“overlevingsuitrusting voor heren gratis overlevingsuitrusting gratis verzending”

Doorheen de geschiedenis hebben we reeds geleerd dat mensen die niet voorbereid zijn wanneer ze erop uit trekken,soms op een gruwelijke wijze om het leven komen. Nochtans kan er door een goede voorbereiding heel wat miserie vermeden worden. Een basiskennis van simpele overleving technieken in combinatie met een goed samengestelde overlevingskit, kan de ontmoeting met onze voorvaderen drastisch uitstellen.
Een paar treden omlaag zag hij botten op de trap liggen en verder naar beneden een bleke schedel. Eindhoven was al vroeg in de eenen­twintigste eeuw getroffen door een biowapen en diende als lichtend voorbeeld dat virussen niet gaven om ras, denk­beelden of overtuigingen. Maar toen was het natuur­lijk al te laat en de stad was ten dode opge­schreven. De lege huls die overbleef was daarna ook geen slacht­offer van de meer directe wapens die werden ingezet.
Harrald staarde naar de naakte vrouw in de tank voor hem. Voor zover hij kon zien was ze compleet, waren er geen elektrische of elektronische compo­nenten zichtbaar en kon ze volledig doorgaan voor een echt mens. Het leek even alsof hij moeite had met ademen en hij bedacht zich dat hij Ariadne een bijzonder mooie vrouw vond. Ze was ook de enige vrouw van zijn leeftijd die hij kende, vrijwel alle andere waren de veertig gepasseerd, meestal flink.
Om een nieuw evenwicht tot stand te brengen moet ook het vrouwelijke en mannelijke opnieuw in evenwicht worden gebracht. In deze 3de graad van Steenbok spelen de Marsenergieën – het mannelijke, handelen – een hoofdrol. Dit wordt ook zichtbaar in de jaarhoroscoop van 2011, doordat Mars voorop loopt in de samenstand van noordelijke Maansknopen, Pluto, IC, Zon en Diamant. Mars ontvangt daardoor veel energie en er wordt dus veel van het mannelijke verwacht in 2011. Er wordt van onze mannelijke actieve natuur gevraagd om praktisch en concreet te zijn en te doen wat voor Moeder Aarde, de clan, het gezin en de naaste omgeving nodig is. *4
Met de seconde werd ze zich meer bewust van de staat van haar eigen lichaam. Ze was druipend nat, koud, vermoeid, en de wond op haar pols bleef maar bloeden. Laura voelde zich licht in haar hoofd, maar ze wist dat ze nu niet op kon geven. Als ze Peter nu niet hielp, dan overleefde ze het waarschijnlijk niet. En wat er met Peter zou gebeuren, wilde ze al helemaal niet weten. Dus zette ze zich schrap en hield vol.
Het is hoogst merkwaardig dat net socialisten, sociaaldemocraten, en zelfs de overblijvende communisten, nog amper een echt concreet toekomstproject kunnen voorleggen. Men wil immers toch op korte of lange termijn de kapitalistische maatschappij herinrichten tot een socialistische samenleving. Althans in België (en Nederland of Frankrijk) ontbreekt een echt concreet basisdocument m.b.t. een toekomstige samenlevingsinrichting die door de actie van de socialistische beweging moet worden waargemaakt. Een soort eigentijds doctrinair en programmatorisch manifest of basisverklaring, van waaruit kan worden vertrokken voor het opstellen van meer tijdsgebonden programma’s, bijvoorbeeld bij verkiezingen. Iets als een geactualiseerd en eigentijds Charter van Quaregnon, dat werd opgesteld in de eerste jaren (1894) van de Belgische Werklieden Partij (1885), voorloper van de Belgische Socialistische Partij (1945). Het Charter was hét basisdocument waaraan de socialistische actie werd getoetst. Heeft een socialistische partij niet “van nature” een einddoel, een toekomstproject dat in concrete termen wordt verwoord en dat verder gaat dan de gebruikelijke vage en dus eigenlijk relatief inhoudsloze clichés? Die clichés kunnen dan ook nog minstens deels worden teruggevonden bij andere zelfs niet-linkse partijen. (In zoverre het politiek koppel “links vs. rechts” anno 2015 nog enige inhoud heeft.) Dat was in het verleden wel even anders: in België hadden socialistische voormannen als een Edward Anseele, een César De Paepe (die de naam BWP voorstelde), een Camille Huysmans, een Hendrik de Man of een Emile Vandervelde een duidelijk einddoel voor ogen. Vandaag lijkt het wel alsof een welvaartstaat en een verregaande sociale bescherming binnen het bestaand kapitalisme al voldoende zijn. En in de huidige context deze sociale realisaties kost wat kost behouden: meer zit er blijkbaar niet in (zie sub). Een wenselijk en nagestreefd toekomstbeeld met de erbij horende toekomstplanning blijkt een zaak te zijn geweest van onze socialistische voorouders.
Eenmaal in bed dacht hij aan de volgende dag en aan al dat vlees waar hij worsten van moest draaien. Aan de messen die hij nodig weer zou moeten slijpen. Aan het nepvarken dat in de etalage hing en aan de grote stukken echt varken die in de koelcel op hem lagen te wachten. In zijn slaap hoorde hij het vlees om hem roepen, maar zo gauw hij het aanraakte begon het onbedaarlijk te krijsen en smolt het onder zijn handen tot een slijmerige, bloederige smurrie.
Het is me ook overkomen dat een verpleeghulp vroeg om lege plastic flessen (colaflessen van 1½ liter). OK, ik zet ze morgenochtend wel buiten neer in een mand dan kun je ze ophalen. De flessen stonden er een week later nog. Moet je je flessen niet ophalen, ze staan al een week hier op  de veranda op je te wachten? Anders geef ik ze aan een ander of ik steek ze in de brand. Nee, ik om ze vanmiddag na mijn dienst ophalen. Weer niemand. Dan geeft ik ze mee aan de nachtwaker, die ze voor een paar cent aan kennissen kan verkopen. Die neemt ze graag mee. Twee dagen later, op een zondagmiddag, komt de verpleeghulp samen met een opgedirkte vriendin giechelend mijn veranda oplopen en vraagt aan mij waar de lege flessen staan. Ja, die heb ik nu niet meer. Dan blijven ze staan en praten wat met elkaar in hun stamtaal, totdat ik ze vertel dat ze hun tijd verdoen wanneer ze hier op mijn veranda ergens op staan te wachten, want ik heb niks voor ze. (ook geen koffie of frisdrank, denk ik erbij) Hetzelfde gebeurde met een ander die ik babykleertjes wilde geven. “Ik heb vergeten ze op de afgesproken tijd op te halen”. Ja, OK, maar ik was er wel een half uur eerder voor opgestaan, zodat ik haar ’s morgens om half acht vóór het werk begon van dienst kon zijn.
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Zodanig dat ik eigenlijk niet graag een poot zet in het min of meer gelijknamige CultuurCafé van het Cultureel Centrum De Grote Post in mijn stad Oostende. Nou ja, Centrum: eerder culturele periferie. De betere middenklasse komt er “bijpraten” over privézaken en andere relatieproblemen. Het soort volk dat erop staat “zichzelf” te zijn en zich overgeeft aan verheven vormen van “zelfontplooiing”. Would-be creatievelingen die aan afgezonderde aartslelijke half-kantinetafeltjes zichzelf moreel superieur zitten te wanen. Aan de toog staat niemand. Nergens in het gebouw mag je een sigaret opsteken. Ook met een elektronische sigaret in de mond of in de hand vlieg je buiten. Dat dit laatste tegen de Europese regelgeving is, helpt je geen bal. ”Kom op Tegen Kanker” heerst hier. Types die lijken op Serge Gainsbourg, Jacques Brel, Jane Birkin of Nico (van de Velvet Underground) of zelfs Herman Brusselmans zal je hier niet vinden, al loopt iedereen hoog op met de muziek of de boeken van die kastaards en bohémiennes. Wel vind je er deftige tweede-rangschrijvers zoals het Amsterdams-Oostends groot licht Charlotte Mutsaers, al zit die liever 70 meter verder in de “bar” (nou ja, koffiehuis) van het elitaire Hotel du Parc. Er is totaal geen “ambiance” in het Oostendse CultuurCafé. Als je alleen binnenkomt, is het onmogelijk met iemand een gesprek te beginnen. Niemand is aanspreekbaar. Alleen al de bijzondere vermelding van drie nieuwe cocktails op het bord geeft aan dat gewone mensen niet welkom zijn in deze lelijke cultuurtempel die pretendeert “cultuur voor iedereen” aan te bieden. Alles is hier inderdaad pretentie. Meer dan driekwart van de Oostendse mensenpopulatie wordt hier gewoon buitengesloten.
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Laura’s lip was gaan trillen. Ze graaide de tekening van het houten blad en propte het terug in haar tasje. Als dit waar was, dan wist ze niet hoe ze hier ooit uit ging komen. Je niet schuldig voelen? Er was zo ontzettend veel waar ze zich schuldig over voelde en terecht! Ze wreef de tranen driftig uit haar ogen en maakte aanstalten om het kantoor te verlaten.
De behoeft om dikwijls te eten wat lijkt op lage bloedsuiker aanvallen. Gewichtstoename (vooral in het buikgebied). Snakken naar proteïne. Je hebt een enorme hoeveelheid brandstof nodig voor dit ascensieproces. Gewichtstoename met een onmogelijkheid het te verliezen wat je ook doet is de meest typische ervaring. Vertrouw erop dat je lichaam weet wat het doet.
Het vreemde is evenwel dat de overgrote meerderheid der mensen nog altijd bij het oude systeem blijft en de nieuwe wereld niet bewust kiest. De echte crisis op Aarde is eigenlijk niet het huidige systeem dat aan het instorten is, maar het feit dat de meeste mensen niet aansluiten bij de nieuwe ontwikkelingen. Ze houden vast aan de bestaande systemen en aan hun vertrouwde leven, hopend op verandering. Denk bvb. aan de bankrun van 7 december die een flop was, omdat bijna niemand bereid was zijn geld uit het misdadige monetaire systeem te halen. Maar het systeem, de regering, de macht,…die gaat de verandering nooit brengen. Die willen de huidige machtsverhoudingen behouden en zelfs versterken. Alleen mensen die bereid zijn tot nieuwe keuzes en daar ook naar handelen (!), kunnen een nieuwe Aarde creëren voor zichzelf en hun kinderen. En dat vraagt moed, want er is veel tegenkanting en obstructie vanuit vele hoeken. Mensen ervaren veel weerstand om de oude systemen te verlaten omdat er angst is voor materiële onzekerheid (onderdak, energie, voeding,…), en omdat de verzorgingsstaat zo aanlokkelijk blijft en de beïnvloeding door de media zo overweldigend is. Maar de crash is onvermijdelijk en het kan raadzaam zijn het zinkend schip te verlaten en je energie zoveel mogelijk te richten op de oplossingen. In deze turbulente tijden zijn drie dingen belangrijk: blijf in je hartekracht , verbind je met zielsgenoten en maak de juiste keuzes. Laat ik enkele nieuwe keuzes en alternatieve oplossingen belichten.
Bij de volgende halte, de Sint Nicholas kerk, staat ook al weer een kleine bruidsstoet foto’s te nemen. De orthodoxe kerk, gewijd aan de beschermheilige van de scheepslieden, werd pas in 1992 voltooid. Aanvankelijk stond er op dezelfde plek een houten kerk, gebouwd net na WO II. Rond 1984 vond de geloofgemeenschap echter dat het tijd was voor een stenen kerk. Toen de communistenleiders van de illegale bouw hoorden, stuurden ze mijnwerkers naar de kerk om hem op te blazen. Om dit te voorkomen omsingelden gelovigen de kerk. Uiteindelijk werd besloten dat de kerk mocht blijven staan, maar dat de bouw moest worden stilgelegd. Pas in 1987, als gevolg van de Perestroika, mocht begonnen worden met de afbouw van de kerk.
Wanneer mensen beslissen om er op uit te trekken plannen ze zelden om verloren te lopen of in benarde situaties terecht te komen. Wat deze situatie een overlevingssituatie maakt zijn de omstandigheden waarin je jezelf bevindt. In overlevingssituatie is het de kunst om in leven te blijven zolang het nodig is, onder eender welke omstandigheid en van je uitzichtloze situatie het beste proberen te maken. Welke uitrusting dat je ook bij hebt, je mag nooit vergeten dat 90 % van je overlevinguitrusting tussen je oren zit en dat verloren lopen en buiten moeten slapen in een tent met heel je rugzak bij je is geen overlevingssituatie maar gewoon kamperen.
Peak Performance Stretch Ski Pant is een zwarte skibroek voor dames. Deze Skibroek is iets langer, voor vrouwen met langere benen. De skibroek is gemaakt van 4 way stretch materiaal waardoor de broek wind- en waterproof is en een smalle pasvorm. De Stretch Ski Pant verschillende technische features zoals ritssluitingen bij de onderbenen, een
Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 
‘Herinneringen. Ik moest denken aan mijn tijd met mijn engel. Hij vulde mijn hoofd met leugens en valse hoop. Hij zou me helpen te ontsnappen, als ik maar naar hem luisterde. Al die tijd zoog hij me langzaam leeg als een soort overmaatse teek. En hij gebruikte me om anderen te lokken. Het duurde lang voor ik het doorhad.’
Onderdak: Na dat je jezelf de eerste zorgen hebt toegepast ben je toe aan je tweede prioriteit. Bescherming van de natuurlijke elementen zal je toelaten om voor een langere periode je overleving voort te zetten. Zorg er voor dat je onderdak zo compact mogelijk is, een schuilplaats bouwen voor 4 personen terwijl je alleen bent is een verspilling van werk en warmte. Je onderdak moet waterdicht, winddicht en zo goed mogelijk geïsoleerd zijn. De locatie van je onderdak of schuilplaats is ook van groot belang. Bouw nooit je schuilplaats naast een stroom of riviertje, bij hevige regenval kan de rivier buiten zijn oevers treden en je schuilplaats doen onderlopen. De ideale locatie bestaat niet, maar wanneer je rekening houd met een aantal belangrijke punten kan je een min of meer comfortabele schuilplaats bouwen. Ten eerste, zorg voor een veilige locatie die je bescherming biedt tegen barre weersomstandigheden (wind, regen, sneeuw, zon, etc.). Ten tweede, zorg er voor dat je genoeg natuurlijke middelen ter beschikking hebt om je vuur aan te houden en je van drinkwater te voorzien. Begin steeds met je voorzieningen zo ver mogelijk van je schuilplaats te ontginnen, wanneer je dan zwakker wordt zal het makkelijker zijn om de materialen dichter bij je onderdak te gebruiken. Ten derde, kijk uit voor een open plek dicht bij je schuilplaats om de aandacht te trekken van de reddingswerkers.
‘U heeft natuurlijk gelijk, hoewel zij vóór haar beke­ring toch drie­honderd jaar aan één stuk in zee heeft rondgezwommen,’ sprak de dwergachtige Eochaid met zijn pientere glimlach. ‘En daarna nog eens drie­honderd jaar in een kuip op het land. En dat allemaal in een staat van ongenade.’ Hij strekte zich over het tafelblad, greep snel de bierkruik en schonk zijn nap vol, vóór de klauwachtige hand van de monnik de kruik kon opeisen.
Het verblijf van de zielen van de ongedoopte gestorven baby’s in hun afzonderlijke limbo is echter niet tijdelijk maar voor eeuwig en altijd. Ze verdienen de Hemel niet, want ze hebben doordat ze ongedoopt zijn God niet gezien. Maar ook In het Vagevuur of in de Hel horen ze niet thuis, want behalve de erfzonde hebben ze niet de minste zogenaamde ‘actuele’ zonde op hun mini-geweten. Die baby-zieltjes hebben daarom ook enkel ‘natuurlijke kennis’. Ze hebben immers de doop niet meegemaakt, waarbij ze in het Aanschijn Gods zouden zijn verschenen en toegang zouden hebben gekregen tot ‘bovennatuurlijke kennis’, zodat ze ook effectief, als het hen beliefde, hadden kunnen zondigen.
In bed ben ik de meester van hen al. Zij willen hun genot, hun ene eeuwige Hemelse moment. Zij hebben mij nodig, ik kan ze geven wat zij willen, of het hen ontzeggen door onhandig te zijn, of niet te reageren, door te huilen of te lachen.
Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen.
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan ten einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten. 
Het getal van de Gregoriaanse kalender geeft nu aan 2011. De Bron wordt vervuld tot in de materie. De 11, is een meester getal en geeft tevens de onomkeerbaarheid hiervan aan. Ook het getal 4 komt in dit jaar terug. Het vierkant, de stempel van de Schepper. Het Nieuwe Tijdperk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *