“survival bug out uitrusting vrouwen intieme overlevingsuitrusting”

Dit is het, mijn 40e Instructable. Hurah.Voor deze verjaardag-I’ble wilde ik iets om speciaal te maken.Ik houd van bier, ik houd van hout, ik hou van de buitenlucht, dus heb ik besloten om mezelf een plezier: heb ik besloten om een goede oude ‘viking
Wat belangrijk is, is het ontdekken van die doelen waarvan de lange of korte weg ernaartoe voor jou plezierig en leerrijk is. Ken jezelf dus. Dat is natuurlijk geen garantie voor geluk, je kunt nu eenmaal pech hebben en als je jezelf kunt wijsmaken dat dat komt door slechte daden in een vorig leven of dat je pech in een volgend leven of in een hiernamaals zal gecompenseerd worden, prijs je dan gelukkig voor die goedgelovigheid.
Een ogenblik lang schakelt de realisatie mijn geest uit. Als ik wangen had, zou ik breed grijnzen. Als ik een stem had, zou ik triomfantelijk naar Sal roepen. Als ik een vuist had, zou ik die in de lucht heffen.
Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken 
Hij bracht zijn rechterhand, met het grootste gedeelte van het wensbotje, richting zijn rechteroor. Met iets meer moeite kreeg hij het recht voor zijn gehoorgang. Hij sloot zijn ogen en prikte. De pijn was verblindend: het was alsof iemand met de punt van een scherp mes langs de binnenkant van hoofd schraapte. Een plotselinge duizeligheid overviel Berend en hij verloor zijn evenwicht. Hij probeerde de rand van de werktafel nog vast te pakken maar maaide alleen stukken vlees op de grond terwijl hij neerging.
Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.
Conclusie: alle socialistische (én communistische) dromen lijken deel te zijn gaan uitmaken van een glorierijk verleden. Het Algemeen Stemrecht bleek een tweesnijdend zwaard. Heel wat kon op die basis gerealiseerd worden, zij het vooral met betrekking tot een brede sociale bescherming voor loon- en weddetrekkenden enerzijds en uitkeringsgerechten (zieken, werklozen, gepensioneerden) anderzijds. Al mogen ook de christendemocraten een nogal ruim deel van die verwezenlijkingen hun palmares schrijven. Maar het gebrek aan een absolute of relatieve meerderheid knipt de vleugels van de socialistische partijen. Het is vooral in de Scandinavische landen dat de socialisten het meest slagen binnenhaalden – deze landen staan vandaag bovenaan de lijst van meest welvarende naties.
Radboudumc stimuleert Vierdaagse wandelaars deel te nemen aan de sponsorloop Hart voor Vrouwen. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten.
Het is me ook overkomen dat een verpleeghulp vroeg om lege plastic flessen (colaflessen van 1½ liter). OK, ik zet ze morgenochtend wel buiten neer in een mand dan kun je ze ophalen. De flessen stonden er een week later nog. Moet je je flessen niet ophalen, ze staan al een week hier op  de veranda op je te wachten? Anders geef ik ze aan een ander of ik steek ze in de brand. Nee, ik om ze vanmiddag na mijn dienst ophalen. Weer niemand. Dan geeft ik ze mee aan de nachtwaker, die ze voor een paar cent aan kennissen kan verkopen. Die neemt ze graag mee. Twee dagen later, op een zondagmiddag, komt de verpleeghulp samen met een opgedirkte vriendin giechelend mijn veranda oplopen en vraagt aan mij waar de lege flessen staan. Ja, die heb ik nu niet meer. Dan blijven ze staan en praten wat met elkaar in hun stamtaal, totdat ik ze vertel dat ze hun tijd verdoen wanneer ze hier op mijn veranda ergens op staan te wachten, want ik heb niks voor ze. (ook geen koffie of frisdrank, denk ik erbij) Hetzelfde gebeurde met een ander die ik babykleertjes wilde geven. “Ik heb vergeten ze op de afgesproken tijd op te halen”. Ja, OK, maar ik was er wel een half uur eerder voor opgestaan, zodat ik haar ’s morgens om half acht vóór het werk begon van dienst kon zijn.
Het oppervlak van de bol bevatte geen luikje, of ook maar een schroefje dat ik zou kunnen losdraaien. Ik zag alleen mezelf onduidelijk gereflec­teerd als in een lachspiegel. Ik activeerde het technologie­netwerk waar ik ’s middags de foto had geplaatst. Het gesprek bleek in de tussentijd te zijn ontaard in tegen elkaar schreeuwende aanhangers en tegenstanders van samen­zwerings­theorieën. Er waren verhalen als zouden meer­dere ruimtestations van vroeger nog elek­tro­nische activiteit vertonen, al was het bijna een eeuw geleden dat ze voor het laatst waren bevoorraad, en korre­lige opnames waarop onverklaarbare sporen van raket­aan­drij­vingen zichtbaar moesten zijn. Een afge­zon­derde samenleving in de ruimte. Ik begreep dat ik hier geen antwoorden zou krijgen en sloot de discus­sie af. Ik zuchtte. Met mijn mouw probeerde ik het doffe metaal wat op te poetsen.
Toen een bal tot voor zijn voeten rolde, keek Erwin op. Zes jongens bleven op een afstandje staan, alsof ze niet dichterbij durfden te komen. Samuel zag dat Aaron uit het groepje jongens stapte en iets riep. Erwin leek eerst niet te reageren, vervolgens pakte hij de bal en smeet deze de straat op. Aaron reageerde zoals een twaalfjarige jongen meestal doet in een dergelijke situatie. Hij liep op Erwin af en gaf hem een duw. Erwin viel op de grond, maar sprong bliksemsnel weer op en vloog op Aaron af. De vijf andere jongens vormden een cirkel om het gevecht heen en schreeuwden iets dat Samuel niet kon verstaan. Ongetwijfeld aan­moedigingen voor Aaron, dacht hij. De roepende jongens werden al snel bijgestaan door andere kinderen. Net toen Samuel naar beneden wilde lopen om het gevecht af te breken, zag hij een leraar die de twee vechtende jongens uiteentrok. Erwin rukte zich los uit de greep van de leraar en liep zonder om te kijken weg.
Muziek overstemde de gesprekken. De geur van vers bakwerk was sterker dan al het andere. De achter­kamers, die in betere tijden de gelegenheid hadden gegeven voor interraciale seks, werden nu gebruikt voor zakelijke ontmoetingen.
Hij greep één van de computers. ‘Stel dat u dit Yin-Ghuel binnen­smokkelt. Stel dat u een agent bent van een vijandige mogendheid. Hypothetisch. Stel dat dit werkt. Stel dat u door weet te dringen tot de kweek­machines. Wat zou u kunnen of willen doen met dit ding?’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *