“survival jager uitrusting lijst overlevingsuitrusting voor koken”

17. 15 stappenplan, of ligt het daadwerkelijke probleem misschien dieper dan gedacht? Oorzaak van het probleem Het zoeken naar de oorzaak of het begin van het probleem is een vaak gehoorde behoefte van zowel de (ex-)verslaafde als de partner. De achterliggende gedachte hiervan is, dat het vinden van de oorzaak van de seksverslaving kan helpen om de problematiek beter te leren be- grijpen. De gedachte is vaak, ‘Als we de oorzaak weten, dan kunnen we die aanpakken.’ Veel behandelingsmethodieken zijn hierop gericht, zoals de methodes die afgeleid zijn van het 12-stappenmodel van Al- coholics Anonymous – maar is dat terecht? De oorzaak van seksverslaving is onderzocht door onder anderen Goe- de (2003), Carnes (1989) en van Zessen (1995). Daarbij is seksversla- ving vaak gelinkt aan verslavingen door pijn uit het verleden. Carnes beschrijft dat seksverslaving een ziekte is die ontstaat als overlevings- strategie bij kinderen die misbruikt, mishandeld of verwaarloosd zijn, of die op een andere wijze zijn grootgebracht die niet aansluit bij de natuurlijke behoeften van een kind. Uit een al wat ouder onderzoek van Carnes (1989) blijkt ook dat 81% van de seksverslaafden als kind seksueel misbruikt is, 72% fysiek en 97% emotioneel. Predisponerend, oftewel bevorderend voor de aanleg voor een vol- wassen seksverslaving, waren in het onderzoek van Van Zessen (1995) onder andere: • een emotioneel koud gezin; • een angstige of vermijdende hechting; • emotionele verwaarlozing of geweld (traumatische ervaring in de kindertijd);
Het is makkelijk en super cool te maken. Ja, ja, ik weet dat er een aantal andere Instructables die er zijn over hoe je een licht op tafel te bouwen, maar dit is anders. De tabel is gebaseerd off van mrgalleta’s Instructable, maar je hoeft niet alle
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: has there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
Ik had een zoon. Denk ik. Zijn naam was René. Hij wilde zijn verleden vergeten, de pijn, de schaamte, zodat hij scheikunde ging studeren, wat hem in staat stelde met drugs te experimenteren. Hij kende een meisje dat hem van haar passie vertelde: het door haar bedachte algoritme dat alle digitale bestanden kon laten verweren, liet vervallen, rotten, af­breken, tot er niets meer van over was. Samen met haar werkte hij aan een chemische formule die hetzelfde deed. Het product dat daaruit voortkwam noemde hij letheïde. Aanvankelijk verwerkte hij het in muffins die hij aan ons aanbood. Letheïde bleek zich later op een bijzon­dere manier te kunnen verbinden met kerosine.
De nieuwe religiositeit nam in eerste instantie nog de vorm aan van een pseudowetenschappelijke poging om terug te vallen op ersatz-biologie en -genetica (die al bij aanvang haaks stonden op de heersende inzichten in de “echte” biologische wetenschappen). Ons levenslot was onherroepelijk en onomkeerbaar bepaald door onze “genen” en door ons “DNA”, zo werd ons aangepraat. Zo heeft men in zogenaamd “baanbrekende” studies rasechte fundamentalisten en islamradicalen kunnen detecteren via hersenscans: fundamentalisme en radicalisering zouden we nu kunnen voorspellen en voorkomen door tijdig mensen hun hersens te screenen en te scannen. Je moet het als wetenschapper maar durven om ons op deze manier in het ootje te nemen. Want fundamentalisten via hersenscans detecteren is uiteraard nep, vermits men blijkbaar reeds vooraf over een criterium beschikte om mensen op te delen in een groep fundamentalisten met terrorismepotentieel en een controlegroep “ongevaarlijke normalen”. Wat kunnen die hersenscans ons dan nog leren? Zo ook heeft men bij zogenaamde Lone Wolf terroristen een specifieke aangeboren constitutie menen te mogen vaststellen, alsof Lone Wolf terroristen omdat ze geen lid zijn van een (gekende) terroristische cel of groepering, dus asociale eenzaten zouden zijn die geen familieleden, vrienden en kennissen hebben.
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Verse nieuwsbrieven aan de muur maakten melding van mislukte pogingen om tot een nieuw handels­verdrag te komen, van de dalende waarde van aan­delen, mislukte herplaatsingstrajecten voor Lleroh-arbeiders, het toenemende probleem van open riolen in een stad ver hier vandaan, onhygiënische prak­tijken in Oba-ziekenhuizen, moord, incest, inbra­ken, diefstal en groeiende onlusten in de veer­tien Oba-wijken van Yin-Ghuel, de noodzaak tot meer waak­zaamheid nu Oba-misdadigers en Lleroh-smokke­laars hun werkterrein opnieuw richting de binnenstad hadden uitgebreid.
Meer en meer krijgt een ‘theorie’ en vooral een praktijk ingang die ik aanduid als de theorie en de praktijk van de rotte appels. Herinner u het ideologische resultaat van de niet geheel ongerechtvaardigde pseudo-intellectuele heisa waarmee de moord op Joe Van Holsbeeck werd becommentarieerd. De 17-jarige scholier werd door twee Poolse Roma-jongeren op 12 april 2006 in het Brusselse Centraal Station op klaarlichte dag tijdens het spitsuur omwille van zijn mp3-speler met vijf messteken vermoord. Op dat moment waren honderden pendelaars aanwezig in de overvolle lokettenzaal, maar niemand durfde in te grijpen. Vanwege hun wat donkere uiterlijk ging men er in eerste instantie van uit dat de daders Noord-Afrikanen waren. Na enkele dagen kwam men erachter dat het om twee Polen ging.
Er kunnen enkele radicale ideeën zijn, maar ze zullen door het massabewustzijn ondersteund worden, wanneer de verschuivingen beginnen plaats te vinden.  Er zal een toename van zowel eensgezindheid als conflicten zijn, zoals sommigen die dieper in de controle opgaan om te proberen aan de oude vormen vast te houden.  Dit maakt allemaal deel uit van het proces.
58. Prevalentie overgewicht • Leukemie: 9-15%1 • Andere maligniteiten: ??? Survivors kinderkanker • Leukemie: 8-46%2 1 Co-Reyes Ped Blood Cancer 2012; 2 Brouwer CROH 2007 Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen)
Slechts twee dingen hadden ze met elkaar gemeen. Ze dronken bloed om te overleven. De vrouw, hun slaaf, hadden ze uitverkoren om hen te voeden. Als een levende dode voerde ze hun telepathische bevelen uit.
De klassieke socialistische schema’s en thema’s van de 20ste eeuw bleken niet opgewassen tegen de snelle veranderingen die zich sinds 1980-1990 hebben voorgedaan op alle vlakken: economisch, sociaal, cultureel (incluis levensstijlen en geïndividualiseerd zelfbeeld). En de snelheid van die veranderingen wordt steeds meer opgedreven. Dat is althans de indruk die ongeveer iedereen ervaart. Snelheid lijkt de motor te zijn geworden van onze beschaving, zoals de cultuurtheoreticus en urbanist Paul Virilio ons reeds voorhield in 1977 (2). In feite leven we sinds de jaren 1970 in een permanente economische crisis met een aanhoudende daling van het aandeel van de lonen (vs. kapitaalsinkomsten) in het nationaal inkomen en een steeds scherper wordende toename van de sociale ongelijkheid (3). Het socialisme is doorheen deze periode 1980-2010 haar klassiekers omzeggens helemaal kwijtgespeeld: er ging nauwelijks nog uitstraling van uit in een steeds meer geïndividualiseerde samenleving waar ultra-liberale waarden (“egoïsme”, “elk voor zich”, “persoonlijke ontplooiing”) steeds meer gingen bovendrijven. 
Hij reikte naar haar, zoals hij eerder had gedaan toen de Shinigami haar overweldigd had in de badkamer. De warmte stroomde in haar lichaam. Ze verwelkomde hem, liet alle liefde die ze voor hem had naar boven komen, in hem stromen, alles wat ze achter die muur van schuld en blaam had weggestopt. Het was een eruptie van gevoel. De schuld­gevoelens werden weg­gevaagd, samen met haar angst en verdriet. Al wat over bleef was liefde. En het maakte hem zoveel sterker.
‘Dit deel van de wereld is er nog relatief goed afge­komen,’ vertelde Harrald. ‘De grootmachten uit die tijd hebben ook nucleair vuur gebruikt. Via de radio heb ik gehoord over bizarre mutaties in de Russische bossen, soms gruwelijk, maar soms ook handig. Uit Amerika hebben we niets meer gehoord.’
Tekst geschreven eind 2006, nooit eerder gepubliceerd. Toen had Laurette Onkelinx de CD&V-er Tony Van Parys opgevolgd als minister van Justitie, stond de problematiek van de vluchtelingen nog niet in het hart van de actualiteit en was Rik Torfs nog een tv-vedette.
08.55 09.00 Openingswoord en aftellen: Marleen van Rijnsbergen, Gedeputeerde Werk en Welzijn Provincie Limburg Start 11 e Reanimatie-estafette 2016 Startschot door Marleen van Rijnsbergen, Gedeputeerde
DIY NEW DADDY GIFT: A darling new daddy survival kit. Little gifts for the dad-to-be to help him feel loved. how to make dad feel loved with a new baby on the way. Gift ideas for a new dad. printable tags for a new dad. printable gift tags for dad to be.
Ik kan me niet in de plaats stellen van de gemiddelde Blokken-kijker. Maar zelf vond ik het maar een uitermate zielig spektakel. Als er zoiets bestaat als cultuurbarbaren, dan zijn het vast en zeker wel deze idiote BV’ers. BV’s die al hun vaardigheden inzetten om zich voor het goede doel compleet belachelijk te maken. Gelukkig kijkt de doorsnee Vlaming maar met een half oog naar Blokken: ze hebben het op dat uur te druk met potten en pannen. Of ze zijn op hun gemak aan het eten, na de tv te hebben uitgezet.
Verder hadden we een kind dat op zijn hoofd was gevallen en ’s middags om half drie bewusteloos werd binnengebracht: geen verdere beschadigingen, geen links-rechtsverschil. Geen wijde pupillen. Hoe zal dat aflopen? Die middag nog steeds diep bewusteloos, een uur of vier later: het kind maakt afweerbewegingen wanneer je het in een nagel van een vinger knijpt.
Maar meestal is het water kalm in de vergeten binnen­haven van Wurmwater. De seizoenen zijn hier gelijkmatig. En de bemanning van piraten, moordenaars en plunde­raars, schoften van allerlei allooi houdt zich ook kalm. De bootsmannen zien erop toe dat de schepen onderhouden worden, ook al hebben ze er geen hoop meer op ooit nog uit te varen. En tussendoor wordt er gedobbeld, gedronken, gesnoefd en geslapen. De landerige stemming die zich van de zeebonken meester maakt baart de verstandigste kapiteins zorgen. Uit dit soort doelloos gelummel kunnen plots muiterijen ontkiemen.
Prof. dr. Tamar Nijsten, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie (NVDV): “Het is een goede zaak dat mensen zich bewust zijn van het belang van regelmatige huidcontrole. Maar  voor komen is nog altijd beter dan genezen.  We kunnen niet genoeg blijven hameren op de noodzaak van een goede bescherming van de huid tijdens zonnen, recreëren, sporten of werken.” Die noodzaak wordt bevestigd door het sterk toenemende aantal mensen met huidkanker. In tien jaar tijd is het aantal mensen dat voor het eerst de diagnose huid-kanker krijgt verdrievoudigd van 15.000 naar meer dan 45.000 personen per jaar. Vooral onder zestigplussers is het aantal doden door deze ziekte gestegen. Gezien hun leeftijd zijn zij langer blootgesteld aan de schadelijke UV-stralen van de zon. Bovendien waren er in hun jeugd geen voorlichtingscampagnes over de gevaren van zonlicht.
Zoals iedereen weet, is het leven nemen en geven. Je kan niet alleen maar geven en niet nemen, noch kan je alleen maar nemen en niet geven. Dus, uitgaande van de noodzaak van geven (dienstverlenen) moet men ook nemen. Dit is meer een probleem dan het schijnt te zijn. Liefde geven is veel makkelijker dan liefde krijgen. Dat is waarom er sprake is van Heerlijkheid. Omdat mensen de liefde die ze krijgen niet kunnen beheersen, maar alleen de liefde die ze geven, is er iemand die we de Allerhoogste Heer noemen. Als ‘normale stervelingen’ zijn we niet waardig: met de liefde die we krijgen zijn we geneigd tot misbruik; zelfzucht, oorlogvoering. het bederven van de planeet, corruptie en geld najagen in plaats van de liefde (zowel geld als de liefde najagen is een definitie van prostitutie). Zo bezien is iets aanvaarden, een gift, of een vorm van dienst , een probleem. De voortzetting van een relatie hangt af van de acceptatie door beide partners. Als b.v. een politieke partij niet de bijdrage van een lid aanvaard wordt dat lidmaatschap betekenisloos. Als zij een gouden ring moet aanvaarden voor het huwelijk, zal hij dat ook moeten aanvaarden. Als ik bij wil dragen, moet ik de bijdrage van anderen ook aanvaarden. Als de Allerhoogste Heer geen offers zou aanvaarden, zou Zijn bestaan eindigen. Dienovereenkomstig moeten normale mensen in de samenleving elkaars bijdragen leren accepteren. Het is omdat we een andere bijdrage weigeren dat onze eigen bijdrage wordt weerlegd.
3) het aandeel in de buit moet evenredig zijn met de bijdrage in het gevecht. Leiders krijgen meer dan voetvolk. Dat leiders dikwijls hun troepen ‘zich eens laten uitleven’ past echter niet meteen in dit kader.
Het sleutelwoord van de van de 21ste eeuw is nu duurzaamheid: een woord dat eigenlijk ook al dadelijk verwijst naar de conservatieve illusie dat er ook maar zo iets kan zijn dat wezenlijk duurzaam is en dat het bestaande een manifestatie is van eeuwige onvergankelijkheden. Ik frons dan ook altijd mijn wenkbrauwen als de Groenen zich opmaken voor armoedebestrijding (wat bij de samenstelling van het verkiezingsprogramma van Groen! In 2005 overigens voor een niet onbelangrijke fractie niet prioritair was!). Waarom de armoede bestrijden als wat die armen zullen kopen wanneer ze niet meer arm zullen zijn, toch maar “vals”, plat materialistisch en niet-duurzaam is? De Groenen noemen zich progressief omdat ze opkomen voor de zwakkeren, maar links heeft niets met caritas te maken, maar met het streven barmhartigheid en Samaritaans gedoe overbodig te maken. Waar de barmhartigheid toe leidt hebben we reeds in de Vietnamtijd gezien: de keuze voor de underdog omdat hij de underdog is, verviel al snel in onverschilligheid en zelfs afkeer, wanneer de underdog plots de zaken naar zijn hand zette en de overwinnaar werd. Mijn linkse opstelling stamt niet uit een afkeer voor bazen: ik wil dat we allemaal bazen zijn, m.a.w. dat de salariaatsarbeid (de relatie “arbeider-kapitalist”) opgeheven wordt. Voor het ecologisme is de uitbuiting maar een secundair probleem. En als ecologisten uitbuiting centraal stellen, zoals wanneer het gaat om de “kleine boeren” in Zuid-Amerika (ze hebben het zelden of nooit over Zuid-Amerikaanse loonarbeiders), dan blijkt hun standpunt overlegd te zijn met de Boerenbond en slaat het begrip “winsthonger” niet op een economisch mechanisme, maar op de moraliteit en het slecht karakter van de managers van de multinationals.
Heel het ruim, evenals de ruimen erboven en onder, zijn gevuld met hangmatten vol slapende broeders. De Baal is overvol sinds de Sumatra Queen van kapitein Obed Marsh verbrand en gezonken is, de bemanning is meer dan verdubbeld. De oudere broeders, degenen wiens trans­formatie voltooid is, slapen niet meer aan boord van de Baal. Ze leven in het water, dichter bij Vader Dagon, en komen nog slechts zelden aan boord.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *