“solide overleving badass overlevingsuitrusting”

Verwerkingstijd: De tijd die nodig is om jouw bestelling(en) te verwerken in ons warehouse. Dit is inclusief het verzamelen van je product(en), het uitvoeren van een kwaliteitscontrole en het verpakken voor verzending.
Hoe jullie het lezen is niet mijn schuld. Zoals ik zei mijn waarheid is mijn waarheid ik ga daar niet moeilijk over doen ik geloof dit.. Ga mijn excuses er niet voor aanbieden. Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg, niet voor wat jullie horen of hier opvatten.. Sorry als ik iemand beledig
Door de lang hal van het mortuarium naar de uitgang. Meyago zette haar zonnebril op, opende haar parasol toen ze buiten stond. Een aankondiging van haar regering bedekte de zijgevel van het gebouw vóór hen. Een peinzende Kiteh die naar de hemel keek. ‘Weest Waakzaam! De Aarde observeert ons!’
Vijftien jaar geleden waren we onafscheidelijk, Janneke en ik, twee durfal-meiden van veertien. We kenden alle plekjes rond het dorp, vooral die waar we niet mochten komen. De vervallen cementfabriek met zijn bekladde ‘gevaar’-borden, de dichtgetimmerde ingangen van de half ingestorte kalksteengroeve.
In 1912 begonnen de werken aan de Rambla met ondergrondse verkleedkamers. De bouwmaterialen werden vanuit Buenes Aires aangevoerd met schepen die dan door paarden op het strand getrokken werden. Op 6 april 1913 werd de nieuwe stad, die al gauw de naam “parel van de Atlantische kust” en “mooiste strand van Zuid-Amerika” kreeg, feestelijk ingehuldigd.
De bewoners in het oude Egypte geloofden in een dorstig leven, zelfs na de dood. De Katholieke Universiteit van Leuven ontdekte onlangs het ongeschonden graf van een hoge ambtenaar uit de tijd van de farao’s. Die ambtenaar, Henu, leefde 4.000 jaar geleden, was directeur van de domeinen en een unieke hoveling, stond te lezen op de kist waarin zijn mummie gevonden werd. Op de oostkant van de kist waren twee ogen geschilderd, zodat hij als dode iedere dag kon genieten van de zonsopgang. Op en naast de kist stonden kleine geschilderde houten beeldjes. De onderzoekers van de universiteit vonden een schip met roeiers om Henu naar het land van de doden te varen. Om er zeker van te zijn dat hij daar geen honger zou lijden of dorst zou hebben, gaven zijn nabestaanden beeldjes mee van vrouwen die graan malen, brood bakken en bier brouwen.
Gedurende deze vier maanden zullen er lichamelijke klachten in het onderste deel van het lichaam zijn.  De activering zal waarschijnlijk vanaf het middel tot beneden zijn.  Mogelijk met pijnen.  De energie die aan de oppervlakte komt zal gewaarwordingen zoals spiertrekkingen creëren.
Deze “zelfopvoeding” of “zelfcultuur” (“cultuur” in de zin van “bouwen”, “boeren”, zoals in landbouw of stedenbouw), die dus typisch was voor de weldenkende burgers in de hoogdagen van het Oudgriekse hellenisme en de erop volgende Romeinse Oudheid (plusminus 300 v. Chr.- 150 n. Chr.), kreeg in het vroegste christendom al meteen een fors negatieve en zondige bijklank. En in het volgroeide christendom en katholicisme nog een pak meer, tot het jansenisme en vooral het vroegmoderne “protestantisme” er een snok aan gaven, zij het dat deze zelfwaardering bij de protestanten nog steeds samenging met een zekere “schuld” of minstens een “schuldgevoel”. De christen van het eerste uur (en van de latere uren) stond immers ten dienste van zijn “gemeente”, van het transcendente en mystieke grotere “Geheel”, en hij hoorde zich doelbewust weg te cijferen, zich op te offeren, in de hoop door de nabij zijnde “Verlossing” via de wederkomst van de Christus-Messias beloond te worden, een hoop die door het merkbaar falen van de Messias om spoedig de wereldse zaken ter hand te nemen, verplaatst werd naar het “Hiernamaals” (dat was eigenlijk pas berekend “egoïsme”). Idem overigens in de islam, dat in het Arabisch letterlijk “onderwerping” betekent, onderwerping van je “Mij” en je “Ik” aan Allah en aan de “oemma”, de gemeenschap van de gelovigen.
Ze was elf jaar toen de naalden van haar implantaten diep in het bot van haar schedel werden geslagen. Net als decennia daarvoor bij haar tante Lynn was ge­beurd. Twee maanden later werd Lynn in een steeg niet ver van dit huis neergestoken omdat Lleroh vrouwen zoals tante Lynn geen afwijkende meningen hoorden te hebben.
« Arthur Rimbaud avait six ans. Il lui restait le souvenir de ce qui fut sans doute la dernière altercation conjugale; où un bassin d’argent, posé sur le buffet, jouait un rôle qui a frappé son imagination pour toujours. Le papa, furieux, empoignait ce bassin, le jetait sur le plancher où il rebondissait en faisant de la musique, puis il le remettait à sa place et la maman, non moins fière, prenait à son tour l’objet sonore et lui faisait exécuter la même danse pour le ramasser aussitôt et le replacer avec soin là où il devait rester. Une manière qu’ils avaient de souligner leurs arguments et d’affirmer leur indépendance. Rimbaud se rappelait cette chose, parce qu’elle l’avait amusé beaucoup, rendu peut-être un peu envieux car lui-même aurait tant voulu jouer à faire courir le beau bassin d’argent! »
Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby’s ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.
– Wellicht aan peers voorgelegd? Niet uit blog duidelijk te op te maken De gekozen trends zijn voorgelegd aan peers in onderwijsinnovatie-trajecten (bv in landelijke/regionale netwerken of digitale fora)
Soit. Precies omwille van een verwachte luchtigheid dacht ik gisterennacht: nu na 10 jaar Dawkins dood is zonder gestorven te zijn, zal “The God Delusion” me wel amusant-slaapverwekkend zijn. Daarom ook dat ik de Nederlandse vertaling uit de bib had opgehaald, want in een Engels boek bots ik toch wel eens op een woord dat ik niet begrijp; en woordenboeken zijn zeker niet slaapbevorderlijk.
Zij hebben geen rekening gehouden met de aardse onvolkomenheden en hebben dus een intelligente diersoort gecreëerd. Een diersoort dat zich niet meer kon aanpassen aan deze planeet en dat zich tenslotte zelf zal vernietigen.
Deze stoere riemhoes van Victorinox zorgt ervoor dat u uw zakmes op een veilige manier kunt vervoeren en zorgt daarnaast voor een optimale bescherming van het zakmes zelf. De riemhoes is geschikt voor de voor zakmessen tot 3 lagen. De hoes is verder gemaakt van stevig kwaliteitsleer en sluit door middel van klittenband. Dankzij de lus aan de achter
Deze interactieve speelmat moedigd uw kindje aan om naar de leuke hangdiertjes te grijpen, ze naar beneden te trekken en ermee te spelen. Ondertussen kan uw kindje kruipen en rollen op de zachte kleur
3. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen •Mortaliteit & morbiditeit hoog Survival to discharge (in-hospital setting) •Historisch (‘90-’00) zeer slecht : < 10% •Trend sterke verbetering: ±40% Neurologische outcome •Stabiel: ± 15% Survival trends in pediatric in-hospital cardiac arrests. Girotra et al. Circ Cardiovasc Qual Outcomes. 2013 We volgden Jonas. Met lede ogen zag ik hoe de plaats van de crash steeds kleiner werd. De gewonden in Casanova’s laatste intacte inge­wanden, die eenzijdige minnaar van alles wat buitenissig en exclusief was, waren er erg aan toe. We moesten haast maken, en haast maken dat deden we. Grimpeerd zette er stevig de pas in, de kippen trippelden, de eekhoorns dartelden en de ratten stoven om ons heen door het zand. En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators in de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden. Gemakzucht, dacht hij. Het wordt nog eens onze dood. Maar diep van binnen had hij begrip voor zijn medemensen die er het nut niet meer van inzagen. Een hele generatie was opgegroeid met enkel de verhalen van hun ouders en grootouders en de moralistische boodschappen over het van het menselijk ras. Die oudste generatie was nu bijna verdwenen. Harrald zuchtte. Hij was de laatste tiener in het dorp. Na hem waren er geen kinderen meer geboren. Zoals het er nu uitzag zouden die ook niet meer komen en het inwoneraantal van het dorp was alleen maar geslonken. c. Moralisme. Schnitzler en heel wat van zijn gelijkgezinde collega’s benaderen de digitale technieken en netwerkstructuren principieel vanuit een negatieve morele evaluatie. Een evaluatie die steunt op een idee van menselijkheid versus vervreemding en ontmenselijking. ICT in haar huidige vorm zou de mensen bedreigen in hun menselijke waardigheid als vrije personen met een vermogen tot een bewuste en eventueel kritische kijk op de wereld. Dat sommige mensen zich ongelukkig voelen als gevolg van te hoge verwachtingen van Facebook, enzovoort, betekent niet dat mensen nu ongelukkiger zouden zijn dan vroeger. De plattelanders die tijdens de Industriële Revolutie naar de fabriekssteden trokken, waren zeker niet gelukkig. Alcoholisme en psychiatrische stoornissen (hoewel dikwijls vanuit een eerder morele visie gedefinieerd) waren meer dan schering en inslag. Dat kunstenaars, intellectuelen en opiniemakers ons waarschuwen voor de gevaren en verlokkingen van ICT en de doorgedreven digitalisering doet ons vergeten dat zij één van de bevolkingsgroepen zijn die het meest digitale technieken, sociale media, enzovoort gebruiken en zo ICT dus een duwtje in de rug geven. Een pak mensen (steeds meer en meer) verdient ook zijn dagelijks brood bij internetgiganten en bij alles wat met ICT te maken heeft. Maar wie zou nu geen “warme” maar een koude of kille samenleving willen? Ik vroeg Caroline Gennez, toen voorzitter sp.a, eens langs mijn neus weg hoeveel graden Celsius dat is, een warme samenleving. Ik zal me daarmee zeker niet sympathiek hebben gemaakt, maar ik heb nu eenmaal nogal wat talent om me antipathiek te maken. Leaf liet het muziekspelertje van Qwerty door haar handen gaan. Ze bevond zich al maanden alleen op aarde, maar nu voelde ze zich voor het eerst ont­zettend eenzaam. Er waren altijd de ontmoetingen met de journalisten geweest om naar uit te kijken. Nu was er niks meer. De eerste expliciete uitingen van modern democratisch burgerschap doken vermoedelijk op in Italië (ja, Macchiavelli, zeker weten) en in de Nederlanden, na hun afscheuring van de Spaanse overheersing (Spinoza, overigens een Portugese Jood). De onrijpheid van het democratiebegrip in de Nederlanden, het bestaan van een zeer beperkte vorm van democratische regelgeving tot een paar handelssteden en het feit dat Nederland geen echte industrialisering heeft gekend en dus ook geen ware burgerlijke politieke revolutie zorgde in Nederland voor een zeer onvolwassen democratische mentaliteit. Tijdens de emancipatiegolf van de jaren 1960-1970 vormde zich zo bij onze noorderburen een idee van de liberale democratie in termen van de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’, waarbij de burger (met als symbool in de 21ste eeuw de vermoorde provocateur Theo Van Gogh) spreekt xxxtegen de gemeenschap (‘provocatie’ dus) en waarbij tolerantie ook het recht omvatte om anderen in de samenleving ongesanctioneerd te beledigen. De mondigheid van de citoyen bestaat er echter niet in dat hij namens zichzelf spreekt maar wel dat hij spreekt op basis van de wijze waarop hij/zij zijn/haar individueel belang ingepast ziet in een algemeen belang. Dit is een essentieel verschil dat beter aansluit bij de oorsprong van het begrip ‘autoriteit’. Eten en Drinken Voor groepen, half april half september Alle onderstaande arrangementen worden alleen op reservering geserveerd Koffie- en theeontvangsten v/a 20 personen, duur ongeveer een halfuur Koffie- Wees er klaar voor en zorg dat je in goede fysieke conditie bent! Het is niet de bedoeling dat je een trainingsschema gaat samenstellen waarvan topatleten achter over vallen. Regelmatig gaan sporten en gaan wandelen, kan al heel wat ellende voorkomen wanneer het er echt op aan komt. Ik zet een derde streep bij de mentale turfjes die ik al heb. Terwijl ik haar opvang als ze in mijn armen springt, en haar omhelzing in ont­vangst neem, worste­len mijn emoties met de afwezigheid van traan­klieren. Ik had onlangs het genoegen een voordracht bij te wonen van de sympathieke Astrid Van Triet over het nieuwe ruilmiddel de equi (wat staat voor equivalent of gelijkwaardig). Er is veel over te vertellen en ik verwijs verderop naar enkele websites waar nog veel meer informatie te vinden is. Is de huidige samenleving nog een samen-leven of is het een groots theater waarin mensen op elkaar reageren als op prikkels zoals ze reageren op gezichten die ze zien op hun tv, pc of gsm? Met een onvindbare steeds afwezig blijkende regisseur. Een fabriek of een kantoor lijkt geen plaats meer waar mensen samenwerken om gezamenlijk iets voort te brengen, maar een jungle waarin iedereen de ander opjaagt om harder en beter te presteren en waar wie aan de eisen niet kan voldoen wordt afgevoerd zoals men afgeschoten patrijzen bijeengaart. En de weinige momenten dat het ons toegelaten is ‘thuis’ te zijn, alleen met onszelf, voelen wij ons bijzonder vreemd: opgescheept met onszelf, ons Zelf, als een last waar wij ten allen prijze vanaf willen, met alcohol, drugs of medicijnen. En als wij die last dan kwijt zijn, ervaren wij een immense ondraaglijke leegte. Nogmaals: verkijken wij ons op de zaak en is die ondraaglijke leegte maar een soort barensweeën van de geboorte van een Nieuwe Mens, een superieure mens? Of is het een dwaalspoor, een onnoemelijke impasse, het begin van een nieuwe Holocaust? [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *