“ramp overlevingsuitrusting lederen overlevingsuitrusting”

‘De ouderen verspilden enkel kostbare voorraden energie en voedsel. Onacceptabel. De jongere mannen waren gevaarlijk, want niet alleen sterk maar ook gevormd naar patriarchale standaar­den. Dat strookt met de zienswijze van mijn bouwers voor de opvoeding van de kinderen, dus moest ik ze opruimen. Van de vrouwen had ik eieren nodig met jullie specifieke genetische weerstand tegen de virussen die in de lucht zweven. Het oogstproces in deze omstandigheden is niet optimaal, ze hebben het niet overleefd, maar ik heb gelukkig voldoende eieren geoogst.’ Ariadne glim­lachte naar hem. ‘Het zaad dat ik op het oog had, dat heb jij me gegeven. Dus ben je niet nuttig meer, gewoon het laatste obstakel. Maar niet lang meer.’ Ze drukte een korte kus op zijn voor­hoofd en liet daarna zijn slappe lichaam op de grond glijden.
De vormloosheid die voorafgaat aan de ervaarbare en kenbare, vormgegeven wereld, draagt nog een rits andere namen: God (of Allah), het Niets, het Volkomen Nergens, het “Het”, de Big Bang, etc. En niet te vergeten: de Dood. Behalve die laatste naam die maar half in het plaatje past, zijn het allemaal termen of begrippen die verwijzen naar het “begin” of het (eerste) “beginsel”, het principe dat aan de basis ligt van het verschijnen van wel onderscheidbare en effectief ook onderscheiden vormen. Daarnaast kunnen ze fungeren als de oerbron die onze handelingen en prestaties moet geïnspireerd hebben (“God zij dank!”, etc.). De manifest geworden vormen, die in het licht van de oorsprong of tegen de achtergrond van het Niets, God & co tevoorschijn komen, zijn evenwel niet “eeuwig”. Voorzichtigheid is wel geboden met dit laatste woord. “Eeuwig” staat hier in onze voorstelling als tegenovergesteld aan “beperkt qua duur, tijdelijk”. Met “eeuwig” in de zin zoals Plato zijn Ideeën als de ware werkelijkheden opvatte, wordt echter expliciet bedoeld dat iets geheel buiten tijd en ruimte staat en dus geen geschiedenis heeft. Deze betekenis van “eeuwig” is hier duidelijk niet aan de orde. Want geschiedenis is het lot waaraan geschapen en onderscheidbare vormen nooit ontsnappen.
‘Geen goed idee,’ antwoordde ik hoofdschuddend. ‘Geen goed idee, echt niet, Jonas.’ Ik vertikte het ook om hem met meneer aan te spreken. Hij was gewoon Jonas, niks meer dan dat, de hufter. Ik zuchtte. ‘Dus jij wilt al die Marsdieren te voet op pad sturen? Ze gaan dagen, misschien wel weken moeten stappen om de afstand af te leggen naar Euphrat. Heb je enig idee hoe ver we al van de stad verwijderd zijn? Wat is je functie eigenlijk?’
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
Ook zijn een aantal Louvre-ramen kapot, er zit geen glas meer in of er zit geen beweging meer in het sluitings-mechanisme, zodat in de regentijd de tropische regenbuien (vanaf mei 2013 weer actueel)  ook de bedden kunnen natregenen.
De cirkelvormige beweging van inzicht, inleven, mededogen en uitzicht hebben mij geleerd en leren mij nog steeds het leven met al zijn ervaringen tot een geheel te maken en het gevoel te hebben van continuïteit tussen verleden en heden.
Het boegbeeld belichaamt de ziel van het schip, zeggen zij met een romantische inborst. Maar de Baal is een kraak, een hoge beroete kolos en zij is daarvan juist de antithese. Haar fijne ivoren beelte­nis is gesneden uit walvisbot.
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
Sex is, eenmaal ertoe gekonditioneerd een behoefte. Het vormt een evenwicht van neurotransmitters in de hersenen, een evenwicht van energie en voedselinname voor het lichaam,een evenwicht van associaties in de samenleving en een bepaald type van plicht naar de Godheid van de aanbidding, de politieke leider, het wetenschappelijk paradigma of zelfs een klimaat. Soms wordt de fixatie van het sexueel gedrag leven genoemd, terwijl anderen het een soort van dood noemen daar er niets schijnt te gebeuren buiten het kader van de sexuele konditionering: men ontwikkelt niet werkelijk nieuwe belangstellingen of intelligentie. Ook de creativiteit kan ernstig geblokkeerd zijn gehecht aan bepaalde perversies geen weerstand of genie vindend.
De echte stad ligt natuurlijk hogerop, daar tegen de rots Krabbenpunt aan. Verder bij de haven vandaan, langs de tijdelijk opgeworpen houten bouwsels, de verzakte paalhutten en armzalige woonsloepen van de vissers, over de doorzadelende houten planken, langs de naar vis stin­kende krotten in het zand, langs al het wrakhout dat lig te wachten op het volgende springtij dat alles weer weg zal spoelen, daar voorbij verschijnen de eerste stenen huizen van Wurmwater, dat door velen Wurmwater-aan-zee genoemd wordt. De huizen die tegen de voet van de grote rots Krabbenpunt aanschurken lopen bij zwaar weer ook onder water. Bij wind uit zee verzamelen de bewoners hun schamele bezit­tingen en wachten af welke rampspoed de storm hen brengen zal.
Ik zat in een van de achterste coupés. Het geluk van platzak te zijn. De voorste coupés waren samengeperst schroot, Marsiaanse dieren incluis. Eén blik door het raam was genoeg om daar vrij zeker van te zijn. Bij ons viel het, daarmee vergeleken tenminste, nog mee. Het monorailstel hing scheef, de vloer helde helemaal naar rechts, en uiteindelijk hingen we toch nog op de rail, vastgehouden door de andere treinstellen voor en achter ons. Er waren gaslekken, de giftige atmosfeer drong langzaamaan naar binnen, er waren gewonden, er was bloed, er was gejammer en gesnik en wat deed Jonas Grimpeerd? Zijn pak afvegen, een gasmasker opzetten, en hooghartig om zich heen kijken. Het lef van een eerste­klasser die per ongeluk het geluk had in tweede klas te belanden, en daarmee zijn leven gered zag.
We hielden die middag halt aan de voet van de eerste hogere uitlopers van de kraterrand. Grote rotsblokken waren als door een reuzenhand in het rond gegooid. De impact van de asteroïde die de krater had veroorzaakt, moet enorm geweest zijn.
In de jacht krijgt de mens besef van perspectief: hij beseft dat hij iets anders ziet dan de andere jagers die zich aan een andere kant van de prooi bevinden. En om zijn eigen handelen te bepalen en efficiënt te maken moet hij zich identificeren met het perspectief van de andere jagers. Ik en Ander verschijnen hier voor het eerst in een dialectische relatie. In de jacht moet men niet alleen zijn eigen perspectief, zijn eigen verhouding ten opzichte van de prooi bepalen, maar zich ook voorstellen in het perspectief van de andere jagers. Men moet de zaak vanuit een andere hoek bekijken. Naarmate de stam zich afsplitste in afzonderlijke wooneenheden of families, ontwikkelde zich ook een familieperspectief gebaseerd op de eigen ervaringen van elke familie. En naarmate elkeen binnen deze meer gedifferentieerde wereld ook meer en meer alleen ging zijn, deed men persoonlijke ervaringen op en bouwde men gedragsrelaties op met voorwerpen of wezens waar niemand anders zo’n verhouding mee had. Uiteindelijk kon men spreken in naam van de stam, van de familie of van zichzelf, dit in verschillende contexten maar ook gewoon door elkaar in een zelfde conversatie. Men kon zichzelf ‘tegenspreken’ en tussen sprekers konden meningsverschillen ontstaan. Op het niveau van de hersenen betekent dit dat mensen persoonlijke hersenconnecties en hersencircuits vormden die ze met niemand anders deelden. Er kwam met andere woorden ruimte voor zoiets als persoonlijkheid. De één reageerde op nieuwe voorstellingen en ervaringen door emotioneel te reageren (connecties tussen cortex en limbisch systeem), de ander door deze nieuwe voorstellingen te verbinden met eerdere (associaties tussen verschillende delen van de cortex). Vrouwen reageerden anders dan mannen, kinderen anders dan volwassenen en ouderen. En nog duizenden jaar later, in de neolithische beschaving, zou de smid anders reageren dan de priester of de soldaat. Breinen gingen dus verschillend gaan functioneren. Het brein van hersenfilosoof Daniel Dennett functioneert anders dan dat van de intellectuelen van de Parijse rive gauche. Het hier ingevoerde begrip persoonlijkheid slaat op een gedragsstijl, niet op het Ego als ‘centrum’ van ons wezen.
De trend duurzaamheid gaat over People, Planet, Proffit, het is een groeiende trend. De focus ligt binnen de sector nog op het ‘Planet’ domein. In de maatschappij is veel aandacht voor het ecologische aspect van duurzaamheid. Omgaan met onze planeet, slim gebruik maken van restproducten en energie of creëren van ‘schonere’ energie zijn daar voorbeelden van (Raessens, 2011).
Blauwhuis, 25 februari 2016 07 Nieuws St. Gregoriusschool Inhoud Agenda Personele zaken en stagiaires Kwartiergesprekken Andere tijden of niet? Vastenactie De week van de BMS Open Dag Oud papier Knutselcircuit
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
Berend liep naar de koelcel en keek om zich heen. Zijn hoofd klopte. Hij begon tournedos, steaks, runder­lendes, oerhammetjes en kalfs­niertjes in zijn armen te laden. Achterovergeleund draaide hij zich om, liep naar de keuken en stortte alles uit op de grote werktafel. Terug in de koelcel legde hij lamsbouten, lamsschouder en gepikeerd gebraad op de grote bak met al gemalen gehakt en zette dit bij de rest. Berend ver­zamelde de worsten die aan het rek naast de deur hingen en haalde de rij gevilde konijnen en geplukte kippen van de haken. Hij bekeek de smalle, kale dieren die in twee enorme vleestrossen hulpeloos aan zijn vingers hingen en plofte ze op het werkblad.
Beslist.nl maakt gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Wij gebruiken onder meer analytische cookies voor optimalisatie van jouw gebruik van onze website. Daarnaast plaatsen ook derden tracking cookies om jou bijvoorbeeld gepersonaliseerde advertenties te tonen. Ook social media-netwerken plaatsen tracking cookies. Deze cookies volgen je gedrag op internet. Lees ook ons cookiestatement voor meer informatie. Ga je verder met een bezoek aan onze website door een klik te plaatsen, of door hierna op akkoord te klikken, stem je in met het plaatsen van cookies en het verwerken van de gegevens die wij en onze partners daardoor verkrijgen.
Maar Berend kreeg geen antwoord over zijn lippen. Hij staarde, met ogen zo wijdopen gesperd dat zijn hele iris wit was omrand, naar de saucijs op Willems bord. Zijn mes had een snee in het vel gemaakt, waar het vlees zich nu doorheen perste. Een klein plasje jus breidde zich eronder uit. Het was een korte maar harde kreet geweest, rauw en vol wanhoop.
Alle houders aan de vochtige muur waren leeg, op één na waarin een walmende toorts brandde. Hier en daar lagen wat balen en ook stond er een ruwe kist tegen de wand. Voor het overige was de hal van Cynethryths Toren leeg. Een steile houten trap voerde naar de volgende verdieping. Maar aan de overzijde van de deur verrees een meer dan manshoog beeld, gemaakt van aardewerktegels: een taps toelopende koker bekroond door een vrouwenhoofd met een diadeem waarop gebarsten schijven en vogels van klei waren bevestigd. In buik en borst leek een deurtje te zitten, alsof dit beeld een oven was, klaar om gevoed te worden met onheilige offers.
Voor Heiploeg zijn vooral de machinaal gepelde garnalen het product van de toekomst. Groot voordeel is dat de garnalen zo meteen na de vangst gepeld en verpakt kunnen worden in Lauwersoog. De firma heeft veertien pelmachines in gebruik en volgend jaar komen er nog tien bij. “De onderhandelingen met meerdere grote afnemers zijn inmiddels afgerond. Het komende jaar wordt gezorgd voor een bredere verkrijgbaarheid met meer verkooppunten. Zowel bij de betere vishandel zoals het Visgilde, als bij de groothandel, denk aan Hanos en de Makro, zal onze garnaal verkrijgbaar zijn”, aldus Roel Soldaat.  Aardig is dat op het sluitzegel de naam van het schip dat de garnalen gevangen heeft staat.
Handige multitool voor survivalactiviteiten Deze multitool beschikt over een kniptang, een bijltje, een mes, een flesopener, een zaagje en een hamer. Uiterst geschikt voor buitenactiviteiten of camperen. Kenmerken: * Vervaardigd uit staal van een hoge kwaliteit, duurzaam, handvat van bakeliet. Comfortabele grip. * Productnaam: multitool
Assertiviteit betekent te verkondigen; invloed uit te oefenen. Het is een heet hangijzer: wat dienen we in onze assertiviteit? De religie maakt zich zorgen over ketterij en de wetenschap is bezorgd over onwaarheid. De politiek maakt zich druk over samenwerking. Tezamen betekent het dat iedereen bezorgd is over waarheidlievende samenwerking ten behoeve van de ziel. Ziel is het woord dat het ego-begrip tegenwicht biedt dat zelfzucht in weerwil van andere zelf-interessen vormt en daarmee vervalt in de razernij en storm der ketterij. Het gaat om eenheid in diversiteit, het gaat om de ziel. Het ego is een gevolg van materiële identificatie ten gevolge waarvan mensen geneigd zijn tot oppositie en het in projectie verschuiven van de schuldvraag. De klassieke lering der assertiviteit bestaat er derhalve uit het eigen geweten te behartigen terwille van de eigen ziel en op te passen voor egoïsme dat de eigen materiële positie behartigd. Het ego-begrip is onvermijdelijk omdat de behartiging van het materiële eigenbelang onvermijdelijk is. Het is door de onderwerping van het ego aan de belangen van de ziel dat men het ketterse -isme van de schizoïde oppositie te boven komt. Aldus houdt een juist begrip van assertiviteit in dat men niet de belangen van een ander schaadt. Wat we anderen noemen behoeft dan nog nadere overweging.
Helaas: in het Engels of het Frans (laat staan in het Duits of Spaans) jongleer ik niet zo maar met de taal. En al heeft een Amsterdamse veel-uitgever me eens terug gefloten met de melding “te wetenschappelijk om literatuur te zijn, te literair om wetenschap te zijn”, een degelijk werk moet toch ook leesbaar zijn, en met enige zwier geschreven, nee? Ik hoef immers geen cv te stofferen met saaie hardcovers die academische jury’s bij hun beoordeling moeten toelaten bewijs te leveren van hun beheersing van een exclusief specialistenjargon.
Heimwee overspoelde Berend. Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Hij dacht aan de plakjes worst, die hij zaterdagmiddag mocht uitdelen aan de klanten, nadat hij er eerst heel zorgvuldig kleine Hollandse vlaggetjes in had geprikt. Hij dacht aan de jaloezie die hij voelde toen Willem pa vertelde dat hij de slagerij wilde overnemen en pa hem daadwerkelijk omhelsde. Hij dacht aan de teleur­stelling in pa’s ogen toen hij op zijn achttiende verjaardag opbiechtte dat hij wilde verhuizen naar de stad, om bouwkunde te studeren. Hij dacht aan de dag dat hij, in stilte gehol­pen door zijn broer, weer in zijn oude slaapkamer was getrokken terwijl de rouwkransen nog in de woon­kamer stonden. De woonkamer, die moeder ooit had ingericht en die Willem nooit had veranderd. Hij dacht aan hoe Willem altijd bij pa en moeder was blijven wonen en alle zorg op zich had genomen, tot aan het einde. En hij dacht aan de zonnige ochtend toen ze samen op de stoep voor de slagerij stonden en zich afvroegen of de naam op de gevel en het raam nu aangepast zou moeten worden.
35. 33 schokbreker die psychologisch gezien, hapklare brokken van het pro- bleem maakt. In figuur 7 worden de bijverschijnselen weergegeven die dan kunnen optreden. In deze figuur staat ook vermeld in hoeverre deze herken- baar zijn voor de ondervraagde partners. De verschijnselen versterkte schrikreacties, verhoogde oplettendheid worden door hen het meeste herkend. Dat is niet vreemd, want er is een soort bedreiging in het leven van deze mensen bijgekomen. Figuur 7: herkenbare bijverschijnselen/symptomen Alle genoemde symptomen kunnen afgewisseld worden door neer- slachtigheid. Je zult goede en slechte dagen hebben; dagen dat herin- neringen en emoties zich opdringen, maar ook dagen dat je er niet aan
Darwin propageerde rond 1860 de manische idee dat de mens van lagere diersoorten afstamde, en niet (zoals de goegemeente tot  dan toe aannam) van God, die vanzelfsprekend niet in vraag kon worden gesteld, niet op zijn doen en laten kon aangesproken worden. Sindsdien is het een hels heen en weer geweest van koortsachtig zoeken naar tastbare verschijningsvormen van de Eerste Mens (versus de romanficties in schunnige boeken zoals de toen populaire maar half op de “index” staande Bijbel, met al zijn harde porno). En een zoeken naar “missing links” tussen u en ik aan de ene kant en bavianen, gorilla’s en chimpansees aan de andere kant. De Mens is ondertussen al honderden keren op een eerlijke, faire manier gevonden maar is ook al even veel keer door fraudeurs in elkaar geknutseld met wat klei en ongebluste kalk.
Want Beijjun was haar belofte nagekomen. Eerder die dag was op het kantoor van de fabriek van haar moeder een telegram bezorgd. Een spoed­bestelling voor zesduizend strekkende meters fijngeweven linnen.
Berend keek naar de slagerij aan de overkant van de straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in de verf zat. Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. Het winkelbelletje rinkelde. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord. Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen. In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen.
‘Mooi, eet nog snel wat, ik denk niet dat we daar straks nog veel tijd voor zullen hebben.’ Hij schepte een kom vol met dampende brij en gaf die aan haar. Zelf nam hij af en toe een lepel uit de pan terwijl hij nerveus om zich heen bleef kijken.
Hij herinnert zich de jonge vissenkop nog wel. Zijn naam is hij vergeten, evenals de precieze plek waar hij hem begraven heeft. Over de jaren heeft hij zoveel slachtoffers in de grond gestopt om de wormen te voeren. Ze zien in hem een veerman die ze terug naar het leven kan loodsen, maar hij is hun engel des doods.
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Zijn buik was kaal, waar de predatoren hem met rust hadden gelaten. Niet zomaar een beetje haaruitval, maar helemaal, compleet kaal. Als een pasgeboren welp. Rozig en kwetsbaar. Ingevallen en plat, niet zoals een tonronde ezel zou moeten zijn. Het stikstofmasker was van zijn snuit gegleden en zijn muil hing open. De zware kiezen, malers, werden al dof.

One Reply to ““ramp overlevingsuitrusting lederen overlevingsuitrusting””

  1. Teken Teken komen mischien niet zo vaak voor als vlooien maar ze kunnen in de zomermaanden toch voor heel wat overlast zorgen. Vaak worden teken opgelopen na een wandeling in het bos of de duinen. Teken houden zich daar op in de begroeing en zodra ze een warmbloedig dier voelen laten ze zich vallen. Er zijn meer dan 1000 verschillende soorten teken waarvan sommige ziekten over kunnen brengen (waaronder de ziekte van Lyme, die ook bij de mens kan worden overgebracht door een tekenbeet). Zeker wanneer je de Staffordshire Bull Terrier meeneemt naar een zuidelijk vakantieland is het daarom noodzaak je Engelse Stafford tegen teken te beschermen.
    Harrald nam zijn eerste rugzak en wandelde langs de stellages. De labels op de planken waren verdroogd en hier en daar verkruimeld. Gestaag vulde hij elk van zijn drie rugzakken tot hij die maar net kon dragen. Hij wist vrij zeker dat hij regelmatig zou moeten uitrusten, maar dat maakte niet uit, hij kon altijd nog een keer terugkomen om voorraden bij te vullen.
    Praktisch kan een man zich terugtrekken in de hengelsport, op een zolder of in een schuur voor zijn hobby, terwijl mammie dienovereenkomstig een namiddagse meditatie of slaapje kan ontwikkelen of zich kan verliezen in borduurwerk en andere teruggetrokken aktiviteiten. Aangezien een eigen plekje niet altijd voor handen is moet men niettemin proberen in plaats daarvan je eigen dingen te hebben, bezigheden, een stoel, een speelhoekje, naaitafeltje, bureau etc. 
    Opmerking: op dit moment ondersteunen we Rembours naar Saudi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. We sturen je een bevestigingscode naar je telefoon om te veriferen dat je contactdetails juist zijn. Zorg ervoor dat je alle instructies uit het bericht opvolgt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *