“overlevingswielen voor metalen uitrusting overlevingsuitrusting voor metalen uitrusting”

20. DE KIKKER EN DE OCEAANontwikkeld. Hij sprak zelden over zijn werk. De woordenschat alleen al wasvermoeiend om te gebruiken. Maar vader voelde er zich in thuis. Hij wasWetenschapper met een grote W. Voor hem alleen zekerheden in de wereld.Feiten die konden worden verklaard door hypotheses met experimenten te latenbevestigen. Dat was zijn wereld. Heel anders dan die van zijn vrouw. Zij wasaltijd al gefascineerd door horoscopen, tarotkaarten en een enkele keer door eenhandlezer. Ze waren toen op reis in het verre zuiden en ze had zich laten ver-leiden door een gitane.Meermaals hadden ze ruzie gemaakt over de onzin van dat soort prietpraat. Zeraakten het er nooit over eens. Ook nu niet. Maar dit keer was het anders. Dediscussie ging over wat hen allebei zeer nauw aan het hart lag, hun zoon. Daarstap je niet zomaar overheen.Opnieuw argumenteerde hij dat de stand van de maan helemaal niet bepalendkon zijn voor de ontwikkeling van je karakter, zoals hij het beschreef. Zij vanhaar kant beschreef hoe ze vorige week inderdaad een moeilijke dag had gehad,die haar in haar horoscoop voorspeld was. “Toeval”, had hij gezegd, of “voorbe-dacht handelen”.Op haar vraag waarop hij zich beriep om zijn ultieme gelijk te rechtvaardigen,argumenteerde hij dat hij proefondervindelijk te werk ging. Fenomenen zijn eengevolg van een te vinden oorzaak. Dat was zijn handelwijze. En tot op hedenwaren zowat alle fenomenen op deze wijze verklaard. Waarop zij natuurlijk ver-wees naar de kip en het ei, of noem het de Oerknal. Wat was daar dan wel deoorzaak van geweest?Haar wereld en haar methodes gaven haar houvast. Ze gaven haar de rust ommet de gebeurtenissen van morgen, de onzekerheden voor de toekomst om tegaan. Zijn methodes gaven hem houvast om de wereld zoals die zich aandien-de, te verklaren. Waarom zou hij dan zeggen dat zijn aanpak juist is en die vanhaar fout? Het hangt ervan af wat je ermee doet.Hij zei dan weer dat ze zich liet drijven door subjectiviteit en emotie, terwijlzijn wereld er één was van objectiviteit en ratio. Hij bande elk vooroordeel ommet wetenschappelijke juistheid de waarheid vast te stellen.Toen zette ze hem schaakmat. “Waardoor word jij gedreven?”, vroeg ze hem.Hij probeerde te antwoorden: “door de ratio”. De vraag was echter retorisch. “Jijwordt gedreven door je passie, je belangstelling in het zoeken, in het proberenweten. Je beseft niet eens dat je constant in ‘de wereld van het geloven’ vertoeft.Je gelooft dat er een oorzaak te vinden is voor een fenomeen. En door dat rots- 10
Conclusie: alle socialistische (én communistische) dromen lijken deel te zijn gaan uitmaken van een glorierijk verleden. Het Algemeen Stemrecht bleek een tweesnijdend zwaard. Heel wat kon op die basis gerealiseerd worden, zij het vooral met betrekking tot een brede sociale bescherming voor loon- en weddetrekkenden enerzijds en uitkeringsgerechten (zieken, werklozen, gepensioneerden) anderzijds. Al mogen ook de christendemocraten een nogal ruim deel van die verwezenlijkingen op hun palmares schrijven. Maar het gebrek aan een absolute of relatieve meerderheid knipt de vleugels van de socialistische partijen. Het is vooral in de Scandinavische landen dat de socialisten het meest slagen binnenhaalden – deze landen staan vandaag bovenaan de lijst van meest welvarende naties.
Toen ik na de vergeefse reis naar Bolgatanga weer avondvisite liep op de kinderafdeling dacht ik wel weer dat ik hier waarschijnlijk toch zou blijven: vanwege de patiënten en een aantal betrokken werkers.
‘Nou, ga zitten,’ zei Gerard. Hij wees naar de stoelen rond de tafel, vervolgens opende hij een van de kasten en pakte daaruit glazen, een fles wijn, brood, kaas en droge worst. ‘Wat zijn jullie plannen, kinderen?’
Zohra stond op en nam enkele spuitbussen uit haar rugzak. Ze liep naar buiten en begon een monster op de poort te schilderen. Het was een artistiek ritueel, maar evengoed had het een heilzame werking op haar lichaam en geest. Ze vermoedde dat het een psychisch equivalent was van een bevalling. Op haar manier schonk ze een kind het leven. Het was haar creatie. Lieven bracht enkele accenten aan. Zo werkten ze altijd. Hij voelde en vulde haar perfect aan. En zo, high van de kristallen, gingen ze uren door, onverstoord en uiterst nauwkeurig, tot er een wanstaltig wezen voor hun ogen tot leven kwam.
Samenvattend: geven mag niet inhouden dat de wederdienst terwille van de sociale zekerheid, identiteit en kontrole wordt verdrongen. Deze geestelijke gezondheid van menselijke relaties kan allemaal bestaan op basis van het respekteren van de fundamentele waarden van rein en waarheidlievend delen en zorgen. Als de wederkeer van de sociale kontrole in dienst van deze waarden wordt geweigerd, komt de hele zekerheid en voortzetting van sociale orde in gevaar daar mensen niet moeten (maar mogen) zijn gemotiveerd voor andere methoden van identificatie en sociale samenhang die misschien minder gewetensvol en vreedzaam zijn. 
Je zult een grote revaluatie van je keuzes maken.  Sommige dingen zullen tot een einde komen, wanneer je door deze lessen bent gegaan.  De Openbaring zal handelen over de onthulling van de waarheid zoals ze er staat, gebaseerd op wat je van de oude vormen hebt geleerd.
47. 45 van deze emoties is een belangrijk en gezond onderdeel van de ver- werking. In de praktijk blijkt dat er soms erg snel wordt overgegaan tot het bieden van oplossingen of het teveel willen onderdrukken of sus- sen van deze emoties. “Voor mij vielen heel veel stukjes op hun plek (bij het ontdekken van mijn mans geheim), wat mij ruimte gaf om aan mezelf te gaan werken. Ik heb flink puin kunnen ruimen in mijn eigen leven.” Net zoals bij andere trauma’s krijg je niet maar een klap te verwerken: het is eerder een klap met een hele reeks naschokken. Je wordt voor je gevoel herhaaldelijk naar beneden getrokken door gebeurtenissen in of buiten jezelf: ruzies, gesprekken met je partner, reacties van ande- ren, angstige gedachten over hoe het verder moet, maar ook al die kleine momenten waarin er herinneringen opkomen. Al dit werk moet verzet worden omdat je het verleden en je relatie moet herzien. Hoe- veel belangrijke momenten van onze relatie was hij bezig met ande- ren? Hoeveel heb ik gemist? Hoe naïef ben ik geweest? Hoe kan het dat ik mijn gevoel zo slecht kan vertrouwen? Dit zijn allemaal vragen die bij het proces horen.
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
Rond het middaguur vond hij de resten van het oude clubhuis van de golfbaan die ooit op het terrein was gevestigd en van daaruit kon Harrald zich oriënteren. Doelgericht liep hij over heuveltjes en door greppels, zich goed ervan bewust dat onder hem een oude landingsbaan moest liggen met gebouwen en bunkers. Alles was overwoekerd en onder een dikke rottende humuslaag verdwenen, maar zoals hij in Eindhoven had gezien, de resten van gebouwen en constructies bleven zichtbaar als regelmatige vormen in het landschap.
Mijn onmachtige voorgangers hadden zich bezig gehouden met de herverdeling van de schamele resten, binnen de grenzen die Mook ze had opgelegd. Ik dachten denkgroter. Een einde aan de afhanke­lijkheid van de slinkende voorraden; een einde aan de macht van de Mast, aan Mooks monopolie op de resterende olie.
Wordt onze samenleving één kamp waar geestelijke ons brengt tot een toestand waar wij op een prikkel reageren met het juiste gedrag zonder dat er nog een tussenfase is van ‘vrije wil’, zonder dat er nog een moment is waarbij men binnen een reeks mogelijkheden kan kiezen welke van deze al of niet zal worden gerealiseerd? Waar alle neuzen in één richting worden geduwd zodat niemand nog kan bougeren zonder het risico te lopen als pestlijder of paria te worden gestigmatiseerd. Waar de commerciële goedhartigheid van Sinterklaas niet in vraag gesteld kan worden, de politieke keurigheid van Yves Leterme boven elke twijfel verheven is, het duivels karakter van Jean-Marie Dedecker niet ontkend kan worden, de onvervangbaarheid van de moeder in de opvoeding van haar kind tot maatschappelijke grondwet is verheven, de neutraliteit van de VRT-berichtgeving buiten kijf staat of waar de sclerose van de Parti Socialiste en de onbekwaamheid van Laurette Onkelinx wetenschappelijke waarheden zijn? Waar iedereen uniform denkt en handelt en men mensen met een voorbeeldfunctie maar te imiteren heeft? Waar vrije wil en morele vaardigheden totaal overbodig geworden zijn? Waar wij door de verstomming van het spreken het uitzicht op zelfbeschikking, op overleg met onszelf en met onze medemensen verloren hebben? Boven onze samenleving zweeft een aanzwellende wolk van onfeilbare mythes die lijken op de opschriften boven de ingang van de concentratiekampen. Dat wij het eens zijn dat de aarde rond is (hoewel: zo volmaakt rond is ze niet!), tot daar aan toe, maar dat sociaal-culturele constructies, mythes dus, zoals de boven alle mensen verheven godheid van figuren die men niet met de handen mag aanraken, zoals b.v. onze beminnelijke Rik Torfs (zie hieronder), de dopingzuivere Tom Boonen, het beeld van de jobcreërende UNIZO-ondernemer of de morele onkreukbaarheid van 11.11.11, dat deze mythische figuren genieten van een natuurlijke onaantastbaarheid die hen boven elke kritiek verheft, dat wordt stilaan onrustwekkend. Of hebben wij dat uitzicht op de vrije mens opgegeven omdat wij op weg zijn een nieuw soort mens te worden? Was onze ‘vrije wil’ maar een historische periode geweest die wij nu afsluiten op weg naar een superhumane of posthumane fase waarin wij onze emotionele lichamelijkheid zullen hebben ingeruild voor die van een puur rationele, ‘wetenschappelijke’ geest die voor elk probleem de passende oplossing produceert zonder dat er nog van menselijk lijden, van menselijke passie sprake is? Zal ons leven eruitzien als dat van een team kosmonauten die zich niet kunnen permitteren aan boord van hun ruimteschip ruzie te hebben met elkaar noch elkaar lief te hebben? Of zijn wij – de schrijver dezes – conservatief? Worden wij oud en kunnen wij niet meer mee met onze tijd? Ik ga in een hierna komend essay dieper in op de vraag of wij ons moeten neerliggen bij een lotsbestemming als on-mens of na-mens: het post-humane dat meer en meer in de belangstelling komt van kunstenaars, filosofen en wetenschappers.
Het kan snel veranderen. Zo zit je nog lange dagen te maken op de verloskunde, zo ineens meldt zich een Ghanese gynaecoloog en even later ook nog een andere Ghanese algemeen arts die wel in opleiding tot gynaecoloog zou willen komen, en even later zitten die twee samen op de verloskamer en de poli verloskunde in plaats van ik. En ik kan nu eindelijk voldoende tijd besteden aan bijscholing van de verpleegkundigen op de kinderafdeling.

One Reply to ““overlevingswielen voor metalen uitrusting overlevingsuitrusting voor metalen uitrusting””

  1. ‘Ik wil rust,’ zei Meyago en ze zeepte Ujhalins borsten, buik en billen in. ‘Ik wil ongestoord door de stad kunnen lopen. Ik wil mijn oude werk terug. Ik wil kunnen leven zonder bang te zijn. Ik wil geen moorden meer’ en daar viel ze stil.
    Enfin. Zo komt het dat die titel omtrent de aan de gang zijnde oorlog me een stout stukje voor de geest bracht dat ik enkele maanden geleden schreef. Maar dat ik vermoedelijk terecht aan zelfcensuur onderwierp. Dat was in het najaar 2014, en toen had ik nog geregeld stoute oprispingen van schaamteloosheid die zich de dag erop wel reeds tot schaamte had gemetamorfoseerd. We drukken hier een flink gekuiste versie af.
    6. 4 Hoofdvraag De centrale vraag van mijn onderzoek is: Wat is het effect van seksverslaving op de partner en kan systeemge- richt werken leiden tot herstel? Om de centrale vraag te beantwoorden is het van belang om deze op te delen in verschillende deelvragen: • Wanneer is mijn partner seksverslaafd? • Waar ligt mijn verantwoordelijkheid als partner? • Wat voor invloed heeft de seksverslaving op mij als partner en hoe ga ik daarmee om? • Hoe kan een seksverslaving het beste behandeld worden als de partner erbij betrokken is? Het doel van het onderzoek is om meer te weten te komen over de situatie van de partner: wat heeft hij of zij nodig, waarin kan de man of therapeut iets betekenen? Het uiteindelijke doel van de therapeut is tenslotte, zichzelf overbodig te maken door naar herstel toe te wer- ken. Ten behoeve van de eenvormigheid wordt in dit onderzoek steeds uitgegaan van een heterorelatie, waarbinnen de seksverslaafde als mannelijk wordt voorgesteld, en de partner als vrouwelijk. In de prak- tijk hoeft dit natuurlijk niet zo te zijn. Het is bekend dat er ook vrou- wen met een seksverslaving te maken hebben, en dat ook homostellen worstelen met dit probleem.
    Ik heb onlangs wel een heel dik prenten- en kleurenfotoboek over de alhier gelegen stad cadeau gekregen. Omzeggens elk gebouw, elke zogenaamde bezienswaardigheid of curiositeit is er in beeld gebracht vanuit hoeken en perspectieven waar je zonder levensgevaarlijke acrobatentoeren of zonder hulp van een helikopter onmogelijk bij kan. Maar dat cadeau heeft nog niet één keer mijn aandacht kunnen kapen! In lawaaierige winkelstraten vertrappeld worden door een mensenvloed die je in alle mogelijke richtingen voor de voeten loopt? Naar een tentoonstelling gaan, in een museum rondslenteren en daar de betweterige kunstliefhebber uithangen? Kom, zeg! Zondag de match KV Oostende – Anderlecht gaan zien?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *