“tactische overlevingsuitrusting lijst beste overlevingsuitrusting onder de 50”

Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Mijn staart zwiepte heen en weer. ‘De boel organiseren. Wat anders? Heb je er al een idee van hoe we Euphrat kunnen waarschuwen? Jij zat toch bij de admini­stratie, zo te zien? Dan zou ik maar snel proberen of je nog contact kunt leggen met Casanova, niet?’
Vanuit de twee hoeken van de lift houden ze me vanonder hun wenkbrauwen in de gaten, hun vingers om de trekkers van de vlammen­werpers, de gelige ontstekingsvlammetjes lui likkend aan de lopen. Ik heb nu de rust voor een geïmproviseerd nooddirectief, maar besluit het risico niet te nemen van een benzine­brand in deze kleine ruimte. Ik schenk de twee een scheve glimlach en wacht tot we boven komen.
Uit beleefdheid heb ik wat bedenktijd gevraagd. Ze snappen nog steeds niet waarom ik hier na een jaar weg niet het ziekenhuis in Bawku is de oorzaak, maar het hogere management, vooral de mensen buiten Bawku, dat voor mijn gevoel nooit op tijd iets voldoende heeft geregeld voor mij.
De kernkwaliteit van Assange staat in Weegschaal (met Pluto erbij *9) en het is daarom ook niet vreemd dat de bewustmakende en transformerende informatie die de website Wikileaks publiceert een focus heeft liggen op internationale diplomatieke betrekkingen en deze bewust maakt. Saturnus staat tussen half juli 2010 tot begin oktober 2012 in het dierenriemteken Weegschaal en daarmee wordt van ons gevraagd om relaties en verbindingen onder de loep te nemen.*11 Op internationaal niveau zijn dit diplomatieke betrekkingen en communicatie tussen regeringsleiders en diplomaten. De schaduwkant van Weegschaal is diplomatie, de geit en de kool willen sparen. Als dit te ver doorschiet worden verbindingen vertroebeld en onecht. Websites zoals Wikileaks hebben daarin een bewustmakende rol en leggen bloot wat zich werkelijk afspeelt achter de maskers van bestuurders. De keerzijde is dat door het openbaar maken van deze informatie officiële en diplomatieke betrekkingen kunnen bekoelen of dit zelfs tot strijd kan leiden. *12 Maar het zal ook de internationale communicatie op gang brengen en diplomaten inspireren om positiever en authentieker *1 te communiceren en voor waarachtige hogere doelen te gaan. *13
De weldenkende mensheid wordt nog steeds geplaagd door een oeverloze verwarring omtrent de betekenis van de Oudgriekse spreuk “Ken u zelf!” of “Ken uzelf!”, zoals die ingeschreven stond in de muren van allerlei eerbiedwaardige tempels. Zoals, de meest befaamde in die kwestie, deze in Delphi waar van oudsher (i.e. vroeger reeds dan de Golden Age van Perikles, de jaren 450-400 v. Chr. dus) het Orakel bij monde van de Pythia zitting hield.
Nu waggelt Karagiozis over de krakende, steunende steigers en plankiers die de waterkant van Wurmwater-aan-zee markeren. Het water loopt hem in de mond als hij denkt aan gestoomde zoete broodjes die Chai Mai vult met het gebraden gehakt dat ze koopt bij Ursala de varkensvrouw. Eerst zal hij eten, nog wat kracht opdoen, en dan zal hij testen of zijn lid inderdaad weer werkt. Hij zal op de terugweg langs het Kale Huis gaan, waar de meisjes hun schaamstreken en oksels scheren om de schaamluis op afstand te houden, waarna ze zich ver­sieren met triangelvormige kunstpruikjes van bever­bont. Ze kennen hem daar, hij is een gulle tipper.
De sfeer, decor, muziek en camerabewerking van de film was prachtig. De heerschappij van malafide clans werd goed uitgewerkt en het trio krijgt met zo twee bendes te maken. Het is een business als een ander waar je moet afrekenen met concurrentie zullen die waarschijnlijk denken. Een ander bekend fenomeen, namelijk de kastesamenleving in India kwam in zijn geheel niet aan bod. Dat is geen verwijt, eerder een vaststelling. Mogelijk kon dat de film naar een nog hoger niveau gebracht hebben.
‘Waag het niet nog een keer me aan te raken, noten­kraker,’ grauwde hij. Ik kon zijn vlijmscherpe tanden stuk voor stuk tellen. Zijn krachtige armen knepen mijn strot dicht. Ik knikte. Wat kon ik anders? Hij was verdorie zelf een predator. En wat voor een!
Going back to school? Make a New Teacher Survival Kit for a colleague, a student teacher or a teacher’s aide. Use this FREE printable to create a sticker, buy a few treats and you will be all set to help someone start the year with a smile!
Maar dit was geen horrorfilm. En ze was het zat. Zat om bang te zijn, zat om verdrietig te zijn. Er helemaal klaar mee om iedere dag maar weer op te staan met het gevoel of er een steen op haar maag lag en haar hoofd vol watten zat.
De film bevat een aantal expliciete beelden. Vooral het beeld toen hun moeder werd neergeslagen vond ik erg pakkend. Uiteraard ook de scene waar de kinderen hun ogen worden verminkt om meer medelijden te wekken als bedelaar was hallucinant. Het beeld van de jonge achterblijvende Latika toen de jongens de trein namen, pakte me ook enorm.
Het Spuigat is zo’n kroeg met kerven op de borrelglazen die een borrel of een dubbele mar­keren. De waard put zich uit in excuses terwijl hij aan het inschenken is. Hij spreekt in een onver­staanbaar binnensmonds pidgin, zodat zijn klanten nooit begrijpen waarvoor hij zich precies veront­schuldigt.
Nog een oudje, van 8 jaar geleden. November 2007 om precies te zijn. Zware kost, maar, behalve het slot met de ‘Geredde Nacht’, kan ik daar nog altijd achter staan. Dat slot versta ik nu inhoudelijk nog nauwelijks. Of ik dat slot toen gewoon overgeschreven heb zonder het eigenlijk te verstaan, weet ik niet meer. Maar nu ontsnapt het eigenlijk wel aan mijn helder begripsvermogen. M.a.w. ik zou het niet in andere woorden kunnen uitdrukken. Kortom: ik snap zelf amper wat er geschreven staat, zoals ik dikwijls het hoofd moet buigen als ik Walter Benjamin lees. Misschien deed ik toen maar alsof, om mezelf een indruk te geven. Te meer daar deze tekst nooit ergens geëxposeerd werd, mogelijk omwille daarvan. Ik hield de tekst als het ware in ‘het verborgene’.
Het duurde even voor Samuel begreep wat ze vroeg. De ceremonie van de wedergeboorte, natuurlijk. Het was het ritueel van volwassenheid dat plaatsvond in het jaar dat een kind twaalf jaar werd, wanneer de herinne­ringen van hun vorige levens echt terug begonnen te komen. ‘Zeker weten,’ antwoordde hij. ‘Dat wil ik niet missen.’
Uit mijn sensorhoeken zag ik hoe ze me betastten. Een nieuwe para­meter die ik nooit eerder had gevoeld begon te groeien: boosheid, woede… Ze betastten me! Met hun smerige vingers. Wilden ze me iets aandoen?
Het doet er niet toe. Daimaō Furui zal hem nu doden. Zijn zwaard is getrokken, zijn woede is groot. Mijn roodharige reus – Hij kan geen sterveling zijn! Waar leven mensen zoals hij? Aan het eind van de wereld? – heeft geen zwaard. Hij draagt een grove dolk, maar daar heeft hij niets aan tegen de katana van een demon. Hij is zo goed als dood.
29. Op zoek naar wakkerschudmomentenis daar een dimmer of versterker4 op (verdriet kan ons verlammen envreugde kan ons een gat in de lucht doen springen – beide zijn voor alleduidelijkheid beeldspraak). Maar met onze neocortex kunnen we naden-ken over ons verdriet, onze woede en onze vreugde en dan beslissen watwe ermee zullen doen. Die neocortex is ons managementorgaan. Netomdat we hiermee onszelf en bij uitbreiding de wereld controleren,schrijven we er die almacht aan toe. Hier maken we een kapitale fout.Mijn verstand heeft me al meermaals de juiste weg getoond, maar tochnam mijn reptielenbrein het vaak over. Mijn hersenschors vertelde mewel vaker dat het nu toch wel tijd was om naar huis te gaan, wetende dater morgen een vroege dag wachtte, mijn limbisch stelsel vond het te ple-zierig en weerhield alle informatie, zodat ik gerust nog wat aan de toogbleef hangen. Werd u dan ook, zoals ik, door uw hersenschors gestraftmet een stekende koppijn? Dit is een onschuldig voorbeeld. Maar legiozijn de boeken over hoe onze emoties ons rationeel denken overheersen.Daniel Goleman schreef er in 1995 zijn bestseller rond, ‘EmotionalIntelligence’.vi Zijn krachtige voorbeeld over de moeder die vanuit deemotie haar eigen leven opoffert voor haar kind, zegt overduidelijk datons cognitief denken, ons emotioneel ervaren en ons fylogenetisch han-delen niet zomaar naar elkaar luisteren. En een strikte hiërarchie is er alhelemaal niet. Soms wint het denken, soms ook niet.Als ik dat laatste vertaal naar de bedrijfswereld, dan zie ik toch vooral hetvolgende: een ondernemer start zijn bedrijf vanuit een passie. Met ande-re woorden, zijn limbisch stelsel stimuleert zijn handelen. Nadat hijgoed en wel gestart is, zoekt hij ijverig naar de meest efficiënte en effec-tieve wijze om zijn winkeltje te laten draaien. Zijn neocortex neemt over.En dat is goed, want met passie alleen komt hij er niet. Hij zou eraankapotgaan. Hij zou niet ophouden met werken als hij alleen maar aanzijn passie zou toegeven. Maar het is niet omdat zijn neocortex ervoorzorgt dat alles gecontroleerd verloopt, dat hij zijn emoties mag verwaar-lozen. De dag dat hij zijn belangstelling voor zijn winkel kwijt is, gaat hijfailliet. Hij mag dan nog zoveel goede procedures hebben bedacht, als degoesting weg is, is ook het bedrijf weg.En laat ons misschien toch ook even stilstaan bij het begin: waar kwamdie passie van die ondernemer vandaan? Waarom was hij geïnteresseerdom zijn bedrijf te starten? Een eenvoudig antwoord zou kunnen zijn dat4 Ik heb het beeld van de dimmer/versterker ontleend bij Prof. Dr. Dirk de Ridder, oprichter van het Brai2n research center aan de Universiteit van Antwerpen. 19
Je zult een grote revaluatie van je keuzes maken.  Sommige dingen zullen tot een einde komen, wanneer je door deze lessen bent gegaan.  De Openbaring zal handelen over de onthulling van de waarheid zoals ze er staat, gebaseerd op wat je van de oude vormen hebt geleerd.
Ik heb geprobeerd het één en ander te bestellen voor ons ziekenhuis, maar, net als de vorige keer, gaan de leveringen van de firma Vos nu al net zo vertraagd als die van de firma Henry Schein de vorige keer. Ik heb gebeld vanuit Ghana: ze waren vergeten de spullen op te sturen.. Flink balen.

One Reply to ““tactische overlevingsuitrusting lijst beste overlevingsuitrusting onder de 50””

  1. Drida schrok wakker. Ze was niet in de Hal van Offa, of in de Torenkamer met het weefraam en de vensterspleet, zoals die andere vrouw in het zwart die zo op haar leek dat het niet normaal was en zij dus zeker iemand anders moest zijn. Op enkele kabellengtes afstand zag ze de Toren, die stomp en verbrokkeld boven langzaam vlietende nevelbanken uitstak. De tinnen ketting waaraan ze vastzat was er nog, hij liep naar de nevelbanken om de Toren. Drida lag op een vuil, strooien leger en wilde vol afkeer opstaan. Maar het ging niet en waarom had ze het zo benauwd? Ach, er hurkte een dwergachtige man op haar borst die haar met een boos oog maar ook een ontwapenende, zorgzame glimlach aan­staarde. Ach, ik ben wakker geworden in mijn droom en nu ben ik nog verder van huis, dacht Drida.
    Er zijn ook kinderen, jammer genoeg, die een onaangename indruk maken: kijken me vanaf de eerste keer aan met een blik voor weerzin of angst en werken dan niet mee. Als een kind krijst kun je nog goed naar de longen luisteren, maar de buik beoordelen bij een kind dat tegenstribbelt en tekeer gaat is soms onbegonnen werk. Dan komt er in de status “not able to co-operate” te staan. En dan doe ik de volgende keer het onderzoek nog eens.
    Een exacte definitie of omschrijving is haast onmogelijk om te geven als het op overlevingskits aankomt. Er zijn zoveel verschillende toepassingen waarbij overlevingskits gebruikt worden dat één definitie geven onmogelijk lijkt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *