“overlevingsuitrusting wapens overlevingsuitrusting voor de apocalyps”

Ze liepen kussend en strelend naar de andere kamer, waar het bed stond. Harrald trok haar jurk over haar hoofd en bekeek haar naakte lichaam. Zijn eigen lichaam reageerde meteen en hij slaakte een zucht van verlichting toen Ariadne zijn broek en onderbroek naar beneden trok en hem bevrijdde.
Zoals straks ook het onderscheid tussen leven en dood zal opgeheven zijn. Geen intermezzo’s en interludia meer, want tussen wat en wat? Het begrip ‘pauze’ of het fenomeen ‘slapen’ zullen hooguit nog als lemma opgenomen zijn in het boek van de logische onmogelijkheden.
Haar hand bewoog zich naar de scheermesjes en greep er een. De bewegingen waren wat traag en onge­coör­dineerd, waardoor ze in de scherpe kant greep en er onmiddellijk bloeddruppels opwelden uit de sneden die nu dwars over haar vingertoppen liepen. Ze vielen in het water en vielen daar uiteen in wolkende roze draden.
De regenval heeft de gebarsten kleigrond in de steile straatjes tot modder getransmuteerd. De voeten van het volk zullen die modder woelen en ploegen tot de drek die men in een varkenskot aantreft. Omberen plassen dampen als kleine vulkanische meertjes. Stroompjes sijpelen langs de glibberige traptreden omlaag.
Het lichaam is een materiëel construct in de harmonie van de konditioneringen van de tijd. Het is ‘gemaakt door God’ zoals de religie verklaart. In essentie is het motief de harmonie daar harmonie de ervaring is van genoegen en vitaliteit. Psychoanalytisch genaamd het lustprincipe, probeert de liefde voor de harmonie te ontsnappen aan pijn, confrontatie en de problemen van het leven. Het lichaam als een materiële fixatie ervaart altijd stress onder de invloed van kondities naar een tijdschema. Deze konditioneringen zijn dynamisch. Er kan geen stabiel patroon zijn. Niemand zal iedere zondag de kerk bezoeken zonder, vroeg of laat een zondag mis te lopen, te ziek zijnd om te komen. Ziekte kan worden herkend als een probleem van konditionering. Gefixeerd in een gedragspatroon de vitaliteit missend verstijft men tot een ziekte op een bepaalde manier uitgeput zijnde, vatbaar voor ziektekiemen, toxische stoffen, stress etc. De therapie is altijd hetzelfde: de ziekte maakt het onmogelijk door te gaan met het ziekmakende gedragspatroon, men moet dekonditioneren en andere manieren vinden om het leven voort te zetten. Dekonditionering vormt de basis van alle geneeswijzen. Het herstelt de weerstand en de vitaliteit door te bewegen tot een andere manier van leven. Vleeseters kunnen geen hap meer door hun keel krijgen, sportlieden kunnen niet meer sporten, en overstesste werkgevers kunnen hun werk niet voortzetten. Dit is de taal van het lichaam: het heeft zijn eigen gezag en macht om de persoon richting te geven. Niettemin moet het lichaam worden beheerst. Het kan niet worden aanvaard dat het lichaam volledig wordt bepaald door zijn impulsen. Er moet een aktieprogramma zijn, gewetensvolle zelfbeheersing indachtig de werkelijkheid van de ziel. Psychoanalytisch wordt dit het werkelijkheidsbeginsel genoemd waarover normale psychologen praten in termen van kontrakten, overeenkomsten en schema’s van handeling. De kunst van het beheren een lichaam bestaat eruit een zodanige overeenkomst te hebben dat de persoon niet dwangmatig verstijfd en verziekt raakt met een fixatie maar een dynamische kontrole heeft naar een zeker idee van orde. Zoals met een goed computerprogramma moeten allerlei aanpassingen aan de tijd, de plaats en de persoon mogelijk zijn,zonder de essentie van de overeenkomst of het programma te niet te doen. Dit betekent dat men een compromis nodig heeft tussen de motieven van de lust en de geboden van de materiële werkelijkheid, tussen het individuele en sociale, tussen economische en ideële motieven. Men moet balanceren tussen de pijn van het werkelijkheidsbeginsel en de waanzin van het lustprincipe. Men moet het evenwicht houden tussen macht en overgave, tussen de eigen aard en de eigen kultuur. Het juiste evenwicht definiëert de gezondheid van een vrije associatie van kontrole en het lichaam hetgeen de bedoeling en de methode van de regulatie middels het boek der regels is.(afb.). 
De Eenling Je bent de Alleen? enige niet FREE krant/reageer op www.de-eenling.nl Kvk 334183704 nr. 1 september oktober Eenzaamheid is een zelf vergrotende kracht Wat kunnen jongeren doen om een- zaamheid te bestrijden? Social media en internet kunnen zowel een zegen als een probleem zijn. Het is een voordeel Vind je me zielig om zo met vrienden en geliefden op omdat ik alleen ben? lange afstand te kunnen communiceren. Wat dacht je hiervan! Maar niet als ze internet gebruiken contact hebben. persoonlijk i.p.v. Mensen presenteren een geïdealiseerde versie van zichzelf en verwachten daar een sociaal leven in te krijgen. Een dergelijk misplaatst zelfbeeld kan leiden tot sociale vereenzaming. Openheid Terwijl meditatie technieken zoals mindfulness en apps zoals head- space trendy oplossingen zijn en aangeraden worden voor geesteli- jke problemen, helpen ze niet tegen eenzaamheid, omdat ze actief aansturen om ons met onze eigen gedachten bezig te houden. “ Je bent beter af als je eerst de achterliggende redenen van de eenzaamheid probeert te door- Engeland hoofdstad eenzaamheid van Europa gronden. Wat weerhoudt jou om eruit te gaan en mensen te zien?” 38% van de Nederlandse bevolking leeft met eenzaamheid. Dat is meer dan 6 miljoen mensen. Op het werk kan het in het voordeel 8% leeft altijd in eenzaamheid. Dat betekent ook dat iedereen wel iemand kent die in eenzaam- zijn om er gewoon eerlijk over te zijn. heid leeft. Iemand van de familie of iemand die uit een sociale kring die is weggevallen. In Iemand die vanwege een depressie of Engeland bleek uit cijfers dat qua eenzaamheid Engeland de hoofdstad is van Europa is. Ze zijn geestziekte een paar maanden niet minder in staat om goede vriendschappen te sluiten dan elders in Europa. En een gemiddeld kan werken merkt hoe moeilijk het hoger percentage heeft niemand om op terug te kunnen vallen in het geval van een crisissitu- terugkomen kan zijn. Een grotere atie. Ondertussen bleek eerder dit jaar uit onderzoek in Amerika dat eenzaamheid net zo onge- openheid naar werkgever en werkne- zond is als obesitas en een zelfde oorzakelijke kans op overlijden als armoe heeft. mers kan deze drempel verlagen want In Engeland eenzaamheid onder jongeren groter anders word je op je werk ook een- zaam. Praatje maken op het werk lijkt dan onder ouderen vaak op tijd verdoen, maar ze zijn fun- damenteel in het verdragen van de gevoelsmatige en psychologisch In Engeland is eenzaamheid onder jongeren een inhaalslag gemaakt. In 2010 beweerde Enge- effecten van werkdruk. Als jij connec- land’ s gezondheidszorg al dat eenzaamheid onder jongeren erger is dan onder ouderen. Gaan ties maakt met jouw teamgenoten dan wij in Nederland dezelfde kant op? In percentages verschillen de twee leeftijd groepen vaak kan je wel stress kennen maar je bent slechts een of enkele. In Engeland heeft de groep 18-34 jaar meer zorg over zich eenzaam en niet geïsoleerd. depressief dan de ouderen. We behandelen onze menselijke Eenzaamheid onder ouderen is al een erkend probleem. Er zijn centra en initiatieven om hen te netwerk omgevingen niet als funda- helpen. Nog lang niet genoeg maar het is in ontwikkeling. De vraag is of deze activiteiten eeu- menteel in ons geestelijk welbehagen. wigheid heeft. Woordvoerder UK gezondheidszorg zegt: “ wanneer jongeren boven de 21 zijn, Het belangrijkste is om een terugker- vallen ze niet meer onder jeugdzorg. Dat is ook problematisch vanwege de relatie tussen een- ende tijd en plaats te hebben waar je zaamheid en geestziekte. Het veroorzaakt bij jongeren toenemende stress, depressie, para- zelfreflectie van jouw leven kan geven noia, bezorgdheid, verslaving, ontkenning, en is bekend als een factor bij zelfmoord.” en iemand empathie kan tonen. Om persoonlijke vaardigheden zoals empathie te ontwikkelen kan je gees- telijke hulp zoeken. “ Lucht geven aan een probleem is een probleem gedeeld en soms heb je het nodig om te kunnen praten met iemand onaf- hankelijk van jouw familie en vrien- den,” zegt adviseur werkplekken voor Fuck you.! de Britse associatie voor psychother- apie. “ Veel universiteiten bieden stu- denten gesprekken aan zowel privé als in groepen gericht op het onderw- erp eenzaamheid. Als de laatste onderzoek resultaten geloofd moeten worden dan gaat een- zaamheid de ouderen naar het graf brengen. Ouder worden betekent niet per definitie eenzamer worden. Maar het fundament moet in jong volwas- sen jaren gelegd worden zodat men op oudere leeftijd niet vereenzaamt. En daar schuilt het grote gevaar. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Ze draaide, naar buiten, half van het pad af, en trok de ezel mee omdat hij de gazelle opzij had geduwd toen het rotsblok viel. Hij balkte en danste in de lucht toen hij over de rand werd getrokken aan de riemen die om zijn bovenlijf zaten, maar dat wou niet baten. Daar hing hij dan, wel honderd meter hoog en vooral droog aan de haak: de riemen bleven aan een rotspunt hangen, gleden naar zijn keel, geraakten er omheen gedraaid, knepen zijn strot fijn als een rietje… en wij stonden allen op een kluitje.
Vannacht sloop ik, ongezien, langs de rand van het dorp, het bos in, tot ik de weide bereikte. Ik aarzelde een minuut, mischien slechts vijf seconden, voor ik neerknielde op de sombere grafsteen met Janneke’s naam, en me liet overspoelen door Janneke’s indrukken.
Bij onze daarnet gemaakte opmerking over seks gaat de lezer uiteraard de vinger opsteken: werd seks bij de eerste gemeenschappen onderdrukt? We hebben reeds aangehaald dat gezien de omstandigheden de mensen in eerste instantie hun tijd moesten besteden aan het vergaren van voedsel. Kortom, bij daglicht hield men zich bijna uitsluitend met voedselproblemen bezig. Daardoor werd seks vermoedelijk een afgezonderde tijdsbesteding die vooral bij valavond en ’s nachts bedreven werd (wat in onze tijd nog altijd het geval is). Voor seks heb je immers geen ogen nodig: reuk en tast zijn in principe voldoende. Vrouwen hebben geen als signaal fungerend rood gezwollen achterste gedurende hun oestrus zoals de chimpanseevrouwtjes. Seks was in eerste instantie een inwendig en uitwendig getriggerde reactie (inwendig: hormonaal; uitwendig: vooral de geur, maar ook de heup-taille verhouding bij een vrouw zou blijkens Buss een indicatie zijn voor de vruchtbaarheidsstatus van die vrouw). Vrouwen kunnen aan de T-shirt van een man ruiken of hij een symmetrisch gezicht geeft (een teken voor gezondheid en good genes) en mannen vinden de geur van een vrouw die aan het ovuleren is, aangenamer , wat natuurlijk niet per definitie impliceert dat dan het meest gevrijd wordt. Inderdaad blijkt bij een steekproef van Hadza’s (een stam van jager-verzamelaars in Tanzania) dat een meerderheid van zowel vrouwen als mannen denkt dat de vruchtbaarheid het hoogst is in de dagen na de menstruatie en er is in die dagen, niet in de eigenlijke ovulatieperiode, ook een copulatiepiek. Hebben vrouwen er belang bij hun ovulatie te verbergen? Of is hier een cyclus van toe- en afnemend verlangen aan het werk, waarbij men na vijf dagen wachten tijdens de menstruatie extra dosissen verlangen heeft opgebouwd? Blijkens David Buss uiten vrouwen in hun ovulatieperiode bij het beoordelen van gezichten ook een voorkeur voor mannelijk-uitziende gezichten (testoteron!?) en voor de reuk van dergelijke mannen. Maar vrouwen veranderen daarom niet van partner in de ovulatiedagen van hun menstruatiecyclus.
Met lichte tred keert Mackie Messer terug naar het krot dat hij met zijn Polly deelt. Zijn trofee draagt hij mee in een stuk oliedoek. Hij wast zijn kleverige handen bij de geitenkop fontein, het melkwitte water dat uit de rots sijpelt ruikt naar zwavel. Dan daalt hij het steegje af waarin hij zijn huis heeft. Er zijn geen straatlantaarns hier, maar hij kent de weg. Twee treden omlaag, op de tast de sleutel in het slot.
‘Ik ben de Maasvennen en de Peelmoerassen over­gestoken. De oude kaarten zijn echt waardeloos geworden, alles is veranderd. Maar ik ben erdoorheen gekomen en ik heb een aanwijzing gevonden.’ Hij opende zijn rugzak en haalde er een verweerde, beschadigde plaat kunststof uit. De letters “Eindh” stonden er nog op.
De Soft Pro Shape Short Evo Wms is een zachte damesimpactshort van Dainese. De broek is voorzien van Pro Shape padding en Crash Absorb inserts die de dijen, heupen en het stuitje beschermen. De elastische banden met siliconen grip bij je taille en dijen zorgen dat de impactshort goed op zijn plaats blijft. Het elastische Jersey Holl materiaal zorgt
Harrald was blij toen hij het lichtje bij de poort van het klooster voor zich zag. De regen had hem door­weekt. Hij prees zich gelukkig dat hij waterdichte rugzakken had meegenomen. Zodra hij bij de poort kwam zwaaide die open. Hij verwachtte zijn moeder, maar het was Ariadne. Ze was gekleed in een strakke, zwarte jurk die haar figuur accentueerde en verder niet veel aan de verbeelding overliet. Hij vermoedde dat het een erfstuk was uit de tijd dat mensen veel waarde hechtten aan uiterlijk vertoon.
Het jaar 2011 zal weer een belangrijke opening van de Sirius vortex omvatten.  Wanneer dit gebeurt, zal het een kruis van vier kwadranten vormen.  Elk hiervan regeert het fysieke, emotionele, mentale en spirituele, dat zich voorbereidt op de opening van het zielsbewustzijn.  Deze opening zal leiden tot een versnelde fusie van deze vier lichamen.
De kerk nog volop gebruikt. Jonge vrouwen staan met hun baby’s klaar om ze te laten dopen. Gelovigen kussen de iconen. De kerk is van buiten wit geschilderd en heeft grote goudkleurige,  tulpvormige, koepels. De ligging tussen braakliggend  terrein en eindeloze rijen grauwe, grijze flats doet de kerk mooier lijken dan hij  is. Vlakbij staat op een iets lager niveau een roodwit gestreepte vuurtoren. Althans zo lijkt het, in werkelijkheid is het een monument voor alle doden op zee, waaronder ook de doden van de in 2000 gezonken kernonderzeeër Koersk.
Het werken met afgevaardigden is uiteraard een uitvloeisel van de bevolkingstoename: volksvergaderingen werden onoverzichtelijk. Er werd meer en meer gewerkt met ‘commissies’ zoals tweemanschappen of driemanschappen om bepaalde opdrachten of onderzoeken uit te voeren. Bij rituele ceremoniën trad een vóórzegger op (‘profeet’, letterlijk: ‘hij die vóórging in het gesprek of de zang’). Heel dikwijls, zeker bij ceremoniën, spraken de vóórzeggers niet: ze zongen en de groep herhaalde zijn woorden in koor. Uit deze opstelling zijn het theater en de poëzie ontstaan die oorspronkelijk beide gezongen werden (vandaar het metrum en de versvoeten in de klassieke poëzie). Treffend is, zoals Julian Jaynes heeft geargumenteerd, dat het spreken een functie is van de linkerhersenhelft (de ‘ratio’), terwijl het zingen integendeel een functie is van de rechterhersenhelft. Patiënten met beschadigingen in de linkerhersenhelft, kunnen dikwijls niet spreken maar ze kunnen perfect zingen. Tijdens het zingen staan onze hersenen dus met andere hersendelen (in het bijzonder de sociaal-emotionele regio’s) in contact dan tijdens het spreken. Ook bij de oorlogsvoering ging men niet langer in verwarring te werk maar wat meer strategisch: er trad een aanvoerder naar voren die het leger(tje) richtte en leidde (in de Bijbel ‘richteren’ of in de katholieke versie ‘rechters’: leiders die van God de ‘geest’ hadden gekregen om moeilijke beslissingen te nemen en zowel vijandelijk geweld afweerden als recht spraken, vóór de periode van het eigenlijke Israëlische koningschap; ‘koning’ betekent ‘afstammeling van een (goddelijk) geslacht’ en is verwant met ons woord ‘kunne’, ‘geslacht’, zie vroeger reeds ons etymologisch verband tussen vrouw – Grieks ‘gunè – en ‘kunnen’/‘kennen’; in het Latijn hebben we dan weer ‘rex’, ‘richter, koning, legeraanvoerder’ en ‘dux’, ‘leider, aanvoerder’, in het Nederlands vertaald als ‘hertog’ van ‘heir’ + ‘tijgen’; in het Grieks vinden we ‘archôn’ = ‘vóórganger, aanvoerder’, een koning is een ‘basileus’ van ‘bainô’ = stappen). Op die manier kwamen bevelhebbers op en bij gezamenlijke oorlogsvoering (zoals de Griekse stammen tegen Troje) een opperbevelhebber, een ‘basileus’ die echter geen bijzondere voorrechten had (daar gaat de ganse Ilias nu precies over: Achilleus’ weigering nog verder te vechten omdat Agamemnon zich tegenrechtelijk een slavin had toegeëigend). De koning had in principe alleen zeggenschap over de wijze van oorlogsvoering, zoals ook de Indiaanse sachem. Legeraanvoerders mochten met een andere stam ook onderhandelen en verdragen sluiten: in die zin beheerden ze de eventuele uitwisseling van goederen, het begin van de handel dus. Dikwijls maakten ze bij hun contact met andere stammen gebruik van een soort verkenners of gezanten, diplomaten (‘mannen met een dubbel of een kopij van een verordening’). De situatie op het vlak van de scheiding tussen oorlogsvoering en rechtspraak begon echter te verschillen van stam tot stam. Maar alle varianten gaan op een zelfde oorsprong terug die zich relatief vroeg moet hebben gevormd en deel uitmaakt van het cultureel erfgoed van de mensheid. Doorgaans werden ouderen priester of rechter, terwijl de oorlogsvoering omwille van de vereiste fysieke kracht eerder onder leiding stond van een volwassene (het woord ‘priester’ komt, zoals reeds aangehaald, van het Griekse ‘presbuteros’, wat ‘oudere’ betekent). Koningen en andere erefuncties konden permanent in vraag worden gesteld: was de volksvergadering over hun werk niet voldaan, dan werden ze afgezet en vervangen.
Zohra besefte dat ze weleens gelijk kon hebben. Wat als dit de plek was waar hij zijn slachtoffers naartoe bracht, tenminste, diegene die hij niet liet rond­slinge­ren in de ondergrondse en bovengrondse straten van Ant­werpen? Eerder nieuwsgierig dan bang of gechoqueerd zei ze: ‘Wacht.’
11. Woord voorafDeel 1 beschrijft wat ik het ‘Groeimodel’ ben gaan noemen. Het is eenmodel dat het me mogelijk maakt de evolutie van een bedrijf, een carriè-re, een leven te beschrijven op basis van ratio en emotie, hetgeen hetonderwerp van dit boek is. Dit model is gebaseerd op het gedachtegoedvan Prof. Ulrich Libbrecht. Zijn gedachtegoed wordt in dit deel tevenskort toegelicht. Ook een korte voorstelling van wie ik ben en wat ik doe,komt aan bod om zo mijn inzichten en ervaringen te kunnen kaderen.Deel 2 gaat in op verschillende werksituaties (vergaderen, beslissingen,leiding geven, …) of onderdelen van het bedrijfsleven (creativiteit, dewerkplek, het personeel, …) en hoe we die op basis van ratio en emotiekunnen evalueren. Hier bespreken we waar we typisch emoties vergetenaandacht te geven en hoe we meer aandacht voor emotie kunnen latenontstaan. XIII
41. Het model van Ulrich LibbrechtUw partner is na vijftig jaar fysiek behoorlijk veranderd, hetgeen trou-wens niet uit vrije wil gebeurde, maar gewoon omdat het zo is (de gene-tische code, weet u wel). U valt niet zomaar meer voor de juiste ogen ofhet juiste kapsel, u houdt van de persoon om wie hij of zij belichaamteerder dan zijn of haar tastbare verschijning. U hoeft elkaar zelfs nietmeer te spreken om informatie uit te wisselen. Een blik volstaat en somsis dat zelfs niet meer nodig. Uw emoties hebben zich bevrijd van eenemotie die gebonden was aan een leuk gezicht, twee mooie borsten ofeen welgevormd achterwerk, via emoties die in relatie stonden met lief-de, aandacht en de morele steun die u al die jaren kreeg, naar emoties dielosstaan van welke activiteit dan ook van de andere. U houdt van deandere omwille van de andere, niet meer omwille van wat ze is, of zelfsvan wie ze is, maar gewoon omdat ze is. Dit is spiritualiteit. Uiteraardkunt u vergelijkbare emoties ontwikkelen met betrekking tot de natuur,het wonder van het bestaan. Daar vindt men het begrip ‘spiritualiteit’vaker terug.Het kennis- en belevingspad zijn allebei wegen om vrijer te worden, omeen hoger niveau van vrije energie te bereiken. Om het met de woordenvan Heidegger12 te zeggen, het zijn manieren om de wereld om ons heente ont-bergen. We begrijpen de wereld om ons heen steeds beter als weer een inzicht in verwerven. Maar dit is ook zo met gevoel. Als ik dewereld, of misschien gemakkelijker geformuleerd, de mensen beter aan-voel, dan word ik ook vrijer. Vrij, om het met een voorbeeld te zeggen,om gevoelens te kunnen hebben voor iemand meer dan alleen maar van-wege het feit dat ze er leuk uit ziet. Vrij, omdat ik, als ik mijn empathischvermogen heb ontwikkeld, niet meer de instinctieve behoefte heb om demond van mijn tegenstander letterlijk dicht te kloppen.De bovenstaande toelichting betrof het dynamische aspect vanLibbrechts inzicht, het model gebruikt om een evolutie te beschrijven. Ikgebruik deze toepassing verder in het boek om de groei van een carrière,een bedrijf of enkele processen in het bedrijf te analyseren.Het was, zoals eerder gezegd, Libbrechts objectief om levensbeschouwin-gen met elkaar te kunnen vergelijken. Je kunt in zijn model, uit de tweepaden kennis en beleving, drie punten bepalen (hieronder aangeduidmet A, B en C), die drie extreme situaties beschrijven van een context,12 Martin Heidegger, Duits twintigste-eeuws filosoof. Zijn werk ligt samen met onder andere de inzichten van Friedrich Nietzsche aan de basis van het gedachtegoed van Libbrecht. Heidegger gebruikt ‘ont-bergen’ als tegenstelling voor het begrip ‘verbergen’. 31
‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’
Hoe dan ook: het socialisme en de sociaaldemocratie missen omzeggens overal in Europa perspectief, al geldt dit ook voor de meeste andere partijen maar dat is geen waardig argument. En dat Europees socialisme voelt zich ook niet geroepen om een volkomen nieuw toekomstproject uit te dokteren dat haar nieuwe zuurstof zou kunnen geven. Volgens mij ligt het ter plaatse trappelen van de Europese socialisten net aan het ontbreken van een radicaal toekomstbeeld dat haar positief kan onderscheiden van hun partijpolitieke rivalen. Dit project moet veel verder gaan dan het verzet tegen het afbouwen van de sociale zekerheid. Want anders blijft het socialisme in de hoek waar mogelijk de klappen vallen.
Een ijzeren stang kwam hard neer op de klauw die haar vasthad. Hij liet haar los. Heinrich stapte tussen haar en de man met de holle ogen. ‘Kennst mich noch, ja?’ Hij zei tegen Sterre: ‘Ga, ren, ik hou hem bezig!’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *