“prepper overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting rood kruis”

‘Ik verwacht dat de Mast nog niet van mijn terugkeer weet, maar de tijd dringt. Mook moet weten dat ik nog leef, dat ik nog Groot-Alloceur ben, en dat zijn tijd voorbij is. Maar die confrontatie moet ik wel zo snel mogelijk aangaan, voor hij gelegenheid heeft gehad om een vervanger naar voren te schuiven.’
Berend waste in de ouderwetse badkamer zijn gezicht en trok een dikkere trui aan. Buiten joegen de blaadjes langs de ramen. Hij ging op de rand van zijn bed zitten en probeerde na te denken totdat Willem hem naar beneden riep, waar de pannen al op tafel stonden en de lamp al aan was. Hij schoof aan, maar schepte niet op.
Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde.
Natuurlijk is het nodig te discrimineren in de zin van je bewust zijn van verschillen. Zelfs twee identieke moleculen nemen een andere plaats in in de tijdruimte (afb.). Het gaat er niet om het het gebod van het bewustzijn te weerstaan dat zegt de verschillen te zien. Op dezelfde manier als men zich moet herinneren dat ziel zelfherinnering is, terwijl niet alle zelfherinnering de ziel ten dienst staat, moet wat dit betreft eveneens worden geweten dat het zien van verschillen in het belang van bewustzijn niet inhoudt dat het maken van een onderscheid in het belang van bewustzijn is. Zoals met het verdedigen van de eer moet men geïnteresseerd zijn in het niet verliezen van het verstand door valse identificatie. Ondanks de geslachtelijke identiteit, het belang van je eigen raciale cultuur, religie of wat voor materiële vorm dan ook, de werkelijkheid van de ziel, het belang van gewetensvolle zelfherinnering verandert niet. De vorm van de zelfherinnering foutief aanzien voor het doel ervan dat het zich zelf herinnerende zelf is is de definitie van verbijstering. 
Winter survival voorbereiding: Ik ga dan wel naar een plek waar het goed koud kan worden. Ikzelf wordt niet graag koud. Zeker ‘s nachts niet.(en de nachten zijn daar extra lang). Ik neem het volgende mee.
Maar dit was geen horrorfilm. En ze was het zat. Zat om bang te zijn, zat om verdrietig te zijn. Er helemaal klaar mee om iedere dag maar weer op te staan met het gevoel of er een steen op haar maag lag en haar hoofd vol watten zat.
Boven Berend zoemde de TL-buis. Op het hakblok, in een dikkig plasje bloed en vocht, lagen twee nette konijnebouten. De kleinere delen, de niertjes en de lever waren iets apart gelegd. De kop lag er ontveld naast. Berend keek ernaar en slikte weer. Met een boog schuifelde hij om het hakblok heen, naar de stalen werktafel. Naast de runderlende lag het grote snijmes, het scherpste dat ze hadden in de slagerij. Berend wist dat Willem niet veel op had met carpaccio, maar dat de klanten het graag kochten. Heel dun snijden, dat was de truc.
Zodra hij voor haar stond haakte ze haar vinger achter zijn riem en trok hem achter haar het huisje in. Hij legde de rugzak bij de anderen en ving haar vervolgens in zijn armen. Hij kuste haar, eerst zacht, maar al snel begerig. Zijn handen gleden over haar rug en billen en hij kneedde haar zachte vlees. Alle gedachten aan ‘kunstmatig’ en ‘robot’ waren ver­dwenen en Harrald liet zich meevoeren in het moment.
Bevrijding: het doel van de geestelijke oefeningen. Vaak geassociëerd met het begrip verlichting. Terwijl verlichting het (soms plotselinge) resultaat is van onthechting (denk aan “een zucht van verlichting” als iets van je afvalt) heeft bevrijding een ruimere betekenis in de zin van ook nog komen tot een idee van dienstbaarheid aan datgene wat de verlichting bewerkstelligt. Waar verlichting bij gebrek aan formulering van wat er voor de last in de plaats komt een gevaar van psychische ontsporing in zich houdt wordt bevrijding als een hoger doel gezien omdat ze het idee van dienst aan het ideaal, God , de ziel, de Orde of de gemeenschap insluit. Het begrip bevrijding heeft vooral betrekking op het realiseren van een dienstbare relatie op het geestelijk vlak. Op het materiële vlak spreekt men van gehechtheid als dat niet is onderworpen aan het geestelijk doel (b.v. t.v. kijken uit ‘liefde voor de medemens’ kan een bevrijding zijn, mits men op geestelijk gezag ook een dagje nee kan zeggen tegen die afstandelijkheid.).
krant/reageer op www.de-eenling.nl 3 nr. 1 september oktober Transgender van de toekomst niemand nodig Binnenkort baar ik mijn eigen kloon Hoe gaat het met de levensverandering, mevrouw Bakker? Een transgender beauty Queen uit Engeland heeft haar eigen sperma laten invriezen. Wanneer haar verbouwing compleet is kan ze nog steeds kinderen krijgen. Geluiden gaan op dat men in de toekomst in staat is om transgenders kinderen te laten baren. Het betreft Talulah Eve Brown, 22, die geboren is als Aaron, en zich in haar kindertijd een- zaam en verward voelde. In 2014 werd ze gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Een diagnose waarbij men zich onprettig voelt met de seksualiteit. Ze begon met haar veranderingen in een vrouw en betaalde 800 pond om haar sperma te laten invriezen. Ze vertelde dat haar ideaalbeeld was te settlen in een relatie maar dat ze zich ook realiseerde dat ze alles zelf kon en dat niemand haar zou kunnen tegenhouden een kind zelf groot te brengen. “ En dat was pre- cies wat mijn moeder deed, mij in haar eentje opvoeden. Dus dan kan ik dat ook. Ik ben geboren als een sterke onafhankelijke vrouw en als een moeder.” Miss Brown, uit Burton-on-trent, Staffordshire, zei dat ze altijd geweten heeft anders te zijn. Tijdens schooltijd had ze bij vriendschappen met jon- gens innerlijke gevechten met zichzelf. “Ik wist gewoon niet hoe met ze om te gaan. Ik voelde me gedwongen in allerlei stereotype mannelijke activite- iten te vallen, zoals sporten, maar voelde me al die tijd veel meer op mijn gemak met het spelen met mijn Barbie poppen en met mijn moeders kleding dragen.” Zoon, het is tijd een serieus Op haar dertiende kwam ze uit de kast als homoseksueel en begon ze met make up te experimenteren. Toch bleef ze zich nog steeds onprettig voelen. gesprek te hebben Uiteindelijk realiseerde ze zich dat ze een verandering tot vrouw wilde aan- gaan nadat ze een openlijk transgender, Big Brother deelneemster op tv had gezien. “Toen ik begon met de studie schoonheidsverzorging besloot ik om full time te leven als de trotse vrouw die ik wist dat ik was.” We respecteren uw wens een In 2014 bezocht ze de kliniek Nottingham en werd uiteindelijk officieel gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Sinds het begin heeft ze hor- vrouw te zijn. Laten we beginnen moonbehandelingen en in de nabije toekomst krijgt ze borstimplantaten, een vagina, en wordt haar Adams appel kleiner gemaakt. En een laser haar met uw salaris met 20% te korten. verwijdering. Na twee van de acht sessies is ze erg tevreden. “Wat mijn zelfvertrouwen voornamelijk beïnvloedt is de aanwezigheid van een adam- sappel.” “Ik werk in een familie restaurant en soms merken kinderen het aan me en ik overhoor hun ouders dan of ik een jongen of een meisje ben. Het kan ongemakkelijk zijn als de ouders dan niet weten wat te zeggen. Soms willen ze niet dat hun kinderen door mij bediend worden. Mensen zouden niet zo moeten oordelen. Het maakt niet uit. We verdienen allemaal een gelijke behandeling. Haar droom is om gekroond te worden als de nieuwe Miss transgender United Kingdom. De eerste verkiezing in deze discipline. Op haar prof- ieltekst voor de miss verkiezing schrijft ze dat als gemeenschap transgen- ders zich te lang verborgen gehouden hebben. Maar nu in 2015 zijn we hier, trots, en zouden we gevierd moeten worden en niet slechts getolereerd. “Ik vertegenwoordig iedereen die moeilijkheden met het leven heeft gehad, iedereen die zich een minder persoon heeft gevoeld of voelt enkel vanwege de persoon die zij of hij is. Ik heb in mijn leven zoveel overwonnen, ik ben trots op wie ik ben en op de vouw die ik ga worden.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Deels is deze verwarring het werk van naïeve onwetenden die zich graag koesteren in hun onwetendheid: deze past immers in hun kraam. Anderzijds het opzettelijke werk van kwaadwilligen of minstens toch van opportunisten.
Ophalen van Ouagadougou, in het buurland Burkina Faso, is nog het makkelijkste. Al is het niet makkelijk te bedenken dat een gepensioneerd specialist wel graag in een geriefelijke auto zit wanneer de route vier uren over een hobbelige weg voert. Maar om hier de gasten onder te brengen in het Guesthouse, ze dan alle dagen van lekker eten te voorzien, en van water en stroom, en voor hen de airco in werking te krijgen al voordat ze er zijn en dan ook nog zonder gemopper op tijd drinkwater en WC papier voor hen te kopen, nauwelijks één van die dingen gaat automatisch goed.
Ik zakte weer op mijn knieën toen een pijnscheut door mijn voeten trok, en mijn bionische handen opeens onaangenaam strak kwamen te zitten. Het klem­mende gevoel ging over in snijdende pijn­schok­ken. Ik rukte de bionische onderdelen af.
Waar ik niet aan had gedacht, was dat ik haar zou missen. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook fysiek. Mijn armen verlangden naar haar kleine lijfje, mijn oren hunkerden naar wakker worden door haar gebrabbel en mijn borsten snakten naar haar mondje. Ik was voortdurend naar haar op zoek en moest mezelf oppeppen om vrolijk in de camera te kijken die robot-Lars behulpzaam omhooghield. Ik sleepte me door de dagen en holde bij iedere ‘pling’ naar het controlepaneel om mijn lieve meisje te zien, dat op iedere foto groter werd en in een mum van tijd haar baby- en peuterfase achter zich liet.
Een twijfelachtige bewering, gezien de wijd­ver­breide sodomie en pederastie onder de zwervende dienaren Gods, zeker als die nog konden lezen en schrijven ook. Maar Urendel kon natuurlijk de waar­heid spreken. In elk geval hadden de ouders, broers en zussen en de oom van de jongen zich na de gillen onmiddellijk en met grote woede op de monnik geworpen, zodat de vier wapenkechten van Harbrand, die dommelden op de aarden vloer beneden, hem hadden moeten ont­zetten. Een wilde schermutseling was in het eerste ochtendkrieken losgebarsten in de gelag­ruimte en buiten de schamele muren van leem, mest en vlecht­werk. De krijgers hielden flink huis onder die halfwilde familie, maar die weerde zich verwoed en twee van Harbrands mannen hadden er al het leven bij ingeschoten toen Harbrand zelf en de dwergman van de slaapzolder waren afgedaald. Urendel wurgde op dat moment bij de haardplaats de waardin met het koord van zijn pij; haar benen trapten verwoed, haar handen klauwden vergeefs naar het vertrokken gezicht van de monnik. De herbergier, haar man, lag met zijn kop in de smeulende turf. Zijn rug vertoonde een wond zijn voddige hemd al met bloed had doorweekt. Aan de rand van de haard flakkerden de vlammetjes weer op, als tot leven gekomen door de verrukking van het onverwachte bloedbad.
Het beeld van de 3de graad van Steenbok laat ons een integratie zien van het etherische in de stof; Geest, Ziel en lichaam en het dralen van ja/nee tegelijk om het nieuwe aan te gaan. Wat niet verbonden is met de Godsvonk en het universele, zal waarschijnlijk stabiliteit verliezen. Verbondenheid met het innerlijk en de eigen Wezenskern en Geest zal wel stabiliteit geven en je maken als een rots in de branding, vanwaaruit je weet hoe te handelen vanuit de eerste impuls.
We vierden Lars’ drieënzestigste en mijn negenen­dertigste verjaardag tegelijkertijd. Kort daarop werd moeder vijfennegentig en kon ik weer de ruimte in. Ik geloof dat ik niet eerder zo blij was om te kunnen vertrekken. Anderhalf jaar had mijn dochter rood geflikkerd en niets tegen me gezegd dan het hoogst noodzakelijke, tenzij ze op haar stok­paardje zat: hoe verderfelijk het stilzetten van misdadigers wel niet was. Dan discussieerde ze net zolang tot haar stem oversloeg en ik er het zwijgen toe deed, zelfs bij groen.
Berend hield zijn mond. Hij dacht er aan dat hij straks alleen in de slagerij zou staan en dat al het vlees door zijn handen zou moeten. Misschien zou hij een hulpje aan kunnen nemen om de klanten te helpen, maar er moest wel iemand aan het werk in het slachthok. In de keuken. De vleesmachine bedienen en de worst snijden. De lendes en de hamlappen. De rode stukken rosbief met hun grove vezelstructuur, die bloeden als je er op drukt. Die krijsen als je er een mes in zet. Berend rilde.
‘Breng dit naar koning Offa,’ zei de ridder. Hij maakte een nog grauwere indruk dan anders. ‘Ik blijf hier.’ Zijn ogen gingen rond. Toen liep hij op het grote aarden beeld af, stapte door het deurtje en trok het achter zich dicht.
11. Wat doen we PEWS in de praktijk Andere verschillen Rapid Response Systems Afferente poot Activatie criteria: one-tier vs two-tier Efferente poot Beschikbaarheid & samenstelling RRT/MET Inconsistente implementatie met grote variatie in gebruikte systemen Bemoeilijkt aantonen effectiviteit PEWS
Een tinteling alsof mijn hele lichaam slaapt verge­zelt het gevoel van samentrekken, verdikken, dat net geen pijn wordt. De mist stolt. Mijn lijf, mijn benen nemen vorm aan in de cabine. Ons voorgepro­gram­meerde directief werkt perfect: mijn vorm vult zich, de con­tou­ren van mijn buikje worden zichtbaar, de kuil­tjes in mijn knieën, mijn brede handen. Na enkele tellen kan ik mezelf zien, een uitgerekte, half door­zichtige spiege­ling in de gebogen binnenkant van de cabine. Proprio­ceptie, het gevoel dat ik in mijn lichaam woon, keert terug.
Haar ademhaling versnelde en haar hoofd begon te tollen. Snel ging ze weer op de matras zitten. Ze voelde zich misselijk en de weeïg zoete smaak van de reep kwam omhoog in haar keel. Ze moest contact hebben met de aarde. Wanhopig drukte ze haar handen tegen de trunomium vloer maar voelde enkel kille, artificiële substantie. Paniek welde omhoog. Haar lichaam schreeuwde om buitenlucht. Koorts­achtig dacht ze na.
We hebben ook besproken dat ik in principe in augustus ophoud. Hij snapte er helemaal niets van. Dat ik een punt maakte van een paar vergunningen, dat dat kon, dat was zelfs nooit in zijn hoofd opgekomen, ondanks wat ik erover had gezegd en geschreven. Nee, dat ging zijn pet te boven. Jammer om te merken hoe verschillend culturen zijn, dat ieder waarschuwingsignaal  niet wordt opgepikt, hij leek verbaasd als een oprecht kind; hij vertelde dat hij zelf altijd had  gedacht dat hij zoveel voor me gedaan had en dat hij niet beter wist dan dat ik liever in Ghana dan in Ethiopië werkte. En dan nu ineens dit, dat ik deze zomer al weg wilde. Dat was voor hem een grote teleurstelling. Ik had bijna medelijden met hem toen hij mismoedig terugliep naar zijn auto. Haat of wraak kan ik er niet bij voelen, alleen een mateloos gevoel van teleurstelling. Dat je zo langs elkaar heen kan praten en elkaar dan niet hoort/
Een vrouw is gecharmeerd door zijn hoffelijkheid. Afspreken met het andere geslacht een duurzame relatie willend, moet een man zich verplicht voelen bewijs te leveren van zijn vermogen voor haar te kunnen zorgen. Zelfs de meest geëmancipeerde vrouw heeft een klein hoekje in haar hart voor de prins op het witte paard. Zelfs een prostituée zal bewijs eisen in de vorm van geld. Op één of andere manier, welke vrouw er ook gewild is, moet de verantwoordelijkheid voor de situatie duidelijk zijn. Zonder dit bewijs kan ze de man beschouwen als een jongere broer of een hond die ze aan de lijn moet houden en na gebruik laat zitten. Een man moet er niet intrappen voor klein broertje of hond door te gaan niets te bieden hebbend en zoveel mogelijk gebruik makend. Ze zal beledigen, kleineren en hem afwijzen als hij tekort schiet in het leveren van het bewijs van zijn vermogen zorg te dragen. Daarom heeft iedere man een plan, een motief en een onderneming, of hij zal doen alsof alles duidelijk zou zijn. Het is niet slecht naar een ideaal toe te leven. Zij zal ook voorwenden onafhankelijk te zijn terwijl ze het absoluut niet is. Het bewijs van de mannelijkheid kan sexueel zijn, maar moet niet zo zijn. In het bijzonder in het begin moet men er voor zorgen dat het hogere motief overheerst. Het is heel makkelijk elkaar te misbruiken en het respect te verliezen. Het is vallen, en verliefd worden is het meest algemene iets om je in te verliezen. Niettemin moet deze regel herinnerd worden. Het gaat er niet om te doen alsof je heilig bent, of van een perfecte zelfbeheersing. Het is van belang niet het doel van zorgen en delen naar de waarheid en reinheid van het ideaal uit het oog te verliezen. Daarom doet men alsof men maagdelijk is, alsof men de waarheid spreekt, alsof het gehele leven zou kunnen worden gedeeld, en alsof je eeuwig zou zorg dragen. Men mag ermee beginnen ideaal te zijn ervoor vechtend zoveel mogelijk ervan te behouden, maar iedereen zal toegeven dat het niet makkelijk is heilig te blijven naar de lust en God te blijven naar het ware. Een vrouw is gemakkelijk te toegevend terwijl een man makkelijk uit zijn doen is afgeleid van zijn orde. 
Emancipatie: Het proces van de geleidelijke verheffing van of bevrijding in dienst aan de ziel. Materiëel bezien betekent het een gelijke te worden overeenkomstig een zekere standaard van beschaving. Spiritueel heeft het betrekking op het proces van geleidelijke bevrijding beginnend met luisteren, praten en herinneren eindigend in vriendschap en ten slotte overgave aan de diktaten van de ziel (afb.).
Ten einde b.v. met geld of andere privileges of erkenning te kunnen bekrachtigen moet men eerst weten wat men dient zo dat wordt geweten wat gewenst is. Het democratisch principe is in zichzelf politiek van nut, maar om de leiding te nemen volstaat ze niet. Men kan niet botweg de onwetendheid der massa’s dienen en daar een ordelijke en rechtgeaarde wereld van verwachten. Het democratische wordt beheerst door het lustprincipe van het dionysisch motief: zij, terecht, willen feest vieren. Het werkelijkheidsprincipe van het apollinische motief schrijft de leiding van de samenleving haar waarden voor (afb.). Bekrachtiging moet dus worden gegeven aan het bewijs van de fundamentele kwaliteiten van de ziel: houdt men stand; beloning. Ondersteunt men het gelukkige: beloning. Overstijgt men: beloning. Zonder deze helderheid van bekrachtiging kan de werkelijkheid van de ziel nooit vooropgaan als de opzet van dienstbaarheid in de samenleving. Mensen die verdriet veroorzaken, slechts een schijn van goedheid handhaven, en wiens bewustzijn zelden boven de gordel uitkomt kunnen niet worden beloond boven een redelijke standaard van sociale zekerheid om hen te weerhouden van het vervalsen van het gezag. Maar fundamentele aanpassing moet echter wel onvoorwaardelijk worden beloond en dezelfde status van lidmaatschap in de samenleving krijgen. Vrede-bewarende mensen die van de sociale zekerheid leven zouden niet een mislukking om te werken moeten worden genoemd, om niet te zeggen werkeloos, maar moeten worden behandeld als gelijkwaardige leden van de samenleving hoewel niet met de hoogste achting voor hun minimale tot verwaarloosbare materiële bijdrage. De kansen keren en dit spel van bepalen wie waaraan bijdraagt ontkennen, is kostbaarder dan alle sociale zekerheids beloningen gegeven tesamen. Het roven van de eer van gelijksoortig aangepaste mensen is als moord of sociale zelfmoord met geen ander gevolg dan een burger- of internationale oorlog van mensen tegen mensen.
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
De afgelopen twee weken was het hard werken, regelmatig diensten draaien, maar het ging allemaal min of meer naar wens. Ook met eerste en tweede kerstdag heb ik gewerkt. Dat was voor mij geen probleem.
Het aantal gekko’s dat hier langs de muren loopt neemt toe. Ik hoop maar dat mijn gasten er de komende tijd niet bang voor zijn, ze zijn groter dan muizen, maar ze bijten niet en ze zijn banger voor een mens dan dat een mens bang voor hen zou moeten zijn. Ze zouden insecten zoals muggen opeten, en dat is een goede reden voor mij om ze hier maar gewoon te gedogen en ze dan maar af en toe te bewonderen. Prachtige dieren dus eigenlijk, met zuignapjes aan alle twintig tenen. Wanneer je ze langs de wand of onder het plafond langs ziet rennen, snap je niet hoe het hun lukt zich zo snel vast te zuigen en zich weer los te laten. En ook is het mooi om te zien hoe ze van een wand overspringen op een wand haaks erop: ze lopen niet door te het einde maar maken op tijd een sprongetje en lopen dan zo verder in een nieuwe richting.
Ik zit en zing. De meiden vragen of hij mij pijn heeft gedaan en ik vertel hen leugens, die hen laat rillen en met hun ogen laat rollen. Van binnen glimlach ik. Wat zullen ze bang zijn, de volgende keer als de roodharige reus een van hen kiest!

One Reply to ““prepper overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting rood kruis””

  1. Voor Heiploeg zijn vooral de machinaal gepelde garnalen het product van de toekomst. Groot voordeel is dat de garnalen zo meteen na de vangst gepeld en verpakt kunnen worden in Lauwersoog. De firma heeft veertien pelmachines in gebruik en volgend jaar komen er nog tien bij. “De onderhandelingen met meerdere grote afnemers zijn inmiddels afgerond. Het komende jaar wordt gezorgd voor een bredere verkrijgbaarheid met meer verkooppunten. Zowel bij de betere vishandel zoals het Visgilde, als bij de groothandel, denk aan Hanos en de Makro, zal onze garnaal verkrijgbaar zijn”, aldus Roel Soldaat.  Aardig is dat op het sluitzegel de naam van het schip dat de garnalen gevangen heeft staat.
    Gezond verstand in combinatie met een goed stel functionerende hersenen is een van de belangrijkste zaken dat iemand nodig heeft in een nood situatie. Vele die zich in noodsituaties bevinden en niet de wil hebben om te overleven zullen onvermijdelijk vroeg of laat aan hun einde komen. Het mentale aspect van een overlevingssituatie kan men onderverdelen in twee simpele delen:
    Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.
    Elastische fietsbroek met een pasvorm in de wielrenpositie voor optimaal comfort tijdens het fietsen. De tight is gemaakt van geborsteld fleece met extra isolatie bij de kniën. De stof heeft een capilaire werking waarmee het vocht van de eerste laag of huid wordt afgevoerd, terwijl de lucht tussen de lagen stof zorgt voor een geweldig micro klimaat
    De Vlaamse Brusselaars verkiezen de “normale idioot” aan te duiden als de Polderidioot, de Lage-Landenidioot of het “ideaaltypische Rijnlandmodel”. In Vlaanderen klinkt het dan weer heel wat sappiger als “’t is ‘r giene van oens, dien komt ziekers van d’and’re kant van de grenze”. In beide gevallen wordt hier het onder psychologen alom bekende verdedigingsmechanisme ontvouwd: doen alsof men zelf lid is van het blanke superieure ras, en idiotie beschouwen als een gebrek of een ziekte die alleen in West-Afrika voorkomt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *