“rugzak voor overlevingsuitrusting kopen overlevingsuitrusting groothandel”

‘Jij weet beter dan ik hoeveel van de welvaart van het Schip naar de Mast stroomt.’ Ik sta mijzelf een kleine, ironische glimlach toe terwijl ik naar het gezicht tegenover me kijk, dat nadrukkelijk neutraal knikt. ‘Maar weet je ook hoe de Achterlanden er aan toe zijn? Ik ben er geweest, Va. Elke winter sterven er honder­den omdat ze zich niet warm kunnen houden. Hun oogsten vloeien naar het westen in ruil voor energie, en zelf houden ze amper iets te eten over. De Groot-Alloceur dient het belang van allen, staat in het Manifest. Laat me niet lachen. Hij dient al tijden louter die maniak in de Mast.’
‘Steriele naalden, verband, zoutoplossingen, medi­cijnen, antibiotica en nog veel meer. Neem een paar flinke rugzakken mee. Het is niet zwaar, maar wel veel.’ Ariadne glimlachte naar hem en Harrald voelde zijn wangen weer heet worden. ‘Dan kan ik intussen de gebouwen inspec­teren en de beste plek uitzoeken,’ ging ze verder.
Barbara Smuts schuift, niet ten onrechte, vooral één factor naar voren die bepalend is voor de indamming van de mannelijke agressie, met name de sociale steun die een vrouwtje kan krijgen van verwanten en vriendinnen. Deze steun wordt in de hand gewerkt door matrilokaliteit en de al of niet bestaande geneigdheid en gelegenheid om bindingen met lotgenoten aan te gaan. Barbara Smuts leidt uit het gegeven van de patrilokaliteit van heel wat tegenwoordige jager-verzamelaars, waarbij het meisje dus haar moedergemeenschap en haar kring van verwanten verlaat, af dat ook onze hominide voorouders patrilokaal zijn geweest. De overheersing van patrilokale residentie plus de weinig sterke neiging of het gebrek aan gelegenheden van huwende meisjes om in hun nieuwe vreemde gemeenschap coalities met lotgenoten uit te bouwen was dan een eerste stap naar het machtsoverwicht van mannen, het patriarchaat dus. Het is overigens in een soortgelijke situatie dat Chinese vrouwen de enig ooit gekende gesproken en vooral geschreven vrouwentaal ontwikkelden, het Nüshu. Het Nüshu, letterlijk ‘vrouwenschrift’, werd, waarschijnlijk in de 3de eeuw n. Chr. in de provincie Hunan ontwikkeld door vrouwen die thuis ‘niets’ zaten te doen en nauwelijks contact hadden met andere vrouwen. Vrouwen werden niet geacht te leren schrijven. In die context ontwikkelden ze hun eigen schrift, dat ze in het geheim aan elkaar leerden en dat dus alleen door vrouwen werd gebruikt. Anders dan het gewone Chinese schrift waarin elk karakter een woord of een deel van een woord is, was het vrouwenschrift fonetisch. Er zijn maar een paar manuscripten in het vrouwenschrift bewaard gebleven, want het gebruik was een ontvangen boodschap na het lezen te vernietigen. De laatste vrouw die de taal schreef en sprak, Yang Huanyi, overleed op 20 september 2004.
Wij hebben vandaag onze hond helaas moeten laten inslapen. Ze was ook bekend met de ziekte van chusing dus ik herken alles in jou verhaal. Onze hond had dan ook helaas nog epilepsie al hadden we dat wel goed onder controle en dat had ze nu 7 jaar, en vorig jaar is ze helaas ook bekend geworden met chusing.
Het water was verstikkend warm, nog net niet heet genoeg om haar te branden maar wel zo heet dat het haar de adem benam. Toen de stoom wat optrok zag ze twee scheermesjes op de rand van het bad liggen. De scheermesjes van Peter, die zich graag nat had mogen scheren en die krengen overal liet slingeren zodat zij ze weer in de vuilnisbak kon gooien en nog mocht oppassen ook dat ze zich er niet aan sneed. Waarom herinnerde ze zich dat alles op dit moment? Het deed er totaal niet toe, maar het was een poging van haar geest om zich af te sluiten van hetgeen op het punt stond te gebeuren. De scherpe kanten van de mesjes glansden in het lamplicht en de stoom had minuscule druppeltjes gevormd op het metaal.
Jonas Grimpeerd keek me strak aan. ‘De. Ton. Trekt. Onze. Vracht,’ zei hij. Hij bleef me aankijken, niet op een ‘wat gaat het zijn, ja of nee’-manier. Maar op een ‘waag het niet me tegen te spreken’-manier. Het was een nieuwe stap in onze relatie, zou je kunnen zeggen. Een nieuw ritme in een eeuwenoude dans.
47. 45 van deze emoties is een belangrijk en gezond onderdeel van de ver- werking. In de praktijk blijkt dat er soms erg snel wordt overgegaan tot het bieden van oplossingen of het teveel willen onderdrukken of sus- sen van deze emoties. “Voor mij vielen heel veel stukjes op hun plek (bij het ontdekken van mijn mans geheim), wat mij ruimte gaf om aan mezelf te gaan werken. Ik heb flink puin kunnen ruimen in mijn eigen leven.” Net zoals bij andere trauma’s krijg je niet maar een klap te verwerken: het is eerder een klap met een hele reeks naschokken. Je wordt voor je gevoel herhaaldelijk naar beneden getrokken door gebeurtenissen in of buiten jezelf: ruzies, gesprekken met je partner, reacties van ande- ren, angstige gedachten over hoe het verder moet, maar ook al die kleine momenten waarin er herinneringen opkomen. Al dit werk moet verzet worden omdat je het verleden en je relatie moet herzien. Hoe- veel belangrijke momenten van onze relatie was hij bezig met ande- ren? Hoeveel heb ik gemist? Hoe naïef ben ik geweest? Hoe kan het dat ik mijn gevoel zo slecht kan vertrouwen? Dit zijn allemaal vragen die bij het proces horen.
Data provided are for informational purposes only. Although carefully collected, accuracy cannot be guaranteed. Publisher conditions are provided by RoMEO. Differing provisions from the publisher’s actual policy or licence agreement may be applicable.
Samuel dacht terug aan de waanzin die hij in haar ogen gezien had. ‘Dat mag je wel zeggen, ja.’ Hij trok de sjaal dichter om zijn nek en blies in zijn handen. ‘Die wandelstok, heeft ze die overgehouden aan het onge­luk dat haar man gedood heeft?’ Hij huiverde bij het woord ‘ongeluk’.
winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur tuinen oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
Voor de ziel moet men zich schikken naar het volkomen geheel waarvoor een keuze nodig is wat betreft de structuur van een gewetensvolle regeling van de tijd. Dit moet dynamisch zijn met de grootst mogelijke diversiteit. Een programma is nodig om de gasten te bedienen met voedsel, onderdak en een vertoning voor de goede heugenis. De vertoning is bij voorkeur kleurrijk, met muziek en spraak in dienst van de orde van de ziel: men moet goede herinneringen opbouwen en niet worden vervloekt door de gasten. Zoals hiervoor gesteld, er zou geen fixatie op enig iemand in het bijzonder moeten zijn maar een voorkeur voor een vrije associatie. De behoefte aan vrijheid en persoonlijke spontaniteit beperkt de vertoning. Hoe meer er van hetzelfde is, des te minder waarschijnlijk de aandacht zal zijn. men gaat naar het theater omdat een andere film wordt vertoond. Men gaat naar de kerk omdat er een andere preek wordt gehouden. Men bezoekt vrienden omdat een andere conversatie en/of een ander feest gewenst is. Men gaat naar de kroeg om met een andere groep mensen te zijn. Als de mensen voor de ziel komen en niet voor je ego moet je een (dienaar van) God zijn. Aangezien dat nooit helemaal mogelijk is, zal bezoekers ontvangen altijd een soort slavernij zijn: altijd moet je ze dienen, beleefd zijn, bescheiden en voorkomend, terwijl er altijd iets verkeerd kan gaan waar jij dan de schuld van krijgt. Niettemin zal de illusie van verzorgd te worden door de bezoekers en de inspiratie van de mensen die tot een vertoning aanspoort, met het voordeel van de twijfel (…). en de mogelijke offers door hun gebracht, tesamen afdoende de geleden schade compenseren. Een gebruikelijke oplossing voor het probleem van het angstige ego en de lijdende ziel is de ziel en het ego als hetzelfde te zien. De dualiteit is beëindigd en dus het (mentale) konflikt: alleen de onrede van de plankenkoorts blijft over. Natuurlijk is dit alleen maar een kneepje van het vak. De dubbelhartigheid van het voorwenden van de ziel met het ego zal geen stand houden. In feite is het de oplossing om het aandacht vragen op te geven en, deze regel terug brengend tot het onpersoonlijke, zelf moedwillig ontsnappen aan mensen die achter je lichaam aanzitten. Naar de uiteindelijke orde van de bevrijding kan niemand worden vervolgd. 
Ik leerde Hem toe te laten in alles wat mij triggerde en de Heilige Geest liet mij naar 4,5 maanden zien dat ik een boek, dat ik al jaren in huis had moest gaan lezen. De stem van God was zo duidelijk en 12 januari was de dag van omkeer. Door het lezen van het boek kreeg ik hoop en God liet mij gelijktijdig mijn blinde vlekken zien waar door ik zicht op mijn overlevingsleven kreeg.
Laten we een brug slaan tussen ons welvaartsleven en het overlevingsleven van het merendeel der zambiaanse bevolking. Hierbij doe ik een oproep tot uw rechtvaardigheidsgevoel, uw geweten en uw vrijgevigheid.
Ik ben niet zo stuk van duo’s, trio’s etc., die met een bandje meezingen, ik hou meer van het echte werk, de band met zijn onvolkomenheden en verrassingen die voortkomen uit de menselijke emoties van het muziek maken, dan bedoel ik muziek maken middels de instrumenten die je bespeelt.
Must have survival gear for your EDC kit infographic. (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
Terwijl hij bezig was met het implementeren van chemtrails die de mensheid het verleden zouden doen vergeten, vocht zij tegen haar nederlaag in de zaak Eugène de Tilleul. Het algoritme verwerkte ze in haar muziekstukken. Subliminale brainwaves, gedragen door tonen die het gevoel openden voor de niets­ver­moedende toehoorders, zodat de muziek met zijn trojan volop viral kon gaan. De avant-garde smulde van deze soundscapes, empathofoniën vol bluestoon­ladders, hoewel ook zij zich achteraf slechts ruis konden herinneren en niemand kon zeggen of het ooit meer dan dat was geweest.
Geen van de drie opties lijkt op zich bevredigend. We houden het bij een combinatie van optie 1 en optie 3. Optie 1 kan een hersenarchitectuur impliceren die toelaat dat alles maar werkelijk alles kan geleerd worden, zoals de geschiedenis van de mensheid bewezen heeft. Coöperatie vergt dan alleen een genetische structuur die ervoor kan zorgen dat we openstaan voor de wereld en voor elkaar, maar geen specifiek overgeërfde coöperatieve gedragingen. Zoiets als een algemene capaciteit tot leren. Optie 3 impliceert dan dat er wel degelijk gedragsmodules of gedragsschema’s aangeboren en erfelijk zijn, modules of schema’s waar we in oppositie met een ander komen te staan zoals in agressie, maar ook in seks: doorgaans zeggen we niet ‘we hebben samen gevrijd’ zoals we zeggen ‘we zijn samen naar de film geweest’, maar ‘ik heb met haar gevrijd/ik heb met hem gevrijd’ of brutaler nog ‘ik heb haar gepakt/hij heeft mij gepakt’. Deze omschrijving van agressie als ‘tegenover elkaar’ versus ‘samen’ is nog niet zo slecht gesteld: ook in een oorlog of een gevecht staat men, zoals bij seks, tegenover elkaar. Agressie is niet per definitie wreedheid. Ook kennis kan dan als een vorm van agressie worden beschouwd: zich stellen tegenover het ‘object’ in plaats van erin op te gaan. Vandaar ‘begrijpen’, greep krijgen op. Het woord ‘grijpen’ heeft immers hoe dan ook een agressieve inslag. Van een onderdrukking van agressie kunnen we in ieder geval spreken voor wat het betreft het aangaan van vreedzame contacten met andere mensengroepen. Ook het later verbod op moord op een groepsgenoot moet als een onderdrukking van agressie worden beschouwd, temeer daar deze in de eerste stadia van de menswording immers ook een moord op een bloedverwant betekende.
De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn. 
Harrald knikte begrijpend. ‘Ja, dat snap ik, ja. Je kunt hier in ieder geval niet blijven, de zeespiegel is gestegen en de zee nadert de buitenwijken van Eind­hoven. En ik denk niet dat deze kelder lang waterdicht blijft als er zeewater in de ventilatie terecht­komt.’
36. WIE GEEFT INFORMATIE? WWW.HETKLIKT.NU WIE GEBRUIKT HET? HET KIND DE OUDER Over kind Over zichzelf DE LERAAR Over kind BROERS/ZUSSEN Over zichzelf KINDERARTS VERPLEEGKUNDIGE PSYCHOLOOG MAATSCHAPPELIJK WERK FYSIOTHERAPEUT EDUCATIEVE VOORZIENING DIETIST
En uiteraard ook door mijn statuut als Arthur Rimbaud-fan. Iedereen (m.a.w. niemand van jullie) kent natuurlijk Rimbauds eerste muzikale kinderherinnering waarbij vader en moeder Rimbaud bij een echtelijke twist elk om de beurt een zilveren schaal op de grond gooiden om de zwakte van hun verbale argumenten te compenseren. Een schaal die een paar kleine seconden of zo nagalmde als het geluid van een vrolijke cimbaal.
* Broekje zigzag * T-shirt lange mouw indian vosje * applicatie: vos met indianen tooi. Specificaties. * 2-delig babysetje – Indian zigzag* Kleur: zwart-wit* Katoen * wasbeer en indiaan applicatie* Maat 2-5 mnd* zachte tailleband broekje* handwas (vanwege de applicatie)
Levendige en soms gewelddadige dromen. Je laat vele, vele levens van lager vibrationele energie los. Velen vertellen nu dat zij mooie dromen ervaren. Je droomstaat zal uiteindelijk verbeteren en je zult er weer van genieten. Sommigen ervaren dit loslaten terwijl ze wakker zijn. Mijn moeder zei eens tegen mij dat ze geloofde dat ik nachtmerries gedurende de dag had!
Hier ben ik voor het eerst met de liefde van Jezus in aanraking gekomen, had deze nooit van mijn moeder gehad. Mijn ouders waren ook niet in staat geweest, om in mijn basisbehoeftes te voor zien, en mijn jeugd was blanco.
De Eenling Je bent de Alleen? enige niet FREE krant/reageer op www.de-eenling.nl Kvk 334183704 nr. 1 september oktober Eenzaamheid is een zelf vergrotende kracht Wat kunnen jongeren doen om een- zaamheid te bestrijden? Social media en internet kunnen zowel een zegen als een probleem zijn. Het is een voordeel Vind je me zielig om zo met vrienden en geliefden op omdat ik alleen ben? lange afstand te kunnen communiceren. Wat dacht je hiervan! Maar niet als ze internet gebruiken contact hebben. persoonlijk i.p.v. Mensen presenteren een geïdealiseerde versie van zichzelf en verwachten daar een sociaal leven in te krijgen. Een dergelijk misplaatst zelfbeeld kan leiden tot sociale vereenzaming. Openheid Terwijl meditatie technieken zoals mindfulness en apps zoals head- space trendy oplossingen zijn en aangeraden worden voor geesteli- jke problemen, helpen ze niet tegen eenzaamheid, omdat ze actief aansturen om ons met onze eigen gedachten bezig te houden. “ Je bent beter af als je eerst de achterliggende redenen van de eenzaamheid probeert te door- Engeland hoofdstad eenzaamheid van Europa gronden. Wat weerhoudt jou om eruit te gaan en mensen te zien?” 38% van de Nederlandse bevolking leeft met eenzaamheid. Dat is meer dan 6 miljoen mensen. Op het werk kan het in het voordeel 8% leeft altijd in eenzaamheid. Dat betekent ook dat iedereen wel iemand kent die in eenzaam- zijn om er gewoon eerlijk over te zijn. heid leeft. Iemand van de familie of iemand die uit een sociale kring die is weggevallen. In Iemand die vanwege een depressie of Engeland bleek uit cijfers dat qua eenzaamheid Engeland de hoofdstad is van Europa is. Ze zijn geestziekte een paar maanden niet minder in staat om goede vriendschappen te sluiten dan elders in Europa. En een gemiddeld kan werken merkt hoe moeilijk het hoger percentage heeft niemand om op terug te kunnen vallen in het geval van een crisissitu- terugkomen kan zijn. Een grotere atie. Ondertussen bleek eerder dit jaar uit onderzoek in Amerika dat eenzaamheid net zo onge- openheid naar werkgever en werkne- zond is als obesitas en een zelfde oorzakelijke kans op overlijden als armoe heeft. mers kan deze drempel verlagen want In Engeland eenzaamheid onder jongeren groter anders word je op je werk ook een- zaam. Praatje maken op het werk lijkt dan onder ouderen vaak op tijd verdoen, maar ze zijn fun- damenteel in het verdragen van de gevoelsmatige en psychologisch In Engeland is eenzaamheid onder jongeren een inhaalslag gemaakt. In 2010 beweerde Enge- effecten van werkdruk. Als jij connec- land’ s gezondheidszorg al dat eenzaamheid onder jongeren erger is dan onder ouderen. Gaan ties maakt met jouw teamgenoten dan wij in Nederland dezelfde kant op? In percentages verschillen de twee leeftijd groepen vaak kan je wel stress kennen maar je bent slechts een of enkele. In Engeland heeft de groep 18-34 jaar meer zorg over zich eenzaam en niet geïsoleerd. depressief dan de ouderen. We behandelen onze menselijke Eenzaamheid onder ouderen is al een erkend probleem. Er zijn centra en initiatieven om hen te netwerk omgevingen niet als funda- helpen. Nog lang niet genoeg maar het is in ontwikkeling. De vraag is of deze activiteiten eeu- menteel in ons geestelijk welbehagen. wigheid heeft. Woordvoerder UK gezondheidszorg zegt: “ wanneer jongeren boven de 21 zijn, Het belangrijkste is om een terugker- vallen ze niet meer onder jeugdzorg. Dat is ook problematisch vanwege de relatie tussen een- ende tijd en plaats te hebben waar je zaamheid en geestziekte. Het veroorzaakt bij jongeren toenemende stress, depressie, para- zelfreflectie van jouw leven kan geven noia, bezorgdheid, verslaving, ontkenning, en is bekend als een factor bij zelfmoord.” en iemand empathie kan tonen. Om persoonlijke vaardigheden zoals empathie te ontwikkelen kan je gees- telijke hulp zoeken. “ Lucht geven aan een probleem is een probleem gedeeld en soms heb je het nodig om te kunnen praten met iemand onaf- hankelijk van jouw familie en vrien- den,” zegt adviseur werkplekken voor Fuck you.! de Britse associatie voor psychother- apie. “ Veel universiteiten bieden stu- denten gesprekken aan zowel privé als in groepen gericht op het onderw- erp eenzaamheid. Als de laatste onderzoek resultaten geloofd moeten worden dan gaat een- zaamheid de ouderen naar het graf brengen. Ouder worden betekent niet per definitie eenzamer worden. Maar het fundament moet in jong volwas- sen jaren gelegd worden zodat men op oudere leeftijd niet vereenzaamt. En daar schuilt het grote gevaar. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Het duo wat voor ons op de bühne hun werk doet is bijna uitgezongen, de dansvloer is voor de helft bezet, misschien afhankelijk van het liedje, want voorheen, een paar liedjes ervoor was het nagenoeg vol.
Hij danste niet meer. Hij lag daar als een zielig hoopje. Zand begon zich al in zijn vacht te nestelen, daar waar hij niet als een buffet was aange­sneden en aangevreten en het zand zich donker in half-geronnen bloed baadde. Zijn nette jasje, ondertussen gescheurd en vuil van al het sleur­werk dat hij had gedaan, zat als een groteske tent om hem heen gevouwen, flapperend in de wind. Hij was namelijk een groot deel van zijn tonrondte kwijtgeraakt onderweg, en zeker gisteren­avond.
Kopen en verkopen zal iedereen onderwerpen aan de wetten van het geld. Terwijl God geld kan zijn, is geld op zichzelf God nog niet. Zoals zoveel onomkeerbare waarheden moet dit worden onthouden. korrupt kan men zijn op ieder nivo van het materiële leven. Men kan een goede pauper zijn en een slechte, een goede miljonair en een slechte. Geld maakt geen onderscheid tussen mensen. Men kan een mens niet naar zijn bankrekening beoordelen. Het hogere principe van onderscheid is te geven zonder er iets voor terug te verlangen en te ontvangen met niets dan dankbaarheid. Praktisch betekent dit dat men er van zou moeten houden belasting te betalen en een gelukkige samenleving te creëren met een zinvolle regering aan de ene kant en anderzijds gelukkig te zijn met het ontvangen van alleen enige basis-aanpassings-beloning als sociale zekerheid. Als zowel rijk als arm gelukkig kunnen zijn, dan kan de samenleving worden beschouwd als een spel dat mensen altijd naar genoegen kunnen spelen. Zolang de regels van het spel maar duidelijk zijn, kan het spel eerlijk worden genoemd. Dit moet de voorwaarde voor een eerlijke rechtspraak zijn: helderheid van regels en gelijke kansen op een basis van sociale zekerheid. Het tegendeel is dubbelhartigheid en sociale angst met iedereen onzeker een dief zijnde afhankelijk van de manier waarop je het bekijkt. Geld een instituut van het wantrouwen vindend kan men het ideaal van vrije voorziening van goederen en algemene dankbaarheid stellen in achting van het verschaffende systeem. Dit betekent dat men zijn verlangens in bedwang zou hebben en dat alle werk naar behoren zou worden gedaan. Dit betekent ook dat iedereen zijn funktie zou kennen met de identiteit als een gegeven realiteit. Vooruitgang zou dan gedefiniëerd zijn als natuurlijke uitbreiding in kwaliteit meer dan in kwantiteit.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *