“starkiller desert survival gear gek survival uitrusting”

24. 22 onmacht, verdriet en wanhoop van de niet-toegestane delen te com- penseren. Dit onderscheid tussen als goed en slecht ervaren gevoelens, dat is ontstaan door een ongezonde hiërarchische relatie in de jeugd, kan ook in andere relaties in het volwassen leven een rol gaan spelen, zoals in een partnerrelatie. Symptoomgedrag Wanneer een kind van de ouders altijd vriendelijk moet zijn en nooit boos mag zijn, maar het zich wel driftig en boos voelt, dan zal het deze woede proberen te onderdrukken. Het onderdrukken van (heftige) impulsen kost altijd moeite en levert veel spanning op, zeker bij een kind. Daardoor kan een kind en later ook als tiener en volwassene niet gewoon zijn wie hij of zij is. De kans is groot dat het autonome zenuw- stelsel, bij gebrek aan een psychologisch effect, op deze stress zal rea- geren met een lichamelijke reactie. Dit is het begin van symptoomge- drag. Symptoomgedrag, zoals nagelbijten, begint vaak al op relatief jonge leeftijd. Ook op jongvolwassen leeftijd kunnen de symptomen zich ontwikkelen, en ook die beginnen meestal acceptabel. Een hard- werkende man zal bijvoorbeeld ’s avonds televisie gaan kijken, veel eten en veel drinken om het gat in zijn persoonlijke leven te dichten. Mensen ontwikkelen op deze wijze uiteindelijk klachten en ver- slavingsgedrag. En voor je het weet functioneren symptomen als blik- semafleiders of als een soort brandblussers die in werking gesteld worden wanneer het niet-toegestane deel in opstand dreigen te ko- men. Al gauw zoek je een manier om de spanning en de pijn te verlich- ten en zoek je een patroon. Mensen vertonen op verschillende manieren verhullend symptoomge- drag: bijvoorbeeld door het gebruik van alcohol of drugs, afwijkend
1) de reproductieve baten (toegang tot de vrouwen van de andere partij) moeten hoger zijn dan de reproductieve kosten. Vandaar dat oorlog een mannenzaak is: vrouwen moeten zoveel in hun kroost investeren dat zij er nauwelijks belang bij hebben oorlog te voeren. Het zou hen, mijns inziens, ook niet zo gemakkelijk vallen om een andere stam binnen te vallen om daar de mannen te dwingen om seks met hen te hebben.
Het was interessant om de opbouw van de film te zien aan de hand van flashbacks via het quizprogramma en het opgroeien van Jamal. Dat elke vraag toevallig refereert naar datgene dat zelf had meegemaakt, tja, dat moet je er maar bijnemen. Het is wel jammer (behalve voor de laatste vraag) dat de opeenvolgende vragen eveneens chronologisch verlopen voor de gebeurtenissen tijdens Jamals leven.
Kirkenes in het Noordoosten van Noorwegen is op vele manieren een eindpunt. De snelweg E6 die 2500 kilometer eerder in Oslo begint, eindigt er. De schepen van de Hurtigruten, de beroemde dagelijkse kustverbinding die in Bergen begint, draaien in Kirkenes om en beginnen aan de terugreis. Het is ook de plek waar het Noorse grondgebied eindigt. De grens met de Russische federatie is vlakbij. Kirkenes is daarmee een goed startpunt voor een uitstapje naar Moermansk, met zo’n 380.000 inwoners de grootste binnen de poolcirkel gelegen stad.
In het raam van de shop zei een holo dat ze mede­werkers zochten voor de autowasstraat. In het centrum had ik ook al holo’s gezien waar werk werd aange­boden. Het zou dus niet moeilijk zijn om met baantjes onder­weg mijn energie bij elkaar te verdienen.
Commentaar van Jan Vanhaelen, voorzitter Sarah Beweging, een beweging voor psychosociaal welzijn: ‘Geen nood, wij bouwen het dubbele aantal psychiatrische instellingen, wij verdubbelen het aantal PAAZ’s – Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis – en de Centra Geestelijke GezondheidsZorg, de Centra voor Leerlingen Begeleiding en de plaatsen voor begeleid wonen, de beschutte werkplaatsen, enz., enz. De opzichters verdubbelen wij natuurlijk ook, zodat één opzichter per acht of negen inwoners geen uitzondering is. Het aantal psychiaters gaan wij niet verdubbelen, maar slechts met een vierde of een vijfde verhogen. Er moet tenslotte toch een superklasse zijn in deze nieuwe wereldorde, die niet te groot in aantal is, de anderen kan overheersen en als slaven in de actieve welvaartsstaat inzetten om zelf meer geld, genot en geweld te kunnen ‘plegen’… Misschien inderdaad goed als de mensen zich stilaan beginnen te organiseren tegen de waanzin van de psychiatrie! Ik denk trouwens dat wij, alvorens er organisatie komt, al hier en daar wilde opstanden zullen krijgen… Ze gaan dan de nieuwe term ‘psychoterroristen’ uitvinden…
Vanuit dit inzicht kan de notie volgen dat ieder mens als de noodzakelijke kontrole kan fungeren, daar iedere persoon als een vergrootglas van het goddelijke zou kunnen werken. Ook b.v. criminelen hebben een bepaald idee van gerechtigheid waar men zeker van kan leren als het aankomt op het bewaken van de limieten der uitputting. Het systeem ondersteunend danwel een kultureel alternatief ondersteunend, perfekt rechtgeaard of niet; het met het lichaam gaan tot een bepaalde limiet kan het best onder begeleiding van anderen geschieden. Jongeren b.v. die hun lichaam uitputten in een sfeer van drugs en snelle muziek zouden in hun pogingen te genieten vast kunnen lopen heimelijk minachting koesterend jegens de generatie vóór hen die ook de grenzen van die aktiviteit hebben verkend. Het wiel opnieuw uitvindend doen zich ook het zelfde soort van ongelukken voor in het misbruik van drugs b.v. Dit soort van destructieve vervreemding gebaseerd op leeftijdsdiscriminatie of een generatiekonflikt moet en kan worden overwonnen door middel van een orde die de verschillende generaties, vormen van status (afb.) en beroeps-identificaties (afb.)met elkaar verbindt. Alleen door middel van een bewuste bekentenis tot het geheel van van het menselijk vermogen kan het noodzakelijke evenwicht worden gehandhaafd zodat de limieten duidelijk, aanvaard en bekend zijn. In dezen is eenvoudig duidelijk zijn liefde. Om symmetrie te hebben, complementariteit ofwel parallel te zijn in relationeel functioneren onder begeleiding, is van secundair belang. Te onderwerpen , het door te praten of gelijk te zijn in onafhankelijkheid zal een natuurlijke evolutie vinden als eenmaal de orde of het communicatiekader duidelijk is. 
In één zin is deze film te beschrijven als vrij harde en rauwe film die gelukkig goed afloopt. We volgen in deze film een straat jongen in India die uiteindelijk miljonair weet te worden. De film laat op een goede manier het rauwe leven in India zien. Ik moet zeggen dat het beeld dat je van India in deze film krijgt heel tweeslachtig is. India is een prachtig land qua architectuur. Bijvoorbeeld de taj Mahal is prachtig in beeld gebracht in deze film. Het camera werk is zo wie zo erg goed in deze film. Aan de andere kant laat de film zien dat India eigenlijk helemaal niet zo fijn land is. Nu wist ik dat laaste al maar de film drukt je nog maar eens met de neus op de feiten.
Schnitzlers analyse suggereert hoe dan ook dat wij ICT als passieve wezens over ons heen hebben gekregen. Dat is misschien zo voor een geïsoleerd individu, maar individuen, ook de meest eenzame, zijn nooit geïsoleerd als waren ze een Robinson Crusoe op een vergeten eiland. Ze leven altijd in verbanden die in wezen iedereen op een bepaalde wijze met iedereen verbinden, zij het soms met heel veel tussenschakels en rizomatisch (i.e. via een wirwar van connecties; het rizoom-concept werd in de jaren 1970 voorgesteld door Gilles Deleuze & Félix Guattari (2). Het gaat er dus geenszins om of persoon X al of niet een Facebook-account heeft. Wel is het beter te kijken hoe mensengemeenschappen en bij uitbreiding de ganse mensheid zoiets als Facebook hebben gecreëerd en met hun eigen creatie worden geconfronteerd. Verschillen tussen individuen en groepen qua gebruik van zekere technologieën illustreren de verdeeldheid van de mensheid. En dit geldt uiteraard ook voor ICT.
Berend deed een stap achteruit. Met bonzende slapen haalde hij het grote, platte hakmes van de muur. Hij overzag het vlees dat voor hem lag met een blik vol achterdocht, terwijl hij het mes scherpte aan de keramische slijpstaaf. Hij meende een zacht gejammer te horen. Een klagelijk geluid, net op de grens van zijn gehoor.
Wat we hier zelf willen voorstellen is een aantal concrete en begrijpelijke basisprincipes die naderhand (als de tijd veel rijper is) kunnen worden uitgewerkt door deskundigen allerhande. Het voorstel zelf is in het geheel niet technisch van aard. Het is opgebouwd met concrete inhouden in plaats van abstracte waarden; helder en klaar in plaats van vaag; coherent in plaats van warrig. De onderliggende gedachte is dat een aantal ontwikkelingen die we op halflange termijn met een relatieve zekerheid zullen meemaken, onmiddellijk zouden kunnen gekaderd worden in een reeds vooraf bestaand verhaal of een reeks samenhangende opties op basis van socialistische waardesystemen. Dus opties die reeds zijn opgemaakt en klaar staan voordat die ontwikkelingen zelf op kruissnelheid zijn gekomen en dus onderwerp gaan vormen van discussies binnen de publieke opinie. Zo zal men niet gedwongen zijn achter de feiten aan te hollen en telkens snel een ad hoc persconferentie te moeten organiseren nadat het kalf eigenlijk reeds is verdronken. Met een toekomstbeeld voorhanden kan men jaren voordien reeds proactieve campagnes opzetten. Ons voorstel vormt in die zin een toekomstbeeld waarin reeds meerdere socialistische “waarden” zijn geïntegreerd.
‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’
De weldenkende mensheid wordt nog steeds geplaagd door een oeverloze verwarring omtrent de betekenis van de Oudgriekse spreuk “Ken u zelf!” of “Ken uzelf!”, zoals die ingeschreven stond in de muren van allerlei eerbiedwaardige tempels. Zoals, de meest befaamde in die kwestie, deze in Delphi waar van oudsher (i.e. vroeger reeds dan de Golden Age van Perikles, de jaren 450-400 v. Chr. dus) het Orakel bij monde van de Pythia zitting hield.
Activiteitenfolder november 2015 Wat kunt u deze maand allemaal van ons verwachten? We openen onze deuren waarbij u een kijkje kan nemen achter de schermen van Prinsenhof. Daarnaast hebben we onze maandelijkse
Met materiële leven houdt een accumulatie van goederen in. De meeste dingen kopen we, sommige lenen we. Op de eerste plaats zou men niet verschuldigd moeten zijn: dingen waarvan men niet de eigenaar is zouden moeten worden geretourneerd of anders zou de schade moeten worden vergoed. In feite vormt het hele begrip van eigenaarschap zoals eerder gesteld, een groot probleem. Natuurlijk moeten er altijd zorgdragers zijn wat betreft de materiële belangen. Maar voor de kwestie van eigenaarschap bestaat er geen eenvoudig antwoord. Als Ik mezelf de eigenaar noem ben ik eenvoudigweg bezitterig: het schendt de waarde van het delen. Als ik het eigenaarschap ontken, neem ik geen verantwoordelijkheid hetgeen een schending is van de volwassen optie der onafhankelijkheid. Uiteindelijk moet de gemeenschappelijke noemer van orde die de autoriteit definiëert de eigenaar worden genoemd die de verantwoordelijkheid delegeert naar zorgdragers. Dit maakt de staat en haar systeem van handhaving en instellen van orde de oorspronkelijke eigenaar. Normaal vindt dit zijn uitdrukking in belasting-inningen: voor iedere accumulatie is er een schuld te betalen aan de staat om de sociale orde te garanderen die gewenst is voor de handhaving van bestuur. Het probleem van de accumulatie is opgelost door ofwel de staat (het volk) te geven wat van het volk is: een fair aandeel, of door de orde van de staat te vertegenwoordigen en verantwoordelijkheid te nemen voor het beheer van het geld en de goederen die zelf vergaard zijn. Gewoonlijk wordt beide gedaan: een onderneming vergaart, zorgt voor zichzelf aan de ene kant, terwijl aan de andere kant aan het volk wordt teruggegeven wat werd weggenomen. In andere woorden: menselijke orde is gedefiniëerd door delen en zorgen. Er is ook het probleem van ongewenste goederen: ze kunnen worden weggeworpen, opnieuw verkocht, gerecyceld, worden bijgewerkt, vervangen of opgeborgen en ook in musea, bibliotheken, archieven en/of in geheugenbanken voor later gebruik en studie worden geplaatst. Voor de samenleving die zichzelf voortdurend vernieuwd kan dit een groot probleem vormen. In feite zou de staat zorg moeten dragen, maar in werkelijkheid wil niemand de volledige verantwoordelijkheid voor het kulturele artefakt op zich nemen. De dingen worden verondersteld hun eigen handhaving te organiseren. Aldus wordt veel kultuur eenvoudigweg verspild waarbij de mensheid het gevaar loopt te stikken in zijn eigen afval aan de ene kant terwijl van de andere kant bezien men geen herinnering, geweten en ziel heeft. Dus lijkt het antwoord te zijn: beperk de aandrift tot vergaren, draag zorg voor de ongewenste goederen en werp weg op een verstandige manier zodat het milieu niet verontreinigd raakt. Bekentenis tot orde verplicht. 
Buffetten. Buffet de Meid: 14,- p.p. – Gemarineerde beenhammetjes, heerlijk gegrild en overgoten met whisky en bruine suiker. – Gegratineerde aardappelen met verse room en kaas. – Huzaren salade gegarneerd
Neuroeconomics, of neuro-economie, is een relatief jonge subwetenschap die neuroscience, economie en psychologie met elkaar combineert in de studie van keuzes, beslissings- en besluitvormingsprocessen. Neuro-economie focust op de rol van de hersenen bij het nemen van beslissingen, het evalueren van risico’s en beloningen, het kiezen bij dilemma’s en dergelijke. Doorgaans gaat het om financieel-economische beslissingen, maar in een bredere context kunnen de bestudeerde problemen ook van morele, sociale of juridische aard zijn, bvb. het oordeel over schuld of onschuld door een jury in een rechtszaak. Vandaar dat sommigen spreken over neuronomics. Neuro-economie baseert zich niet op logisch-wiskundige modellen zoals waarschijnlijkheidsmodellen maar op neurobiologische modellen. Deze zijn van tweeërlei aard:
Het zullen de vage herinneringen zijn die door mijn hoofd spoken, de schimmen die eens zo fief de pasjes doen, de passie van de jeugd en dan de vergrijsde jongeren die nog hun laatste beentjes op de dansvloer bewegen.
Als ik een klein project financier, van hooguit enkele honderden euro’s kan ik er nog op toe zien en het eventueel bijsturen, al is dat niet makkelijk. Veel mensen en met name de “artisans” van het ziekenhuis, dat zijn de timmerman, de metselaar, de schilder, de loodgieter en zo, zijn onvoorstelbaar lui en gemakzuchtig en hebben naar Nederlandse begrippen absoluut geen liefde voor hun vak, zijn ook niet trots op hun beroep en leveren vooral gepruts en knoeiwerk af als ze al gedwongen worden iets te doen. Ze zijn niet vooruit te branden omdat er geen enkele sanctie bestaat: ze worden door hun meerderen niet eens aangesproken op hun gedrag, laat staan dat ze ooit ontslagen zouden kunnen worden. Je kunt hier dus niet even vlug een paar WCs op de poli verloskunde netjes laten maken door alleen maar ergens 200 euro op tafel te leggen. Nee, je moet alles steeds weer nalopen, anders staat het werk weer stil.
Gelijke tred houden met een zekere sleur kan van belang zijn maar draagt het gevaar in zich van het verliezen van je bewustzijn. Sleur heeft een sexuele bijbetekenis: het kan een vorm van gehechtheid of verbijstering door de materiële natuur zijn. Vanwege de tijd, de beweging van de materie, hebben we bewustzijn: zonder verandering neemt men niet waar. Zelfs dode onbeweeglijke objecten worden waargenomen omdat de waarnemer van positie verandert of zijn ogen beweegt. Staren naar een object is een oude medidatie-techniek om uit te rijzen ‘boven de tijd’, waarmee bedoeld wordt dat men zich concentreert en de geest tot rust brengt. In de herhaling van dezelfde oude manier hebben we twee werkelijkheden: de natuurlijke werkelijkheid van de cyclische tijd die een bepaald patroon herhaalt dat het bewustzijn van normale levende wezens uitmaakt en de onbewuste gewoonte van een konditionering die het bewustzijn wegneemt van een levend wezen. Het verschil tussen het natuurlijk bewuste en het gekonditioneerde onbewuste ligt in de autoriteit waaraan het levend wezen is onderworpen. Levende wezens zijn gestructureerd, vormen zelf een patroon onder invloed van buitenaf en van binnenuit. Het patroon van binnenuit is genetisch geprogrammeerd, het patroon van buitenaf is een mix van culturele en natuurlijke invloeden. Aan het gezag van de genen valt niet veel te tornen: als het programma niet bevredigt zal er stress zijn om te muteren voor de volgende generatie. Naar het uitwendige hebben we in principe een vrije keuze van natuurlijke en kulturele kondities om onze voorkeur van leven te dienen. Kultuur en natuur kunnen harmoniëren of in konflikt zijn. Overeenkomstig de kultuur hebben we het gezag van andere personen: heilige mannen en vrouwen, politici en wetenschappers die te werk gaan middels hun fixaties in de vorm van wetboeken, bijbels en constructies van toegepaste wetenschap variërend van een eenvoudige klok tot een gecompliceerde computer. Naar de natuur hebben we het gezag van de natuurlijke orde, religieus God genaamd, politiek groen genoemd en wetenschappelijk als de tijd aangeduid. De tijd stuurt de natuur middels het tonen van patronen van cyclische tijd die religieus als God worden gezien vanwege de natuurlijke bevestiging van iedere genetische kode. Politici hebben moeilijkheden met de tijd daar de bewegingen van de natuur een contrapunt van verschillende ritmen vormen ten opzichte waarvan ze simpelweg een eigen pragmatisch idee van de tijd ontwikkelen. In feite heeft de mensheid middels de klok te maken met een begrip van de tijd dat in de natuur niet bestaat: het heeft zijn natuurlijke dynamiek verloren en lijdt onder induktie tot een hanteerbaar gemiddelde-zone-zomertijdbegrip van ‘standaardisering’
Het laatste huis van het kleine dorp schoot links aan haar voorbij. De open zee lag blauw en flonkerend naast haar. Haar handen waren als klauwen aan het stuur, vingers zo strak rond het wiel geklemd dat haar knokkels scherp en bleek afstaken. Ze keek in haar spiegels.
Wanneer een plotselinge storm haar onderzoeks schip vernietigd, vind een jonge en onervaren Lara Croft haarzelf gestrand op een mysterieus en afgelegen eiland buiten de kust van Japan. Ondanks verschillende tekenen van bewoning, is het eiland verdacht verlaten van mensen.Met enkel haar volhardendheid, innerlijke kracht en vindingrijkheid om haar te
23. Op zoek naar wakkerschudmomenteninspanningen men zich getroost om alles zo goed mogelijk te testen. Alsgebruiker van software hou je het zelfs niet voor waar als je kijkt naar hetaantal computerproblemen dat u en ik dagelijks ondervinden. Bijnadagelijks komen er nieuwe theorieën bij over het zoeken naar fouten.Wie in die wereld werkt, weet dat de theorie van het testen van softwarevaak flirt met de grenzen van wat we met onze kennis vermogen.Immers, je hebt maar één fout nodig om aan te tonen dat een program-ma niet juist werkt. Maar je kunt met geen honderden testen uitsluitendat er niet ergens een fout verborgen zit. Het is een filosofische discussie.De meeste ernstige softwareconstructeurs besteden veel energie aan hettesten van software. Toch zijn het de eerste gebruikers die reeds na eentiental minuten de eerste problemen ervaren.En opnieuw komen we dit woord tegen: ervaren. De ervaring lijkt aan tevullen daar waar de kennis tekortschiet. Pijnlijk is het natuurlijk als dieervaring een catastrofe is. Een foutje in de boekhouding is misschien ver-velend, maar erger is het als een Airbus A320 neerstort op basis van eenfout in het softwaremodel.ii De software die de hoogte moest meten enaan de piloot meedelen, baseerde zich helaas niet op ware gegevens,maar gebruikte oude data die in zijn geheugen zaten. Hierdoor dacht depiloot dat hij op 100 voet vloog, terwijl hij op 60 voet aan het vliegenwas. Balans: drie doden. Het ging om een demonstratievlucht.Toen ik nog het beroep van softwaretester uitoefende, moesten we voornieuw ontdekte fouten door gebruikers een extra test maken en die dantoevoegen aan de batterij van testen waar elke nacht de nieuwe versie vande software tegenaan moest worden gehouden. Die werden toegevoegdaan een bibliotheek voor analytisch bedachte testen op basis van risico-analyse en technologische kennis. Het viel me toen al op dat de testendie academisch achter de computertafel werden bedacht, belangrijkergeschat werden dan de testen die gemaakt werden op basis van gerappor-teerde problemen van gebruikers. Die gebruikers lagen, met hun onwen-nig gebruik van de software, vaak zelf aan de basis van de miserie. Zodachten we toch. Het waren toch maar ‘toevallige’ fouten. Ze haddengeen intellectuele context. Ze werden als extra’s beschouwd.Dan had ik al moeten beseffen welke grote vergissing we aan het makenwaren. Wat rationeel bedacht werd, leek belangrijker dan wat de ervaringons vertelde. Waarom vonden we rationeel bedachte testen dan belang-rijker dan de proefondervindelijke? Omdat we kennis overwaarderen enervaring onderwaarderen. 13
Er was geen strategie bedacht voor het meedelen van de bloeddruk aan de mensen en wie moest terugkomen bij een dokter. De bloeddrukken waren in het eerste uur wel gemeten en opgeschreven maar hoe iedereen zijn bloeddruk aan de weet moest komen was onbekend.
Afspraken makend verkent men nieuwe relaties. Dit kan betekenen dat men moet rekenen met onverwachte zaken, invloeden, levensgewoonten, associaties, politiek overwegingen, overtuigingen en dergelijke. Vanwege dit bezeten zijn door de fascinatie van iets nieuws, kan men makkelijk de eigen regelementen uit het oog verliezen. Dit kan verfrissend zijn en een goede leerschool, maar het kan ook betekenen dat men de kontrole verliest. De familie kan in paniek raken en het nieuwe saboteren als een bedreiging en ook kan de eigen onafhankelijkheid zich ernstig verzetten tegen de nieuwe invloeden. Van algemeen belang is de wetenschap van de ziel te handhaven, hetgeen een zeer persoonlijke zaak is. De te checken regels worden aangereikt door de ervaring en niet door een boek. In dit geval zijn andere regels belangrijk daar ze een bedreiging vormen voor de reeds bekende. De kontrole verliezen betekent dat men een bekende regel moet aanpassen of een andere regel moet aannemen. Ten einde de beheersing te behouden is altijd een andere benadering van de regels het resultaat: men is in evolutie op weg naar iets als de Absolute Regel. Men kan proberen dit de baas te worden door het lichaam zijn zin te geven, te gaan voor de geest, de intelligentie te voeden, of te gaan voor de ziel van een zuiver geweten. De Absolute Regels is van de laatste positie: alles van de kontrole ontwikkelt zich uit de gewetensvolle zelfherinnering van de ziel. 
Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
29. Op zoek naar wakkerschudmomentenis daar een dimmer of versterker4 op (verdriet kan ons verlammen envreugde kan ons een gat in de lucht doen springen – beide zijn voor alleduidelijkheid beeldspraak). Maar met onze neocortex kunnen we naden-ken over ons verdriet, onze woede en onze vreugde en dan beslissen watwe ermee zullen doen. Die neocortex is ons managementorgaan. Netomdat we hiermee onszelf en bij uitbreiding de wereld controleren,schrijven we er die almacht aan toe. Hier maken we een kapitale fout.Mijn verstand heeft me al meermaals de juiste weg getoond, maar tochnam mijn reptielenbrein het vaak over. Mijn hersenschors vertelde mewel vaker dat het nu toch wel tijd was om naar huis te gaan, wetende dater morgen een vroege dag wachtte, mijn limbisch stelsel vond het te ple-zierig en weerhield alle informatie, zodat ik gerust nog wat aan de toogbleef hangen. Werd u dan ook, zoals ik, door uw hersenschors gestraftmet een stekende koppijn? Dit is een onschuldig voorbeeld. Maar legiozijn de boeken over hoe onze emoties ons rationeel denken overheersen.Daniel Goleman schreef er in 1995 zijn bestseller rond, ‘EmotionalIntelligence’.vi Zijn krachtige voorbeeld over de moeder die vanuit deemotie haar eigen leven opoffert voor haar kind, zegt overduidelijk datons cognitief denken, ons emotioneel ervaren en ons fylogenetisch han-delen niet zomaar naar elkaar luisteren. En een strikte hiërarchie is er alhelemaal niet. Soms wint het denken, soms ook niet.Als ik dat laatste vertaal naar de bedrijfswereld, dan zie ik toch vooral hetvolgende: een ondernemer start zijn bedrijf vanuit een passie. Met ande-re woorden, zijn limbisch stelsel stimuleert zijn handelen. Nadat hijgoed en wel gestart is, zoekt hij ijverig naar de meest efficiënte en effec-tieve wijze om zijn winkeltje te laten draaien. Zijn neocortex neemt over.En dat is goed, want met passie alleen komt hij er niet. Hij zou eraankapotgaan. Hij zou niet ophouden met werken als hij alleen maar aanzijn passie zou toegeven. Maar het is niet omdat zijn neocortex ervoorzorgt dat alles gecontroleerd verloopt, dat hij zijn emoties mag verwaar-lozen. De dag dat hij zijn belangstelling voor zijn winkel kwijt is, gaat hijfailliet. Hij mag dan nog zoveel goede procedures hebben bedacht, als degoesting weg is, is ook het bedrijf weg.En laat ons misschien toch ook even stilstaan bij het begin: waar kwamdie passie van die ondernemer vandaan? Waarom was hij geïnteresseerdom zijn bedrijf te starten? Een eenvoudig antwoord zou kunnen zijn dat4 Ik heb het beeld van de dimmer/versterker ontleend bij Prof. Dr. Dirk de Ridder, oprichter van het Brai2n research center aan de Universiteit van Antwerpen. 19
Maar Berend hoorde Willem niet. Het suizen in zijn oren wilde maar niet ophouden en zelfs plat op de grond bleef hij zich duizelig voelen. Willem trok Berend half omhoog en zette hem met zijn rug tegen de tafelpoot. Hij zei iets en stond op. Willem liep naar het kleine koffietafeltje en pakte een keukenstoel. Heel langzaam hielp Willem met één hand Berend op de stoel. Hij knielde voor hem, terwijl zijn verbon­den hand op Berends knie rustte, en zei weer iets. Berend knikte maar. Hij zag hoe Willem naar de telefoon liep die naast de deurpost in de winkel hing, een nummer intoetste en met een bezorgde blik op Berend een kort gesprek voerde. Daarna knoopte hij zijn slagersschort om, waste hij zijn ene hand en prutste om de andere een plastic handschoen.
28. DE KIKKER EN DE OCEAAN Zoogdierenbrein Cognitief brein Limbisch stelsel Neocortex Gevoelens Intellectuele taken Reptielenbrein Zelfbehoud, agressieEn hoewel zijn model aanvankelijk bijzonder algemeen was en we van-daag veel meer gedetailleerd de werking van onze hersenen in beeld kun-nen brengen, helpt MacLeans eenvoudige model ons nog altijd inzicht tekrijgen in ons menselijk gedrag. Hij deelde de hersenen op in drie grotezones of structuren, die hij bovendien in een evolutie plaatste. Allereerstwas er het reptielenbrein, aldus MacLean. Daarmee doelde hij op diedelen van de hersenen die zorgen voor al datgene dat we ongemerkt con-stant doen: ademhalen, onze lichaamstemperatuur meten en dies meer.Hij situeerde deze zone aan de hersenstam, de thalamus. Boven en ronddeze hersenstam zit wat hij noemde het ‘limbisch stelsel’. Hiermee kun-nen we emoties ervaren. Om het met de mooie beeldspraak van PietVroonv te zeggen: als we huilen ontstaan onze tranen om fylogenetische3redenen in onze hersenstam, maar met ons limbisch stelsel koppelen weer een emotie aan vast. Dit is wat zoogdieren kunnen. Een koe kan ver-driet hebben. Maar er is nog een derde zone in het model van MacLean:ons cognitieve brein, de neocortex, dat zich situeert in en om de hersen-schors. Daarmee zijn we in staat, Vroon verder citerend, om een idee overde aard en herkomst van ons verdriet te formuleren. Hiermee onder-scheiden we ons trouwens van de hierboven geciteerde herkauwendeviervoeter. Anders gezegd: ons reptielenbrein zorgt er letterlijk voor datwe handelen. Ons zoogdierenbrein (het eerder gemelde limbisch stelsel)3 Fylogenetisch: studie van de ontstaansgeschiedenis van een groep organismen (Phyle: stam, Geneis: wording). 18
Trend Micro. (2015, 12 19). trendmicro. Retrieved 1 20, 2016, from trendmicro.com: http://www.trendmicro.com/cloud-content/us/pdfs/securityintelligence/reports/rt_europe_privacy_and_security_in_a_connected_life.pdf

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *