“waar te kopen overlevingsuitrusting stroomuitval overlevingsuitrusting”

De middagen kon ik op de poli kon ik de ogen amper open houden. Bij het schrijven van een routine recept voor ijzertabletten en vitamines viel soms de pen even stil; de laatste letters waren steeds kleiner geworden en het eindigde met zomaar een doelloos haaltje; daarna kon ik weer verder schrijven. Een paar recepten later had ik halverwege een regel de indruk dat het papier overging in een stuk strakgespannen vruchtvlies zoals wanneer je van kauwgom een grote bel hebt geblazen. Ik vroeg me al even af of ik langs de bovenkant of langs de onderkant van dat vruchtvlies verder moest schrijven, totdat ik me realiseerde dat ik bezig was in slaap te vallen. Ook moest ik af en toe bij iemand de pols tellen. Dat is vijftien seconden tellen, dan x 4 en dan heb je de polsslag per minuut. Bij één patiënt moest ik tot vier keer opnieuw tellen omdat ik binnen de vijftien seconden de tel was kwijtgeraakt. Gelukkig gaat het dat om routinerecepten en routinehandelingen en ik hoop maar dat de patiënt, bij wie ik zolang met een ernstig gezicht de pols telde met de ogen dicht, heeft gedacht dat ik het allemaal erg aandachtig en zorgvuldig deed.
Om 22 uur ’s avonds volgt voor de kijkers die er maar niet genoeg van krijgen (en vandaar dus ook op het tweede net), nog een afsluitend duidingsprogramma “De Oorlog Vandaag”. Deze special start met een indringende visualisatie van de uitslag van de dagelijkse poll. Hebben we gewonnen, m.a.w. zijn er meer dan 50% van de smsjes binnengelopen op 4571, dan klinkt er 15 seconden lang oorverdovend applaus en gezonde hysterie uitgevoerd door het toneelgezelschap “Un Flamand à Paris”, onder het luidkeels zingen van het alom gekende lied “Sjarel ik heb a gat gezien”. Hebben we daarentegen vandaag verloren, dan mag je 10 seconden staren naar een scherm van zwarte sneeuw. Na deze uitbeelding van het poll-resultaat wordt deze geanalyseerd door twee “bekende gezichten”, opiniemakers of experten. Op basis van welke gebeurtenissen, aanslagen, arrestaties, vernietiging van basissen of trainingskampen, verklaringen van leiders van de “coalition of the willing” of videoboodschappen van de vijand, heeft de tv-kijkende bevolking blijkbaar geoordeeld dat het dagverloop van de oorlog gunstig of ongunstig is uitgevallen?
Socialiseren wordt makkelijk vergeten door diegenen die werken vóór alles plaatsen. De samenleving heeft een eigen ritme en vanwege die golflengte kan je het makkelijk nalaten te socialiseren, hetgeen jammer is aangezien het op zichzelf nog zo slecht niet was. Met een andere indeling van het echte solstitium tot solstitium-jaar in b.v. 24 vijftiendaagse perioden, twaalf maanden tellende van dertig dagen en 48 weken met vijf extra dagen gelijkmatig verdeeld (behalve midzomers ,zie tabel), kan men met een eigen ritme opponeren en socialiseren zonder verloren te raken in de romeinse stijl van veroveren met de oude kalender. Een andere truuk is je dagschema af te zetten tegen de positie van de zon door een horloge op de zonnetijd in te stellen (zie tabel). Deze truuk verslaat de politieke dominantie van de standaardtijd. Socialiseren is niet vrij van hypnotische aantrekking die een ritme van zichzelf bestiert zo dat ieder systeem zijn eigen truuk heeft om het andere te niet te doen. De complexiteit van de moderne cultuur vormt een uitdaging en met alle experimenteren zou het socialiseren niet moeten worden opgeofferd. 
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
In de muziek ben je er NOOIT, kapsones en het gedrag van IK BER ER kun je vergeten, dat is amateur gedrag. Als je ECHT muzikant bent en ECHT respect voor jouw eigen kwaliteiten hebt, ga je door  op zoek naar vernieuwingen, jouw eigen stijl en manier van muziek maken, jouw oude vergangen, tussen haakjes, roem achter je laten en doorgaan alsof je je zelf nog moet bewijzen.
‘Wat jouw scheppers jou hebben aangedaan!’ Haar stem sloeg over. ‘Om een prachtige, weerloze creatuur zo te hersenspoelen dat zij alleen maar slaaf kan zijn voor volgevreten vetkleppen zoals die meneer Steiner van jou! Alsof het al niet erg genoeg is dat hij mensen uitbuit in die fabriek. Nee, hij moest ook nog een slaaf op maat hebben.’ Ze zakte terug op haar kruk en sloeg haar hand voor haar ogen.
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
‘Hmm. Juist.’ De minachting was duidelijk hoorbaar in zijn stem. ‘Wat als Yuun Kuhalin slechts een simpel doel had? Om te zien wat mogelijk was met de kweek­tanken? Wat als hij zelf uit de kweektanken kwam? Van Osul Myandal Nyal bijvoorbeeld? Heeft u aan die mogelijkheden gedacht?’
Het publiek wat komt is gemotiveerd en men wil gewoon een gezellige avond met muziek en of er nou gedanst wordt of niet, hoofd zaak is een gezellige avond. Er wordt van te voren niet gekeken of de band wel aan danspubliek kan voldoen, iets wat vaak een misvatting is bij ons in onze Indo circuit.
Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn romantische ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn het enige publiek.
Ik dwing mezelf mijn armen uitnodigend voor haar te openen en we treffen elkaar aan het nabije einde van het bedieningspaneel. Ze beant­woordt mijn gespreide armen met de hare. merk ik de bewapende figuren op die in de hoeken van de brug toekijken, dan sluit ik haar tegen mijn borst. Haar armen vouwen zich om mijn flanken, terwijl ik bijna haar volledige gestalte omvat. De grauwzwarte hoed tuimelt naar achteren en stuit van het paneel op de grond; ik snuif de zoute, dierlijk-frisse geur van haar wilde kroes.
‘Ik zal je doden als de smerige hond die je bent,’ roept mijn daimaō. Hij beledigt de roodharige reus nog meer door zijn naam en afstamming niet te noemen. Honden zijn dat niet waard. Hij heft zijn zwaard.
Het vuur brand het oude vertrouwde ‘zelf’ weg. Je wordt wakker geschud. Je ziet daardoor duidelijker wat in je binnenste is. Je ziet het geheel en de context waarin dingen zin hebben. Onze ware natuur komt tevoorschijn. Je ontdekt een innerlijk vuur waar de waarheid ‘ik ben wie ik ben’ de realiteit is. Het transformeert zelfs de oudste diepste dingen in je. Zelfs dat wat je eerst als ‘slecht’ betitelde, krijgt een context.
‘Tot u spreekt uw monorailtransportmiddel van de Arabia Terra Mijn­bouwmaatschappij. Mijn naam is Casanova. Hartelijk welkom op de interkrater­verbin­ding met de Bequerelkrater. Ik zal u met plezier door de vlakten van Arabia Terra naar de nieuwe kraterstad voeren en onderweg aan al uw wensen voldoen.’ Casanova leuterde nog een eind door over zijn perfecte kwaliteiten en luxe, over de virtuele ruimtes aan boord die in alle dromen konden voorzien, zelfs de meest ranzige, en ten slotte over het goede eten dat in zijn inwendige keukens werd gegaard (deliciejeuze-dienééé-meneer), maar ik luisterde niet verder.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in ons rechtssysteem zal leiden.

One Reply to ““waar te kopen overlevingsuitrusting stroomuitval overlevingsuitrusting””

  1. De weldenkende mensheid wordt nog steeds geplaagd door een oeverloze verwarring omtrent de betekenis van de Oudgriekse spreuk “Ken u zelf!” of “Ken uzelf!”, zoals die ingeschreven stond in de muren van allerlei eerbiedwaardige tempels. Zoals, de meest befaamde in die kwestie, deze in Delphi waar van oudsher (i.e. vroeger reeds dan de Golden Age van Perikles, de jaren 450-400 v. Chr. dus) het Orakel bij monde van de Pythia zitting hield.
    Op last van de Duitse bezetter zijn in bezet Tsjechoslowakije nog tientallen Fi 156C-7 toestellen gefabriceerd. Diverse toestellen uit de C-serie zijn tijdens de oorlog geëxporteerd naar andere landen of zijn aan het eind van de oorlog opgenomen in de luchtmachten van diverse landen.
    Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
    ‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *