“survival gear groothandel dropship waar is de beste plaats om overlevingsuitrusting te kopen”

In 2011 komt de richtingaanwijzer van de te ontwikkelen energieën op het Galactisch centrum te staan. Astronomisch gecorrigeerd is dit 26 graden 55 Boogschutter. De energetische opening van deze samenstand is van 1 april tot 12 april 2011. Deze samenstand maakt dat wij grote sprongen kunnen maken in onze collectieve en persoonlijke ontwikkeling.
An operator shall ensure that there are available for immediate communication to rescue coordination centres, lists containing information on the emergency and survival equipment carried on board all of his aeroplanes. eur-lex.europa.eu
Evenwichten, van welke aard, blijken niet meer dan een voorkeur van ons mensen te zijn. De natuur heeft geen voorkeuren. Wij wel: wij vinden dat de aarde niet mag opwarmen. De natuur heeft daar geen mening over. Wij hopen dat er water is op Mars. De planeet Mars echter hoopt niets. De vraag is dan: hebben wij als mensen het recht voorkeuren te hebben? Voorkeuren m.b.t. de metalen die een supernova al dan niet uitstoot? Enzovoort. Of we dat recht hebben zullen we nooit weten, in ieder geval wij mensen nemen dat recht. Zoals de wijze, gezapige en nuchtere Griekse filosoof Aristoteles reeds treffend zei: vergeleken met de dieren kennen mensen niet alleen het onderscheid tussen plezier en pijn, maar ook tussen goed en kwaad en tussen recht en onrecht. Het probleem is eerder dat onze voorkeuren omtrent goed en kwaad, recht en onrecht, altijd tijdelijk zijn. De Zaventemse vliegtuigspotter geniet bij dag van het lawaai van de Boeings, maar als hij of zij ’s nachts niet kan slapen van de overvliegende luchtschepen, wordt dat lawaai plots milieuvervuiling. In een boerensamenleving is mest een lust voor de neus, voor ons verstedelijkten is het vervuilende stank geworden. Enzovoort. En daarbij komt nog dat wij mensen het onderling zelden eens zijn over onze voorkeuren. Voorkeuren zijn altijd het voorwerp van strijd. Op welke basis moeten we in die strijd partij kiezen? Welk belang staat boven het belang van de strijdende partijen? Als alle Belgen caféhouders waren met een terras, dan vroegen we vermoedelijk de minister van Leefmilieu om maatregelen om de opwarming van de aarde te versnellen en te verhevigen. Verdorie, verdorie: we geraken er precies niet uit! We zitten vast! Wat nu? Even een nachtje slapen. Er moet ergens iets niet kloppen.
Dit leuke zwarte stretch broekje heeft een rits met mooie zilveren knoop en achterzakken. De zwarte stof is stretch en heeft een chique glans. Heel stijlvol broekje voor de zomer, een festival of de club. Een hoogwaardige productie van Roma Costume. Set bestaat uit:- Zwart Broekje
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
De twee trends sluiten aan op het vraagstuk die veel scholen beantwoordt willen hebben: ‘Wat leren we onze lerende om voorbereid te maatschappij in te kunnen?’. En ‘Wat kunnen we verwachten van de digitale mogelijkheden op het gebied van communicatie?’
Only the spatial proximity of the bodies of labourers and the continuity of the experience of working together lead to the possibility of a continuous process of solidarity. Without this proximity and this continuity, the conditions for the cellularized bodies to coalesce into community do not pertain. Individual behaviours can only come together to form a substantive collective momentum when there is a continuous proximity in time, a proximity that info-labour no longer makes possible.
Zohra volgde haar hem naar de achterkant van het gebouw. Daarbij keek ze nog een keer omhoog. De piek leek de hemel te doorprikken en over te hellen, alsof hij elk moment kon omvallen. Ze werd er een beetje draaierig van. Om de hoek zat een grote poort in het beton. De deur in het midden van de poort was uiter­aard vergrendeld. Het gereedschap dat Lieven in zijn rugzak bewaarde om fietssloten door te knippen, volstond om het oude, verroeste hangslot te vernielen.
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt door een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid als noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.
Samuel zat in het bureau van de gewestelijke psychologe. De vrouw was het gesprek begonnen met dezelfde woorden die hij de hele week al gehoord had. Zo jammer wat er gebeurd was, maar het was niet zijn schuld. Het was een ongeluk. Zelf was Samuel daar niet zo zeker van. Die ogen… Hij had sneller moeten reageren, Erwin meteen overmeesteren. Voor Gaetan had dat niet meer uitgemaakt, maar misschien leefde de jongen dan nog wel.
Ze liepen in stilte verder tot ze bij de voordeur van Samuels huis stonden. Hij was niet van plan iets te zeggen van wat Helena hem verteld had, maar de drang was te sterk. ‘Gaetan, ik moet je iets vragen.’ Samuel dwong de woorden uit zijn mond. ‘Is het waar? Dat mijn dood geen ongeluk was, maar zelfmoord?’
Het was verre van moeilijk geweest na mijn ver­kiezing tot Groot-Alloceur vijanden te maken. De schaarste is eenvoudigweg te groot, de belangen te zwaarwegend; ik was weliswaar democratisch gekozen, maar lang niet iedereen was bereid zich te schikken in mijn visie. Ik wist dat er een einde moest komen aan Mooks monopolie op de laatste olie­voorraden, en dat daar een einde aan zou komen zodra we de wind­molens weer operationeel hadden. ‘Ik had de mensen een einde aan de energietekorten beloofd, en dat ging ik ze ook geven’
Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
Amsterdam Centraal was een immense koepel van donkere ijzeren platen met bizarre uitsteeksels, over meerdere verdiepingen waar sporen op verschillende niveaus samenkwamen. Het stroompje naast het spoor was een vaart geworden en aan één kant van Centraal verdween een staalgrijze vlakte van kil water in de dichte mist, alsof de rivier genaamd IJ zich oneindig ver uitstrekte voorbij hun gezichtsveld.
Drie weken later staat er een nieuwe schuur op de plaats van de oude. Hij is veel kleiner, maar ook van hout en heeft hetzelfde ronde model. Een tikje verloren staat hij midden op de zwartgeblakerde grond.
De Vlaamse Brusselaars verkiezen de “normale idioot” aan te duiden als de Polderidioot, de Lage-Landenidioot of het “ideaaltypische Rijnlandmodel”. In Vlaanderen klinkt het dan weer heel wat sappiger als “’t is ‘r giene van oens, dien komt ziekers van d’and’re kant van de grenze”. In beide gevallen wordt hier het onder psychologen alom bekende verdedigingsmechanisme ontvouwd: doen alsof men zelf lid is van het blanke superieure ras, en idiotie beschouwen als een gebrek of een ziekte die alleen in West-Afrika voorkomt.
Probleem is dat juist een laag IQ veel meer een beroep doet op primaire methoden om een discussie te winnen of iets te verkrijgen, vaak met een verbluffend resultaat. Een hoog IQ is dus geen garantie voor een betere plaats aan de kop van de voedselketen….het werkt enkel binnen de eigen groep als voordeel….of als dat IQ zichzelf hulpmiddelen bezorgd om lagere IQ’s mee te weren en te bestrijden en deze capaciteit ook gebruikt. Zolang hoog IQ achter een toetsenbord de wereld verbeterd is laag IQ koning van de straat…ook uw straat….
Deze stoere riemhoes van Victorinox zorgt ervoor dat u uw zakmes op een veilige manier kunt vervoeren en zorgt daarnaast voor een optimale bescherming van het zakmes zelf. De riemhoes is geschikt voor de voor zakmessen tot 3 lagen. De hoes is verder gemaakt van stevig kwaliteitsleer en sluit door middel van klittenband. Dankzij de lus aan de achter
Om in staat te zijn te gaan rusten moet men aan de eisen van het rusten beantwoorden. Net als met aktief zijn, is slapen en rusten ook afhankelijk van tijdkonditioneringen. Het lichaam zal een ritme voor zichzelf ontwikkelen b.v. de lichaamstemperatuur en de spijsvertering regelend overeenkomstig de manier van leven. Een dagdromende persoon kan het moeilijk vinden om ‘s nachts te slapen en te dromen zichzelf ontdekkend als een alternatieve nachtwaker voor het collectief belang van een vreedzame nacht. Tegen de orde van de dag ingaan kan resulteren in een lustige droom ‘s nachts. Als eenmaal een bepaald gedragspatroon gedurende de nacht of de dag is gefixeerd kan chronische slapeloosheid het gevolg zijn van een eenvoudige tijdkonditionering. Bij voorbeeld arbeiders werkend in ploegendiensten in fabrieken die volcontinu doordraaien kunnen te kampen hebben met ernstige geestelijke en lichamelijke gezondheidsproblemen voortdurend aangespoord zijnde hun konditioneringen naar de tijd te veranderen. Een dergelijke sociale opzet kan zelfs worden herkend als een neurotische poging te dekonditioneren van de diktatuur van de standaardtijd. Een 24-urige werkverslaafde zijn is geen oplossing voor de eenzijdigheid van de standaardtijd. Noch is het leven van een tegenkultuur van sex en drugs een echte oplossing. Erbuiten vallen is niet moeilijk, maar je afstemmen op zonder te verdringen is iets volledig anders. Men mag b.v. vluchten in een sektarisch geloof alleen maar om te ontdekken dat men net zo jaloers is, trots en misleidend als iedere gewone ambtenaar b.v. Het levensdoel kan worden gevonden in de liefde van de rust en vrede maar dat zoekend, moeten oneerlijke sluipwegen of onverstandige en ziekmakende strategieën worden vergeten. Het zal eenvoudigweg een oprechte poging moeten zijn om een tegenwicht te vormen tegen de bestaande kultuur met een algemeen aanvaardbaar alternatief dat voor de zelfde (alternatieve) tijd wetenschappelijk, politiek en spiritueel gezond is.. 
De hal is zeker twee keer zo hoog als de vorige keer dat ik er was, en verlicht met rokende fakkels. Naast de dubbele liftschacht zijn de plafonds doorgebroken om plaats te maken voor een immense tredmolen, waarvan de as de schacht doorboort. Onderin de tredmolen liggen vijf naakte, zwaarlijvige figuren gelaten te wach­ten. Een snurkt; de anderen richten zich zuchtend op.
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
Dit is een algemene weekendtas die elke militair krijgt die ze kunnen gebruiken als ze op het werk zijn of dat ze uitgezonden worden naar een verre land en als ze voor de weekend naar huis gaan dat ze daar hun vuile was in mee kunnen nemen.
Mook heeft een van de oorspronkelijke hotelsuites, negentig meter boven het park, in gebruik als zijn kan­toor en ontvangstkamer. Als de lift met een vervaarlijk piepen tot stilstand komt, trekt Paul de schuifdeuren open en gebaart me de foyer in. De dubbele deuren naar de suite staan uitnodigend open.
Karagiozis wordt weer opgevist. Na enkele dagen op de bodem van de rivier, heeft kapitein Obed Marsh toch besloten dat hij de smokkelaar nog enkele vragen wil stellen. Tegen die tijd hebben ze inmiddels de kleine woonboot van de Griek al gelo­kaliseerd en leegge­plunderd. Alle papieren en waar­de­volle spullen mee naar de Baal genomen. Ze hebben zelfs de Perzische tapijten opgerold en afge­voerd. Maar de ceremoniële sieraden, de bewerkte tiara en de polsbanden die de afvallige zoon gestolen had, waren nog steeds onvindbaar.
Dit is een regel voor de levenshouding. Het betekent dat iedereen van alles en nog wat kan doen daar men van buiten niet kan zien wat voor principe aan de binnenkant werkzaam is. Een crimineel persoon kan een agent in burger zijn, terwijl een geesteszieke een wetenschapper kan zijn die de psychologie in participerende observatie bestudeert. Beslissend is de houding van bereidheid de materiële doelstelling op te geven ter wille van het principe. Alle grote religies zijn gebaseerd op deze regel: de zondaars gaan door met zondigen, en de gevallenen gaan door met vallen, zolang de Heer genadig is alle soorten en variaties te vergeven die aldus naar de banken der boete worden geleid. Eén betreurde zwakheid is zo meer waard dan een ontkend vermogen(afb.). Deze regel is eveneens de geheime formule voor vooruitgang in het algemeen (afb.), zowel materIëel als geestelijk. Bereid het materiële op te geven, wordt het materiële meer recht gedaan er nog steeds mee omgaande, terwijl het inwisselen van het vruchtdragende motief voor het motief van het onderhouden van de ziel ook de verborgen bronnen der intelligentie onthult. 
De bek Wanneer je de binnenkant van de bek bekijkt dan moeten de lippen en tandvlees goed doorbloed uitzien. Zeer bleek tandvlees is een indicatie dat de doorbloeding niet goed is. Fel rood tandvlees is een indicatie voor een ontstekking. Wanneer je met je vinger op het tandvlees boven de hoektand drukt ontstaat een bleke vlek. Deze moet binnen 2 seconden weer zijn weggetrokken. Is dat niet het geval raadpleeg dan de dieren arts. Er kan iets mis zijn met de bloedsomloop. Het gebit moet schoon zijn zonder al te veel aanslag. Ruik ook de adem van je hond. Een slechte adem kan een indicatie zijn voor een ontsteking.
Ik stormde tegelijk met de vos naar voren, duwde een stel kakelkippen opzij die hun neus snoten in hun vleugelveren, kegelde fretten omver, sloeg ratten opzij… en richtte Marks vuurwapen. Eindelijk. Gerechtig­heid. Misschien was ik toch niet zoveel beter dan zo’n roofzuchtige jager. Of de jager haalde me neer tot op zijn niveau, dat kan ook.
Harbrand gaf het bevel, zijn laatste wapenknecht rende naar binnen en kwam even later terug met een brandende twijg, die hij op het lage dak gooide. De anderen rezen op vanachter de houtstapel waarachter ze dekking voor de pijlen hadden gezocht, en spurtten naar het wrakke steigertje waaraan de veerboot lag.
Ik ga naar Bequerel, vind een andere job en daarna kom ik terug om met jouw vrouw onze liefde te delen en haar voorgoed van je te bevrijden, zatte smeerlap, dacht ik. Enige voldoening nestelde zich in mijn gedachten bij dat denkbeeld. Een beeld dat betrekking had op Ansalaam, mezelf, een bed en weinig kleren. Tenzij op de grond. Geen geweld, geen slagen, geen drank. Vrede. Ik zat dom voor me uit te grijnzen, tot de man die recht tegenover me zat, een ratachtige met een vuile werk­manjas, me vragend en ook een beetje waarschuwend aankeek. Ik trok snel mijn gezicht in de plooi en staarde door het raam.
Met materiële leven houdt een accumulatie van goederen in. De meeste dingen kopen we, sommige lenen we. Op de eerste plaats zou men niet verschuldigd moeten zijn: dingen waarvan men niet de eigenaar is zouden moeten worden geretourneerd of anders zou de schade moeten worden vergoed. In feite vormt het hele begrip van eigenaarschap zoals eerder gesteld, een groot probleem. Natuurlijk moeten er altijd zorgdragers zijn wat betreft de materiële belangen. Maar voor de kwestie van eigenaarschap bestaat er geen eenvoudig antwoord. Als Ik mezelf de eigenaar noem ben ik eenvoudigweg bezitterig: het schendt de waarde van het delen. Als ik het eigenaarschap ontken, neem ik geen verantwoordelijkheid hetgeen een schending is van de volwassen optie der onafhankelijkheid. Uiteindelijk moet de gemeenschappelijke noemer van orde die de autoriteit definiëert de eigenaar worden genoemd die de verantwoordelijkheid delegeert naar zorgdragers. Dit maakt de staat en haar systeem van handhaving en instellen van orde de oorspronkelijke eigenaar. Normaal vindt dit uitdrukking in belasting-inningen: voor iedere accumulatie is er een schuld te betalen aan de staat om de sociale orde te garanderen die gewenst is voor de handhaving van bestuur. Het probleem van de accumulatie is opgelost door ofwel de staat (het volk) te geven wat van het volk is: een fair aandeel, of door de orde van de staat te vertegenwoordigen en verantwoordelijkheid te nemen voor het beheer van het geld en de goederen die zelf vergaard zijn. Gewoonlijk wordt beide gedaan: een onderneming vergaart, zorgt voor zichzelf aan de ene kant, terwijl aan de andere kant aan het volk wordt teruggegeven wat werd weggenomen. In andere woorden: menselijke orde is gedefiniëerd door delen en zorgen. Er is ook het probleem van ongewenste goederen: ze kunnen worden weggeworpen, opnieuw verkocht, gerecyceld, worden bijgewerkt, vervangen of opgeborgen en ook in musea, bibliotheken, archieven en/of in geheugenbanken voor later gebruik en studie worden geplaatst. Voor de samenleving die zichzelf voortdurend vernieuwd kan dit een groot probleem vormen. In feite zou de staat zorg moeten dragen, maar in werkelijkheid wil niemand de volledige verantwoordelijkheid voor het kulturele artefakt op zich nemen. De dingen worden verondersteld hun eigen handhaving te organiseren. Aldus wordt veel kultuur eenvoudigweg verspild waarbij de mensheid het gevaar loopt te stikken in zijn eigen afval aan de ene kant terwijl van de andere kant bezien men geen herinnering, geweten en ziel heeft. Dus lijkt het antwoord te zijn: beperk de aandrift tot vergaren, draag zorg voor de ongewenste goederen en werp weg op een verstandige manier zodat het milieu niet verontreinigd raakt. Bekentenis tot orde verplicht. 
Er wordt elke keer een aantal evaluatie-sessies gepland met de Vrienden van Bawku en het ziekenhuis management, maar al worden deze sessies naar locaal gebruik onder aanroeping van de Naam des HEEREN geopend en gesloten, van alle afspraken tijdens die sessies gemaakt wordt het meeste niet uitgevoerd en van alle ergernissen en alle (in Westerse ogen) wantoestanden wordt nog niet eens alles besproken. Je wilt, als Nederlanders, ook nog vriendelijk en hoffelijk blijven.
29. 27 4. De invloed van seksverslaving op de partner Er is al veel geschreven over de gevolgen van seksverslaving voor de verslaafde zelf, maar deze raken ook de partner. In dit hoofdstuk staat het effect van de seksverslaving op de partner centraal. De effecten kunnen opgesplitst worden in verschillende fasen: • tijdens de verslaving; • bij het uitkomen/de onthulling; • tijdens de verwerking; • tijdens herstel. Hoewel deze effecten vooral toegespitst worden op de vrouw, richt dit onderzoek zich ook op de partnerrelatie zelf: hoe is de houding van de verslaafde geweest tijdens dit proces? Welke rol kan de verslaafde spelen in de verschillende stadia van herstel van de partner, en wat is daar voor nodig? Effect ten tijde van de verslaving Er zijn veel effecten van seksverslaving bekend die zich afspelen bin- nen de relatie, en die bewust en onbewust door de partner ervaren worden. Gevolgen op emotioneel en lichamelijk niveau (bijvoorbeeld op het vlak van de intimiteit), maar soms ook op financieel niveau raken altijd ook de partner.
Maar soms circuleren er rond dezelfde “figuren”, “personages” en “feitelijkheden” echter verschillende elkaar tegensprekende verhalen. Emotionele reacties kunnen dan alleen maar reacties zijn op die aangeboden versies en niet op de feiten zelf, gezien zoiets als de feiten zelf niet meer bestaat. We reageren op betekenissen, we weten dat en we hebben eigenlijk per definitie geen toegang meer tot de waarheid (die als waarheid niet eens meer bestaat). Juist omdat we niet zelf aanwezig zijn bij de gerapporteerde gebeurtenissen, lezen we de krant of nieuwssites en kijken we naar het tv-journaal om te zien waar we eigenlijk aanwezig hadden kunnen zijn. (Sommige aanwezigen bij zekere feiten kijken als ultra-narcisten speciaal in de camera om daarna op het scherm nu precies te zien waar ze inderdaad wél aanwezig waren.)
Het paar bleef oorspronkelijk slechts voor de geboorte van één of meerdere kinderen samen. Dan werd het huwelijk verbroken en gingen beide partners een nieuw huwelijk aan. Overspel bestond in wezen niet. Het was pas door de vernauwing van het aantal potentiële partners dat men ging toezien op de trouw van de partner, omdat men door die vernauwing voor seks meer en meer afhankelijk werd van het xxxxbezit van de partner. Jaloezie begon dus de kop op te steken en daarmee ook de agressie die jaloezie opwekte. Andere mensen van de eigen sekse werden rivalen, potentiële dreigingen. De apostel Paulus, stichter van het christendom, spreekt in zijn Brief aan de Korinthiërs nog over het bericht dat hij ontvangen heeft dat ‘een zekere man de vrouw van zijn vader heeft’. Het gaat hier niet over incest want dan zou die vrouw aangeduid worden als de moeder van die man. Het gaat ook niet over een éénmalige gemeenschap maar over het hebben van de vrouw. Paulus zet zich dus af tegen een situatie waarin een man een relatie aangaat met een vrouw die reeds een relatie heeft met zijn vader. Overspel betreft dus niet het één nacht slapen bij een andere vrouw of het bezoeken van een hoer, maar het hebben van een vrouw die reeds door een ander is gehad. Het aangaan van een relatie (in plaats van de eenvoudige seksuele daad) impliceert immers dat men voor de partner zorgt en die in zijn levensonderhoud voorziet. Dan kan het aangaan van een tweede relatie de economische zekerheid van de eerste relatie ondermijnen. Het is opvallend dat Paulus noch de vrouw noch de vader blameert maar de zoon die binnendringt in een reeds bestaande gewettigde relatie. In die context is het volkomen logisch dat polygamie een privilege werd van rijke mannen met veel resources en hulpmiddelen. Kortom, omwille van de economische zekerheid van de vrouw en haar garantie op een probleemloos bestaan en omwille van de zekerheid dat de man zijn voedsel werd opgediend en dat hem kinderen zouden gebaard worden, werden steeds stringentere huwelijksregels ingevoerd, waarvan het incestverbod de eerste maar niet de enige was. Dit zou uiteindelijk met het christendom uitmonden in het monogame levenslange huwelijk (het sacrament van het huwelijk), een instelling die steeds kwetsbaar is gebleken en de laatste halve eeuw praktisch weer volledig ter discussie is gesteld. Het is duidelijk dat de hierboven genoemde ontwikkelingen, zoals deze die we in de paragrafen over b.v. de persoonlijke god hebben besproken, pas tot volle bloei zullen komen in de stedelijke beschavingen van de landbouwsamenlevingen.
Hoogst vermoedelijk was het mijn respect voor zowel het één als het ander, alsmede voor de derde hond die met het been heen liep, die ervoor zorgde dat ik in deze fase van onstuimige jeugdige ontwikkeling wel in dualiteiten dacht maar niet in onverenigbare en elkaar uitsluitende polen of tegenstellingen. Scherpe polarisaties met de erbij horende vraag: “Which side are you on?” hebben me altijd al een aarzelend en ongemakkelijk gevoel gegeven. Mogelijk vanuit een schrik en afkeer voor het nemen van risico’s. Het wedden op twee paarden sluit ook nog het voordeel niet uit dat soms beide paarden kunnen winnen. Ongetwijfeld had ik als kind reeds een uitgesproken voorkeur voor non-zero-sum games en win-winsituaties. Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik ergens rond mijn 7de een dergelijk soort oplossing had bedacht na een traumatische beginervaring bij het op de schoolspeelplaats georganiseerde knikkerspel, een aangelegenheid waar toen je ganse status in de groep van peers en soms zelfs ook je lichamelijke integriteit, en zeker dus ook je zelfbeeld, in het geding waren. Als naïeve nieuweling in dat knikkerspel verloor ik na de eerste spelbeurten meteen al een substantieel aantal van mijn knikkers. Dit met de onwrikbare overtuiging dat mijn vader die een volle beurs ongerepte knikkers aan mijn liefdevolle zorgen had toevertrouwd, zich tegenover dat teleurstellend resultaat niet bepaald vergevingsgezind zou opstellen. Dus kwam ik op het idee ’s morgens zonder knikkers op zak naar school te trekken en de sinaasappel die mijn moeder me elke morgen in mijn tas stopte, in te ruilen voor twee of drie knikkers. Daarmee kon ik dan aan de slag zonder enig risico op stuitend verlies.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *