er iets tegen te doen. Het geluid van stromend water werd luider en Laura besefte dat de kraan boven de badkuip open stond. Ze kon zich totaal niet herinneren dat ze dat gedaan had. Afgrijzen bekroop haar.
Een leuke uitgebreide set van Playgo voor de kleine survival specialist. Deze set bestaat uit een Survivalriem, drinkbeker, opbergbox, kompas, plastic zakmes(niet scherp !) een karabijn-haak en een ve
Natuurlijker wijze beweegt de stroom zich van de bergen naar de zee. Op de zelfde manier beweegt de stroom van het leven zich van de hemel naar de aarde. Men moet van zijn eigen narcistische voetstuk afkomen en nederdalen in de wereld van het medeleven. In de hemel is geen medeleven nodig. Geen genade, geen liefde, geen liefde, geen God, geen God, geen leven. Zo daalt men af. Met de wil hiervan wordt de val van de ziel opnieuw begrepen met het subtiele verschil van de ervaring. Hartstocht is het gevaar van de neerwaartse aktie en zelfs de waanzin der indolentie is daar. Niet tot handelingen willen overgaan kweekt de valse hartstocht en niet in beweging willen komen kweekt de waanzin. Hartstocht zou over de liefde gaan: de wereld een vrouw, de geest een man en de man moet de vrouw liefhebben. Gelijkelijk zou de waanzin een object hebben: “ik ben gek op mijn lieveling maar niet waanzinnig omdat ik haar mis”. Dus, zoals het verhaal gaat, schept de man zichzelf een object van liefde en waanzin. Dit is een oorspronkelijk gegeven. Het is de aard van de mens een jaloerse knutselaap te zijn altijd gek over het onbereikbare ideaal van het altijd-gelukkige en altijd hartstochtelijk over de belangen van de wereld.

One Reply to ““wazoo survival gear llc geïmproviseerd overlevingsuitrusting””

  1. Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.
    Hoe dan ook, de homo sapiens is een dier dat pijn vermijdt en geluk nastreeft op een manier die algemener is dan velen denken. En om weer even terug te komen op geluk, wat mij betreft kun je zien dat er twee vormen van geluk zijn: de ene is vluchtig (en vaak gezien) en de andere is blijvend maar moeilijk te bereiken.
    zelf heb ik eens bij een stel vechtende honden gestaan, mijn eigen honden.. was voor het eerst dat ik dit mee maakte.. en vond het vreselijk.. ik ging er boven staan en ging razend snel met een vlakke hand richting de kopjes en tikte ze zo onverwachts aan.. niet slaan, maar gewoon even een korte tik zeg maar.. beiden waren ze verrast en lieten gelijk los.. dus dat werkte voor dat moment goed..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *