“overlevingsuitrusting voor doomsays bovenste overlevingsuitrusting 2016”

Ons projectvoorstel viseert als doelstelling een “radicale” hervorming van de samenleving tegen 2030-2040. (Ikzelf zal het dus helaas of gelukkig niet meer meemaken.) Het gaat om doelstellingen die zich geleidelijk kunnen ontvouwen de te voorziene sociale evoluties op de meest diverse vlakken. Daarvan hebben we er een paar reeds besproken en dit kan volstaan. Gewelddadige “revoluties” vormen geen onderdeel van het project, maar kunnen natuurlijk het werk zijn van andere sociaalpolitieke krachten.
‘Mijn moeder heeft mij alleen opgevoed. We hebben het niet breed en dat geld zou ontzettend welkom zijn. Ik dacht, ik doe dat wel even, drie maanden op aarde. En het had ook gelukt als die stomme pillen…’ Met zijn vuist sloeg hij op de trunomium vloer.
Bij de volgende halte, de Sint Nicholas kerk, staat ook al weer een kleine bruidsstoet foto’s te nemen. De orthodoxe kerk, gewijd aan de beschermheilige van de scheepslieden, werd pas in 1992 voltooid. Aanvankelijk stond er op dezelfde plek een houten kerk, gebouwd net na WO II. Rond 1984 vond de geloofgemeenschap echter dat het tijd was voor een stenen kerk. Toen de communistenleiders van de illegale bouw hoorden, stuurden ze mijnwerkers naar de kerk om hem op te blazen. Om dit te voorkomen omsingelden gelovigen de kerk. Uiteindelijk werd besloten dat de kerk mocht blijven staan, maar dat de bouw moest worden stilgelegd. Pas in 1987, als gevolg van de Perestroika, mocht begonnen worden met de afbouw van de kerk.
Het duo wat voor ons op de bühne hun werk doet is bijna uitgezongen, de dansvloer is voor de helft bezet, misschien afhankelijk van het liedje, want voorheen, een paar liedjes ervoor was het nagenoeg vol.
Soms zie een zuigeling veranderen: als een kind na een moeizame bevalling niet wil drinken komt het hier, krijgt een neussonde en expressed breast milk ieder uur en dan elke dag meer, en soms gaat een kind ineens wél drinken en dan wordt het soms een ander kind: Het gaat de armen en benen bewegen en lijkt een paar dagen later soms niet meer op het duffe beschadigde wezen dat het eerder leek te gaan worden.
Hieronder vat ik mijn 3 fundamentele bezwaren samen tegen een boek als “Het Digitale Proletariaat” van Hans Schnitzler (2015). Voor een korte voorstelling van deze bezwaren zie het slot van het vorig hoofdstuk.
Mijn werkvergunning voor de komende drie jaar is er dus. Nu is er weer een probleem met de herregistratie als specialist. Daarnaast heb ik nog geen residence permit, oftewel verblijfsvergunning. Officieel mag ik hier dus nog geen geld verdienen. Vijftien maanden geleden was me wel beloofd dat ik gewoon een betaalde baan zou krijgen maar na 8 maanden hier heb ik nog geen salaris gekregen, alleen één keer een voorschot van omgerekend 360 euro. Ik werk gemiddeld zes dagen per week 11 uren per dag en heb heel wat avond-, nacht en weekend diensten gedaan. Ik heb wél een huis gekregen met een grote huiskamer, twee badkamers, drie WCs, drie slaapkamers, twee garages en 40×40 meter tuin en gratis water en elektriciteit. Maar ook met een fantastische hoeveelheid achterstallig onderhoud, wat ik zelf moet doen en ook zelf moet betalen.
Een heel pak informatie voorwaar, die wellicht heel wat vragen oproept. Het duurt echt tijd om in te tunen en dit nieuwe paradigma volledig bewust op te nemen. Het opzoeken van de antwoorden zal nieuwe inzichten brengen. En je zult merken dat er op die manier een verschuiving in het bewustzijn plaatsvindt, je krijgt een totaal nieuwe kijk op en een nieuwe relatie tot geld, werk, waarde, overvloed, delen,… Equi brengt een nieuw bewustzijn, een sterk vertrouwen in onze eigen inherente kracht. Zodanig dat onze angst voor tekort verdwijnt en er geen onzekerheid meer is mochten oude systemen crashen. Ook de wedloop naar geld en de spilzieke consumptiedrang worden met nieuwe ogen gezien.
Zohra liep naar een deur met het pictogram van een trap. De deur was uit de scharnieren getrokken en hing schuin in het kader. Ze kroop door het driehoek­vormige gat naar binnen. Aangezien de maan zich aan de andere kant van het gebouw bevond, was het hier pikdonker. Ze knipte haar hoofdlamp aan en scheen ermee op de betonnen trappen. Heel even waagde ze het om in het ravijn tussen de trappen naar boven te gluren. De hoogte was duizelingwekkend.
Ze droeg een blauwe overall, de mouwen opgerold, en er stonden vegen van olie op haar handen en haar voorhoofd. Een band van oranje plastic hield haar piekerige haar op zijn plek. Ze grijnsde naar me. ‘Een van de apparaten moest worden hersteld. En het was vandaag toch mijn dienst. Ik moet de film later maar afkijken.’
De plannen voor dit toeristisch project werden ontworpen door de Franse architecten Chapeaurouge en Auguste Hughier en de ingenieurs Gilardón en Weber. Het plan voorzag in diagonale lanen, ruimte voor openbare gebouwen, een station, een gemeentelijke begraafplaats en een centrale laan van 50 m breed.
Auto’s Baby & peuter Boeken Cadeaus & gadgets Computers Dierenbenodigdheden Drogisterij DVD’s Elektronica Erotiek Eten & drinken Fietsen Games Horloges Huishoudelijk Kantoor Kleding Klussen Meubels Mode accessoires Multimedia-accessoires Muziekinstrumenten Parfumerie Sanitair Schoenen Sieraden Software Speelgoed Sport & outdoor Tuinartikelen Woonaccessoires
‘Dat is niet nodig.’ Ik had voorlopig namelijk geen tijd om iets terug te doen. ‘Ik vraag wel een auto­stuurder om de kapotte spullen op te halen.’ De com­puter had meegeluisterd en een verzoek naar de cen­trale stond klaar. Een zelfsturende e-kar zou dade­lijk arriveren aan de rand van het veld. Nog steeds een eind lopen, maar dat was niet erg. De gezondheids­signalen links in beeld knipperden al weken met de mededeling dat mijn vetpercentage wat was gestegen.
Ik heb het niet voor mensen die beweren de waarheid over alles in pacht te hebben. Even Marx of Lenin aanhalen, misschien zonder dat ze één bladzijde van Marx of Lenin gelezen hebben, vind ik altijd zeer verdacht. Ook Hans Schnitzler bezondigt zich aan dit euvel. Voor de referenties die hij naar Marx maakt, heb je Marx helemaal niet nodig. Soit. Dat soort maatschappijkritiek wordt op de duur meer dan saai en steriel, want bijzonder ongenuanceerd. Het intellectuele schema is sinds de jaren 1960 inhoudelijk amper een iota veranderd of bijgestuurd. Ze wordt alleen op steeds nieuwe onderwerpen toegepast. Van Monsanto tot ICT. Uiteraard moet ik nog bewijzen dat ik het toch een klein beetje beter kan.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
‘O, we zouden er veel mee opschieten, geloof me maar, halsbontje!’ zei ik. Even knipperde hij verbaasd met zijn ogen. Nee, hij wist het niet, van Ansalaam en mij, anders had hij nu allang de trekker overgehaald.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *