“rei overlevingsuitrusting aangepaste overlevingsuitrusting”

Ik leerde Hem toe te laten in alles wat mij triggerde en de Heilige Geest liet mij naar 4,5 maanden zien dat ik een boek, dat ik al jaren in huis had moest gaan lezen. De stem van God was zo duidelijk en 12 januari was de dag van omkeer. Door het lezen van het boek kreeg ik hoop en God liet mij gelijktijdig mijn blinde vlekken zien waar door ik zicht op mijn overlevingsleven kreeg.
Hij wacht een moment om zijn kalmte te herwin­nen, en met zijn gezicht in de plooi beklimt hij het achterkasteel. De geur van roet bezwangert de lucht. Vanaf hier is het rep en roer aan boord van de Baal goed zichtbaar. De bemanning met hun schubbige koppen is en masse, de menigte stekelig van de hemelwaarts gerichte harpoenen en musket­lopen.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious objector, I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
‘Of het goed met je gaat. Maar eigenlijk hoef ik dat niet te vragen he? Natuurlijk niet.’ Miranda zuchtte. ‘Ik wou dat ik naar je toe kon komen. Je moet nu helemaal niet alleen zijn in dat klotehuis.’
Met de Sony WH-CH500 koptelefoon geniet je draadloos van muziek. Deze on ear koptelefoon verbind je via Bluetooth met je telefoon of tablet. Zo luister je draadloos naar jouw favoriete nummers. Via NFC verbind je jouw telefoon nog sneller met de koptelefoon door ze tegen elkaar aan te houden. Met de knoppen op de oorschelp bedien je de muziek, het
Achteraf gezien had ik de kuil natuurlijk veel eerder moeten zien. Maar niemand had die nacht iets vreemds gehoord en ikzelf was in gedachten bezig geweest met het verhaal voor een 3D-voorstelling op het elek­tronische dorpsplein. Bovendien bestuurde de maaimachine zich groten­deels zelf. Mijn aanwezigheid in de cabine was nauwelijks meer dan een formaliteit. Dus schrok ik toen het apparaat steigerde en ik voor­over op het instrumentenpaneel werd geworpen. Van onder mij klonk een serie droge knallen als van brekende takken. En toen stond het apparaat plotse­­ling stil.
Ze had New York gekozen als plek voor de ont­moeting en merkte tot haar tevredenheid op dat dit een goede keuze was. De journalisten filmden gretig het zielige hoopje steen dat ooit het Vrijheids­beeld was geweest maar nu, door straling en vervuilde regen, meer op een schimmelkaas leek. De dikke, bruine drab in de Hudson blubte en walmde.
Skipas jojoIs uw skipas regelmatig zoek? of het pasje van de slagboom op uw werk?Met deze handige pasjes jojo kunt u uw pasje vastmaken aan bijv. uw broek maar deze gemakkelijk naar voren bewegen.De noemer van dit artikel is skipashouder, maar nog vaker verkopen wij deze aan mensen uit de horeca of het ziekenhuis.
De tradities van de stam ondergingen slechts trage veranderingen. Wijzigingen aan rituelen en magische gebruiken waren bijzonder riskant: de wereld kon instorten (b.v. de beschikbaarheid van jachtdieren kon in het gedrang komen). Alleen daar waar geen magische rituelen nodig waren, konden relatief snelle veranderingen worden geboekt, in het bijzonder op het vlak van de productie van werktuigen. Langzamerhand werd echter de omgeving herschapen. Door iedere nieuwe techniek werd de omgeving die men beheerste, groter. De bolas maakte bijvoorbeeld de jacht op snel wild in een open vlakte mogelijk. Vuur en kledij lieten toe te verblijven en te opereren in voorheen onherbergzame streken. Accidentele of bewust uitgevoerde handelingen, zoals het afbranden van stukken grond, hadden dan weer een andere impact op het uitzicht van het landschap. Nieuwe mythes lieten toe nieuwe bijzondere ervaringen van stamgenoten in het bestaande mythologische stelsel te integreren. Naarmate het verblijf op een zelfde plaats langer duurde, groeide het kampement stilaan uit tot een klein dorp en het werd omheind door palissades die afweer boden tegen vijanden van alle slag. De semi-sedentaire levenswijze (met seizoensgewijze verwisseling van kampement) of de quasi permanente sedentarisatie in een echte nederzetting veronderstelde een productiviteitstijging die mogelijk was door de verbeterde technieken en mogelijk ook door de reeds verworven mogelijkheid om voedsel voor een bepaalde tijd te bewaren. De sedentaire levenswijze zelf vergrootte dan op zijn beurt verder de productiviteit, zeker in gebieden die rijk waren aan jachtwild en plantaardig voedsel, omdat men zich kon toeleggen op het ontwerpen van nog efficiëntere werktuigen of van adequatere en economischere manieren om voedsel te bereiden.
Desondanks was ze dankbaar dat ze haar laatste dagen samen met dit fragiele leven kon doorbrengen. Moeder Aarde had wederom voor haar gezorgd. Ze knielde neer en verzonk in een diep en dankbaar gebed.
In de eerste paar dagen van hectiek, nadat ze Peter gevonden had, was ze alleen maar in regel-modus geweest. Door door door, welke kist, kwamen er bloemen? Oh god, moest ze dit nu opnieuw meemaken? Het was allemaal zo bekend. Wat moest er in vredes­naam in de rouwadvertentie? Frans en Nadine, Peters ouders, die haar constant vuile blikken toe­wierpen, alsof zij Peter ertoe aangezet had …
Er is een berucht konflikt tussen de geest en de emoties. Veel mensen zijn verward hun gedachten en gevoelens tegengesteld te zien. De geest kan worden gedreven door een lager motief waarbij de ziel alarm slaat met gevoelens over het feit dat het verkeerde programma in werking is. Ook het lichaam kan worden gekonditioneerd of onder de invloed staan van een lagere drift waarbij de geest alarm slaat dat dat soort gevoelens niet samengaan met het programma van de ziel. Op beide manieren is men geneigd het andere te forceren. Er is geen recept dat zegt dat gedachten of gevoelens de voorrang zou moeten worden verleend. Er zijn recepten voor het gelijkrichten met de ziel. De ziel communiceert d.m.v. emoties en gedachten en op de juiste manier gelijkgericht zijn de twee in harmonie waarbij geen forceren plaatsvindt. Materiële motieven volgend kan men denken dat men of pijn moet lijden in het mislukken van het volgen van het emotionele, of dat men onder waanzin moet lijden er niet in slagend het gezonde verstand te volgen. Je gelijk richtend echter ontsnapt men eraan verstrikt te raken in de dualiteit (afb.). Je gelijk richten met de ziel betekent dat de relatie met het lichaam wordt hersteld door middel van oefeningen. Niet alleen moet de geest vanuit het spiritueel motief worden getraind, maar ook moet vanuit datzelfde motief het lichaam leren beantwoorden aan de definitie van de sport: men doet het alleen maar om zich om te beginnen goed te voelen, niet terwille van het nummer één zijn. Dus gaat het er met de basisoefening niet om vaardigheid, spieren of uithoudingsvermogen te kweken, maar eenvoudig om je goed te voelen in je lichaam zoals het is. Fundamenteel gezien forceert men zich niet tot enige prestatie of uitkomst maar gaat men over tot lichamelijke aktiviteiten ter wille van de aktiviteit zelf. Dit staat algemeen bekend over de hele wereld onder verschillende benamingen als buigen en strekken. De indiërs doen het zus, de chinezen doen het zo en de westerlingen noemen het zo en zo. Hoe dan ook genaamd wordt de geest fundamenteel met het lichaam gelijkgericht door eenvoudige oefening overeenkomstig een persoonlijk geprefereerd patroon. Spieren worden gerekt en aangespannen om ze kracht te geven. Bijgevolg wordt de bloedsomloop verbeterd en voelt men zich daar goed van. Regelmatig het lichaam op deze wijze inspannen zonder het te forceren brengt de geest tot rust en maakt het lichaam soepel. Het is zelfs voorgeschreven als een voorwaarde voor de juiste meditatie. Men kan merken dat men gevangen is in konditioneringen als het lichaam bij tijd en wijle verstijft. Beseffend waar de stijfheid vandaan komt biedt het oefenen ruimte aan het mediteren van alternatieven om de stijf makende konditionering te overwinnen. Dit is beter dan zichzelf forceren tegen de konditionering in waardoor men op pijn uitloopt of in waanzin vervalt. 
Vreemd genoeg voelde ze voornamelijk rust en een­zaamheid toen ze zich losmaakte uit de gordels, toen ze zich na een laatste hap lucht los maakte uit de wagen, toen ze wegzwom van de zuiging waarmee het verwrongen metaal haar naar beneden probeerde te trekken.
Het is een herenakkoord om respekt te houden voor de mensen die tegenstander waren in het spel, of ze nu werkelijk gewonnen hebben of alleen maar geloven dat dat zo is. Mensen die geloven dat ze kunnen verliezen of winnen wat betreft de realiteit van een eeuwige ziel, zijn vergeten dat gewetensvolle zelfherinnering niet beperkt is tot het eigen lichaam en dus niet werkelijk kan worden gewonnen of verloren. Het enige dat onwerkelijk is is de dood daar wat de tijd betreft verandering de feitelijkheid van het leven is. Maar niettemin zou er dankbaarheid voor het lichaam, het spel, de samenleving en de tegenstander in het spel moeten bestaan. Hoewel vorm niet eeuwig is, is materie zeker zo eeuwig als het bewustzijn ervan. Het enige ding dat telt is de continentie van de ziel door de veranderingen van de tijd heen. Het wonder ligt in de zelfherinnering die voortduurt over de dood heen. Het weerstaat de materiële logica die het discontinu verklaart. Het wonder bevestigt de principes van de liefde daar die de continuering van de zelfherinnering verkondigen. Eenmaal het ego geregeld hebbend zonder de valsheid en de ‘niet-dit’-realisatie van leugens en bedrog, kan de liefde er zijn met al zijn zorgen en delen. Dit volgend is het mogelijk en zelfs verplichtte etiquette respekt te tonen nadat het spel van het opponerende ego beëindigd is. Ieder sportief of anderszins gespeeld spel zou moeten worden erkend als een toegangsdeur voor de werkelijkheid van de menselijke liefde. Zonder zou het spel van het leven de moeite van het spelen niet waard zijn en zou verlies ondraaglijk zijn. Hoe kan je een spel verliezen als alle deelnemers er liefde bij winnen om erin te delen en te zorgen? Een spel verliezend zou men zijn tegenstander moeten bedanken zeggend: ‘dank je voor het spel’, wetende dat het enige werkelijke verlies het verlies van de liefde voor het spel is. Een spel is niet slecht omdat je het verliest, een spel is slecht omdat je de regels mist. 
Gert Biesta voegt hier aan toe dat je jezelf niet moet aanpassen aan alles om je heen. Vraag jezelf af of het de moeite waard is je eraan aan te passen (Biesta, 2014). Het onderwijs moet zich bezig houden met waar het echt om gaat en zich niet richten op overlevings-strategieën, hij doelt hier op de 21 eeuw vaardigheden. Tegenover deze vaardigheden zet Biesta (2012) vaardigheden als samenwerking, solidariteit en dialoog. Hierbij is het volgens hem belangrijk aandacht te schenken aan subjectivering of wel vorming van de persoon die autonoom en met verantwoordelijkheid handelt.
Ik heb het niet voor mensen die beweren de waarheid over alles in pacht te hebben. Even Marx of Lenin aanhalen, misschien zonder dat ze één bladzijde van Marx of Lenin gelezen hebben, vind ik altijd zeer verdacht. Ook Hans bezondigt zich aan dit euvel. Voor de referenties die hij naar Marx maakt, heb je Marx helemaal niet nodig. Soit. Dat soort maatschappijkritiek wordt op de duur meer dan saai en steriel, want bijzonder ongenuanceerd. Het intellectuele schema is sinds de jaren 1960 inhoudelijk amper een iota veranderd of bijgestuurd. Ze wordt alleen op steeds nieuwe onderwerpen toegepast. Van Monsanto tot ICT. Uiteraard moet ik nog bewijzen dat ik het toch een klein beetje beter kan.
De mensen applaudisseerden toen een meisje op het balkon stapte. Samuel herkende Ilse meteen. Net als alle kinderen die aan de ceremonie deelnamen, droeg ze zelfgemaakte kleding en versieringen, gebaseerd op haar vorige leven, of wat ze er zich op dit moment al van kon herinne­ren.
Er zijn critici die beweren dat satire en ironie, sarcasme en cynisme, de verhalen van stand-up comedians en andere artistieke amusanten subversief zijn, dat de satire de fundamenten van onze samenleving kan ondergraven. Maar de toehoorders of lezers van satire die doorgaans zelfgenoegzame goedverdieners zijn, kijken in die spiegel die de komediant hen voorhoudt, alleen maar naar zichzelf: ze reinigen hun gemoed. Satire is een vorm van geestelijke hygiène voor de middenklassers die weten dat ze, in de betekenis die Jean-Paul Sartre daaraan gaf, eigenlijk des salopes zijn en een spel spelen dat hij mauvaise foi noemde. Satire is in geen enkel opzicht aanzet tot maatschappelijke verandering. Zoals die salopes geld geven aan 11.11.11 niet omwille van die boeren in Senegal (die voor mijn part ook best zo rap mogelijk uit de landbouw verdreven worden en in de stad hun geluk gaan zoeken of hier in Europa) maar om aan hun kind te tonen hoe gul ze wel zijn en dat kind dan ook het voorrecht geven het briefje van 5 euro in de collectebus te stoppen.
Met het weinige dat me restte aan bezittingen in een koffer gepakt, en de herinneringen aan mijn job, mijn vrienden en mijn ex-vrouw zoveel mogelijk weggestopt tussen de plooien van mijn hersenkwabben, plofte ik neer op de bank. Tot mijn eer en glorie kan ik zelfs stellen dat ik niet in mijn staart beet, en me ook niet de haren uit de vacht trok, ook al had ik meer last van mijn Marszandallergie dan ooit te voren. Mijn schouders jeukten als een hel die een regenbui te verduren kreeg. Ik krabde. Een paar groene haren landden op het verschoten paars van de zetels en vloekten er vreselijk mee.
Wat betreft de collectieve werkelijkheid van de politieke standaardtijd kan niet veel gedaan worden door een individu: we kunnen alleen compenseren door van persoon tot persoon een tegenkultuur te ontwikkelen waarin alternatieven en verrassingen worden gehuldigd. Van deze tegenkultuur van het bieden van verrassingen middels onverwachte alternatieven kan zich een nieuwe begrip van de tijd ontwikkelen (tabellen) als een genezing van het ziekmakende van de standaardtijd. Ten einde niet chaotisch te worden in de liefde voor de alternatieven, verwachtingen weerstaand, moet het thema van de tijd worden herinnerd; het gaat er niet om verslaafd te raken aan drugs, vrije sex, financiële speculatie of het doden van medeschepselen. Leugens, misleiding, zelfzucht en bezitsdrang zijn symptomen van gehechtheid. De fundamentele waarden van waarheid, trouw, mededogen en soberheid (afb.) herstellend, kan het alternatieve worden vertrouwd de weg vrij te maken voor een betere samenleving met betere huwelijken en een beter begrip van de tijd met een gezonde tolerantie voor zowel het oude als het nieuwe. 
Op een paar meter van het licht voelde Sterre een verscheurende pijn in haar rechterdij. Ze keek en zag een klauw die zich om haar bovenbeen geklemd had, met lange, scherpe, zwarte nagels die dwars door de stof van haar jeans haar vlees in gingen. Ze gilde van pijn en paniek.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *