“vrijheid overlevingsuitrusting haven vracht overlevingsuitrusting”

De exploitant dient ervoor te zorgen dat er lijsten zijn met informatie over de nood- en overlevingsuitrusting aan boord van al zijn vliegtuigen, welke direct beschikbaar gesteld dienen te kunnen worden aan reddingscoördinatiecentra. eur-lex.europa.eu
‘Ik ook,’ mompelde ik. Het idee dat zo-even bij me was opgekomen, was met het uitvallen van de machine verdwenen als een schichtige ree. Ik kon alleen maar hopen dat het uit zichzelf weer uit het kreupelhout van mijn onderbewuste tevoorschijn zou komen.
‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Ook de hardnekkige poging om de zogenaamde linkervleugel van de nog steeds christelijke partij CD&V (voorheen CVP), het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW, sinds 2014 beweging.net) los te weken van die partij, bleek een misrekening. Die pogingen dateren reeds van 25 jaar geleden, vanaf de beginjaren van de Vlaamse socialisten als afzonderlijke partij, zo rond 1975. De electoraal opportunistische uitspraak van de eerste voorzitter, Karel Van Miert (overigens een zeer verstandig en integer man), “Wij zijn christelijker dan de christendemocraten!” verleidde hooguit een paar ACW-ers. Misschien maar goed ook, je riskeert je eigenheid te verliezen. Miltante ACW-ers voelen zich beter bij de groenen (ook deels christelijk) of de PvdA (met ook een pak mensen van zuiver katholieke afkomst en met een neiging zich als halve missionarissen te storten op paternalistische of caritatieve ontwikkelingshulp).
Wie het Rode Wolken Huis bereikt, is een gast, zolang ze kunnen betalen natuurlijk. De ponbiki Hayate verwelkomt hen, buigend en slijmend: ‘Welkom! Welkom! U vereert ons met uw aanwezigheid o-kyaku-sama. Welkom! Welkom! Wij hebben rijstwijn en meisjes, muziek en dobbelstenen.’
Inmiddels kocht ik een retourticket naar Accra met als terugreisdatum 5 mei en de boodschap: als ik in mei nog steeds geen werkvergunning heb, is dat mijn definitieve terugreis en dan neem ik al mijn spullen weer mee naar huis. Dan hoop ik snel en goed in Tanzania of Ethiopië terecht te kunnen.
Geen loodzware en onvermijdbare polarisaties in mijn “wereldbeeld” dus! Geen clash tussen Licht en Duisternis, Goed en Kwaad, Waarheid en Schijn of wat dan ook. Maar met aan de basis toch een uitgesproken dualiteit of zelfs misschien een eerder verwarrende pluraliteit die in eerste instantie mogelijke perspectiefwisselingen wil vertolken. Het is bv. vanzelfsprekend dat de kijk op een fenomeen of een gebeuren sterk zal verschillen naarmate je je positioneert bij de aanvangsfase dan wel na afloop op de zaak terugblikt. Maar waar slaat die dualiteit of pluraliteit dan precies op?
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.
After placing an order, please check your inbox for a confirmation e-mail which will contain some instructions on how to proceed with the payment. We will not ship your order until when the transaction has been completed.
De Cheiron met Neptunus in Waterman samenstand in het 5de huis in de jaarhoroscoop van 2011 geeft een duidelijke zuivering van de wil. Vanuit wilskracht kan nog maar weinig tot stand komen. Deze stand kan een toename geven van ongeduld en wilskracht waarmee we het bewustzijn willen sturen. Door de innige samenstand van Neptunus en Uranus (receptie) laat de realiteit zich niet meer sturen.*13b We hebben de mogelijkheid om ons bewust te worden van de grote Wil van onze Kern.
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
Harrald haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte. En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet.’ Hij liep rond de tent en stelde de verklikkers weer in, daarna gooide hij nog wat hout op het vuur.
Daarnaast kunnen derde partijen cookies plaatsen via MovieMeter, bijvoorbeeld wanneer iemand een externe afbeelding of YouTube-video plaatst. Het is voor ons niet mogelijk om je deze site aan te bieden zonder gebruik te maken van cookies.
Ze had net haar vliegbrevet gehaald en stuurde de capsule door het verkeer alsof ze het al jaren deed. Ik keek opzij, naar haar mooie gezicht, en zei niets van haar haardracht of make-up. Kennelijk was van oor tot oor een baan weggeschoren de mode, net als gele rouge. Ook probeerde ik opgewekt de neontatoeages in haar nek te negeren en niet te staren naar de implantaten boven haar linkerwenkbrauw, die aan­gaven of ze wilde dat ik sprak (groen) of zweeg (rood). Ze was volwassen, ik moest haar wensen respecteren. Dus hield ik mijn mond.
De kernkwaliteit van Assange staat in Weegschaal (met Pluto erbij *9) en het is daarom ook niet vreemd dat de bewustmakende en transformerende informatie die de website Wikileaks publiceert een focus heeft liggen op internationale diplomatieke betrekkingen en deze bewust maakt. Saturnus staat tussen half juli 2010 tot begin oktober 2012 in het dierenriemteken Weegschaal en daarmee wordt van ons gevraagd om relaties en verbindingen onder de loep te nemen.*11 Op internationaal niveau zijn dit diplomatieke betrekkingen en communicatie tussen regeringsleiders en diplomaten. De schaduwkant van Weegschaal is diplomatie, de geit en de kool willen sparen. Als dit te ver doorschiet worden verbindingen vertroebeld en onecht. Websites zoals Wikileaks hebben daarin een bewustmakende rol en leggen bloot wat zich werkelijk afspeelt achter de maskers van bestuurders. De keerzijde is dat door het openbaar maken van deze informatie officiële en diplomatieke betrekkingen kunnen bekoelen of dit zelfs tot strijd kan leiden. *12 Maar het zal ook de internationale communicatie op gang brengen en diplomaten inspireren om positiever en authentieker *1 te communiceren en voor waarachtige hogere doelen te gaan. *13
krant/reageer op www.de-eenling.nl 5 nr. 1 september oktober Hikikomori Japan: Hikikomori betekent teruggetrok- ken en is ook de term voor jonge mensen die zichzelf van alles hebben geïsoleerd. Bijna één miljoen jonge, volwassen Jap- panners leven een teruggetrokken leven, komen hun kamer niet uit, soms zelfs voor tientallen jaren. Voor Hide begonnen de problemen toen hij zijn schoolopleiding opgaf. “Ik begon mezelf te verwijten school verlaten te hebben en mijn ouders deden hetzelfde naar mij toe. In mij groeide een schuldgevoel. De druk nam toe. Langzamerhand begon ik bang te worden om de deur uit te gaan en mensen te ontmoeten en dat had als gevolg dat ik op een gegeven moment mijn woning niet meer wilde verlaten. Ik zag af van contacten met vrienden en uiteindelijk ook met zijn ouders. Om te voorkomen dat ik ze in huis zou tegenkomen, sliep ik overdag en keek de hele nacht tv en/of gamede. Ik had verschillende negatieve emoties in mij. De wens om naar buiten te gaan, de woede tegen de maatschappij en mijn ouders, verdrietig over mijn situatie, angst wat in de toekomst met mij zou gaan gebeuren, en jaloezie naar mensen die wel een normaal sociaal leven leidden.” Hikikimories zijn emotioneel verlamd door diepgaande sociale angsten. Ze zijn geestelijk gekweld. Ze willen de wereld in, vrienden maken, de liefde vinden, maar ze kunnen het niet. Symptomen verschillen. Bij sommige wisselen gewelddadige uitbarstingen af met infantiel gedrag als jengelen naar de moeder. Anderen zijn paranoïde, obsessief, en depressief. •Een groot gedeelte zijn ‘nerds’ of ‘ geeks’. In het Japans Otaku. •Ze staan bekend om hun obsessies voor met name Manga cartoons en animatie. •Zowel Otaku als Hikikomori zijn gerelateerd aan zware seks delicten. In de afgelopen jaren is de gemiddelde leeftijd van Hikikomori gestegen van 21 naar 32. Waarom trekken ze zich terug? Voor een jongen kan de reden zich tot de eigen slaapkamer terug te trekken relatief licht zijn. Bijvoorbeeld een gebroken Ouders hart, maar het terugtrekken op zich kan een bron voor een trauma worden. En sterke sociale omgevingskrachten kunnen Het merendeel van de Hikikomori hebben conflicterende hem daar houden. Een bepaalde kracht hierin kan Sekentei wensen betreffende hun toekomstbeeld gehad. Er zijn echter zijn, een reputatie in de gemeenschap, en de druk die hij of zij ook Hikikomori die aanvankelijk wel de wens hadden aan hun voelt om indruk op anderen te maken. Hoe langer Hikikomories ouders verwachtingen te voldoen. Economisch gezien kan in eenzaamheid blijven hoe bewuster ze zich worden van hun daardoor het fenomeen aan de Japanse recessie toegewezen sociale falen. Ze verliezen alle gevoel van eigenwaarde en worden. Een Japanse generatie werd geconfronteerd met zelfvertrouwen en het idee de kamer te gaan verlaten wordt kortstondig parttime werk terwijl voorheen, indien men toewi- angstwekkender. Ouders zijn ook bang voor hun sociale status jding en moeite toonden en resultaten haalden, de toekomst en wachten vaak maanden voordat ze hulp inroepen. een zekere was. Een jongere generatie kwam in conflict met een oudere, die afgestudeerd was en een regelmatige carrière had gehad. De partimers werden als parasieten gezien. De oudere generatie wist niet hoe met de jongere om te gaan. De toekomstkansen waren fundamenteel veranderd en families wisten niet altijd hoe hiermee om te gaan. Een normale reac- tie voor ouderen is om met woede te reageren tegen hun recalcitrante zoon. Hen de les lezen en te verwijten dat ze de familie te schande maken. Sommige families vallen hierdoor uit elkaar. Aan de andere kant zijn er ook ouders die tot extreme maatregelen gedreven worden. Hikikomori enkel in Japan? Hikikomori staat in het woordenboek als: Abnormaal mijden van sociale contacten in Japan. Het is ook een probleem in Korea en Italië. Na een documentaire op de BBC over Hikiko- mori stuurden veel ouders een mail met dat hun kinderen een Hoe is Hikikomori bij meisjes en vrouwen? zelfde soort leven leidden. Hikikomori-achtige problemen * Hikikomori komt voornamelijk bij mannen voor, denkt men, ontstaan in Europese landen met een extreem hoge jeugdw- zo’n 70 tot 80% erkloosheid doordat het jongeren dwingt thuis te wonen. Hiki- * Echter blijkt uit een onderzoek op internet dat dit 53% is. komori is net als alcoholisme, zonder ondersteunend netwerk * Vrouwelijke terugtrekking in het huis kan in de Japanse cul- is het niet te overwinnen. De benadering van het probleem tuur ook als natuurlijk gezien worden waardoor het niet ger- begint met het proberen te herstellen van de relatie tussen apporteerd wordt. patiënt en ouders. De ouders bewapenen met communicatie strategieën om tot een betere verstandhouding met hun kind “Traditioneel is Japanse psychologie groep georiënteerd. te komen. Wanneer de patient in staat is om zelf naar de Japanners willen niet uit een groep stappen,” zegt een woordvo- kliniek te komen kan hij behandeld worden met therapie. erder van de nationale gezondheidszorg te Tokyo. Ik denk vooral Groepstherapie daarentegen is oorspronkelijk niet in Japanse dat voor de jongere generatie geldt dat ze meer willen individu- psychologie ingevoerd maar momenteel zijn zelf hulp aliseren en persoonlijke zorg en aandacht willen hebben. Ik denk de sleutel tot het vinden van een grotere sociale omgeving. dat we momenteel in een gemengde cultuur leven.” Het bewustzijn dat hun gevoelens gedeeld kunnen worden en een groot bereik hebben. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Een glazen buis met een luchtsluis voerde naar het centrale deel. Weer zag hij sloten die geforceerd waren. De centrale ruimte bevatte een verhoogde vloer met bureaus waarboven rijen schermen waren inge­bouwd. Eromheen stonden dozijnen transparante, eivormige con­struc­ties, een soort capsules, die via buizen en slangen aan de vloer gekoppeld waren. Ze deden hem denken aan de incubators zoals hij die op een oude Discovery aflevering gezien had. Zo te zien waren ze alle­maal leeg. Hij liep naar de dichtstbijzijnde. Het deksel stond omhoog en de binnenkant bevatte wat blauwe drab, een lang geleden uitgedroogd residu. Hij wandelde door de ruimte en telde uiteindelijk vijftig van de eivormige capsules. Allemaal leeg. Hij tikte tegen een paar van de kunststof slangen die bij het minste al afbraken. Poreuze rotzooi, niet geschikt voor wat dan ook.
Ik zit en zing. De meiden vragen of hij mij pijn heeft gedaan en ik vertel hen leugens, die hen laat rillen en met hun ogen laat rollen. Van binnen glimlach ik. Wat zullen ze bang zijn, de volgende keer als de roodharige reus een van hen kiest!
23. Op zoek naar wakkerschudmomenteninspanningen men zich getroost om alles zo goed mogelijk te testen. Alsgebruiker van software hou je het zelfs niet voor waar als je kijkt naar hetaantal computerproblemen dat u en ik dagelijks ondervinden. Bijnadagelijks komen er nieuwe theorieën bij over het zoeken naar fouten.Wie in die wereld werkt, weet dat de theorie van het testen van softwarevaak flirt met de grenzen van wat we met onze kennis vermogen.Immers, je hebt maar één fout nodig om aan te tonen dat een program-ma niet juist werkt. Maar je kunt met geen honderden testen uitsluitendat er niet ergens een fout verborgen zit. Het is een filosofische discussie.De meeste ernstige softwareconstructeurs besteden veel energie aan hettesten van software. Toch zijn het de eerste gebruikers die reeds na eentiental minuten de eerste problemen ervaren.En opnieuw komen we dit woord tegen: ervaren. De ervaring lijkt aan tevullen daar waar de kennis tekortschiet. Pijnlijk is het natuurlijk als dieervaring een catastrofe is. Een foutje in de boekhouding is misschien ver-velend, maar erger is het als een Airbus A320 neerstort op basis van eenfout in het softwaremodel.ii De software die de hoogte moest meten enaan de piloot meedelen, baseerde zich helaas niet op ware gegevens,maar gebruikte oude data die in zijn geheugen zaten. Hierdoor dacht depiloot dat hij op 100 voet vloog, terwijl hij op 60 voet aan het vliegenwas. Balans: drie doden. Het ging om een demonstratievlucht.Toen ik nog het beroep van softwaretester uitoefende, moesten we voornieuw ontdekte fouten door gebruikers een extra test maken en die dantoevoegen aan de batterij van testen waar elke nacht de nieuwe versie vande software tegenaan moest worden gehouden. Die werden toegevoegdaan een bibliotheek voor analytisch bedachte testen op basis van risico-analyse en technologische kennis. Het viel me toen al op dat de testendie academisch achter de computertafel werden bedacht, belangrijkergeschat werden dan de testen die gemaakt werden op basis van gerappor-teerde problemen van gebruikers. Die gebruikers lagen, met hun onwen-nig gebruik van de software, vaak zelf aan de basis van de miserie. Zodachten we toch. Het waren toch maar ‘toevallige’ fouten. Ze haddengeen intellectuele context. Ze werden als extra’s beschouwd.Dan had ik al moeten beseffen welke grote vergissing we aan het makenwaren. Wat rationeel bedacht werd, leek belangrijker dan wat de ervaringons vertelde. Waarom vonden we rationeel bedachte testen dan belang-rijker dan de proefondervindelijke? Omdat we kennis overwaarderen enervaring onderwaarderen. 13
Ze gooide haar peuk weg en besloot naar het verste deel van het perron te lopen, dan hoefde ze in Amsterdam die meters niet meer te maken. Daarbij was ze verder verwijderd van de geile vent en die dronkenlap.
De brokkelige lijnen van Rotje kruipen over de horizon als het verrotte gebit in de onderkaak van de wereld. Ik dender de ruïnes van de oude havenstad in, langs een groepje Rotterdammers die geschrokken op­kijken van het open vuur waarboven ze God-weet-wat roosteren. Een straatvoetbalpartijtje stuift uiteen a;s ik het geïmproviseerde veldje doorkruis. Rotterdam was vroeger de grootste haven ter wereld, maar daar is natuurlijk weinig meer van over.
Het gaat bij dierenrechten in wezen steeds over onze problematische omgang met andere (levende) wezens, en in die zin kunnen we ook over plantenrechten en zelfs rechten van rotsen spreken. De term dierenrechten verdoezelt die menselijke verantwoordelijkheid en suggereert dat wat dieren van ons mogen doen en laten voortvloeit uit hun “natuur”. Dit leidt tot een absurde kijk op de dingen. Want als wij een dier geen pijn mogen doen, heeft een vogel dan ook niet het recht om pijnloos door de kat opgepeuzeld te worden? Vissen leven niet in het water omdat ze “recht” hebben op water. Dierenrechten zijn dus eigenlijk mensenplichten, afspraken die wij maken om niet nodeloos de levende en levenloze natuur geweld aan te doen als dat niet voor ons eigen overleven en welzijn nodig is. En dat geldt m.i. dan als uitbreiding van wat we elkaar als mensen mogen aandoen. Wat voor zin heeft het een verbod op het doden van dieren uit te vaardigen als oorlog nog altijd wettelijk gewaarborgd is door het internationaal recht! Wat voor hypocrisie is het het ecosysteem van de gorilla’s te beschermen als we tegelijk de Afrikanen aldaar het leven zuur maken en hen quasi dwingen en masse te emigreren en in gammele bootjes te versukkelen ergens tussen Marokko, Libië en Fort Europa?
Ezel liet zich voor de kar van Grimpeerd spannen. Hij zeulde en hij heulde, hij danste de vrouwenpassen en besefte het niet. Hij danste bovenal de traditionele vrouwenpassen waar de meeste mannen nog steeds van houden, op de geëmancipeerde na, en hij besefte het niet. Hij was nu eenmaal geen leider, hij was een volger.
Er zijn twee begrippen van abstinentie: vakantie hebben en boete doen door vrijwillig te lijden. Beide zuiveren ze in hun liefde voor de natuur en de geest. Om van beiden een harmonie te hebben moet de abstinentie een frequentie zijn, een vibratie of staat van bewustzijn die te allen tijde kan worden opgepikt als een methode van beheersen. Voor dat doel moet men compromissen aanvaarden: vakanties lijden eronder dat men ze uitspreidt onafhankelijk van het weer als een aparte dag voor het samenzijn met mensen, religieus of niet, en de ontkenning van het bevestigen van het houden van afstand met de media. Tegelijkertijd moet de abstinentie het leren de lol te waarderen die mensen graag hebben in het gaan naar theaters en bioscopen. Voor de religie hebben we de romeinse zaterdagen en zondagen. Voor de abstinentie is er de sterrendatum kalender *die een regelmatige alternatie en een kosmisch bewustzijn biedt. Beide lopen dooreen om romeinse zondagen en aquariaanse vrije socialisatie- dagen en zondagen te hebben die samenvallen en uiteenlopen. Dit maakt het leven meer divers en interessant. Dit geeft de mens de twee benen van de ontologie waar hij op kan lopen.. 
Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten. ‘Wanneer kom je weer terug in de slagerij?’
Liefde doet pijn: het open hart van de sexuele toeschietelijkheid verandert in een zware steen waarachter de Heer gekweld door pijn ligt. Zoals gezien, zal dwangmatig vasthouden aan sex alleen maar een andere pijnlijke werkelijkheid afdwingen. Niettemin heeft niemand behoefte aan pijn, behalve sommige sexuele perversies die ook weigeren er echt serieus over te zijn. Hoe voor altijd in de liefde te leven is een aardige vraag terwijl het antwoord altijd hetzelfde is: alleen als je inziet hoe pijnlijk de schaduw kan zijn, is men gemotiveerd voor de eeuwige waarden van de liefde. Tegenover de sadomasochistische perversie staat de boete van het vrijwillig lijden in onthouding waarbij men ontsnapt aan de meer pijnlijke plotselinge confrontaties die per ongeluk tot standkomen. Eén stap in de richting van de ziel in vrijwillig lijden kan de grootste ramp en pijn afwenden. Toch zal er altijd een beetje pijn zijn met de tandarts, bij de geboorte of bij het aanvaarden van het vertrek van een geliefde etc.. Normaliter heeft men een keuze tussen in waanzin vervallen of leven in pijn, hetgeen de geestelijk gezonde evenwichtige persoon altijd een beetje krankzinnig maakt over iets en ook een beetje wat betreft normale dingen in pijn doet leven. Ook bevrijd naar een alternatief van tijdbeheer kan men nog steeds niet ontsnappen aan de pijnlijke notie van het moeten accepteren van anderen die er tegenin leven. Pijn als een integratiekonflikt doet denken aan het feit dat het moeilijk is te kiezen in het leven en dat men niet de enige is die de baas is in het universum. Veel mensen in de moderne wereld klagen over pijnen die niet een duidelijke oorzaak schijnen te hebben. Het is ook tussen het belang van de materie en de geest in dat het lichaam een waarschuwing van pijn kan geven. Noch ontsnappen in de geest, noch ontsnappen in het lichaam zal effectief zijn. Alleen het juiste uitbalanceren van belangen kan een acceptabel nivo van ongemak en stress geven dat afdoende is om de aanpassingen te handhaven. Sommige stress moet er zijn, enig signaal moet kunnen alarmeren, men kan niet zonder enige tolerantie. Een goede vuistregel is opnieuw de tijdfaktor. Als na een week ongeveer de pijn niet weggaat kan men een chronische aandoening hebben opgelopen die behandeling behoeft. Geregelde lichamelijke oefening (niet alleen de sexuele) zal eveneens de stress van normale integratie aanvaardbaar en gezond helpen houden. Bepaalde voedingspatronen zijn meer stressbestendig dan andere. Met een teveel van dit of dat eten, zout b.v., kan stress dodelijk worden terwijl dezelfde stress eenvoudig stimulerend zou zijn voor een persoon die verstandiger eet. Belangrijk om te onthouden is dat ook (sexuele) liefde zelf veel stress met zich mee kan brengen. Ware liefde is confrontaties vaak goedgezind.  
‘Of iets anders dat al eeuwen hier op Isomé werk­zaam is. Mensen die de Tweede Val hebben overleefd. Mensen van vóór de Eerste Val. Mensen van buiten dit stelsel. Of mensen van de andere twee werelden. Alles is mogelijk, mevrouw Niloo. We hebben keuze uit vijftienduizend gekolo­niseerde werelden en twee buurtplaneten.’
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *