“overlevingsuitrusting Los Angeles beste survival gear bedrijven”

“We zijn in de nadagen van ons politieke stelsel” en “Europa bevindt zich in een pre-revolutionaire fase”. Zo, heeft u de slaap al uit uw ogen gewreven? Het was woensdagavond een buitengewoon boeiend gesprek bij Van Liempt Live over de opkomst van populisme in Europa en het ontbreken van antwoorden daarop door de huidige bestuurders. Wierd Duk, Maurice de Hond en Arend Jan Boekestijn vrezen geweldsuitbarstingen.
Wat is overspel? Het is niet eenvoudigweg de huwelijkse ontrouw. Het is veel meer. Het is als ketterij, een revolte of revolutie tegen de beperking van de kultuur. Mensen zien het als een ramp voor het huwelijk; een persoonlijke zaak. In feite is het een kultureel probleem. Iedereen verlangt naar de volheid van God in feite behoefte hebbend aan emancipatie van een lager naar een hoger nivo van kultuur (afb.). Niet bekend met de inhoud van de emancipatie (afb.) verleggen mensen eenvoudigweg het probleem hun toevlucht nemend in overspel en dergelijke, begoocheld als ze zijn door de materiële affaire. De volheid van God heeft betrekking op schoonheid. roem, macht, verzaking, kennis en rijkdom (afb.). De kerk en de edelen gaven hier oorspronkelijk uitdrukking aan. Maar niet de logica van deze effecten onderkennend is het hele begrip van emancipatie en overgave aan de orde der bevrijding verduisterd. Men kan het niet bereiken door gehechtheid aan welk van die effecten van de Orde van de Tijd ook. Wat beslissend is is te ontwikkelen, vooruit te gaan, uit te breiden, en met de tijd te bevatten dat het de kwaliteit en niet de kwantiteit is die telt. Het is niet wat men doet of heeft, maar ,nogmaals, hoe het wordt gedaan en bezeten. Van daaruit zal de logica van de volheid evident zijn. De naam van de inhoud wordt gevonden in het zich gewetensvol herinnerende zelf dat zich ontwikkelt door de verschillende lagen van het fysieke naar het machtige, van het machtige naar het sociale, van het sociale naar het hartelijke, van het hartelijke naar de bekentenis, van de bekentenis naar het inzicht en van het inzichtelijke naar het ware van het goddelijke zelf (afb.). Op het pad van deze persoonlijke en collectieve evolutie realiseert men de logica van de volheid die zichzelf toont als het leven van kennis in onthechting, rijkdom bereikend door te delen, schoonheid door te harmoniëren, roem door viering en macht door overeenstemming (afb.). Niet wetend vanwege gehechtheid, rijkdom stelend, schoonheid begerend in disharmonie, roem verliezend door egoistisch te vieren en de macht corrumperend door het kweken van tegenstellingen, definiëert men de ware aard van overspel. Dit is hoe niet alleen de echtgenote, maar de hele wereld wordt bedrogen door ontrouw aan de emancipatorische belangen van de ziel. Zich vanaf het begin van het huwelijk het belang van de emancipatie naar de interessen van ziel heugend, zal weerhouden van overspel of dat onbelangrijk maken als het gebeurde. Naar de fundamentele waarden is overspel eenvoudig het onreine. 
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
ic timers and multivibrators by sondevlc player insluiten in webpaginasock donutsmonogram jewelry box hoeveelkokosbladeren weven lereniternetopen xenderdoodskist van pallethoutkoffiezeep maken rebatch methodepapieren vliegtuigje kent hovindnaaldvilten
De klassieke socialistische schema’s en thema’s van de 20ste eeuw bleken niet opgewassen tegen de snelle veranderingen die zich sinds 1980-1990 hebben voorgedaan op alle vlakken: economisch, sociaal, cultureel (incluis levensstijlen en geïndividualiseerd zelfbeeld). En de snelheid van die veranderingen wordt steeds meer opgedreven. Dat is althans de indruk die ongeveer iedereen ervaart. Snelheid lijkt de motor te zijn geworden van onze beschaving, zoals de cultuurtheoreticus en urbanist Paul Virilio ons reeds voorhield in 1977 (2). In feite leven we sinds de jaren 1970 in een permanente economische crisis met een aanhoudende daling van het aandeel van de lonen (vs. kapitaalsinkomsten) in het nationaal inkomen en een steeds scherper wordende toename van de sociale ongelijkheid (3). Het socialisme is doorheen deze periode 1980-2010 haar klassiekers omzeggens helemaal kwijtgespeeld: er ging nauwelijks nog uitstraling van uit in een steeds meer geïndividualiseerde samenleving waar ultra-liberale waarden (“egoïsme”, “elk voor zich”, “persoonlijke ontplooiing”) steeds meer gingen bovendrijven. 
Heimwee overspoelde Berend. Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Hij dacht aan de plakjes worst, die hij op zaterdagmiddag mocht uitdelen aan de klanten, nadat hij er eerst heel zorgvuldig kleine Hollandse vlaggetjes in had geprikt. Hij dacht aan de jaloezie die hij voelde toen Willem pa vertelde dat hij de slagerij wilde overnemen en pa hem daadwerkelijk omhelsde. Hij dacht aan de teleur­stelling in pa’s ogen toen hij op zijn achttiende verjaardag opbiechtte dat hij wilde verhuizen naar de stad, om bouwkunde te studeren. Hij dacht aan de dag dat hij, in stilte gehol­pen door zijn broer, weer in zijn oude slaapkamer was getrokken terwijl de rouwkransen nog in de woon­kamer stonden. De woonkamer, die moeder ooit had ingericht en die Willem nooit had veranderd. Hij dacht aan hoe Willem altijd bij pa en moeder was blijven wonen en alle zorg op zich had genomen, tot aan het einde. En hij dacht aan de zonnige ochtend toen ze samen op de stoep voor de slagerij stonden en zich afvroegen of de naam op de gevel en het raam nu aangepast zou moeten worden.
Ze liet het laserpistool zakken. ‘Ik wil echt bij haar blijven, Qwerty.’ Leafs stem was onvast en haar tranen klonken erin door. ‘En ja, ik vond de media aandacht leuk, ontzettend leuk. Maar ik ga sterven voor haar, voor de aarde, dan mag dat toch wel.’
In deze bijdrage gaat het om de ene pool van, wat ik het ‘overlevings-leven’ noem: het leven waarmee wij naar buiten treden en in de buitenwereld overleven en de andere pool van het ‘eigenlijke leven’, datgene wat ik innerlijk beleef.
De digitale versie vindt u op www.wzh.nl/transvaal Onder nr 2 – maart/april 2014 ons magazine voor cliënten van WZH Transvaal 2 Inhoud: 2 Berichten 3 Op de koffie bij Gerard Haasnoot 4 Puzzel 5 Nieuwbouwrubriek
Het drinken van alcohol geschied traditioneel terwille van de ontspanning en het je laten gaan. In het bijzonder moeten vleeseters hun lichamen bovenmatig inspannen om af te komen van hun giftige afvalstoffen. Op een onnatuurlijke manier gestresst zijn ze geneigd de kulturele omstandigheid ervan te beschuldigen en ontlenen ze daar in een snobistische verheffing in de aard van het roofdierachtige een wrokkige houding aan van minachting jegens de samenleving om hun alcoholmisbruik te rechtvaardigen. Zware verslaving volgt op de mislukking zich aan te passen in de negativistische benevelde toestand. Men kan jaren lang liegen om de schijn van gezondheid op te houden, maar het proces is moeilijk terug te draaien zonder een serieuze omslag naar de hogere waarden van de ziel.(afb.) Om te handhaven en succesvol te zijn in de sport en de samenleving in het algemeen, is helemaal niet roken en drinken het beste. Praktisch gezien zal een bewuste bekentenis naar de eeuwige waarden met een wijze houding van matiging wat betreft ieder bedwelmend middel (ook thee, cacao, koffie en softdrugs) een acceptabel resultaat opleveren. 
Analyse van het sociaal gedrag van primaten geeft aan dat matrilokaliteit (dus de meisjes blijven in de moedergemeenschap) de agressie van mannetjes tegen vrouwtjes (seksuele dwang en verkrachting, woedeaanvallen, ja zelfs doden van het kind van het vrouwtje) meer dan terugdringt. Eén van de effectiefste methodes om deze agressie te kortwieken en agressieve mannetjes te verjagen is het vormen van coalities van vrouwelijke verwanten, zoals dus blijkbaar bij de bonobo’s gebeurt. Een andere manier om mannelijke agressie in te dijken is het aangaan van een relatie met één of meer mannetjes die het vrouwtje tegen de agressieaanvallen van andere mannetjes beschermt of beschermen, doorgaans in ruil voor instemming met de paringswil van de ‘vriend’ of ‘vriendjes’.
Lieven volgde haar naar binnen, maar gleed uit over de plas van scherven bij de deur. Met een doffe klap viel hij op de tegelvloer. Brokjes glas schoten rinkelend en fonkelend alle kanten uit. Door de adrenaline merkte hij de pijn in zijn staartbeentje en bloedende handen nauwelijks. Wel schrok hij van zijn eigen kabaal. ‘Shit,’ fluisterde hij.
Naast me begonnen de ratten zich ook overal te krabben, alsof ik hen met een instant-luizenplaag had aangestoken. Het was me wat met al dat zand. Het leidde tot een pak gedans met een zekere cadans. De cadans van ik-wil-niet-stoppen-maar-ik-zou-eigenlijk-wel-moeten.
Wanneer een plotselinge storm haar onderzoeks schip vernietigd, vind een jonge en onervaren Lara Croft haarzelf gestrand op een mysterieus en afgelegen eiland buiten de kust van Japan. Ondanks verschillende tekenen van bewoning, is het eiland verdacht verlaten van mensen.Met enkel haar volhardendheid, innerlijke kracht en vindingrijkheid om haar te
Wanneer mensen beslissen om er op uit te trekken plannen ze zelden om verloren te lopen of in benarde situaties terecht te komen. Wat deze situatie een overlevingssituatie maakt zijn de omstandigheden waarin je jezelf bevindt. In overlevingssituatie is het de kunst om in leven te blijven zolang het nodig is, onder eender welke omstandigheid en van je uitzichtloze situatie het beste proberen te maken. Welke uitrusting dat je ook bij hebt, je mag nooit vergeten dat 90 % van je overlevingsuitrusting tussen je oren zit en dat verloren lopen en buiten moeten slapen in een tent met heel je rugzak bij je is geen overlevingssituatie maar gewoon kamperen.
‘Zeg maar wat je hebben moet! Zeg het me maar!’ Hij slaat met zijn vuist op de bar zodat de glazen rinkelen, maar verder is het stil in de Lustvolle Zwaardvis. De toog is hun niemandsland geworden, waar niemand zich nog op wil houden. De waard poetst glazen, zo ver moge­lijk bij de echtelieden vandaan. Aan de tafeltjes staren de andere klanten in hun glazen.
Daar ging mijn angst niet over. Het kind bewoog in me, groeide, ik wist dat het in orde was. Ik wurmde me op mijn andere zij en probeerde in het halfduister zijn ogen te zien. ‘Ik blijf de uitzettingen doen.’
Een klant zijn van, neerbuigend behandeld worden, onder de kontrole van de regering of van een baas staan moet met de grootste zorg worden overwogen. De zorg van een vader is belangrijk; noch persoonlijk; noch collectief moet dit worden genegeerd. Niettemin zegt de regel der onafhankelijkheid ons dat het volwassene niet onder toezicht van anderen staat maar zelfverantwoordelijk is. Een ieder mag leren van een andere persoon. Een ieder mag voordeel trekken uit ondersteuning door de regering. Als een manier van wording is dit geaccepteerd maar als een manier van zijn zou men niet zijn afhankelijkheid moeten verraden. De regering is afhankelijk van het volk net zoals het volk afhankelijk is van de regering. Geen volwassen persoon is volledig onafhankelijk. De meester is eveneens van de dienaar afhankelijk. De verkoper is afhankelijk van de klant. De volwassen optie is een houding die de trouw en geestelijke gezondheid weerspiegelt van het respekteren van het ideaal. Maar pretenderen dat bereikt te hebben moet worden beschouwd als de meest algemene leugen. Het is een fundamenteel psychologisch konflikt: de relatie met de ‘vader’, of het nu vadertje tijd is, de echtgenoot, de biologische vader, de priester, de Heer, de regering of een leraar of een baas, staat gelijk aan de relatie met de ziel. Het ego van materiële identificatie moet zich gelijkrichten met de ziel om zich te bevrijden van de neurotische twijfels en angsten van het ontkennen van de werkelijkheid van de tijd(afb.). De werkelijkheid van de tijd is de absolute heerschappij over alle materie waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Deze werkelijkheid (afb.) ontkennen is het echte probleem. Structuur behoevend ruziën mensen en voeren ze oorlog ego’s vormend van betuttelende kultuur ieder het absolute van de ziel claimend. Maar het absolute van de ziel is het volkomen geheel van alle ziel, materie, werk (afb.) en tijd tesamen. Het is niet enkel deze Heer of die God. Noch is het enkel deze of gene sterveling of mijn materie alleen. Noch is het alleen vruchtdragende arbeid of standaardtijd alleen. Het is het zelf èn zijn ideaal, het is de materie hier èn daar, het is de natuurlijke èn de culturele tijd. Dit alles tesamen zijn we geneigd te reduceren en tegenover elkaar te plaatsen de ander betuttelend minder noemend zonder ons… Het antwoord op dit probleem wordt gevonden in het zich gewetensvol verhouden tot het ware zelf door rechtmatig de bezitsdrang te weerstaan, ons begrip van arbeid en tewerkstelling te emanciperen, en de volledigheid van de tijd te besturen in een meer ontwikkelde vorm dan enkel de standaardtijd en de romeinse kalender.
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.
Hun botanische kennis is buitengewoon groot. De ‘riemen’ om baby’s te dragen zijn gemaakt van gevlochten zijdegras en pijlschachten van de stengels van pampasgras. Zout wordt gewonnen uit het as van de grote Taurari boom.
Het lemmet schraapte over de huid van haar pols, niet hard genoeg om bloed naar boven te brengen, maar wel hard genoeg om pijn te doen. Opnieuw. Een kras. Opnieuw. Een ondiepe snee, die venijnig stak. Het bloed begon langs haar pols naar beneden te druipen en liep van daar over het witte porselein zo naar beneden de badkuip in. Ze kon het ruiken, een zware metaalachtige geur die haar misselijk maakte.
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
Uiteindelijk heb ik zo in de jaren 1975-1976 een manuscript bijeengeschreven van ongeveer 500 blz. vertrekkende van de boomspitsmuizen en de spookdiertjes tot aan het gildensysteem in de Middeleeuwen en het opduiken van de eerste van industrieel kapitalisme in de 15de eeuw in een aantal relatief kleine steden in Frans-Vlaanderen waar het gildensysteem niet bestond. De boomspitsmuizen of Toepaja’s (sommige zoölogen rekenen ze tot de insecteneters, anderen reeds tot de primaten) leefden reeds in het geologisch tijdperk van het Krijt (135 à 65 miljoen jaar geleden). Ze beginnen hun voorpoten als armpjes te gebruiken. De spookdiertjes of Tarsiërs, die reeds halfapen zijn, zijn werkelijk wonderbaarlijke creaturen. Vooral hun grote ogen vallen op (het zijn nachtdieren maar toch) en ze beheersen reeds kijk-grijp of oog-hand coördinatie. Ze zijn slechts 8 tot 16 cm. groot, maar ze hebben een wel erg lange draagtijd van zes maanden en kunnen tot twintig jaar worden, bijzonder oud voor hun kleine afmetingen. Bij de lemuren of maki’s, ook een soort halfapen, zien we voor het eerst duidelijk de oppositie van duim en vingers. En zo verder komen we stilaan bij de mensapen en de antropogenese.
Ik dacht na en maakte een plan. De route terug naar de familie Steiner was ongeveer 127 kilometer: 25 uur op kruissnelheid. Zij hadden een back-up van mijn drijf­veren, dus daar moest ik naartoe. Mijn accu’s waren vol. Daarop kon ik 15 kilometer ver komen. Een keer of tien stoppen om bij te laden en in een paar dagen moest ik er zijn.
Wat we hier zelf willen voorstellen is een aantal concrete en begrijpelijke basisprincipes die naderhand (als de tijd veel rijper is) kunnen worden uitgewerkt door deskundigen allerhande. Het voorstel zelf is in het geheel niet technisch van aard. Het is opgebouwd met concrete inhouden in plaats van abstracte waarden; helder en klaar in plaats van vaag; coherent in plaats van warrig. De onderliggende gedachte is dat een aantal ontwikkelingen die we op halflange termijn met een relatieve zekerheid zullen meemaken, onmiddellijk zouden kunnen gekaderd worden in een reeds vooraf bestaand verhaal of een reeks samenhangende opties op basis van socialistische waardesystemen. Dus opties die reeds zijn opgemaakt en klaar staan voordat die ontwikkelingen zelf op kruissnelheid zijn gekomen en dus onderwerp gaan vormen van discussies binnen de publieke opinie. Zo zal men niet gedwongen zijn achter de feiten aan te hollen en telkens snel een ad hoc persconferentie te moeten organiseren nadat het kalf eigenlijk reeds is verdronken. Met een toekomstbeeld voorhanden kan men jaren voordien reeds proactieve campagnes opzetten. Ons voorstel vormt in die zin een toekomstbeeld waarin reeds meerdere socialistische “waarden” zijn geïntegreerd.
Vermoedelijk duurden de eerste echtelijke relaties niet langer dan een paar zwangerschappen, waarna beide partners overgingen op een nieuwe relatie: seriële monogamie, zoals Helen Fisher deze aaneenschakeling van relaties noemt. Bij de meeste tegenwoordige jager-verzamelaars zien we dat seriële monogamie daar nog steeds het gebruik is. En zij verwacht dat wij als samenleving terug die richting opgaan. Nog opmerken dat Helen Fisher ervan uitgaat dat paarvorming ontstond doordat de vrouwen, die als mensen immers ook rechtop waren gaan lopen, niet zoals mensapen hun kind op de rug konden dragen en dus gehinderd werden bij het voedsel zoeken: zij besluit daaruit dat vrouwen behoefte hadden aan een partner, maar vergeet te bedenken dat ze veel gemakkelijker op een vrouwelijke allo-ouder beroep konden doen.
‘Goedemorgen, slager,’ knikte een oudere dame in een geruite jas en bijpassende sjaal. Zonder op ant­woord te wachten, bracht ze haar neus vlak bij de vitrine voor de toonbank en fronsde naar de vele lege schaaltjes. ‘U heeft niet zoveel keus vandaag, hm?’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *