“survival bug out uitrusting bos overlevingsuitrusting”

Mook heeft een van de oorspronkelijke hotelsuites, negentig meter boven het park, in gebruik als zijn kan­toor en ontvangstkamer. Als de lift met een vervaarlijk piepen tot stilstand komt, trekt Paul de schuifdeuren open en gebaart me de foyer in. De dubbele deuren naar de suite staan uitnodigend open.
Want Beijjun was haar belofte nagekomen. Eerder die dag was op het kantoor van de fabriek van haar moeder een telegram bezorgd. Een spoed­bestelling voor zesduizend strekkende meters fijngeweven linnen.
Het is een herenakkoord om respekt te houden voor de mensen die tegenstander waren in het spel, of ze nu werkelijk gewonnen hebben of alleen maar geloven dat dat zo is. Mensen die geloven dat ze kunnen verliezen of winnen wat betreft de realiteit van een eeuwige ziel, zijn vergeten dat gewetensvolle zelfherinnering niet beperkt is tot het eigen lichaam en dus niet werkelijk kan worden gewonnen of verloren. Het enige dat onwerkelijk is is de dood daar wat de tijd betreft verandering de feitelijkheid van het leven is. Maar niettemin zou er dankbaarheid voor het lichaam, het spel, de samenleving en de tegenstander in het spel moeten bestaan. Hoewel vorm niet eeuwig is, is materie zeker zo eeuwig als het bewustzijn ervan. Het enige ding dat telt is de continentie van de ziel door de veranderingen van de tijd heen. Het wonder ligt in de zelfherinnering die voortduurt over de dood heen. Het weerstaat de materiële logica die het discontinu verklaart. Het wonder bevestigt de principes van de liefde daar die de continuering van de zelfherinnering verkondigen. Eenmaal het ego geregeld hebbend zonder de valsheid en de ‘niet-dit’-realisatie van leugens en bedrog, kan de liefde er zijn met al zijn zorgen en delen. Dit volgend is het mogelijk en zelfs verplichtte etiquette respekt te tonen nadat het spel van het opponerende ego beëindigd is. Ieder sportief of anderszins gespeeld spel zou moeten worden erkend als een toegangsdeur voor de werkelijkheid van de menselijke liefde. Zonder zou het spel van het leven de moeite van het spelen niet waard zijn en zou verlies ondraaglijk zijn. Hoe kan je een spel verliezen als alle deelnemers er liefde bij winnen om erin te delen en te zorgen? Een spel verliezend zou men zijn tegenstander moeten bedanken zeggend: ‘dank je voor het spel’, wetende dat het enige werkelijke verlies het verlies van de liefde voor het spel is. Een spel is niet slecht omdat je het verliest, een spel is slecht omdat je de regels mist. 
Maar Berend hoorde Willem niet. Het suizen in zijn oren wilde maar niet ophouden en zelfs plat op de grond bleef hij zich duizelig voelen. Willem trok Berend half omhoog en zette hem met zijn rug tegen de tafelpoot. Hij zei iets en stond op. Willem liep naar het kleine koffietafeltje en pakte een keukenstoel. Heel langzaam hielp Willem met één hand Berend op de stoel. Hij knielde voor hem, terwijl zijn verbon­den hand op Berends knie rustte, en zei weer iets. Berend knikte maar. Hij zag hoe Willem naar de telefoon liep die naast de deurpost in de winkel hing, een nummer intoetste en met een bezorgde blik op Berend een kort gesprek voerde. Daarna knoopte hij zijn slagersschort om, waste hij zijn ene hand en prutste om de andere een plastic handschoen.
J a a r g a n g 2, n u m m e r 8 D E V R I E N D E N K R A N T S e p t e m b e r 2 0 0 9 IN DEZE NIEUWSBRIEF VAN ONZE VOORZITTER JUBILEUMRECEPTIE EEN PAAR FOTO S NIEUW VOORZITTER JEUGDCOMMISSIE REGELING
Zo ver is mijn oude ik gekomen op zijn gedoemde tocht naar Mook. Ik voel alleen een vage melancholie, en een versterkt gevoel van urgentie dat mijn benen nog sneller doet bewegen. De neergestorte 747 ten noorden van Rotterdam echo’t het gevoel dat ik vlieg. Mijn spijkerbroek en overhemd klapperen als slecht gespannen zeilen. De wind van mijn voortgang giert langs mijn jukbeenderen, rukt aan mijn haar, schuurt mijn nieuwe huid tot ik begin te vrezen dat ik teveel van mezelf verlies.
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
Alle houders aan de vochtige muur waren leeg, op één na waarin een walmende toorts brandde. Hier en daar lagen wat balen en ook stond er een ruwe kist tegen de wand. Voor het overige was de hal van Cynethryths Toren leeg. Een steile houten trap voerde naar de volgende verdieping. Maar aan de overzijde van de deur verrees een meer dan manshoog beeld, gemaakt van aardewerktegels: een taps toelopende koker bekroond door een vrouwenhoofd met een diadeem waarop gebarsten schijven en vogels van klei waren bevestigd. In buik en borst leek een deurtje te zitten, alsof dit beeld een oven was, klaar om gevoed te worden met onheilige offers.
Er is een verschil tussen schizofrenie en normale psychologische gezondheid zoals eerder uitgelegd. Zoals bekend is de mens uit gewoonte voor zichzelf op de vlucht tenzij speciale aandacht wordt besteed aan het belang van het reserveren van tijd voor meditatie en contemplatie. Met de alternatieve sterrendatum* kalender zijn er alleen maar 48 weken in het jaar die het levenstempo terugbrengen door van de vakanties 24 dagen weg te stelen terwille van studiedagen aan het eind van een 14-daagse periode (tabel). Op deze manier kan het individu inzien dat onafhankelijk van religieuze oefening of sociale betrokkenheid anderszins, er een golflengte of staat van bewustzijn mogelijk is waarin men alternatie kan vinden t.o.v. de schema’s van de romeinse kalender. Men kan het spiritueel een aquariaanse zondag noemen, politiek een sterrendag of wetenschappelijk een vijftiende dag; hoe ook genaamd, naar het bewustzijn van de standaardtijd en haar konditioneringen, om een gezonde post-moderne zin van bevrijding en vooruitgang te behouden, is het zich terugtrekken ter wille van de studie en contemplatie om afstand te nemen van de standaardmodus psychologisch een absolute noodzakelijkheid. Zoals eerder gezegd is het zinloos om enerzijds het denken en de verbeelding te trainen terwijl anderzijds men weigert de dwangmatigheden van de staat van bewustzijn waar men zich in bevindt los te laten. Velen zullen het onmogelijk achten om zelfs maar te ontspannen, laat staan te mediteren, op de zaken van een regelmatig leven als men geen zicht heeft op een konditionering en bekrachtiging naar een andere tijdregeling. Dit vormt het verschil tussen waanzin en gezondheid: zonder de bewuste keuze van het aanvaarden naar een tijd kontrast kan er geen bewustzijn of kontrole van het zelf zijn dat zou emanciperen en vooruitgaan. Het simpelweg nemen van een vrijdag om te studeren b.v. zal niet dat gewaarzijn of bekrachtiging van het alternatief geven dat de werkelijkheid van de ziel, het geluk en het bewustzijn uitmaakt. Men kan het de psychiater vragen en hij zal verklaren dat je terugtrekken voor studiedoeleinden niet moet gebeuren zonder associatie of anders zal men uit de concentratie raken, de integratie verliezen of zelfs de compensatie verloren zien gaan. De associatie waar de psychiater op doelt kan door hemzelf worden ingevuld maar van belang is in gedachten te houden wat het verschil is tussen het volgen van een bepaalde denkrichting zoals de psychoanalyse en het resultaat van een afstuderen van een dergelijke leerschool onafhankelijk voortgaand voor een gemeenschappelijk idee van rijpheid en sociale orde dat emanciperend en bevrijdend is. De associatie van bevrijding kan aanvankelijk bitter aanvoelen als eenzaamheid en vreemdheid. Maar gewetensvol zijnde naar de ziel, structuur vindend naar de enkele konditionering van een alternatief tijdbegrip, zal men de smaak ontwikkelen voor het realiseren van het verschil tussen de gezondheid der diversiteit en de waanzin van de regressie en projektie die vecht tegen de ‘vader’ van het paternalistisch gezag en de starheid van een kultuur.
Bij onze daarnet gemaakte opmerking over seks gaat de lezer uiteraard de vinger opsteken: werd seks bij de eerste gemeenschappen onderdrukt? We hebben reeds aangehaald dat gezien de omstandigheden de mensen in eerste instantie hun tijd moesten besteden aan het vergaren van voedsel. Kortom, bij daglicht hield men zich bijna uitsluitend met voedselproblemen bezig. Daardoor werd seks vermoedelijk een afgezonderde tijdsbesteding die vooral bij valavond en ’s nachts bedreven werd (wat in onze tijd nog altijd het geval is). Voor seks heb je immers geen ogen nodig: reuk en tast zijn in principe voldoende. Vrouwen hebben geen als signaal fungerend rood gezwollen achterste gedurende hun oestrus zoals de chimpanseevrouwtjes. Seks was in eerste instantie een inwendig en uitwendig getriggerde reactie (inwendig: hormonaal; uitwendig: vooral de geur, maar ook de heup-taille verhouding bij een vrouw zou blijkens Buss een indicatie zijn voor de vruchtbaarheidsstatus van die vrouw). Vrouwen kunnen aan de T-shirt van een man ruiken of hij een symmetrisch gezicht geeft (een teken voor gezondheid en good genes) en mannen vinden de geur van een vrouw die aan het ovuleren is, aangenamer , wat natuurlijk niet per definitie impliceert dat dan het meest gevrijd wordt. Inderdaad blijkt bij een steekproef van Hadza’s (een stam van jager-verzamelaars Tanzania) dat een meerderheid van zowel vrouwen als mannen denkt dat de vruchtbaarheid het hoogst is in de dagen na de menstruatie en er is in die dagen, niet in de eigenlijke ovulatieperiode, ook een copulatiepiek. Hebben vrouwen er belang bij hun ovulatie te verbergen? Of is hier een cyclus van toe- en afnemend verlangen aan het werk, waarbij men na vijf dagen wachten tijdens de menstruatie extra dosissen verlangen heeft opgebouwd? Blijkens David Buss uiten vrouwen in hun ovulatieperiode bij het beoordelen van gezichten ook een voorkeur voor mannelijk-uitziende gezichten (testoteron!?) en voor de reuk van dergelijke mannen. Maar vrouwen veranderen daarom niet van partner in de ovulatiedagen van hun menstruatiecyclus.
Deze regel komt overeen met de voorgaande, maar is niet hetzelfde. Verwachtingen vormen een hoofdstuk apart in het boek der psychologie. Gefixeerd in een zekere rol verliezen mensen hun vrijheid gevangen door hun eigen verlangen iemand te zijn. Het leven wordt een hel als men veranderd is in een dienaar van andere mensen i.p.v. een bevrijde ziel in dienst van de orde van God. Natuurlijk is de orde van God niet zonder anderen zodat het dienen van anderen op zichzelf niet het probleem is, noch als het hebben van verwachtingen met hen altijd een probleem zou zijn. Mensen scheppen er ook behagen in hoge verwachtingen op te bouwen over een reis naar de planeten b.v.. Het probleem ligt in de onderliggende orde waarvoor geen enkelvoudige oplossing bestaat. Er kan alleen maar een diversiteit aan oplossingen zijn met geen verwachting van het domineren van de ene over de ander. Oplossingen kunnen de vorm van rebellie, conformering of hervorming in overeenstemming aannemen. In feite werken alle drie tesamen uit op de juiste wijze: conformerend aan een vergeten optie van orde staat men op tegen de bestaande orde om die te hervormen middels overeenstemming. De kunst van de revolutie ligt in het vermogen te complementeren en niet te verdringen wat voorheen tekort schoot. Zoals de tijd het leert: men hoeft alleen maar het oude niet vergetend, het nieuwe te accepteren. Astronomisch: de planeten nemen een nieuwe positie in maar behouden hun oorspronkelijke aard. Dienovereenkomstig kan men van haar verwachten iedere afspraak nieuw te zijn maar men moet accepteren dat ze dezelfde persoon blijft. Een andere persoon zoeken zal niet de oplossing brengen voor het probleem dat iedereen dezelfde blijft. De tijd aanvaardend die alles nieuw maakt zal de gelijkblijvendheid meer welkom en wonderbaarlijk zijn. 
Ik hoorde het geluid weer: volgens mijn audio­sen­soren leek het gekraak het meeste op de linker voet­stappen van Meneer als hij die Italiaanse schoenen droeg die hij een jaar eerder bij de duty-free van de ruim­te­­haven had gekocht. Ongeveer 30 procent over­eenkomst. Maar minder dan 1 procent kans dat Meneer het was.
Notice: Undefined index: t in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 44 Warning: mysqli_fetch_assoc() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 402 Warning: mysqli_fetch_row() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 419
Zo kun je uiteindelijk leren inzien dat het eigenlijk heel normaal is dat door watje hebt meegemaakt een bepaald patroon is ontstaan, een bepaalde manier van leven, een manier van oneigenlijk leven: een overlevingsleven dat het ondraagbare van de schok verbergt.
‘Niets. Ik denk gewoon dat het veiliger is om een tijdje weg te blijven uit de tunnels. De kans om gepakt te worden is er te groot. Zeker nu een seriemoordenaar de stad onveilig maakt. De flikken zijn alert.’
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie om zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen er omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
Op de kinderafdeling zit nu tijdelijk een andere arts die hier eigenlijk een half jaar chirurgie doet. Over drie dagen gaat hij voor zijn half jaar kindergeneeskunde naar Sunyani, 10 uur rijden hiervandaan. Het zou dus kunnen dat ik over een paar weken alleen op de kinderafdeling en op de poli zit. En dan ook meer tijd krijg om iets te organiseren zoals les geven, protocollen maken voor de poli en dergelijke.
Wat betreft het ontmoeten van de ander voor een duurzame relatie zal gewoonlijk afspreken in stadium acht het beste werken daar het mensen verenigt in een gemeenschappelijk begrip. Ook is zo duidelijk dat slecht ontwikkeld zijn in de vroegere stadia het afspreken minder succesvol zal maken. Eerst de zaken en dan het meisje zal altijd beter zijn. De klassieke held bevrijdt de gevangen vrouwe of verstoorde wereld. Dit is hoe mensen elkaar respekteren: door de kwaliteit van de dienst aan het ware. Hiertoe wordt men gevormd door de beproeving van de afwijzing. 
Daarna kon ik weer verder het bloeddruk meten. Bij boven de 140 of boven de 90 kregen de mensen een briefje mee met hun bloeddruk en de raad om het na een maand nog eens weer te laten meten. Om kwart voor vier kwam een ziekenhuisauto ons weer ophalen. We kregen nog een warme maaltijd met rijst en kip in een restaurant onderweg naar huis. En toen kon ik visite gaan lopen op de kinderafdeling. Tot half zeven. Om half acht werd ik weer gebeld voor een stuitbevalling. De dokter die dienst heeft en hier een half jaar is voor de chirurgie wil graag van mij leren hoe zoiets moet worden begeleid. In de wachttijd op volledige ontsluiting typ ik de eerste versie van dit verhaal.
Ik sloot mijn ogen. ‘En wat als ik niet ga? Heb je daar­over nagedacht?’ Ik ging rechtop zitten en wees naar ons huis, tuin, zwembad, de garages. ‘Dit opgeven? Of kunnen jij en ik iets op aarde vinden wat zo goed betaalt?’ Ik zuchtte diep. ‘Jij hebt niet eens werk.’
18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond dat de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8
‘Mam! Lars!’ Sprakeloos keek ik terug. Al maanden verheugde ik me op mijn volgende uitzetting. Ik kon nergens anders over praten dan over Meeuw en andere Lars, over de stilte in de ruimte, de gepixe­leerde regenboog, het zalig-even-alleen-zijn… ze wísten het. ‘Natuurlijk ga ik, wat dachten jullie dan?’
Zo gaan de weken-alleen langzaam voorbij. Wanneer ik hier terugkom, eind mei, is er acht van de pak weg elf weken dat ik er nog ben een co-assistent of een student. Dat geeft dan ook weer de nodige afleiding.
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
Nieuwsbrief 2 e jaargang nr. 1 winter 2013. Beste Vrienden van de stichting, Nog een paar weken en dan is het zover, dan staat ons tweede event voor de deur. Let op zoals eerder vernoemd is de datum gewijzigd
Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
Er zijn critici die beweren dat satire en ironie, sarcasme en cynisme, de verhalen van stand-up comedians en andere artistieke amusanten subversief zijn, dat de satire de fundamenten van onze samenleving kan ondergraven. Maar de toehoorders of lezers van satire die doorgaans zelfgenoegzame goedverdieners zijn, kijken in die spiegel die de komediant hen voorhoudt, alleen maar naar zichzelf: ze reinigen hun gemoed. Satire is een vorm van geestelijke hygiène voor de middenklassers die weten dat ze, in de betekenis die Jean-Paul Sartre daaraan gaf, eigenlijk des salopes zijn en een spel spelen dat hij mauvaise foi noemde. Satire is in geen enkel opzicht aanzet tot maatschappelijke verandering. Zoals die salopes geld geven aan 11.11.11 niet omwille van die boeren in Senegal (die voor mijn part ook best zo rap mogelijk uit de landbouw verdreven worden en in de stad hun geluk gaan zoeken of hier in Europa) maar om aan hun kind te tonen hoe gul ze wel zijn en dat kind dan ook het voorrecht geven het briefje van 5 euro in de collectebus te stoppen.
Verder hindert het me niet, alleen voel ik me na zo’n vergadering nog meer dan anders vrij om niet elke morgen naar de dagelijkse Morning Devotion te gaan maar wat uitgebreider te eten, de mail wat langer door te lezen en eventueel nog wat was op te vouwen of andere huishoudelijke karweitjes te doen.
Voorzichtig kniel ik bij de plas en dwing mezelf om de geschonden vorm van Sal in me op te nemen. Als ik dichterbij kom wordt de vage geur van verval sterker, bijna tastbaar, meer een smaak dan een geur. Zijn ledematen liggen in hoekige vormen; zijn schedel is gruwelijk naar een kant gedrukt.
This is a forward. For those interested in Supertramp I would suggest to check out “Gone Hollywood” and “Fool’s Overture” by the same band, but that’s just the tip of the iceberg of Supertramp. Anyone who knows me knows I wouldn’t forward trash. I only forward ammunition, as antidotes against present day matrix/ illuminati programming. When I go to the supermarket I sometimes want to put my fingers in my ears because of the meaningless trash they play to make people reckless consumers. It’s a battle about the ears. Much more than it was in the 70s and 80s. The new generations have opened the pits of hell, as was predicted. Arm yourself. It simultaneously goes along with ISIS.
Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend.
Als eenmaal de woede is losgelaten is die moeilijk te stoppen. Het is niet zo makkelijk meteen los te laten en geen vuiltje meer aan de lucht te hebben. Het trekt maar langzaam weg. Als donder en bliksem razen, moeten mensen op hun hoede zijn voor vernietiging. Laat dan de storm een boom vellen of een schuurtje omver blazen. Zolang het huis stevig op zijn grondvesten staat en goed gefundeerd is, storten de muren niet zo snel in. Zo ook moet de persoonlijkheid stevig en goed gefundeerd zijn in de vastbeslotenheid niemand schade te berokkenen. Het is o.k. om met mensen te vechten en wat emotie te tonen. Maar het is slecht om je aan een aanval en vernietiging over te geven. Geweld kan noodzakelijk zijn voor de zelfverdediging, dus: val niet aan. Vecht met mensen en niet tegen mensen. Praktisch gesproken betekent dit dat vertrouwen nog niet verloren is na de uitdrukking van kwaadheid in een aanval van woede als er geen feitelijke aanval plaats vindt. Derhalve zijn het de woorden die het vechten doen. Fysiek vechten is het einde van de rede en kan eveneens de relatie beëindigen. Zelfs een hopeloze poging het met woorden af te handelen staat in dienst van de rede. Men hoeft niet redelijk te wezen om de rede van dienst te zijn. Delirante nonsense is er ook terwille van de geest. Niemand gelooft alles wat er gezegd of gedacht wordt, maar iedereen gelooft in fysieke pijn en de noodzaak daaraan te ontkomen. Dus, zolang woede in woorden wordt omgezet kan men blijven, maar als woede in een fysieke aanval overgaat, is het spel verloren als de voorgaande regel (lk) is verwaarloosd. Oorlog is het resultaat van het onvermogen zich terug te kunnen trekken.
Het paar bleef oorspronkelijk slechts voor de geboorte van één of meerdere kinderen samen. Dan werd het huwelijk verbroken en gingen beide partners een nieuw huwelijk aan. Overspel bestond in wezen niet. Het was pas door de vernauwing van het aantal potentiële partners dat men ging toezien op de trouw van de partner, omdat men door die vernauwing voor seks meer en meer afhankelijk werd van het xxxxbezit van de partner. Jaloezie begon dus de kop op te steken en daarmee ook de agressie die jaloezie opwekte. Andere mensen van de eigen sekse werden rivalen, potentiële dreigingen. De apostel Paulus, stichter van het christendom, spreekt in zijn Brief aan de Korinthiërs nog over het bericht dat hij ontvangen heeft dat ‘een zekere man de vrouw van zijn vader heeft’. Het gaat hier niet over incest want dan zou die vrouw aangeduid worden als de moeder van die man. Het gaat ook niet over een éénmalige gemeenschap maar over het hebben van de vrouw. Paulus zet zich dus af tegen een situatie waarin een man een relatie aangaat met een vrouw die reeds een relatie heeft met zijn vader. Overspel betreft dus niet het één nacht slapen bij een andere vrouw of het bezoeken van een hoer, maar het hebben van een vrouw die reeds door een ander is gehad. Het aangaan van een relatie (in plaats van de eenvoudige seksuele daad) impliceert immers dat men voor de partner zorgt en die in zijn levensonderhoud voorziet. Dan kan het aangaan van een tweede relatie de economische zekerheid van de eerste relatie ondermijnen. Het is opvallend dat Paulus noch de vrouw noch de vader blameert maar de zoon die binnendringt in een reeds bestaande gewettigde relatie. In die context is het volkomen logisch dat polygamie een privilege werd van rijke mannen met veel resources en hulpmiddelen. Kortom, omwille van de economische zekerheid van de vrouw en haar garantie op een probleemloos bestaan en omwille van de zekerheid dat de man zijn voedsel werd opgediend en dat hem kinderen zouden gebaard worden, werden steeds stringentere huwelijksregels ingevoerd, waarvan het incestverbod de eerste maar niet de enige was. Dit zou uiteindelijk met het christendom uitmonden in het monogame levenslange huwelijk (het sacrament van het huwelijk), een instelling die steeds kwetsbaar is gebleken en de laatste halve eeuw praktisch weer volledig ter discussie is gesteld. Het is duidelijk dat de hierboven genoemde ontwikkelingen, zoals deze die we in de paragrafen over b.v. de persoonlijke god hebben besproken, pas tot volle bloei zullen komen in de stedelijke beschavingen van de landbouwsamenlevingen.

One Reply to ““survival bug out uitrusting bos overlevingsuitrusting””

  1. Kortom: die roep om energiebesparing komt me over als weer zo’n vorm van collectieve boetedoening die men de mensen ongevraagd wil opleggen. Vandaar het in de publieke opinie bestaande beeld van het “vingertje” en de regelneverij van de Groenen. Mijn kijk op de milieuproblemen vertrekt dan ook niet van begrippen zoals de erfzonde en ook niet van het oedipuscomplex. Ik zie niet in waarom we zouden moeten leven à la merci van de natuur (of Natuur).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *