“regenwoud overlevingsuitrusting wapens voor overlevingsuitrusting”

Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
Een paar dagen geleden kwam de hoogste baas van de Presby ziekenhuizen nog even langs:  Hij had de uitnodigingen bij zich die hij had geschreven voor de studentes. Helaas één ervan met een verkeerde datum erop, een ander met een verkeerde postcode. Ik heb het zo gelaten.
Van het ras der BV’s traden gisteravond Linde en Sven op (twee presentatoren van Studio Brussel, neem ik aan). Die maakten er uiteraard een zottekot van en ze illustreerden perfect de Engelse quote van wie ook al weer: “You can find fools everywhere, even in madhouses.” Linde & Sven drukten als gekken op de knoppen, riepen, tierden, trokken de raarste grimassen, schaterlachten met banaliteiten, enz. Want ze vonden zichzelf natuurlijk buitengewoon grappig en geestig. Ze deden alsof ze de gemakkelijkste vragen niet konden beantwoorden en Ben Crabbé stond erop te kijken als een brave onderdaan. Linde & Sven maakten er een erezaak van om het meest van de twee het klein kind uit te hangen.
49. Een managementmodel in de diepteultieme illustratie hoe men zich langs de kennisweg ontwikkelt. Als wedeze weg langs het kennispad volgen, dan komen we volgens Libbrechtin de Rationaliteit terecht. De dualiteit tussen mijzelf en mijn omgevingis hier totaal. Naar bedrijfstermen vertaald is een ISO-gecertificeerdbedrijf perfect in staat zichzelf objectief te beschrijven ten opzichte vanzijn omgeving. Het bedrijf heeft een grote graad van vrijheid ontwikkeld,maar die is zeer doelgericht, met name datgene waarvoor haar processenzijn ingericht. Bedrijven in de rationaliteit zijn perfect geoliede machinesdie effectief en efficiënt hun producten en diensten aan de buitenwereldafleveren. Meteen voelen we hier aan dat in zijn extremiteit geen enkelbedrijf zich volledig rationeel kan positioneren. Mensen zijn immersveel meer dan rationele zoogdieren. Een mens die in een uitsluitend rati-onele context moet opereren, gaat ten onder. Nemen we een kleinextreem, maar tekenend voorbeeld. De meeste bedrijven werken gedu-rende een goeie tien uur per dag. Tussen 8u ’s morgens en pakweg 18u ’savonds situeert zich het gros van het bedrijfsleven (even de ploegarbeidbuiten beschouwing gelaten). Indien we volledig rationeel nadenken,dan kunnen we zeer makkelijk de efficiëntie van een onderneming ver-dubbelen door gewoon de werktijd 24u te maken. Immers, die 14 uurdat er niets gedaan wordt, zelfs geslapen, zijn volslagen nutteloos voorhet doel van de onderneming. Deze redenering in ogenschouw nemend,merken we meteen dat dit niet mogelijk is in bedrijven waar mensenactief zijn (zijn er andere?). Niet alleen vanwege een sociale context,maar puur natuurlijk is de mens niet in staat om 24u 7 op 7 te functio-neren. Rust en recuperatie zijn nodig, om nog maar te zwijgen van deruimte die allerlei vormen van gevoel opeisen. Een goedgehumeurdewerknemer is meer productief dan een slechtgehumeurde. En hij kandaar zeer weinig aan veranderen, ook al is hij het zich bewust.Het kennispad is echter wel de best ontwikkelde weg die een bedrijfmeestal volgt. Bedrijven zweren bij het kennispad. Kennis, cijfers, getal-len, neergeslagen informatie worden als het hoogste goed beschouwd.Medewerkers van bedrijven ondertekenen uitgebreide contracten, waarinstaat dat die medewerkers hun verworven kennis niet voor anderen zul-len aanwenden. In België betalen bedrijven vergoedingen in overeenstem-ming met tot zes maanden salaris om een concurrentiebeding bij hunwerknemers af te dwingen. Aan patenten en octrooien besteden bedrijvensignificante budgetten. Het zijn voorbeelden van het ‘levens’belang datwe hechten aan kennis. De gigantische ontwikkeling van de computerin-dustrie die grotendeels over het beheer van kennis gaat, bevestigt dat ken-nis onze nieuwe religie is. Hele MIS(Management Information Systems)- 39
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.
Dieptekaarten gaven haar de lijnen, die ze zorgvuldig overtrok op dunne vellen papier. Van de negen zeeën gingen er vier dieper dan tien kilo­meter. Ze nam lengte- en breedtegraad over, bleef een tijd naar het papier staren, terwijl ze in gedachten schepen liet uitvaren.
Koortsachtig schat ik mijn defensieve kansen, over­weeg ik een nood­directief te formuleren. Maar voor ik tot daden kom zijn de twee al zo dicht genaderd dat de hitte ondraaglijk wordt. Ik heb geen keus dan terug te wijken. Nog voor ik me omdraai hoor ik de andere twee vlam­men­werpers aanslaan en voel ik een wolk van hitte tegen mijn rug rollen. Als ik me heb omgedraaid, blijken de twee soldaten bij de ingang uiteen te zijn geweken. Een krimpende corridor van stinkend vuur biedt me maar een uitweg: de entreehal in.
Daar gaat Mackie Messer, de pooier. Hij heeft betere dagen gekend. Zijn haar wordt dun en hier en daar grijs. De praalhans in zijn ooit dure, maar nu gelapte heren­jas. Verborgen in die jas draagt hij zijn messen, met lemmeten die je pas ziet blikkeren als het te laat is.
Voor ieder huwelijk is niet alleen een bewuste benadering van tijdafspraken nodig om de gehele kultuur te kunnen dekken, ook is het bij elkaar blijven ermee belangrijk. Wat de celibatair in zijn vrijheid van zelfverwerkelijking ook moge regelen zou niet verschillen van het belang van het gezin. Samen uitgaan, kinderen hebbend of niet, is verschrikkelijk belangrijk om het huwelijk en de relatie vitaal te houden. Het ene bewustzijn dat het andere kontrasteert veranderend van privé naar publiek, van rust naar werk, en van kultuur naar natuur, leert man en vrouw zichzelf beter te kennen hetgeen de kwaliteit van hun huwelijk zal verbeteren. Het huwelijk is dus niet alleen een economische afspraak, een vorm van kinderopvoeding, een religieuze overeenkomst of een natuurlijke levenslust. Het kan een volledige diversiteit zijn afdoende voor de rest van je leven. Het kan een bevrijding zijn in een orde die een duidelijk omschreven doel voor de toekomst heeft. Het kan een motivator zijn die je weerhoudt van zelfvernietiging en neergang. Het kan een manier van uitgaand zijn wat betreft de wereld in zijn geheel zonder de continentie te verliezen van het gezin of de vrijheid van het celibataire.. 
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
Btw: ik las in Dawkins’ Voorwoord dat zijn vrouw hem bij het schrijven van zijn boek “met zachte hand door aarzelingen en alle twijfels aan zichzelf had geloodst”. Er is dus nog hoop voor de man!
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
Hier in Bawku, in Ghana, gaat alles zo zijn gangetje. Ik heb vandaag gewoon rondjes gelopen langs alle kinderen op de kinderafdeling en op de OPD (de poli) heb ik ongeveer 20 kinderen gezien. Het was er erg rustig vandaag. Meestal komen er wel 30-45 kinderen op het spreekuur. Zoals iedere dag heeft 3/4 van alle kinderen die hier komen last van een sort virusinfectie met wat lichte koorts, wat hoesten, overgeven en diarree. Het gaat vanzelf over na een paar dagen. Bij iedereen met koorts moet malaria worden uitgesloten en bij iedereen moet je proberen een longontsteking, een hersenvliesontsteking of uitdrogingsverschijnselen op tijd op het spoor te komen.
Berend vluchtte de straat op. Hij deed een paar passen richting het plein, deed weer een paar passen terug en zonk door zijn benen. In de miezerregen, gehurkt tegen de gevel van de slagerij, probeerde Berend zijn gedachten te ordenen. Hij begreep niet waar dat allesdoordringende geluid vandaan was gekomen – en vooral, waarom Willem het niet had gehoord. De band trok weer strak om zijn voorhoofd.
‘Als het ons doel is te zorgen dat Isomé een kans heeft,’ zei Meyago. ‘Als ons doel is te zorgen dat we niet opnieuw terugglijden in een tijd van duisternis, waarom doen we dan niet meer aan de situatie in Yin-Beh? Waarom zie ik niets ten goede veranderen? Waarom laten jullie toe dat de Lleroh de Oba en de Gehina achterna gaan?’ Is het een straf? Om de rol die we hebben gespeeld in de zuiveringen? ‘Zijn we te irrele­vant?’
Ansalaam Grimpeerd-de Boevere was net als ik een half-bionische eekhoorn, want ja, hoe je het ook draait of keert: soort zoekt soort, vroeg of laat. Ze had geen krimp gegeven toen ik aankondigde er even tussenuit te moeten om mijn leven op een rijtje te zetten en te bedenken wat ik nu moest aanvangen, wat enkel mooie woorden waren om te zeggen dat ik naar een nieuwe werkgever op jacht ging. Ansalaam hoorde graag mooie woorden, wat dat betreft was ze een eersteklas­reiziger op de monorail van het Marsiaanse leven, mentale behoeften en materiële realiteit perfect in evenwicht. Ze had geen traan gelaten, had haar staart (prachtig, lang, dik en zacht) voor haar borst gevouwen nadat hij een huivering over mijn rug had gejaagd, en ze had begrijpend geknikt.
Ik heb bv de ervaring dat de gevechten die ik heb meegemaakt (diverse rassen) op te lossen waren met het omhoog brengen van de achterhand, of een brul. Maar mensen met bv ervaring met ‘vechthondenrassen’ (sorry voor de benaming maar gebruik dit even ter omzeiling van het opsommen van rassen) hebben mischien wel hele andere ervaringen welke voor hun specifieke honden belangrijk zijn om te vermelden.
Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).  
27. Op zoek naar wakkerschudmomentenervaring die eigen is aan de mens, kunnen terugvinden in hersenactivi-teit. Het artikel geeft aan dat God een product is van de hersenen. Menverwijst als motivatie zelfs naar de Nederlandse cardioloog Pim VanLommel, die, als arts, het boek ‘Grenzeloos bewustzijn’iii publiceert,waarin hij zijn ervaringen deelt over patiënten die rapporteren eenbewuste ervaring te hebben gehad, zelfs op het ogenblik dat ze klinischdood waren. Van Lommel komt niet tot een sluitend oordeel zoals hetkrantenartikel. Hij besluit met een open einde, zich afvragend of hetbewustzijn louter een gevolg is van hersenactiviteit of niet. Zo dit niet hetgeval is, bevinden we ons in een context die buiten het Newtoniaansedenken valt en dus met onze huidige onderzoeksmethodes niet tebeschrijven is. Ik ontmoet Dr. Alexander Verstaen, Psycholoog en hoofdvan het Netwerk Palliatieve Zorg Noord-West-Vlaanderen, als hij een ver-haal vertelt over de crisis in de psychologie. Een crisis die zich enerzijdsuit in tal van niches binnen de psychologie, de psychotherapie en devaststelling dat niet alles wat waargenomen wordt, op dit ogenblik ver-klaarbaar is met de huidige inzichten in het bewustzijn van een mens.ivDe psychologie, aldus Verstaen, heeft eigen methodes nodig om haarwerkterrein te ontginnen in plaats van zich louter op de methodes vande natuurwetenschappen te baseren. Het weer dichterbij brengen van depsychologie bij de comparatieve filosofie kan helpen om op een anderewijze een inzicht te verwerven in menselijk gedrag. Verstaen ziet in hetdenkmodel van Prof. Ulrich Libbrecht, waar ik mij in dit boek op baseer,een mogelijk canvas om op te werken.We krijgen zowel maatschappelijk als bedrijfskundig de bevestiging datkennis en inzicht ontwikkelen in meetbare feiten, schijnbaar de ant-woorden bieden op al onze vragen (zolang we ons gedrag en onze emo-tie als een neurologisch proces beschouwen).Kennis en inzicht zijn het product van het cognitieve vermogen van onzehersenen. Zeg maar, het deel van onze hersenen dat abstracte dingen kanverwerken. De letters die u nu leest, zijn voor een gemiddelde koe zwar-te strepen op een wit blad – hoewel die koe ook de begrippen ‘zwart’,‘streep’ en ‘wit’ niet zal kennen – maar voor u zijn het tekens die uw her-senen gebruiken om wat ik hier zit te denken, ’s avonds aan mijn com-puter, in u op te nemen. U verneemt, met wat vertraging van de drukkeren uitgever van dit boek, wat ik nu zit te denken dankzij het cognitievevermogen van uw hersenen. De Amerikaanse neurofysioloog PaulMacLean ontwikkelde kort na de Tweede Wereldoorlog het beschrijven-de model van de drie lagen voor de hersenen. 17
Onze getallen bestaan maar in onze gedachten, zoals ook het oneindige, het grenzeloze, het eeuwige, etc. Ook die bestaan alleen maar in onze gedachten. Als gedachten! Als gedachten die ons de kans bieden verder te denken dan onze neus lang is. Gedachten die ons toelaten de lengte, de breedte, de hoogte, etc. van iets zo uit te rekken tot dat het vermogen van onze zintuigen en dat van ons verstand elk hun eigen onverenigbare en onverzoenbare weg opgaan. Maar telkens we iets voorstelbaars willen zeggen omtrent dat eindeloos uitgerekte “ding”, moeten we het net zoals de wind, het zonlicht, de integriteit van een staatsman of de barmhartigheid van een heilige zien te vangen in een vast of bewegend voorwerp of in een beeld van x meter lang, y meter breed en z meter diep. Een sluw en geslepen voorwerp dat het ons niet gunt ons verder te amuseren met spelletjes van rekbaarheid en onrekbaarheid. Meten, zo heet dat in de natuurkunde en in de wetenschappen in het algemeen. De liefde die Romeo en Juliet bindt, blijkt dan meer weg te hebben van een aankomend schip dan van een oneindige niet zichtbare horizon.
That’s it! Dit was de evolutionaire psychologie van oorlog en oorlogsvoering. We hebben en passant gemerkt dat criminele bendes en gangs gelijk gesteld worden met een bewapend leger. Maar we hebben niets gemerkt over het feit dat al millennia lang de soldaten geen inspraak meer hebben om al of niet de oorlog te verklaren of het grondgebied van een ander volk binnen te vallen. Of over het psychologisch verschil tussen lijf-aan-lijf gevechten en het droppen van een atoombom op Hiroshima. Over het feit dat Churchill zodra de oorlog voorbij was, niet meer herverkozen werd als eerste-minister. Dat mensen die een einde maken aan een oorlog soms ook bijzonder populair kunnen zijn. En vermoedelijk zullen grote pacifisten als Mahatma Gandhi en Martin Luther King of andere Nobelprijswinnaars voor de Vrede ook hun status en hun aantrekkingskracht voor vrouwen hebben zien stijgen.
Sterre zette haar fiets in de verlaten fietskelder van station Haarlem en liep op haar veel te hoge hakken richting perron drie, waar de laatste trein haar naar het nachtleven van Amsterdam zou brengen. Alle rotzooi van die dag, nee van de afgelopen zeven jaren, drie maanden en twaalf dagen, wilde ze deze nacht van zich afgooien. Mike, de klootzak.
Cullmann Panama Vario 100. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-rep
Je hebt geen zin om iets te doen. Je bent in een rustperiode, “heropstartend”. Je lichaam weet wat het nodig heeft. Bovendien, wanneer je de hogere rijken begint te bereiken, zijn “doen” en “dingen doen gebeuren” achterhaald gezien de Nieuwe energieën het vrouwelijke van koesteren, ontvangen, creëren, zelfzorg en voeden ondersteunen. Vraag het Universum om je te “brengen” wat je wilt terwijl je jezelf amuseert en plezier hebt!
Harrald liet haar voor gaan de trap op. Haar eerste stappen waren houterig, maar werden heel snel vloeiend en krachtig. Terwijl hij achter haar liep dacht hij: Ik heb jou gevonden, dat is alles wat ík nodig heb.
‘Ik breng je wel even,’ zei Harrald. Hij trok Ariadne omhoog en nam haar mee naar een van de kleine huisjes op het terrein. Nu de bevolking gekrompen was, waren veel van de huisjes meestal leeg, maar ze werden goed onderhouden voor noodgevallen. Harrald liet haar zien waar de voorzieningen waren en maakte haar bed op.

One Reply to ““regenwoud overlevingsuitrusting wapens voor overlevingsuitrusting””

  1. Knoppen werden nuffig ingedrukt, papieren zodanig verschoven alsof het om zaken van groot gewicht ging; het leren portfolio langzaam geopend, Meyago’s identiteitspapieren langdurig bestudeerd en het geheel teruggegeven.
    3) het aandeel in de buit moet evenredig zijn met de bijdrage in het gevecht. Leiders krijgen meer dan voetvolk. Dat leiders dikwijls hun troepen ‘zich eens laten uitleven’ past echter niet meteen in dit kader.
    In het wetenschappelijk tijdschrift dat na haar afstuderen verscheen, liet ze meer los over het afstudeerproject waarvoor ze summa cum laude was geslaagd. ‘Het is een psychologisch proces dat we dat wat van vroeger is beter waarderen dan wat in het heden is. Het gaat over herinneringen, over weemoed en melancholie, nostalgie. ‘Vroeger was alles beter’. Wij vinden dat belangrijk, het benadrukt dat wij sterfelijk zijn en van het heden moeten profiteren door een herinnering na te laten. We kopen vintage voorwerpen met defecten, roest, beschadi­gingen, verwering omdat ze ons de vergankelijkheid laten zien. Onze foto’s bewerken we met een filter om er een ouderwetse glans aan te geven, alsof de foto met een camera obscura is gemaakt, of een polaroid­camera, of zelfs is geschilderd in een of andere prehistorische stijl. We geven onze muziek een extra kraak mee, alsof we luisteren naar een naald in een groef terwijl we slechts naar een digitaal bestand luisteren. Met mijn algoritme krijgen digitale foto’s wel het patina van vroeger met een filter, maar dan langzaam, door de jaren heen. Zo verweren de digitale foto’s op een natuurlijke manier.’ Op internet was korte tijd een time-lapse filmpje te vinden van haar experiment met een foto op een smartphone, die langzaam op het schermpje verging terwijl zij haar doctoraalscriptie schreef. Ze verzekerde dat het proces ook langzamer kon verlopen, afhankelijk van enkele variabelen in het algoritme, zo had ze ook voorzien in een aansluiting met een vochtsensor: bij vochtige omstandigheden verliep de verwering sneller.
    Ik haalde mijn schouders op. Ondertussen liet ik mijn computer een zoekopdracht uitvoeren. Het be­drijf bleek ooit een wereldwijd top­concern te zijn geweest, maar was zoals zoveel andere opgeheven tijdens de klimaatoorlogen een eeuw geleden. Ik keek de man afwachtend aan.
    In 2011 zal het niet creëren van de verticale as energetisch niet ondersteund worden.*5 Als we alleen scheppen vanuit de horizontale verbinding werkt dit niet echt vernieuwend. Er wordt steeds een nieuw sausje gegoten over dat wat in wezen hetzelfde is. Feitelijk verandert er niet echt iets wezenlijks. Dit is de gekopieerde ‘ik ook’ creatie. Vaak gaat er veel geld om in deze wereldse manier van scheppen. Waar je ook kijkt, zo is de structuur in onze zakelijke wereld meestal opgebouwd. Zoals in de financiële markten; de aandelenhandel, de televisie- en filmwereld en in alle markten waar het draait om creaties, producten en geld. Er wordt niet echt iets wezenlijks nieuws geproduceerd. Ook word je in deze gekopieerde ‘ik ook’ manier van creëren opgeslokt om alle impulsen in goede banen te kunnen leiden. Het leven organiseren wordt een dagtaak met het hoog houden van vele ballen tegelijk. Genialiteit, helderheid, vernieuwing en de helende en voedende werking van Uranus en Jupiter zijn bij deze methode van creëren niet meer beschikbaar en daardoor kan men vervallen in chaos. Het leven is dan zo ingewikkeld geworden en zo uit verbinding met het hier en nu, dat het niet meer te organiseren is. *5 Voorbeelden op het persoonlijke vlak van het creëren vanuit de gekopieerde ‘ik ook’ creatie, is het overnemen van ideeën en het niets authentieks tot stand kunnen brengen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *