“survival tactische uitrustingsbroek overlevingsuitrusting krat”

Ik sloot mijn ogen. ‘En wat als ik niet ga? Heb je daar­over nagedacht?’ Ik ging rechtop zitten en wees naar ons huis, tuin, zwembad, de garages. ‘Dit opgeven? Of kunnen jij en ik iets op aarde vinden wat zo goed betaalt?’ Ik zuchtte diep. ‘Jij hebt niet eens werk.’
‘Nee,’ zei de man. ‘Je hebt natuurlijk je fundamentele overlevings­drijf­veren nog. Je zelfbescherming, je behoefte om aan energie te komen als je accu’s leeg zijn en om gerepareerd te worden als je defect gaat.’ Hij begon het controlestation weg te duwen. Met erbovenop mijn telecom­module.
Oorlog wordt dus ook door Tooby & Cosmides gezien als een kwestie van vrouwen versieren. Of men daarmee Napoleons oorlogen of de Eerste en de Tweede Wereldoorlog kan verklaren is bijzonder twijfelachtig: in de loopgraven van de IJzer vielen geen vrouwen te roven of te verkrachten. Bovendien impliceert deze theorie dat men weet dat er een vijand is en waar die zich bevindt. Dit veronderstelt dat de stammen reeds gesedentariseerd zijn. In het eerste nomadische stadium van de mensheid moet het eerste treffen tussen twee mensengroepen het resultaat zijn geweest van een toevallige ontmoeting. Oorlog met de bedoeling zijn genen met geweld te gaan te verspreiden bij vrouwen van een vreemde stam houdt ook in dat men in de eigen stam niet voldoende toegang had tot de eigen vrouwen. Aan deze voorwaarde is mijns inziens pas voldaan met het incestverbod en de instelling van verwantschapsfamilies. De door koning Romulus georganiseerde Sabijnse maagdenroof illustreert dat de roof van vrouwen genoodzaakt was door het gebrek aan vrouwen in eigen kring.
Zijn komst betekent dus ook dat ik weinig meer op de verloskunde zal werken, en veel meer tijd zal hebben om op de kinderafdeling en op de poli te zijn. En om daar af en toe dingen te veranderen die hoog nodig moeten worden veranderd. En mijn verhalen zullen nog één keer gaan over tweelingen en over de laatste week op de kraam, en daarna misschien over allerlei soorten kinderen.
Schnitzlers analyse suggereert hoe dan ook dat wij ICT als passieve wezens over ons heen hebben gekregen. Dat is misschien zo voor een geïsoleerd individu, maar individuen, ook de meest eenzame, zijn nooit geïsoleerd als waren ze een Robinson Crusoe op een vergeten eiland. Ze leven altijd in verbanden die in wezen iedereen op een bepaalde wijze met iedereen verbinden, zij het soms met heel veel tussenschakels en rizomatisch (i.e. via een wirwar van connecties; het rizoom-concept werd in de jaren 1970 voorgesteld door Gilles Deleuze & Félix Guattari (2). Het gaat er dus geenszins om of persoon X al of niet een Facebook-account heeft. Wel is het beter te kijken hoe mensengemeenschappen en bij uitbreiding de ganse mensheid zoiets als Facebook hebben gecreëerd en met hun eigen creatie worden geconfronteerd. Verschillen tussen individuen en groepen qua gebruik van zekere technologieën illustreren de verdeeldheid van de mensheid. En dit geldt uiteraard ook voor ICT.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
Vasten is niet alleen iets van het lichaam. Iedere gewoonte heeft het kontrast van abstinentie nodig zodat men zich bewust wordt van de werking en werkelijkheid ervan. Dit schept de volledige complexiteit van het leven: allerlei gewoonten hebben een kontrast en bewustzijn nodig terwijl ze allemaal afhankelijk van elkaar vervlochten zijn. Wat is de invloed van het vlees-eten, onder welke omstandigheden is sex bevorderlijk of destructief? Wanneer stort ik in of bloei ik op? Wanneer kom ik uit op argumenteren en meningsverschillen en hoe verhoudt zich dat tot de collectieve aangelegenheid? Waar draag ik toe bij in welk seizoen, etc. etc. De gewone leek is een chaos van speculatie: niemand weet het precies, maar allen begrijpen het min of meer. Vele theorieën van toeschrijving verklaren waarom en hoe dingen fout gaan , subtiel corrumperend naar hun secundaire winst. Sommigen zweren bij moraliseren als de enige oplossing, terwijl anderen zweren bij standvastig en zwijgzaam werken. Natuurkundigen zoeken naar een verenigde veldtheorie die alles verklaart en religies voeren er strijd om welke het meest omvattend is. Wat ook het geval of de aspiratie mag zijn, vroeg of laat moet het worden opgegeven. Met die kennis fluistert de wijsheid de term vrijwillig lijden of boete: gehaat door de gewone man en het liefst door allen behalve de serieuze kandidaten der heiligheid vergeten. Niettemin heeft de regel een plaats als een hoeksteen van de vooruitgang. Zonder oprechte boete is er geen echte kennis, bewustzijn of vooruitgang op welk levensterrein dan ook mogelijk. Vele mensen moeten ervaren dat men alleen met schade en schande wijs wordt. Slechts na een uitputtende ziekte of een rampzalige mislukking dempt men de put waarin het kalf verdronk. En de mens is collectief een trage leerling. Zwaar gehecht aan alle illusies van beheersen en genieten doet zich keer op keer de totale (en zeer dure) ramp van oorlogvoering voor die alle winstmotieven en weerleggingen van boete afstraft. Oorlog is de gesel van de God die in onze oren schreeuwt dat het gezond is om hongerig te zijn, goed is om te vechten voor de zaak en een doodzonde om je naaste te verraden.
We bereiken de deur van de opbouw. Boven ons priemt de stalen wand van de vuilwitte kolos ettelijke verdiepingen naar de donkerende hemel. Ik zie nog net de overhang van de brug en een vage schittering van de schuine ramen tegen de sterrenspikkelige indigo achtergrond, voor Rami me met een por van haar loop opdraagt naar binnen te gaan. Ik beklim de eindeloze reeks trappetjes, door het gerammel van het wapentuig aan haar gordel.
56. Relevantie voedingstoestand Goede voedingstoestand: • Groei en ontwikkeling • Minder complicaties1 • Betere survival2 • Betere kwaliteit van leven? 1 Bauer Adv Nutr 2011 2 Inaba Cancer 2012; Butturini J Clin Oncol 2007; Lange JAMA 2005
En weet je wat? In al hun haarloze naaktheid, in al hun steeds maar toenemende uniformiteit in vorm en bouw, leken ze niet enkel op elkaar, ze leken ook op die roodachtige woestijn, met een kleur variërend van geronnen bloed tot die van die rozerood beschimmelde omelet onder die veel te kille, onver­schil­lige zon, alsof het niemand iets kon schelen wat we deden, wij, als vagebonden schurkend in het zand. Anders en toch allemaal hetzelfde.
‘Vervalsingen,’ snoefde de Meester toen hij er een blik op wierp. ‘Gefotoshopt, iedere idioot kan het. U kunt me niets maken. Het enige dat u wilt, is mij zwart maken. U zou beter excuses aanbieden voor de manier waarop u mij hiermee krenkt.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *