“survival jager uitrusting lijst essentieel buitenleven-uitrusting”

Wat belangrijk is, is het ontdekken van die doelen waarvan de lange of korte weg ernaartoe voor jou plezierig en leerrijk is. Ken jezelf dus. Dat is natuurlijk geen garantie voor geluk, je kunt nu eenmaal pech hebben en als je jezelf kunt wijsmaken dat dat komt door slechte daden in een vorig leven of dat je pech in een volgend leven of in een hiernamaals zal gecompenseerd worden, prijs je dan gelukkig voor die goedgelovigheid.
72. 70 kan gaan om de band met je eigen partner, maar net zo goed om fami- lie of vrienden die weer dichterbij mogen komen. Een lotgenotengroep kan daarin een belangrijk onderdeel zijn, maar vooral als je er alleen voor staat. Juist in een dergelijke groep krijg je erkenning door vooral veel te praten, te luisteren en emoties te uiten. Daarin kun je ook met anderen werken aan herstel van vertrouwen en wordt een hele basale behoefte vervuld, namelijk die aan liefde. Het is helaas niet mogelijk om al je angsten, negatieve gevoelens en twijfels zomaar weg te stoppen in een doos die je op zolder kunt zetten. Hefti- ge gevoelens laten zich niet zomaar opsluiten, maar komen naar bo- ven. Met andere woorden: gevoelens kun je wel bevriezen, en dat kan tijdelijk helpen, maar als je ze kunt laten ontdooien en kunt delen – het liefst met je partner – dan kan de ander met je meevoelen en be- grijpen wat je echte pijn en nood is. Misschien nog wel het belangrijk- ste is dat je dan erkenning krijgt: jouw gevoelens mogen bestaan. Dit is een belangrijke eerste stap op weg naar herstel. Een (nieuwe) veilige, hechte band helpt daarbij om de volgende redenen: • Deze band troost en verzacht je pijn. Lichamelijke en emotio- nele nabijheid werkt kalmerend op ons zenuwstelsel en helpt ons weer in balans te komen. • Een veilige, hechte band helpt om de strijd tegen de bestaan- de problemen vol te houden; • De band helpt je ervan overtuigd te raken dat de ‘nieuwe’ persoon die je bent geworden nog steeds gewaardeerd en ge- respecteerd wordt; • Een hechte verbintenis helpt ons zin te geven aan wat er is gebeurd, en helpt orde te scheppen in chaos.
Hygiëne Bij de mens heeft het verbeteren van de hygiëne in de loop der jaren de gemiddelde levensduur behoorlijk verlengd. De komst van een gesloten riool heeft de overdracht van veel zieke drastisch ingeperkt en toen in 1847 de Hongaarse vrouwenarts dr. Ignatz Semmelweis bedacht dat het zou zijn voor verloskundigen om de handen te wassen is het aantal vrouwen dat overleed aan kraamvrouwenkoorts geminimaliseerd. Hygiëne heeft dus een heel belangrijke functie in de gezondheidszorg en welzijnszorg.
The islamic world is divided against each other like christianity is. In both religions the sword cuts right through the middle. Islam’s main denominations are the “Sunni” and the “Shia”. ISIS is an extreme wing of orthodox Sunni for example. The general Sunni’s are not supporting it. Most muslims are fortunately against ISIS. I knew a lot of muslims throughout my life who were peaceful people, quoting from the Koran : “when you kill one person, you have killed the whole world.” When so many people are trash-talking the islam prematurely as a whole, I want to do justice to their wisdom, for it’s also a weapon against this cancerous tumor in the sense that when an organ (islam) has a tumor, the tumor should be removed, and not the whole organ (as then the whole body would die). In order to remove a tumor from an organ, one needs to have a good understanding of the organ and of the healthy part of the organ.
De “klassieke” Grieken van het hellenistisch post-polis tijdperk (“Epicurus”, “Stoïcijnen”, etc.) oefenden zich zo te merken bewust en doordacht in “zelfbeheer(sing)”, “zelfopvoeding”, “zelfcultuur” (“zelfcultivering”). Die oefening (waarin de scheiding tussen “geest” en “lichaam” irrelevant was, want onbestaande) stond volkomen los van de tegenstelling die wij nu te pas en te onpas aanduiden als “egoïsme vs. altruïsme”. Het betekende simpelweg: wanneer ons bestaan niet zo maar authentiek en zonder verder nadenken manifest en merkbaar kan bijdragen aan het bredere of ruimere “geheel” (de “polis”, het “algemeen belang”, etc.), dan is het zaak om minstens zorg te dragen voor ons zelf (ons “zelf”). De Duitse pedagogen van de 19de eeuw gaven er de naam “Bildung” aan, en dat was ook helemaal geen egoïstische of narcistische bedoening, verre van en integendeel. Grofweg gingen die Duitse pedagogen ervan uit dat die Bildung, via ondoorgrondelijke wegen, ook de waarborg was voor de Bildung van de Natie, van het grotere “geheel”. Die “zelfopvoeding” valt in geen enkel opzicht samen met wat nu gepropageerd wordt binnen de liberaal-individualistische ideologie van de “autonomie” of de “zelfbeschikking”, samengebald in de “non-conformistische” credo-kreet “Wees jezelf!”, i.e. “Wees uniek, wees anders, niet zoals de anderen (of zoals de anderen je voorhouden of voorschrijven)!”).
‘De ouderen verspilden enkel kostbare voorraden energie en voedsel. Onacceptabel. De jongere mannen waren gevaarlijk, want niet alleen sterk maar ook gevormd naar patriarchale standaar­den. Dat strookt met de zienswijze van mijn bouwers voor de opvoeding van de kinderen, dus moest ik ze opruimen. Van de vrouwen had ik eieren nodig met jullie specifieke genetische weerstand tegen de virussen die in de lucht zweven. Het oogstproces in deze omstandigheden is niet optimaal, ze hebben het niet overleefd, maar ik heb gelukkig voldoende eieren geoogst.’ Ariadne glim­lachte naar hem. ‘Het zaad dat ik op het oog had, dat heb jij me gegeven. Dus ben je niet nuttig meer, gewoon het laatste obstakel. Maar niet lang meer.’ Ze drukte een korte kus op zijn voor­hoofd en liet daarna zijn slappe lichaam op de grond glijden.
En nog even ter verduidleijking; wat IK zou doen, weet ik eerlijk gezegd niet… Ik heb het nog niet meegemaakt. Een keer is Fedor door een witte Herder gebeten, maar toen gong dat razendsnel. Fedor liep aan de lange lijn en uit het niets kwam die hond eraan gestoven, denderd over Fedor heen (was toen nog een pup) een keer “KAI” en “PIEP” en hij was weer weg.
Ergens lag een patroon van overlappende hande­lingen tussen Yuun Kuhalin en de drieëntwintig mensen waarvan ze de dunne strookjes één voor één in een lege sigarenkoker plaatste. Pelegero Izaz, een oude vriend van haar moeder. Neji Lii, Kiteh, denker, weten­schapper, uit­vinder. Aijin Agaron, Kiteh, van hoge afkomst. Ze schoof de derde film onder de lens van de zakmicroscoop, schoot door de samen­vattingen.
Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
‘Je bent niemands eigendom.’ Ze was me in de rede gevallen. Niet alleen een misdadigster, maar ook nog onbeleefd. ‘Jij bent een prachtig, vrij denkend, volledig autonoom schepsel en dus heb jij recht op zelfbe­schik­king.’ Ze keek me nog meer vertederd aan. Dacht ze soms dat ik een baby was?
Bij al deze mensen ga ik er bij voorbaat van uit dat zij lichamelijk en geestelijk gezonde mensen zijn, tenzij het tegendeel onomstotelijk komt vast te staan. Dat neemt niet weg dat deze mensen zeer pijnlijke en vaak onuitsprekelijke ervaringen met zich meedragen en de pijn daarvan met alle mogelijke middelen, liefst verborgen houden, ook voor zichzelf. En daarmee verbergen zij ook veel van het eigenlijke leven, inclusief levenskracht en plezier in hun leven.
Een frettenvrouwtje met een cateringkarretje kwam luid kwetterend door het gangpad, en de passagiers kregen spijs en drank en waren gelukkig. Hun reis­chagrijn smolt als kraterijs op een Marszomerdag en werd vervangen door de vooruitblik op het beloofde plezier en de diversiteit van hun reisbestemming: de nieuwe stad Bequerel, incluis superheldere koepel (een nog grotere joekel) en aangepaste atmosfeer, en niet onbelangrijk: de naar het schijnt groene plantenvelden die sinds enkele honderden jaren daar waren beginnen te groeien, nadat het ijs op de polen smolt. Dat was iets wat we nog steeds niet opgelost hadden: waarom waren die polen gesmolten en was de temperatuur gestegen, en waren er hier en daar planten gaan groeien die we kenden vanuit de databanken van de bronplaneet? Sommigen dachten dat de scheppers met grote spiegels de zon op de polen hadden gericht, en het ijs hadden doen smelten. Maar ik was van mening dat de scheppers zich niet veel van ons aantrokken, zolang we maar ertsen leverden. Tja, hoe en waarom dat allemaal ook gebeurde, Bequerel was anders dan alles wat wij Euphraters kenden. En als het anders is dan gewoonlijk, is het altijd goed. En als het moeilijk is om eraan te komen, en het is nog duur ook, is het altijd het beste dat er te krijgen valt. Ze werkten voor niks anders. Exclusiviteit deed Mars rondjes draaien.
Verbeelding, dat is “cultuur”. En de Verbeelding is aan de Macht. Zij heeft het monopolie op het gebruik van geweld en zij laat niet na je daaraan te herinneren. De hand op de revolver, de vingers rond de wapenstok.
The Toukiden series tells the tale of humanity’s last stand for survival against demonic, soul-devouring Oni. As revealed in Toukiden: The Age of Demons, humanity was protected for centuries by a secret clan of warriors, the Slayers, trained to dispose of the supernatural threat before it could consume the world. An event known as the Awakening cau
Op persoonlijk niveau maakt Saturnus in Weegschaal ons bewust van onze verbindingen zoals; de relatie met jezelf, Hoger Zelf, levenspartner, kinderen, vrienden, familie, buren, dieren, planten, je huis, auto, andere materie en alles waar je een verbinding mee aan kan gaan. Ongezonde verbindingen vragen nu aandacht en moeten onder de loep genomen worden. Dit kan leiden tot macht en onmacht en strijd,*12 maar kan ook inspirerend werken en communicatie op gang brengen.*13 De verleiding om relaties te verbreken en ‘het kind met het badwater weg te gooien’ is groot, maar eigenlijk wil Saturnus in Weegschaal ons alleen maar inspireren om verantwoordelijkheid te nemen voor onze verbindingen waardoor we andere keuzes zullen gaan maken. Keuzes voor voedende en meer volwassen verbindingen. Saturnus in Weegschaal kan ons ook inspireren om samenwerkingsverbanden aan te gaan.
12. 10 Bovenstaande definities komen sterk naar voren in praktijkvoorbeel- den, waarbij dwangmatig gedrag (controleverlies) en het ervaren van negatieve gevolgen de belangrijkste kenmerken zijn. De gevolgen gel- den vaak niet alleen voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving (partner, gezin, werk en dergelijke). Van Zessen (2011) beschrijft dat de relationele context mede bepaalt of het een probleem wordt of niet. Probleemdefinitie van de partner Wanneer is iemand verslaafd? De sterkte van het verlangen en de frequentie of intensiteit van het gedrag kunnen moeilijk langs de meetlat gelegd worden. Om de definitie van een seksverslaving en de invloed die deze verslaving heeft op de partnerrelatie te verhelderen, is deze vraag in de enquête algemeen gesteld: “Wanneer vindt u dat iemand seksverslaafd is?” Uit bijna alle reacties werd duidelijk dat deze vraag door de respon- denten persoonlijk opgevat werd met betrekking tot het probleem van de eigen partner. Er is op deze vraag geen eenduidig antwoord te ge- ven: het probleem werd heel verschillend ingekleurd. Natuurlijk is het zo dat de vraag wanneer ben je nu verslaafd vooral gaat leven wanneer je binnen je relatie of omgeving geconfronteerd wordt met het feit van verslaving. In figuur 3 zijn de antwoorden van de open vraag samengevat in een woordwolk. De woorden ‘problema- tisch’, ‘gedrag’, ‘porno’, ‘partner en huwelijk’ springen eruit, en onder- bouwen de hierboven gestelde definities.
Uiteindelijk zou men ook het geheel der dingen een naam geven: de kosmos, de orde in de Chaos, tot stand gebracht door het woord (Logos). En ook het geestesvermogen dat al dat moois verwerkelijkte, het blikveld (de oorspronkelijke betekenis van het Griekse ‘nous’ voor geest of verstand), ging men als een verzelfstandigde kracht zien. De geest maakt zich in die zin los van het lichaam en verschijnt als vrij. Deze opvatting zou eeuwenlang stand houden en pas met Heidegger fundamenteel in twijfel getrokken worden. Heideggers Dasein (er zijn, in de wereld zijn vs. tegenover de wereld staan) brengt ons bij een van de grondslagen van ons psychisch beleven: de tweespalt tussen het opgaan in de dingen en het afstand nemen. We hebben dit reeds aangeroerd wanneer we vrouw met ‘samen’ hebben geassocieerd en man met ‘tegenover’. Die tweespalt leeft dus nog vinnig voort in de populaire ietwat afgezaagde tegenstelling tussen gevoel en verstand. In wezen vormt de tweespalt een hechte eenheid. Afstand nemen en opgaan in de dingen wisselen elkaar voortdurend af en liggen voortdurend in elkaars verlengde. Samen vormen ze de oorsprong van onze waarnemingen en onze woorden. Wetenschappelijke taal en methodologie (gebaseerd op een strikte subject-object scheiding) nemen echter alleen afstand, ze gaat niet of nog nauwelijks op in de dingen. Daarom slaagt wetenschap er niet in het geheel van de werkelijkheid te vatten. In haar doortastende houding streeft ze dan maar naar de uitschakeling van het subject. Maar steeds zal iets aan de greep van de wetenschap ontsnappen, dat ‘iets’ dat gewoon aan de Taal zelf ontsnapt. En daarom zullen we steeds ook open staan voor ‘esoterische’, ‘onwetenschappelijke’ denkbeelden zoals de psychoanalyse van Lacan, hoe spartelend deze denkbeelden ook zijn in hun poging het onuitspreekbare uit te spreken. Zelfs de meest positivistische wetenschapper laat zich soms gaan en schakelt over op een andere manier van kennen. In dit zich laten gaan is men bij de dingen, in plaats van tegenover de dingen.
In het voorbijgaan trok ze rechts de deur naar de logeerkamer open, maar niets leek van zijn plek. In de wc en de badkamer aan de andere kant van de gang zag ook alles er in orde uit. Alsof de aanblik van Peters scheerschuim en douchegel ooit in orde kon zijn, maar dat daargelaten.
Er zijn twee dingen die mensen geneigd zijn te vergeten in de filosofie van bidden en werken. spelen en elkaar waarderen. Opgroeiend leren mensen snel dat te leven betekent dat je op een bepaald voordeel uit bent, of het nu gaat om geld verdienen of de vrede bereiken. Maar eenmaal de goederen verkregen hebbend en de vreedzame regeling van hun verlangens, moeten ze nog steeds leren te waarderen en te spelen. Voor je eigen zaak gaan doet het ego in weerlegging van al het andere gaan: de openheid gaat verloren, en wedijver steekt de kop op. Ook serieus in je eigen spel geloven, er een beroep en een strategie van overheersing van gemaakt hebbend gaat de zin voor het speelse eveneens verloren. Men is een stuk chagrijn geworden die niet langer gevoelig is voor de lol van het leven. Degene die altijd wilde winnen blijkt het kostbaarste verloren te hebben: de onschuld van de kinderziel die speelt en zich overal over verwondert. Zo is het erg belangrijk de schema’s die men hanteert in te richten ten behoeve van de waardering van de naaste en de tijd te nemen een spel te spelen dat vrij is van voordeelrekeningen.
Eén van de belangrijkste regels is te werken voor het werk en niet voor de uitkomst ervan. Slagen of mislukken mag niet van enige invloed zijn op het feitelijke werk dat plichtmatig moet worden gedaan. Er zijn tijden van moeilijkheden en tijden van grote vreugde. Of het nu zomer is of winter, belangrijk is de voortzetting van de arbeid. Omdat we geneigd zijn ons afhankelijk op te stellen van de stimulering en bekrachtiging door anderen, zijn we ook geneigd van werken af te zien als die ander niet langer persoonlijk om ons geeft. Aangezien alles en iedereen zijn/haar eigen weg te volgen heeft moeten we vroeg of laat onze eigen gang gaan. Daarom is het belangrijker te ontdekken wat je plicht is dan deze of gene uitkomst als een voorwaarde te stellen.
In Mosul, het Rotterdam van Irak, is het grote wespennest, het grote bolwerk van ISIS. Het slechte nieuws is dat ISIS veel meer is dan dat. Het zijn de mensen die niets om de derde wereld en oorlogsgebieden geven. “ISIS” is diep verborgen in de Westerse (ook Nederlandse) cultuur. “ISIS” is de religieuze en medische dictatuur, het opdringen van religie en giftige medicijnen, het opdringen van (valse) educatie. Dus ISIS zelf is nog maar het topje van de ijsberg. Ook al zou ISIS voor het oog “verslagen” zijn (wat altijd deels is, want ze zijn nu overal, kwamen ook mee in de vluchtelingen-stroom als “sleeping killer cells”), dan is ISIS nog steeds in het hart. Daarom was Nederland ook niet bevrijd van de nazi’s na de tweede wereld oorlog, want toen kwamen pas de echte nazi’s.
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
12. Welke evidence Pubmed Complicerende factoren bij aantonen effectiviteit • verschillende systemen • verschillende eindpunten • gelijktijdige -implementatie RRT/MET -aanpassing protocollen -scholing en non-technical skills Pubmed studies: validering +++ outcome –
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
PvdA – Kandidaat Provinciale Staten – Marleen Barth met gemeenschapsgeld huis verbouwen en sociaal scheefhuren, ontelbare nevenfuncties, commissariaatjes en via oldboysnetwork verworven plucheposities.
Samuel keek op en zag dat hij zonder na te denken een zijstraat was ingeslagen. Zijn onderbewustzijn stuurde zijn lichaam naar de plek waar hij zo lang gewoond had. De smalle straat was geplaveid met kinder­kopjes en kronkelde voorbij oude arbeiders­huizen. Het was er stil. Zelfs voor een dorp waar nauwelijks auto’s reden, dat zo ver van enige industrie lag, was het er echt stil. De sfeer en rust bevielen Samuel wel. Het was er tijdloos. Bijna zoals toen hij haar voor het eerst ontmoette.
Wij namen in deze studie twee hypothesen aan, met name dat de meerwaarde op het totale financiële vermogen wordt belast, en dat enkel de meerwaarden op aandelen worden belast. In 2013 zou de meerwaarde op de totale financiële activa 35 miljard bedragen, en een belasting van 25% (het huidige tarief van de roerende voorheffing) zou 8,7 miljard extra inkomsten in theorie kunnen op¬leveren, of… [Show full abstract]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *