“uts overlevingsuitrusting stroomuitval overlevingsuitrusting”

Maar nu lag de kap op de grond en dat was eigenlijk onmogelijk. Hij sloot af met twee klepjes aan iedere kant en die raakten niet zomaar los. En al raakten ze los, dan nog was het onmogelijk dat de kap vervolgens op eigen houtje van de typemachine los zou raken. Het ging in tegen alle wetten van de zwaartekracht.
Het tij keert en de jeugd heeft de toekomst, voor ons oudere muzikanten, misschien kunnen wij nog wat meepikken en kunnen wij weer eens ons zelf zijn, onze eigen muzikaliteit ontwikkelen als is dat vanwege onze jaren vertroebelt.
Huidkanker is een van de meest voorkomende huidziekten in Nederland en tevens de meest  voorkomende vorm van kanker. Huidkanker is een chronische ziekte: eenmaal huidkanker-patiënt, altijd huidkankerpatiënt. Bovendien blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat in vergelijking met andere Europese landen Nederlanders er niet goed voor staan. Nederland staat op de tweede plek als het gaat om sterfte aan melanoom.  Alleen in Slovenië sterven meer mensen aan deze ziekte.
Ik had hem er eindelijk van kunnen overtuigen me Sighile te noemen, in plaats van mijnheer. Zelf noemde ik hem echter nog altijd Ezel, maar nu op een aange­name manier. Op een samenzweerderige manier. Op een manier die zei dat ik hem eigenlijk wel mocht, en maar deed alsof dat niet zo was, om anderen voor de gek te houden.
Een frettenvrouwtje met een cateringkarretje kwam luid kwetterend door het gangpad, en de passagiers kregen spijs en drank en waren gelukkig. Hun reis­chagrijn smolt als kraterijs op een Marszomerdag en werd vervangen door de vooruitblik op het beloofde plezier en de diversiteit van hun reisbestemming: de nieuwe stad Bequerel, incluis superheldere koepel (een nog grotere joekel) en aangepaste atmosfeer, en niet onbelangrijk: de naar het schijnt groene plantenvelden die sinds enkele honderden jaren daar waren beginnen te groeien, nadat het ijs op de polen smolt. Dat was iets wat we nog steeds niet opgelost hadden: waarom waren die polen gesmolten en was de temperatuur gestegen, en waren er hier en daar planten gaan groeien die we kenden vanuit de databanken van de bronplaneet? Sommigen dachten dat de scheppers met grote spiegels de zon op de polen hadden gericht, en het ijs hadden doen smelten. Maar ik was van mening dat de scheppers zich niet veel van ons aantrokken, zolang we maar ertsen leverden. Tja, hoe en waarom dat allemaal ook gebeurde, Bequerel was anders dan alles wat wij Euphraters kenden. En als het anders is dan gewoonlijk, is het altijd goed. En als het moeilijk is om eraan te komen, en het is nog duur ook, is het altijd het beste dat er te krijgen valt. Ze werkten voor niks anders. Exclusiviteit deed Mars rondjes draaien.
Er is een eerlijke reden. Maar eerlijkheid hoort bij de wereld van de prehistorische werkelijkheid. In de lang vervlogen Middeleeuwen slaagde men er nog in wat restanten ervan te bewaren. Toen waren u en ik nog niet geboren. Bijlange niet.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
Secretele mintii de milionar. Sewende laan youtube downloader. Actiune. Iulia. May 16th, 2013 at 13:1721 lumii Un film simplu2008) Weekend cu mama. Akcent Dilemmafeat Meriem) 194. download o vara in provincie film online subtitrat, . 2 Test pc driver download— development. 366. Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend2004) Mimetism. Torrof cool meta-search engine for torrents. -_viata_ca’n_filme_(rimaru, _nai’gh’ba. Download Muzica Noua 2014 Gratis Free. mp3 de. Filme online 2017 hd gratis subtitrate in limba romana. Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf- Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf NEW, MP3, DOWNLOADS.
Voortgaan zonder enige bevestiging kan een tijd lang bestaan, maar geheel buiten de samenspraak van de goegemeente zal men zeker opbranden in het eigen initiatief. Derhalve is het van groot belang dat zowel het individu als de samenleving in zijn geheel alert blijven voor de uitdrukkingen van de zelfverwerkelijking die opstandig mogen schijnen, ketters of immoreel en afwijkend. Elkaar veroordelen is makkelijk, maar begrijpen is ietwat moeilijker. Een samenleving of individu die niet ontvankelijk is voor de werkelijkheid van de vooruitgang in het algemeen, of de tekenen van individuele groei, kan zichzelf niet corrigeren, noch zichzelf beheersen of bevestigen en in ere houden. Binnen ieder huwelijk en tussen de samenleving en de gehuwden is deze houding van waakzaamheid aangaande de werkelijkheid der verandering gelijkelijk belangrijk. Zonder positieve ontwikkeling zouden ten minste de tekenen van een geblokkeerde ontwikkeling tijdig moeten worden opgemerkt om waanzin en ziekte te voorkomen. 
2 weken geleden ging ik naar landgoed Quadenoord daar kwam ik Esther tegen. Mijn zus was ook mee. We gingen een weekendje overlevings dingen leren. (Maar het was niet echt overleven.) Het ging die week over stel je wordt geteleporteerd naar een onbekend bos. Wat moet je dan doen….. het was heel leuk we hebben onze eigen Thee gemaakt En dat was best wel lekker ik had er een wilgenroosje in g…edaan.. we hadden ook nog een lepel gemaakt dat was heel grappig want terwijl ik mijn lepel aan het maken was gingen we een verhaal maken. De mensen die klaar waren gingen ook een bakje maken. Esther en Sonja hebben ook nog een medische cursus gedaan want ik was gestoken door een wesp toen gingen we in een koud riviertje staan. Dat hielp echt heel erg. Het leukste vond ik het konijnenjagen. Niet op echte konijnen hoor. Maar we gingen oefenen op houtblokken. Dan moest je een stok zoeken die een stuk korter was als je arm. We hadden allemaal manieren om hem te raken. Bijvoorbeeld bovenlangs als de stok tussen twee bomen door moet. We hebben ook nog veel verschillende vogels gezien en gehoord zoals de specht die zagen we heel vaak.Ik heb ook geleerd hoe je touw moet maken. Maar daar was ik niet zo goed in. Zaterdag middag gingen we een blader hut maken.. Eerst moesten we twee stokken met op het einde een v. die iets groter was dan tot je middel. Daarna moest er een grote stok tegenaan. Dan heb je de basis. Dan hoef je er alleen maar nog heel veel takken en blaadjes tegenaan te zetten. We hebben ook nog manieren geleerd om het warm te houden. Ik vond het heel leuk en leerzaam.
Dit leuke zwarte stretch broekje heeft een rits met mooie zilveren knoop en achterzakken. De zwarte stof is stretch en heeft een chique glans. Heel stijlvol broekje voor de zomer, een festival of de club. Een hoogwaardige productie van Roma Costume. Set bestaat uit:- Zwart Broekje
Liefde ontsnapt aan de rede, daarom moet men uit de gedachtenvolle hemel naar de gedachtenloze aarde afdalen en niet andersom naar het schijnt. Dit zijn de processen die men inductief noemt, van het het specifieke van een materiële positie naar het algemene van een gemeenschappelijke ziel en deductief, van het algemene gelijk gericht zijn naar het specifiek aangepaste.(afb.). Religieus, politiek en wetenschappelijk is het deductieve proces de weg van de zelfverwerkelijking. Religie verafschuwt een God of een toegewijde die niet uit de hemel wil nederdalen en geen offers wil brengen, politiek verafschuwt men diktators die induceren naar een algemeen begrip dat als een angst, een diktatuur, een absolute vorm van oplegging of een verlies van de individuele vrijheid van expressie uitwerkt. Wetenschappelijk wordt de induktie gekoesterd om algemene natuurwetten te vinden, maar de naturalistische aandrift van de wetenschap die aanzet tot aanpassingen, toepassingen en specifieke uitkomsten en gebruik suggereert dat wetenschap zonder een effect niets dan bedrog is. Wetenschappelijk is het gekonkludeerd dat induktie alleen maar naar de ziel en zijn ethiek voor zichzelf mag bestaan terwijl de rest eenvoudigweg is gebonden aan zijn deductieve feitelijkheid in bij voorkeur een waardevrije keuzewerkelijkheid. Het doel van het niet-denken in de liefde geeft klaarblijkelijk een overmaat aan filosofische en ethische complicaties aan de wijsheid die aan het handelen vooraf dient te gaan. Voor moeder natuur is het allemaal relatief en tijdelijk daar ze haar werkelijkheid zou voortzetten wat onze kulturele complicaties ook mogen wezen. De konklusie van allen die de liefde bedrijven is ook hetzelfde: laat de natuur zijn gang gaan, alle moeilijkheden komen er voort uit als je dat blokkeert. Oudere kinderen zouden dus liberaal moeten worden behandeld ze voor zichzelf ervaring laten opdoend met wat goed en slecht is. Vertrouwen en de relatie behouden is het allereerste belang. Daartoe is het gezegde ‘de tijd zal het leren’ de gemeenschappelijke overtuiging. Filognostisch kan het vage worden overwonnen door de waarheid op te merken dat de mens eerst induceert naar de orde van de ethische discipline (God) en dan nederdaalt naar zijn eigen persoonlijke en uniek deductief gelijkrichten van de plicht. 
Berend liep naar de koelcel en keek om zich heen. Zijn hoofd klopte. Hij begon tournedos, steaks, runder­lendes, oerhammetjes en kalfs­niertjes in zijn armen te laden. Achterovergeleund draaide hij zich om, liep naar de keuken en stortte alles uit op de grote werktafel. Terug in de koelcel legde hij lamsbouten, lamsschouder en gepikeerd gebraad op de grote bak met al gemalen gehakt en zette dit bij de rest. Berend ver­zamelde de worsten die aan het rek naast de deur hingen en haalde de rij gevilde konijnen en geplukte kippen van de haken. Hij bekeek de smalle, kale dieren die in twee enorme vleestrossen hulpeloos aan zijn vingers hingen en plofte ze op het werkblad.
Dat vind ik vreemd. Ik heb altijd begreep en geloof nog steeds, dat als de stres TE groot wordt, en er sprake is van extreme angst, een hond niet meer ‘toerekingsvatbaar’ is. Dat is net zoiets als achter een paard gaan staan dat in paniek is, dan kun je er ook op rekenen dat je een trap krijgt.
Hij haalde laatdunkend zijn schouders op. ‘Misschien, maar dat wil nog niet zeggen dat we geen honger­gevoel krijgen. Al eens een bende hongerige dieren onder de duim gehouden? We willen geen conflicten tussen de overlevenden, toch? Nog een geluk dat er niet al te veel predatoren van oorsprong tussen zitten. Alhoewel… die rattenvrouwen en fretten, dat zijn soorten om voor op te letten,’ eindigde Jonas bedacht­zaam.
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
Een geur van bier deed een alarmbelletje rinkelen. Ze voelde zijn aan­wezig­heid voor ze hem zag. Hij stonk naar alcohol en zweet, een man van begin veertig, met kort, stekelig haar, grijzend aan de slapen, dure schoenen, modieuze jeans, lekker strak T-shirt maar een ladderzatte kop met bloeddoorlopen ogen. Hij had duidelijk gehuild. Ze voelde mede­lijden, zelfs een aan­drang hem aan te spreken.
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
Men moet waar zijn naar de eigen oorspronkelijke aard. Men kan een ware en eerlijke leugenaar zijn: ik sympathiseer, ik ontken mezelf in mededogen, ik leef voor jou. Maar dat is God niet, dat kan God zijn maar kan ook de hypocriet zijn, de leugenaar of de lafaard. Als God mededogen is, houdt mededogen God nog niet in. Het is een fundamentele fout om een element van een categorie aan te zien als exclusief voor de categorie, terwijl ze zeer goed eveneens kan behoren tot een andere categorie. Naar het idee van God denken we dat God alles is, dus is er niets uitgesloten van God en derhalve is mededogen God. Maar God is onomkeerbaar wat betreft zijn schepping. De schepping is deel van God, maar nooit volledig God. Het medium is niet de boodschap. Iedereen weet dat de verpakking niet de inhoud is. Als God de inhoud is, spreken van de duivel, de andere categorie, als het alleen maar om de verpakking gaat. Dus alleen voor het mededogen is net zo goed van de duivel van het materialisme en egoïsme. Zo ook oprecht en waar naar de discipline, de persoon, de orde, het ritueel, het sexuele, het boek etc. etc. kan net zo goed van de duivel zijn. De verpakking is nog niet de inhoud. Het is de eerste fout de waarheid van God om te draaien daar God altijd meer is dan welk afgeleide ook. Zelfs de ziel is niet God, daar zielen zeer goed in onwetendheid kunnen verkeren.
11. Woord voorafDeel 1 beschrijft wat ik het ‘Groeimodel’ ben gaan noemen. Het is eenmodel dat het me mogelijk maakt de evolutie van een bedrijf, een carriè-re, een leven te beschrijven op basis van ratio en emotie, hetgeen hetonderwerp van dit boek is. Dit model is gebaseerd op het gedachtegoedvan Prof. Ulrich Libbrecht. Zijn gedachtegoed wordt in dit deel tevenskort toegelicht. Ook een korte voorstelling van wie ik ben en wat ik doe,komt aan bod om zo mijn inzichten en ervaringen te kunnen kaderen.Deel 2 gaat in op verschillende werksituaties (vergaderen, beslissingen,leiding geven, …) of onderdelen van het bedrijfsleven (creativiteit, dewerkplek, het personeel, …) en hoe we die op basis van ratio en emotiekunnen evalueren. Hier bespreken we waar we typisch emoties vergetenaandacht te geven en hoe we meer aandacht voor emotie kunnen latenontstaan. XIII
Dit zijn vragen die wij onszelf als Indische gemeenschap moeten stellen, vragen die dringend een antwoord nodig hebben, als wij niet de moeite nemen, iedereen binnen onze gemeenschap of je nu wel of geen muzikant of organisator bent, zal onze eigen muziekcultuur, onze stijl muziek, verdwijnen met de vergrijzing, maar niet alleen daarom, ook door gebrek aan innovatie en variatie.
Vannacht sloop ik, ongezien, langs de rand van het dorp, het bos in, tot ik de weide bereikte. Ik aarzelde een minuut, mischien slechts vijf seconden, voor ik neerknielde op de sombere grafsteen met Janneke’s naam, en me liet overspoelen door Janneke’s indrukken.
Cateringservice `t Noorden Brood & meer Ontbijt – Brunches – Lunches High tea – Picknick Introductie: Ook voor een lunch op maat bent u bij ons op het juiste adres. Door de jaren heen is brood het basis
De regelmatige buig- en strekoefeningen om lichaam en geest te integreren kunnen de huidige staat van gekonditioneerd zijn waar men zich in bevindt weergeven. Het verschaft een kontrole om er zeker van te zijn welke konditioneringen resulteren in welke stijfheid of breuk in de kontinentie. Op deze manier is de privé-persoon een wetenschapper van zijn eigen levenswijze experimenterend met de best mogelijk aanpassing aan tijd en omstandigheden. Gedurende de winter zouden de zaken anders uit kunnen werken dan in de zomer. Ook zou konditionering aan aktiviteiten in het weekend volledig anders kunnen uitwerken dan schema’s die dezelfde aktiviteiten plannen gedurende doordeweekse dagen. Er is ook een collectief bewustzijn dat bepaalde onthoudingen of handelingen op bepaalde tijden begunstigt ten opzichte waarvan men zich kan aanpassen of afwijken. Op deze manier kunnen religieuze vieringen door de week ook het geloof opfrissen terwijl anderzijds werken op zaterdagen en zondagen ook de samenleving kan vitaliseren. Eenvoudig ter wille van het lichaam en de psychologie van het bewustzijn is het bevorderlijk te breken met het dode van stijve schema’s van konditionering vitaliserend naar alternatieven.
Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn het enige publiek.
De meeste van onze handelingen in de interpersoonlijke en maatschappelijke sfeer dragen dus ook in heel wat gevallen een risico-dimensie. En we zien daarbij dat ‘risico’ ook cognitief iets ingewikkelder is dan doorgaans in de meeste beslissingsexperimenten wordt ingebouwd. Dikwijls zeggen we ‘misschien loop ik het risico dat …’. Daarbij zijn dus twee vragen aan de orde:
Meeuw was geweldig. In het schip heerste een comfortabele constante zwaartekracht terwijl het naar zijn topsnelheid van bijna de licht­snel­heid accelereerde. Het bleef mogelijk om erin rond te lopen, eten te maken, voor de gevangenen te zorgen en allerlei trut-dingen te doen waar ik op aarde nooit aan was toegekomen. Zoals een cursus wecken volgen.
De deelname aan die poll is zeker geen sinecure. Heel wat kijkers bezorgen zich (nodeloos, zie sub) tal van hoofdbrekens. Want hoe moet je een aanslag van de vijand op het Museum Aan de Stroom (waarbij de terroristen niet verder zijn geraakt dan de vestiaire en de loketten voor de ticketverkoop) nu vergelijken met de beelden waarop Franse elite-eenheden in Toulouse een vijandelijk exemplaar uitschakelen nadat die een verlaten en vervallen legerkazerne heeft opgeblazen, maar zonder dat geweten is of het kadaver al of niet alleen handelde? Hoe moet je een afweging maken van een verklaring van Angela Merkel dat vandaag in Duitsland vijf geplande aanslagen zijn verijdeld, versus een videoboodschap van Ben Ali Benghali die met het zwaard in de hand aankondigt dat binnen de week nieuwe aanslagen zullen volgen in drie niet nader genoemde Europese grootsteden? De meeste kijkers hebben echter wel door dat het er niet om gaat gesofisticeerde berekeningen te maken. Je moet enkel intuïtief je gevoel aangeven. De poll wil alleen het “moreel” van de bevolking en het thuisfront meten.
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Hieronder vat ik mijn 3 fundamentele bezwaren samen tegen een boek als “Het Digitale Proletariaat” van Hans Schnitzler (2015). Voor een korte voorstelling van deze bezwaren zie het slot van het vorig hoofdstuk.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Terug naar de genetische make-up van de eerste mensen. We mogen aannemen dat naast het reeds genoemde de hominide mensen ook nog uitgerust waren met een aantal emotionele circuits. Veel gegevens vinden we hier reeds bij Darwins uitgebreide studies van emotionele uitdrukkingen bij dieren en mensen. Neurowetenschapper en psycholoog Jaak Panksepp onderscheidt en bestudeerde zelf zeven emotionele basiscircuits, o.a. aan de hand van hersenscans: lachen, angst, woede, lust, zorg, exploratiedrang en scheidingsleed (paniek) . Het lach-circuit zal hier misschien het meest de wenkbrauwen doen fronsen, maar Panksepp stelde bijvoorbeeld vast dat als ratten gekieteld worden ze een getjirp van ongeveer 50 kHz produceren, een soort gegiechel. Ook andere dieren, van honden tot chimpansees, ‘lachen’ wanneer ze aan het spelen zijn. Darwin had reeds vastgesteld dat mensapen ook giechelend lachen wanneer ze gekieteld worden, vooral onder de oksels. Lachen is dus hoe dan ook evolutionair eerder opgedoken dan spreken. Het combineren van lachen en spreken treedt bij ons nu vooral op in de vorm van het vertellen van een mop en dat heeft inderdaad ook een speels karakter. Maar we lachen ook nog steeds wanneer we gekieteld worden, al geven we verbaal aan dit eigenlijk niet plezant te vinden. Het is merkwaardig dat hoewel kietelen reeds Plato, Aristoteles, Francis Bacon, Galilei en Darwin intrigeerde en voor raadsels plaatste (waarom kun je jezelf niet kietelen? waarom zijn sommige kietelingen aangenaam en andere onverdraaglijk?), er de ganse vorige eeuw amper onderzoek is gebeurd naar kietelen, vergeleken met heel wat andere minder relevant lijkende onderzoeksdomeinen. We kunnen op deze interessante topic jammer genoeg niet ingaan. ’
Leaf begon te rennen. De vegers zouden het gebied minutieus uitkam­men en ze moest zover mogelijk weg zien te komen. Terwijl ze rende, zocht ze de verlaten straten af naar een zwotor of ander vervoermiddel. De straten lagen er relatief opgeruimd bij in tegen­stelling tot de geplunderde puinhopen in andere delen van de stad. De deuren en ramen van de statige bruine huizen waren veelal nog intact. Een glimlach verscheen om Leafs lippen toen ze een zwotor tegen een hek zag staan. Ze haalde de oude zonnecel eruit en duwde haar eigen zonnecel erin. Er ging een groen lampje op de cel branden.
De blinde wand van de woonkamer werd volledig uit zichg genomen door een enorme boekenkast waarvan elke plank twee rijen diep was volgezet. Ze liet haar vingers over de ruggen glijden. Boeken over de ver­schillende continenten, de verschillende talen, de ver­schillende landen, diersoorten en culturen van de wereld, van Isomé. Boeken van Loheij, van haarzelf, van Ujhalin. Boeken over management, organisatie­vormen en organisatiestructuren, boeken over wis­kundige principes, kunst­matige levensvormen en ana­tomie; boeken over de geschiedenis van Yin-Beh, Yin-Ghuel en de omliggende landen; boeken over de werel­den buiten Isomé en de gekoloniseerde werelden in andere zonne­stelsels.
Wordt onze samenleving één kamp waar geestelijke ‘ondervoeding’ ons brengt tot een toestand waar wij op een prikkel reageren met het juiste gedrag zonder dat er nog een tussenfase is van ‘vrije wil’, zonder dat er nog een moment is waarbij men binnen een reeks mogelijkheden kan kiezen welke van deze al of niet zal worden gerealiseerd? Waar alle neuzen in één richting worden geduwd zodat niemand nog kan bougeren zonder het risico te lopen als pestlijder of paria te worden gestigmatiseerd. Waar de commerciële goedhartigheid van Sinterklaas niet in vraag gesteld kan worden, de politieke keurigheid van Yves Leterme boven elke twijfel verheven is, het duivels karakter van Jean-Marie Dedecker niet ontkend kan worden, de onvervangbaarheid van de moeder in de opvoeding van haar kind tot maatschappelijke grondwet is verheven, de neutraliteit van de VRT-berichtgeving buiten kijf staat of waar de sclerose van de Parti Socialiste en de onbekwaamheid van Laurette Onkelinx wetenschappelijke waarheden zijn? Waar iedereen uniform denkt en handelt en men mensen met een voorbeeldfunctie maar te imiteren heeft? Waar vrije wil en morele vaardigheden totaal overbodig geworden zijn? Waar wij door de verstomming van het spreken het uitzicht op zelfbeschikking, op overleg met onszelf en met onze medemensen verloren hebben? Boven onze samenleving zweeft een aanzwellende wolk van onfeilbare mythes die lijken op de opschriften boven de ingang van de concentratiekampen. Dat wij het eens zijn dat de aarde rond is (hoewel: zo volmaakt rond is ze niet!), tot daar aan toe, maar dat sociaal-culturele constructies, mythes dus, zoals de boven alle mensen verheven godheid van figuren die men niet met de handen mag aanraken, zoals b.v. onze beminnelijke Rik Torfs (zie hieronder), de dopingzuivere Tom Boonen, het beeld van de jobcreërende UNIZO-ondernemer of de morele onkreukbaarheid van 11.11.11, dat deze mythische figuren genieten van een natuurlijke onaantastbaarheid die hen boven elke kritiek verheft, dat wordt stilaan onrustwekkend. Of hebben wij dat uitzicht op de vrije mens opgegeven omdat wij op weg zijn een nieuw soort mens te worden? Was onze ‘vrije wil’ maar een historische periode geweest die wij nu afsluiten op weg naar een superhumane of posthumane fase waarin wij onze emotionele lichamelijkheid zullen hebben ingeruild voor die van een puur rationele, ‘wetenschappelijke’ geest die voor elk probleem de passende oplossing produceert zonder dat er nog van menselijk lijden, van menselijke passie sprake is? Zal ons leven eruitzien als dat van een team kosmonauten die zich niet kunnen permitteren aan boord van hun ruimteschip ruzie te hebben met elkaar noch elkaar lief te hebben? Of zijn wij – de schrijver dezes – conservatief? Worden wij oud en kunnen wij niet meer mee met onze tijd? Ik ga in een hierna komend essay dieper in op de vraag of wij ons moeten neerliggen bij een lotsbestemming als on-mens of na-mens: het post-humane dat meer en meer in de belangstelling komt van kunstenaars, filosofen en wetenschappers.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *