“topkwaliteit overlevingsuitrusting boogschieten overlevingsuitrusting”

MAANDKALENDER WOON-ZORGCENTRUM April 2014 Dinsdag 01 Woensdag 02 Donderdag 03 09.15-10.15 uur Bibliotheek is geopend Bibliotheek 09.30 uur-10.30 uur Inschrijven Diner Rustorant. Het diner is op 8 April
Dit allemaal dus omdat we even iets kwijt willen omtrent de hype begrippen “religie” en “trauma (shock)”. Bij nieuwsverhalen rond deze thema’s worden ons immers doorgaans dat soort sentimenten opwekkende anekdotes en getuigenissen als afzonderlijke en ingekaderde hapjes nepjournalistiek aangeboden.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).
Sterre stak een sigaret op, staarde naar het bran­dende staafje en gooide het op de rails. Het landde vlak naast de heupflacon van de dronkenlap. Ze pakte haar mobiel. Vijf berichten. Van Mike. Snel opende ze haar berichten. ‘Ik hoorde van een ongeluk en moest aan je denken. Ik kom naar huis.’ Een warm gevoel stroomde door haar lichaam. Ze herkende het als hoop. Voor ze haar mobiel wegstopte keek ze naar de foto’s die ze in het wachthokje had gemaakt. Het gaf haar nare herinne­ringen dus ze besloot ze allemaal te wissen. Op het moment dat ze de laatste foto wilde verwijderen, viel haar telefoon uit. Klotending.
Eén aspect moeten we desalniettemin even scherp stellen: chimpansees gaan soms op jacht in coöperatieve groepen. Niet alleen eten chimpansees regelmatig vlees, soms tot 100 kg. per jaar, ze gaan er ook zelf op zoek naar. Chimpansees jagen soms op hun eentje op kleine dieren, maar Craig Stanford stelde in de jaren 1990 ook vast hoe ze in coöperatieve groepen (parties) van een tiental volwassen mannetjes, aangevuld met een paar vrouwtjes en jonge knapen, erop uit trokken om te gaan jagen op franjeapen (colobus), een soort smalneusapen (monkeys in het Engels, geen apes). Soms blijven zij een ganse week lang jagen en houden dan met hun buit regelrechte braspartijen. Zij delen hun vlees met andere mannetjes om een soort ‘politieke’ bondgenootschappen te smeden of met receptieve vrouwtjes om hun gunsten te winnen. Dit lijkt allemaal zeer menselijk, al te menselijk. Maar ze jagen niet op groot wild en beperken zich blijkbaar tot prooien die voor hen geen enkel gevaar opleveren. Ze gebruiken bij die jachtpartijen wel zekere geluidssignalen, maar die hebben geen linguïstische betekenis. En al bij al blijft vlees een klein gedeelte van hun dieet uitmaken. We kunnen wel besluiten dat bij chimpansees (jachtgedrag is bij bonobo’s niet vastgesteld) de evolutionaire basis voor de jacht aanwezig is. Maar of ze 5 miljoen jaar geleden, toen chimpansee en mens zich onafhankelijk van elkaar gingen ontwikkelen, ook al jaagden, kan in twijfel getrokken worden. Wij gaan er dus van uit dat naarmate de bossen krompen, de mensen gedoemd waren te jagen wilden ze overleven, terwijl de chimpansees als het ware de vrijheid hadden om min of meer speels en occasioneel op jacht te gaan op prooien die nauwelijks een uitdaging vormden. Van een werkelijk coöperatief doelgericht gedrag is, als we Stanfords beschrijvingen lezen, bij dit jachtgedrag van de chimpansees geen sprake. Hun jagen lijkt ook meer op een raid dan op een ‘inzichtelijk’ verschalken van de prooi. En dat chimpansees soms in groep aanvallen uitvoeren op één of meer chimpansees van een ander territorium of een andere groep: dat was reeds geweten.
5. 3 1. Inleiding Aanleiding De brief van Ilse is een veelzeggend voorbeeld van hoe hoog de nood kan zijn als je eigen partner seksverslaafd is. Ik merk dat er in de prak- tijk voor degene die worstelt met zijn verslaving voldoende aanbod is in de hulpverlening. In de verschillende behandeltrajecten, voorname- lijk in groepstherapieën, gaat het ook over de partnerrelatie. Maar met anderen praten over je relatie is heel wat anders en soms gemakkelij- ker dan er samen met je partner over te praten. Dat een seksverslaving een grote impact heeft op de partnerrelatie is een feit, maar wat te doen wanneer je hiermee als partner geconfronteerd wordt? Systeemgericht werken met een ervaringsgerichte houding is een van de basishoudingen van de opleiding Ervaringsgerichte Psychosociale Hulpverlening en Gestalt Gezinstherapie van het Kempler Instituut. In mijn eigen praktijk, Puur Leven, begeleid ik veel gesprekken op het gebied van seksverslaving. Daarbij probeer ik de partner (de context) zo vroeg mogelijk in de gesprekken te betrekken; ik heb gezien hoeveel toegevoegde waarde dit heeft. Maar het lukt niet altijd om de partner te helpen en de relatie te red- den. Dat heeft enerzijds te maken met onduidelijkheid omtrent het precieze effect dat een seksverslaving heeft op de partner en de rela- tie; vaak is de breuk tussen de partners ook al zo groot dat uit elkaar te gaan de enige optie lijkt.
Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend.
De volgende morgen zat het jongetje rechtop in bed, keek helder, had gewoon gegeten, had geen hoofdpijn, was niet misselijk. Nadat ik het de avond ervoor voor het laatst had gezien was het kind een poosje later wakker geworden en had gewoon om eten gevraagd. Dat zijn stukjes van een goede dag.
Uiteraard wil ik niet insinueren dat alle misdaden gelinkt zijn aan sociale ongelijkheid: kruimeldiefstallen kunnen veelal in verband worden gebracht met de sociale levensvoorwaarden van de delinquenten, maar bij zaken als een passionele moord ligt dit al veel minder voor de hand. Meer fundamenteel is de kwestie of sociaal-economische achterstand als een excuus kan gelden voor het plegen van misdaden. In psychoanalytische termen gesteld: vervalt de ‘wet van de vader’ (de tien geboden, de universele mensenrechten, enz.) voor mensen die van kleins af in miserie en ellende moeten opgroeien? Hebben zij het recht een ander fysiek te kwetsen en desnoods te doden omdat zij niet in de eigen basisbehoeften kunnen voldoen? Wij moeten wel vaststellen deze mensen dikwijls de facto dat recht nemen. Althans sommigen eigenen zich dat recht toe. Dat moeten dan de ‘rotte appels’ zijn.
We volgden Jonas. Met lede ogen zag ik hoe de plaats van de crash steeds kleiner werd. De gewonden in Casanova’s laatste intacte inge­wanden, die eenzijdige minnaar van alles wat buitenissig en exclusief was, waren er erg aan toe. We moesten haast maken, en haast maken dat deden we. Grimpeerd zette er stevig de pas in, de kippen trippelden, de eekhoorns dartelden en de ratten stoven om ons heen door het zand.
4 april 2013 Na een koud, maar lang paasweekend zijn we begonnen met het laatste deel van het schooljaar. In de periode tot de meivakantie staat een aantal activiteiten op het programma: theoretisch en
Sometimes, I wish that I, myself, had brought my mother into the world. Rather than the other way around. If I had given birth to my mother instead of she having given birth to me, at least things would have run very differently.
De regelmatige buig- en strekoefeningen om lichaam en geest te integreren kunnen de huidige staat van gekonditioneerd zijn waar men zich in bevindt weergeven. Het verschaft een kontrole om er zeker van te zijn welke konditioneringen resulteren in welke stijfheid of breuk in de kontinentie. Op deze manier is de privé-persoon een wetenschapper van zijn eigen levenswijze experimenterend met de best mogelijk aanpassing aan tijd en omstandigheden. Gedurende de winter zouden de zaken anders uit kunnen werken dan in de zomer. Ook zou konditionering aan aktiviteiten in het weekend volledig anders kunnen uitwerken dan schema’s die dezelfde aktiviteiten plannen gedurende doordeweekse dagen. Er is ook een collectief bewustzijn dat bepaalde onthoudingen of handelingen op bepaalde tijden begunstigt ten opzichte waarvan men zich kan aanpassen of afwijken. Op deze manier kunnen religieuze vieringen door de week ook het geloof opfrissen terwijl anderzijds werken op zaterdagen en zondagen ook de samenleving kan vitaliseren. Eenvoudig ter wille van het lichaam en de psychologie van het bewustzijn is het bevorderlijk te breken met het dode van stijve schema’s van konditionering vitaliserend naar alternatieven.
De snelste manier om vanuit Oslo in Kirkenes te komen is per vliegtuig.  In Kirkenes en de directe omgeving wonen zo’n zes- van de bijna tienduizend inwoners die de 3900 vierkante grote gemeente Sør-Varanger  telt. Wegwijzers in deze uithoek zijn zowel in het Noors als in het Russisch opgesteld. In de kleine baai die uitmondt aan de Barentzzee liggen roestige Russische vissersschepen zij aan zij.
Berend pakte de twee uiteinden van het wensbeentje vast en sloot zijn ogen. Hij trok zijn handen uit elkaar en het botje knapte in twee ongelijke stukken. Met zijn blik op het kermende vlees, bracht Berend langzaam zijn linkerhand richting zijn linkeroor. Toen hij het halve beentje in zijn oor voelde, stootte hij het daad­krachtig met de scherpe punt naar binnen. Het botje prikte door zijn trommelvlies en Berend hapte naar adem. De pijn was plotseling en hevig en zijn oor begon te suizen, maar het gejammer en geblèr leek zachter.
3. Inhoudsopgave 1. Inleiding……………………………………………………………………… 3 2. De enquête…………………………………………………………………. 6 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd?…………………………. 8 4. De invloed van seksverslaving op de partner ………………… 27 5. Op weg naar herstel…………………………………………………… 51 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? ………………………………………………………….. 65 7. Conclusie ………………………………………………………………….. 76 8. Referenties……………………………………………………………….. 79 Bijlage 1 enquête……………………………………………………………… 81 Bijlage 2 definities van de termseksverslaving ingevuld door de partner……………………………………………………………………….. 87 Bijlage 3 proces van herstel van vertrouwen………………………..91
Natuurlijk is het nodig te discrimineren in de zin van je bewust zijn van verschillen. Zelfs twee identieke moleculen nemen een andere plaats in in de tijdruimte (afb.). Het gaat er niet om het het gebod van het bewustzijn te weerstaan dat zegt de verschillen te zien. Op dezelfde manier als men zich moet herinneren dat ziel zelfherinnering is, terwijl niet alle zelfherinnering de ziel ten dienst staat, moet wat dit betreft eveneens worden geweten dat het zien van verschillen in het belang van bewustzijn niet inhoudt dat het maken van een onderscheid in het belang van bewustzijn is. Zoals met het verdedigen van de eer moet men geïnteresseerd zijn in het niet verliezen van het verstand door valse identificatie. Ondanks de geslachtelijke identiteit, het belang van je eigen raciale cultuur, religie of wat voor materiële vorm dan ook, de werkelijkheid van de ziel, het belang van gewetensvolle zelfherinnering verandert niet. De vorm van de zelfherinnering foutief aanzien voor het doel ervan dat het zich zelf herinnerende zelf is is de definitie van verbijstering. 
Gelieve mij geen woorden in de mond leggen die ik nooit gezegd of gesuggereerd heb. Ik reageer op het naïve idee dat er in de verre toekomst een weg is naar ultiem en glorieus levensgeluk. Ik maak daarbij duidelijk dat het verstandig is om in te zien dat het gevoel van gelukkig zijn vanwege het bereiken van doel A net zo lang duurt tot de behoefte om doel B te bereiken zich voordoet. Voor doel B geldt dezelfde relatief korte duur van het gelukkig voelen, want ook nu weer klopt de drang om doel C te halen al gauw aan de deur, etc. Op die manier gaat het je hele leven door (tot het moment dat je dood gaat). Het leven zou je dus kunnen zien als de uitkomst van de hele reeks bereikte en niet-bereikte doelen die een persoon zich heeft gesteld, en dan zeg ik helemaal niets over een eventueel doel van het leven. Ik ontdoe enkel het idee dat levensgeluk neerkomt op het behalen van één welbepaald doel in de verre toekomst van haar mysterieuse jasje. Dat wil helemaal niet zeggen dat we geen lange termijn doelen mogen stellen, dat wil enkel zeggen dat we lange (en korte) termijn doelen moeten zien voor wat ze zijn. Niet minder, maar zeker ook niet meer.
De onderliggende orde heeft betrekking op de werkelijkheid van de ziel die kan worden gedefinieerd als het zich gewetensvol herinnerende ware geestelijke zelf. Men zou het feit moeten accepteren dat het lichaam of valse, zeg tijdelijke zelf, wordt beheerst door de geest en de geest wordt bestuurd door de ziel (afb.) De orde van de ziel is gedefinieerd als God waarvoor er vele namen en definities zijn. Voor zover het het onpersoonlijke betreft kan men zeggen dat al het gelijkrichten met de ziel afkomstig is van een begrip van celibataire orde dat de wijsheid vertegenwoordigt van de voorouderlijke heiligheid. Hiertoe kan men heilige geschriften bestuderen van bij voorkeur verschillende aard om zich te verzekeren van de volwassen optie. Met eenzijdige studie dit aangaande is men gevangen binnen één school van denken terwijl de gezonde psyche een vrijheid van keuze verlangt. Het is niet slecht gekozen te hebben, het is slecht de vrijheid van mening ontzegd te krijgen zoals die door democratische wetgeving is vastgelegd. Wat als goed en slecht wordt beschouwd is eenvoudigweg linguïstisch gedefinieerd en vastgelegd middels wetgeving. Men moet beantwoorden aan de vereisten van de eigen cultuur. Onenigheid hierover noodzaakt politieke aktie. Dit kan eventueel leiden tot sociale konflikten en internationale oorlog. Aldus kan worden geconcludeerd dat de basis zekerheid van behoorlijke wet en orde van primair belang is voor een succesvol leven en een succesvolle wereldorde. Succes kan worden gedefinieerd als algemene publieke tevredenheid met de bestaande wet en orde met inbegrip van een geringe belangstelling voor verdere politieke aktie. Aangezien normale niet-politieke individuen niet zelf de wet kunnen maken, is alleen het begrip van persoonlijke orde verder van belang. Regels voor persoonlijke orde worden aldus beschouwd als dienst aan de ziel en God ongeacht de eigen religieuze voorkeur. Persoonlijke orde die uitloopt op een dwangmatige stoornis impliceert een vervreemding van de ziel. In dat geval moeten de regels die betrekking hebben op de ziel worden nagetrokken.
Illusie: Iets dat vals is voor echt aanzien. Gewoonlijk toegepast op het verschil tussen materiëel geïdentificeerd zijn en spiritueel gericht zijn. Het tijdelijke of materiële wordt als illusoir beschouwd aangezien het gedoemd is te veranderen terwijl het bestuur van de vorm, de geest die resulteert uit het gelijkrichten met de ziel, en de ziel zelf, wordt beschouwd als zijnde eeuwig daar ze refereert aan de onveranderlijkheid van het zelfbewustzijn en de werkelijkheid der verandering, de tijd zelf.
‘Ik weet het niet, hoor,’ piepte hij, zijn hoge bibber­stem compleet in tegenstelling met zijn tonronde buik. ‘Ik weet het niet, hoor. Deze hele onderneming! Ik wéét het niet! Waar moeten we heen dan?’

One Reply to ““topkwaliteit overlevingsuitrusting boogschieten overlevingsuitrusting””

  1. In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
    Het tweede wat de monsters, ondanks hun verschil­ende uiterlijke ken­merken, met elkaar verbond, was Zohra. Zij had hen het leven geschon­ken in de vergeten hoeken en krochten van de stad. Zij had hen bedacht en een gezicht gegeven, met verf op beton. Zij waren de kunstwerken die zo gehekeld werden door het establishment. De verstotelingen van Antwerpen hadden zich allemaal op het dak van de wolkenkrabber verzameld, ver weg van de bekrompen burgers.
    Het eerste beeld betreft dat wat zich uiterlijk en dus in het dagelijks leven wil manifesteren: ‘Een lange slang kronkelt zich rond een kandelaar met drie armen, waarvan de kaarsen aangestoken zijn’. *3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *