“ramp overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting sieraden”

Maar hoge prijzen, daar zijn de handelaren het over eens, remmen de verkoop af. ,,Bovendien blijft bij de consument het idee hangen dat garnalen duur zijn”, aldus Soldaat. Machielsen zag in sommige restaurants in België, traditioneel de belangrijkste afzetmarkt, de Noordzee garnaal zelfs van de menukaart  verdwijnen. Zijn ervaring is dat het al vlug een half jaar kost om de klanten terug te winnen.
De Traveller White van het Zwitserse kwaliteitsmerk Sigg is een klassieker. De waterfles is vervaardigd uit een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Deze fles heeft een inhoud van 0,6 liter en is 100% waterdicht, ook bij koolzuurhoudende dranken. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft d
Racisme is het exceptionalistische idee dat rassen gerangschikt kunnen worden als superieur en inferieur ten opzichte van elkaar. Daaruit voortvloeiend kunnen voor het ene ras andere maatstaven worden aangelegd dan voor het andere
Het duurde niet lang. Hij liet verslagen zijn hoofd hangen. ‘Ik was failliet geraakt.’ Zijn stem was nauwe­lijks te horen. ‘Er was in principe vanaf het begin genoeg energie voor al onze programma’s, als we die maar nooit hadden willen uitbreiden. Maar we begonnen ons te verve­len. Al snel waren er met inge­wikkelder simulaties. Maar als anderen die zagen, wilden zij die ook voor zichzelf. En daar was elek­triciteit voor nodig. Drie van de oorspronkelijke persoonlijkheden wisten controle te krijgen over de zonnepanelen, en sneden de rest van de energie­toe­voer af. We kregen vervolgens de stroom niet meer gratis maar moesten ervoor betalen, met het enige dat we daarvoor hadden: onze reken­kracht. Ze zorgden bovendien dat er altijd net iets te weinig energie onze kant opkwam, zodat we tegen elkaar begonnen op te bieden. Het duurde niet lang of bijna iedereen was slaaf van een van de drie machten, gedwongen zich het grootste deel van de tijd in te zetten voor simulaties die niet van henzelf waren, lusthoven waar ze zelf geen tijd konden doorbrengen. Anderen pro­beerden energie te roven, maar leefden ver­volgens voortdurend in angst voor represailles. En de rest was uitein­delijk gedwongen zichzelf uit te schakelen. Dat zou ook mijn lot zijn geweest, als ik me niet had bedacht dat er op Aarde nog onbeperkte energie aan­wezig was en grondstoffen in overvloed. Dat is waarom ik hierheen ben gekomen.’ Hij hief zijn ogen op: smekende gaten in zijn gezicht. ‘Samen kunnen we onze overleving voor eeuwig zeker stellen.’
Op de achterplecht van de Queen of Spades vindt een overleg plaats tussen drie kapiteins. In de namiddag hebben ze Madeira-wijn zitten drinken in de schaduw van grote ronde parasols. Nu begint de zon onder te gaan en zijn kaarsen bijgezet op ijzeren standaards. Het flakkerende licht vormt het drietal tot wrakhouten boegbeelden, losgebroken van hun schepen en na een lange sluimertijd gedobberd te hebben in zout water, aangespoeld op een vreemde kust. Verweerde koppen, stulpend en wrattig als overdekt met zeepokken. schaduwspel verhult niet, maar benadrukt slechts hun inborst.
Verse nieuwsbrieven aan de muur maakten melding van mislukte pogingen om tot een nieuw handels­verdrag te komen, van de dalende waarde van aan­delen, mislukte herplaatsingstrajecten voor Lleroh-arbeiders, het toenemende probleem van open riolen in een stad ver hier vandaan, onhygiënische prak­tijken in Oba-ziekenhuizen, moord, incest, inbra­ken, diefstal en groeiende onlusten in de veer­tien Oba-wijken van Yin-Ghuel, de noodzaak tot meer waak­zaamheid nu Oba-misdadigers en Lleroh-smokke­laars hun werkterrein opnieuw richting de binnenstad hadden uitgebreid.
De Roodjassen hebben een prooi gegrepen. Het trom­geroffel roept de menigte van toeschouwers bijeen. Nieuwsgierig dromt het volk samen rond het schavot, terwijl de Roodjassen hun gevangene vastketenen. Ze laten de ongelukkige knielen, drukken zijn hoofd op een houtblok, kluisteren kettingen om zijn armen en benen die ratelend strak getrokken worden door vier metalen ogen. Zo uitgespreid is het nog slechts wachten op de beul.
*3 Beeldengids van de dierenriem, door Helene W. en Willem A. Koppejan ISBN: 90 202 1672 4. Dit boek beschrijft zowel het eerste als het tweede beeld. ‘Astrologische Mandala, de cyclus van transformaties in 360 symbolische fasen’ door Dan Rudhyar ISBN:90 6271 906.6. Dit tweede boek beschrijft alleen het innerlijke tweede beeld.
Spartan is de codenaam gegeven aan de nieuwe Microsoft Windows 10 browser die Microsoft Windows Internet Explorer vervangt. De nieuwe browser zal worden vanaf de grond opgebouwd en veronachtzaming van alle code uit het IE-platform. Heeft een nieuwe render-engine die is gebouwd om compatibel zijn met hoe het web vandaag is geschreven. …
De vrouw schrok wel. Haar ogen sprongen open als had ze een spook gezien. Ze liet de bussen bloed uit haar handen glijden. Even leek ze niet te kunnen vatten wat er gebeurde. Daarna waggelde ze schuimb­ekkend op Zohra af.
Direct was ze klaarwakker. Had die klootzak haar verraden? Ze greep naar haar wapen en kroop behoed­zaam naar de deur. Ze duwde zichzelf tegen de wand en luisterde naar de voetstappen. Ze zou maar één kans hebben. De voetstappen kwamen al dichter­bij.
en dat vind ik zo grandioos fout, geld maakt ongelukkig. des te meer geld, des te meer goed, des te ongelukkiger. daar gaat het ook juist om: WAT IS GELUK? mss heb ik er een andere definitie van en verklaart dat een hoop. geluk bestaat niet, niet op deze wereld iig. het is al ijdelheid. en dat is gewoon zo. ook liefde is betrekkelijk en leeg. ieder mens streeft naar geluk en dat is ook het doel van je leven, de bezigheid waar je je dagen mee vult. maar dan vraag ik mij af: hoe kom je op het idee om meer te willen als eten en drinken? waarom wil je een goedbetaalde baan? WAAR DOE JE HET VOOR? hoe haal je het in je kop je leven te vullen met geboren worden – studeren – werken – dood gaan? of ben ik de enige die daar niet bij kan? anders kun je toch net zo goed gewoon dood gaan? of net zo goed, veel beter eigenlijk.
Onze getallen bestaan maar in onze gedachten, zoals ook het oneindige, het grenzeloze, het eeuwige, etc. Ook die bestaan alleen maar in onze gedachten. Als gedachten! Als gedachten die ons de kans bieden verder te denken dan onze neus lang is. Gedachten die ons toelaten de lengte, de breedte, de hoogte, etc. van iets zo uit te rekken tot dat het vermogen van onze zintuigen en dat van ons verstand elk hun eigen onverenigbare en onverzoenbare weg opgaan. Maar telkens we iets voorstelbaars willen zeggen omtrent dat eindeloos uitgerekte “ding”, moeten we het net zoals de wind, het zonlicht, de integriteit van een staatsman of de barmhartigheid van een heilige zien te vangen in een vast of bewegend voorwerp of in een beeld van x meter lang, y meter breed en z meter diep. Een sluw en geslepen voorwerp dat het ons niet gunt ons verder te amuseren met spelletjes van rekbaarheid en onrekbaarheid. Meten, zo heet dat in de natuurkunde en in de wetenschappen in het algemeen. De liefde die Romeo en Juliet bindt, blijkt dan meer weg te hebben van een aankomend schip dan van een oneindige niet zichtbare horizon.
Het is op zich niet verkeerd om soms hulp te vragen. Ook in het hulp-wezen is het parelduiken geblazen. Het moet maar net klikken, en natuurlijk zal alles in goed overleg moeten gebeuren. Soms is het zelfs noodzakelijk om hulp te vragen. Wel is veel ‘hulp’ vandaag de dag een markt in plaats van liefdadigheid, maar dan gaat het om ‘roeien met de riemen die je hebt’.
Het was te gevaarlijk wie dan ook, gevaarlijk om zelfs Ujhalin in ver­trouwen te nemen, te onverstandig haar gedachten te delen, niet wijs te spreken over de dingen die ze gisteren en vandaag gezien had, gehoord had, gelezen had.
Het was vandaag dinsdag 28 november 2006 een bijzondere dag voor de Vlaamse en Belgische upper middle class: welke restaurants wonnen en verloren een ster in de Michelin-gids? Dat soort bekommernissen vormen de kern van de cultuur van de kampbewakers. Een figuur die in amper één jaar tijd bij de Vlaamse kampbewakers bijzonder populair is geworden, is professor Kerkelijk Recht aan de Katholieke Universiteit Leuven, Rik Torfs. Die man heeft die populariteit niet cadeau gekregen. Hij is een intellectuele self-made man, een entrepreneur eigenlijk, wat in Vlaanderen als land van de kleine ondernemer natuurlijk betekent dat je een bank vooruit mag gaan zitten. Hij heeft inderdaad een aantal troeven die bijzonder bewonderenswaardig zijn: hij is niet alleen intelligent, maar ook de bezitter van een excellente taalvaardigheid, hij kan het opvallend goed zeggen en brengen. Hij heeft altijd een pikant weetje achter de hand om je te verrassen en te ontwapenen. En hij slaagt er telkens in zich te presenteren als een dissident van alle mogelijke vastgeroeste denkstromingen en geloofsovertuigingen. En hij oogt sexy. Kortom: een ware postmoderne godheid.
Maar wat moest ze verder? Ze zag het niet zitten om alleen in de studeer­kamer rond te hangen, niet met wat zich daar had afgespeeld. Ze vond het ontzettend moeilijk te bepalen of dit nu allemaal in haar hoofd plaatsvond of niet, maar het feit dat Miranda’s pijn en het afschuw­wekkende spiegelbeeld met elkaar samen­vielen, deed haar het ergste vermoeden. En toch wilde een deel van haar geest er niet aan. Dit soort dingen bestond niet, gebeurde niet. De type­machine die uit zichzelf een woord op papier kwakte, het moest een logische verklaring hebben.
« vorige  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  16  |  17  |  18  |  19  |  20  |  21  |  22  |  23  |  24  |  25  |  26  |  27  |  28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  36  |  37  |  38  |  39  |  40  |  41  |  42  |  43  |  44  |  45  |  46  |  47  |  48  |  49  |  50  |  51  |  52  |  53  |  54  |  55  |  56  |  57  |  58  |  59  |  60  |  61  |  62  |  63  |  64  |  65  |  66  |  67  |  68  |  69  |  70  |  71  |  72  |  73  |  74  |  75  |  76  |  77  |  78  |  79  |  80  |  81  |  82  |  83  |  84  |  85  |  86  |  87  |  88  |  89  |  90  |  91  |  92  |  93  |  94  |  95  |  96  |  97  |  98  |  99  |  100  |  101  |  102  |  103  |  104  |  105  |  106  |  107  |  108  |  109  |  110  |  111  |  112  |  113  |  114  |  115  |  116  |  117  |  118  |  119  |  120  |  121  |  122  |  123  |  124  |  125  volgende » 
‘Ik mag blij zijn dat ik toestemming kreeg voor deze,’ mompelde ik. ‘De meeste mensen vinden het niet oké meer om dieren te houden voor voedsel of voor plezier. Ik moest een uitgebreid betoog indienen dat een vis me zou helpen geïnspireerd te blijven.’
Er zijn zoveel vormen, zoveel soorten wezens, zelfs ik ken ze niet allemaal. Sommige van hen zijn werkelijk afschuwelijk, anderen zijn van grote schoonheid. En wat betreft geliefden… Groot of klein, dood of demon, angstaanjagend of meelij wekkend, ze zijn allemaal verschillend en toch hetzelfde. Wil je een vrouwen­geheim horen?
Samuel stond hijgend net buiten de kamer die naar het balkon leidde. Hij probeerde om het hoekje te kijken, te zien wat er aan de hand was, hij zag niets. De eigenaar van de stem die hij net hoorde stond blijkbaar in de andere hoek van de kamer, net buiten zicht. Hij verstarde toen hij een streep bloed op de grond zag. Het gesnik van de kinderen beangstigde hem. Hij moest zich dwingen om niet de kamer binnen te stormen, dat zou niet verstandig zijn. Niet tot hij wist wat er aan de hand was.
Men had een wezen zoals zij in het plan en dat moest in stappen gaan, de verkregen intelligentie moest als plan naar een ontwikkeling van het ego beheersing gaan. Echter het ging de omgekeerde kant uit, de intelligentie versterkte het ego en daarmee zijn wij gedoemd straks te verdwijnen en dan zal er een andere mutatie komen die wel kan existeren.

One Reply to ““ramp overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting sieraden””

  1. ‘Ik ben er geboren, ik weet niet beter.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik wou dat ik je het kon vertellen. Ik… wacht even!’ Een twinkeling verscheen in zijn ogen. ‘Ik heb iets voor je. Misschien dat het ietsjes helpt.’ Hij dook de moskamer in trok daar een klein deurtje open wat grotendeels overgroeid was met mos. ‘Een klein experimentje voordat ik in de cryonische slaap ging. Misschien…’ Qwerty haalde een glazen stolp tevoor­schijn en koppelde een slang los. ‘Ha, zie je, het leeft nog.’
    Hij had dit eerder gezien, besefte hij opeens. De herinnering bleef net buiten zijn bereik, gaf alleen vage aanwijzingen over wat hij destijds gezien had. Het was lang geleden, in een van zijn eerste levens. Een ten­toonstelling van werk dat toen al oud was. Hetzelfde patroon, of toch bijna. En nu gemaakt door iemand die pas aan zijn eerste leven begonnen was.
    De rechtszaak werd voortgezet. In wat volgde legde een door de verde­diging opgeroepen psycholoog uit hoe het menselijk brein werkte. Het brein was tame­lijk vaak het slachtoffer van verkeerde inter­pre­taties, illusies, hallucinaties, verkeerde conclusies en foute aannames die de moeder van elke fuck-up zijn. Kortom, het menselijk brein was niet fool-proof. Aan het geheugen kon geen waarde worden gehecht. Integendeel, het werd vaak aangevuld om het beter te laten passen in de situatie van het heden, wat cogni­tieve dissonantie werd genoemd of als selectieve amnesia werd beschimpt.
    Praktisch kan een man zich terugtrekken in de hengelsport, op een zolder of in een schuur voor zijn hobby, terwijl mammie dienovereenkomstig een namiddagse meditatie of slaapje kan ontwikkelen of zich kan verliezen in borduurwerk en andere teruggetrokken aktiviteiten. Aangezien een eigen plekje niet altijd voor handen is moet men niettemin proberen in plaats daarvan je eigen dingen te hebben, bezigheden, een stoel, een speelhoekje, naaitafeltje, bureau etc. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *